Mikołaj Grabowski o Janie Fryczu: byłeś nie do podrobienia

„Twoje role pojawiały się w sposób naturalny, swobodny, niewymuszony. Tak się chyba mówi o kimś, kto urodził się, żeby być aktorem. Byłeś nie do podrobienia”

Jeszcze bym pograł

„Na ekranie jestem królem, a na co dzień - Tymkiem. Oczywiście będę pamiętać, jak wspaniały czas spędziłem na planie. Jeszcze bym pograł, gdybym mógł. Szkoda, że to tak szybko zleciało”

Pamięć i emancypacja

„Wydaje mi się, że dla młodych twórców szczególnie trudne jest to, że na początku kariery bardzo często działają z pozycji wdzięczności za możliwość pracy. Pojawia się propozycja, zaproszenie, pierwsza realizacja i człowiek bardziej myśli o szansie niż o zabezpieczeniu swoich praw. To zrozumiałe, ale też bardzo niebezpieczne”

Jesień w polskich teatrach

„Miniony sezon teatralny stał ponoć pod znakiem szekspirowskiego Hamleta. Czy zostanie po nim coś więcej niż pamięć o swego rodzaju konkursie na realizację tego tytułu? Przekonamy się w sezonie nadchodzącym”

„Nigdy nie byliśmy u siebie”. 50 lat Teatru Współczesnego oczami jego dyrektorów

„Blisko 300 premier, dziesiątki aktorów, liczne nagrody, a to wszystko przy braku własnej siedziby i nieustannych problemach z niedofinansowaniem – Teatr Współczesny przez 50 lat swojej działalności w Szczecinie udowodnił, że to jedno z najważniejszych miejsc kultury w mieście. Jak zapamiętali je dyrektorzy artystyczni?”

Od przedsiębiorcy po wielki ekran

„Norbert Kita z Kielc, na co dzień przedsiębiorca i z zawodu dziennikarz, wystąpi w spektaklu Teatru Telewizji Król Maciuś Pierwszy. Kielczanin pojawi się na ekranie u boku największych nazwisk polskiego kina i teatru. Premiera już w poniedziałek, 7 września, w TVP1”

Zrobiła wszystko, by zostać aktorką

„Mając w swoim dorobku występy w ambitnych spektaklach i dramatycznych filmach, w 2008 roku postanowiła coś odmienić i przyjęła propozycję zagrania komediowej postaci w serialu Ojciec Mateusz”

Musicale w VARIÉTÉ

„Nie chce mi się wierzyć, że kiedyś nie lubiłam musicali. Jak teatr, to do szpiku kości, przejmujący, dramatyczny – myślałam. Dziś na takich spektaklach często się zastanawiam – po co tak się katować, skoro można pójść na musical?”