Paweł Maślona o serialu „Lalka”: Łęcka i Wokulski są ofiarami swoich czasów

„Dołączyłem do prac scenariuszowych, kiedy fundamenty zostały postawione przez Pawła Demirskiego i Jagodę Dutkiewicz. Zastałem określoną propozycję świata, w jakim będziemy się poruszać. To było wspaniałe, bo stwarzało większą szansę na fantazję, na — jak to kiedyś ładnie krytyk Piotr Czerkawski powiedział — atrakcyjne zmyślenie. A dla mnie atrakcyjne zmyślenie jest narzędziem, żeby dotknąć prawdy”

Teatr Powszechny w Warszawie za dyrekcji Krzysztofa Rudzińskiego

„Krzysztof Rudziński, przez 27 lat związany na różnych stanowiskach z warszawskim Teatrem Powszechnym, został odznaczony Brązowym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis. Medal wręczył mu podsekretarz stanu w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego Marek Krawczyk. I jest to decyzja absolutnie zasłużona”

Muzyka przeciwko tyranii

„Ukrainian Freedom Orchestra i jej koncert w Teatrze Wielkim, dzięki urodzie kompozycji i śpiewu, potrafią zobrazować cierpienie, smutek, rozpacz, ale i nadzieję oraz wewnętrzną siłę walczącego narodu”

Nadchodzi duża premiera w Teatrze Muzycznym

„Dramat na wzburzonych falach oceanu, klasyka literatury i porywająca głębia? Po bardzo dobrym otwarciu sezonu Teatr Muzyczny oddaje głos Wojciechowi Kościelniakowi. Jego najnowsze dzieło, Moby Dick, to inscenizacja łącząca aktorstwo, hipnotyzującą muzykę i mroczną metafizykę. Opowieść o walce człowieka z żywiołem i własnymi obsesjami zapowiada się jako jedna z ciekawszych premier tego roku”

Punkt widzenia

„Wydaje się też, że główna wartość słuchowiska Robotnice opiera się właśnie na jego dokumentalnej zawartości, wspartej jakościowymi badaniami z zakresu socjologii i antropologii feministycznej”

Odpowiednie dać rzeczy słowo – Norwid 2026

„Kapituła Teatralna nominowała w tym roku dwie aktorki teatrów ulokowanych w przeciwległych skrzydłach Pałacu Kultury, Annę Moskal z Teatru Dramatycznego i Dominikę Ostałowską z Teatru Dramatycznego oraz Jana Klatę, reżysera, od 1 września 2025 roku dyrektora Teatru Narodowego. Wszyscy nominowani spełniają Norwidowskie kryterium sensu: dają odpowiednie słowo rzeczy.”

„Grzech” na plakacie Tadeusza Trepkowskiego

„Czarne tło, rozświetlone serce i czerwone jabłko, z którego ktoś zdążył już odgryźć kawałek. Tadeusz Trepkowski nie pokazuje bohaterów dramatu Stefana Żeromskiego ani żadnej sceny z przedstawienia. Wystarczają mu trzy elementy, żeby opowiedzieć o pokusie, miłości, winie i karze. Karze, którą społeczeństwo wymierza kobiecie, choć odpowiedzialność za jej dramat ponosi także mężczyzna”

Od postaci do partnera

„Przed rokiem, komentując trzydziestą trzecią edycję Subiektywnego spisu aktorów teatralnych Jacka Sieradzkiego, zwracałem uwagę na rzecz, która wydała mi się wówczas szczególnie znamienna: na powrót aktora do postaci. (...) Pisałem wtedy o możliwej rehabilitacji klasycznych narzędzi aktorskich. Tegoroczny Spis każe tę diagnozę trochę przesunąć. Bo być może nie chodzi już tylko o powrót do postaci. Chodzi o powrót do drugiego człowieka”