10 lat temu zmarł Ettore Scola; jak nikt inny potrafił analizować włoską rzeczywistość

„10 lat temu zmarł reżyser i scenarzysta Ettore Scola, którego twórczość uznawana jest we Włoszech za artystyczny złoty środek. Potrafił w oryginalny sposób połączyć komedię i dramat z próbą analizy włoskiej rzeczywistości”

Pięć lat temu zmarła Maria Koterbska - królowa polskiego swingu

„W 1963 r. wzięła udział w 3. Międzynarodowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Sopocie. Faktyczną miarą sukcesu było zwycięstwo piosenki Parasolki w dniu polskim festiwalu – zdystansowała przedstawicielkę ZSRS Tamarę Miansarową, która poprzedniego dnia, w klasyfikacji międzynarodowej zmiażdżyła konkurencję z 21 krajów przebojem Pust wsiegda budiet sołnce”

Krystyna Janda – aktorka, której nie dało się odreżyserować

„Spierałem się z jej teatrem, nigdy z jej aktorstwem. W urodzinowym felietonie wracam do ról Krystyny Jandy, które na trwałe zapisały się w mojej teatralnej pamięci”

80 lat temu zmarł kompozytor „Roty”, opery „Legenda Bałtyku” i oratorium „Quo vadis” Feliks Nowowiejski

„W styczniu 1910 roku napisał muzykę do wiersza Marii Konopnickiej Nie rzucim ziemi skąd nasz ród, znanej później jako Rota. 15 lipca 1910 r. w Krakowie, w 500. rocznicę bitwy pod Grunwaldem, na uroczystości odsłonięcia Pomnika Grunwaldzkiego zebrane na placu Matejki chóry pod batutą Feliksa Nowowiejskiego po raz pierwszy publicznie wykonały Rotę”

Lublin oczami „nudnej pani domu"

„Usłyszałam kiedyś od Kazimierza Kutza: Nieważne, gdzie jesteś, ważne, że grasz i pracujesz. Wszyscy pukali się w głowę na mój Szczecin, a właśnie tam najbardziej się zawodowo rozwinęłam. W mniejszym ośrodku miałam większe szansę na główne role. Do Warszawy jeździłam na castingi, ale już z doświadczeniem”

Konkurs, który przypomina ważną postać. Róża Ostrowska bohaterką konkursu „Kaszubi wczoraj i dziś”

„Rok 2026 to setna rocznica urodzin Róży Ostrowskiej, a także rok, w którym została ogłoszona patronką przez Zrzeszenie Kaszubsko-Pomorskie. To pierwsza kobieta w historii organizacji uhonorowana tym tytułem. Prowadziła audycje kulturalne, pisała recenzje teatralne, realizowała słuchowiska, była też kierownikiem literackim Teatru Wybrzeże”

Partner procesu

„Po obejrzeniu jego spektakli – Burzy i Dybuka – byłem tak zafascynowany jego pracą, że postanowiłem zostać jego asystentem, a nawet zagrałem w Krumie. Zobaczyłem wtedy w jego twórczości coś, co wydawało mi się bardzo operowe. Mimo że jego sztuki generalnie traktują o relacjach międzyludzkich i społecznych, ich motywem przewodnim prawie zawsze jest samotność”

Głucha aktorka gra w rapowanym spektaklu

„Za granicą są grupy teatralne, w których można spotkać takie osoby, ale w Polsce nie ma. Jestem dumna, że mogę być pierwszą głuchą aktorką zatrudnioną w polskim zespole teatralnym, mam nadzieję, że będzie to inspiracja dla innych”