„Dosłowniej, znikliwiej”, czyli spotkanie z własnym przemijaniem

„Przez te trzy dni coraz wyraźniej czułam, że wracając do miasta młodości, spotykamy przede wszystkim dawnych siebie. Dziewczynę idącą do Zorzy. Studentkę siedzącą w Kosmosie. Młodą kobietę zaglądającą do księgarni i popełniającą drobne przestępstwo z miłości do zbyt drogiej książki o sztuce Dalekiego Wschodu”

Tak aktor z Gdyni wcielił się w Adama Małysza

„Zanim wybuchła szalona małyszomania, był młody chłopak z Wisły, który musiał zmierzyć się z morderczą presją i brakiem perspektyw. Pochodzący z Gdyni aktor Bartłomiej Deklewa wcieli się w postać Adama Małysza w nadchodzącym filmie biograficznym Adam w reżyserii Tomasza Matuszczaka”

Klarnetowo i klarownie

„Podczas wrześniowych wydarzeń, będących częścią festiwalu Sinfonia Varsovia – Nowe Otwarcie, słuchacze mogli wybierać spośród wielu tematycznych propozycji, różnorodnych gatunków muzycznych oraz składów wykonawczych. Czekała na nich muzyka wykonywana przez światowe gwiazdy, solistów, zespoły i orkiestry; lżejsza, skłaniająca się ku rozrywkowej, a obok refleksyjna”

Bez lalek w teatrze lalek

„Przedmioty z drewna, szmatek czy skór, z plastiku, słomy czy czegokolwiek innego mają własny byt i materialny, namacalny kształt – czyli własną, jednostkową formę. W chwili, gdy pojawiają się na scenie, mogą albo pozostać martwym (choć znaczącym!) rekwizytem, albo mogą zostać poddane animacji, czyli celowym i świadomym działaniom aktorskim, które doprowadzą do powstania wrażenia, że żyją one naprawdę, ruszają się, mówią, działają”

Proszę nie przeszkadzać w pomaganiu

„Człowiekowi, który właśnie ucierpiał, dobrze byłoby najpierw pozwolić dojść do słowa. W Wezuwiuszu. Cyklu życia tragedii Bartosza Kozery musi on jednak poczekać. Dyrekcja ma oświadczenie, artysta pomysł, darczyńca rzeczy, których szkoda wyrzucić. Każdy przychodzi z czymś własnym i liczy na życzliwe przyjęcie. Poszkodowany powinien wykazać się cierpliwością”

Surowość uczuć

„Powieść i historia Debré od początku uruchomiły we mnie skojarzenia z grecką tragedią – bohaterka wybrała siebie, czym sprowadziła na siebie gniew tych, których porządek został podważony”

Chlust i już!

„Liczne wspomnienia o Stanisławie Ignacym Witkiewiczu wskazują, że kiedy siadał do fortepianu, słuchacze nie zawsze wiedzieli, co może wydarzyć się za chwilę. Podczas jednej z wizyt u rodziny swojego przyjaciela artysta przybiegł nagle na czworakach do salonu, po czym zagrał własny menuet i walczyk, a występ zakończył gwałtowną improwizacją. Takie muzyczne wybuchy nazywał chlustami, a teraz, po niemal stu latach, do podobnej swobody nawiązują muzycy przyzwyczajeni do nawet najbardziej zakręconych improwizacji”

Powszechny, Skrzywanek, Hitler

„Mein Kampf Adolfa Hitlera trafiło do domeny publicznej 10 lat temu. Od tego czasu, jeśli pojawia się na rynku, to z wiadomych względów, z obszernymi komentarzami historycznymi. Komentarz artystyczny dopisali twórcy spektaklu pod tym tytułem w Teatrze Powszechnym w Warszawie. Tytuł wyreżyserowany przez Jakuba Skrzywanka po siedmiu latach właśnie zszedł z repertuaru. I dobrze”