Ach, ten Conrad!

„8 października Sejm RP przyjął uchwałę w sprawie upamiętnienia Conrada Drzewieckiego w setną rocznicę jego urodzin. Za przyjęciem dokumentu opowiedziało się 283 posłów, nikt nie był przeciw, ale wstrzymało się od głosu 155. Nie wiedzieli, z czym kojarzyć to nazwisko? Może taniec nic ich nie obchodzi…”

Proszę nie przeszkadzać w pomaganiu

„Człowiekowi, który właśnie ucierpiał, dobrze byłoby najpierw pozwolić dojść do słowa. W Wezuwiuszu. Cyklu życia tragedii Bartosza Kozery musi on jednak poczekać. Dyrekcja ma oświadczenie, artysta pomysł, darczyńca rzeczy, których szkoda wyrzucić. Każdy przychodzi z czymś własnym i liczy na życzliwe przyjęcie. Poszkodowany powinien wykazać się cierpliwością”

Surowość uczuć

„Powieść i historia Debré od początku uruchomiły we mnie skojarzenia z grecką tragedią – bohaterka wybrała siebie, czym sprowadziła na siebie gniew tych, których porządek został podważony”

Powszechny, Skrzywanek, Hitler

„Mein Kampf Adolfa Hitlera trafiło do domeny publicznej 10 lat temu. Od tego czasu, jeśli pojawia się na rynku, to z wiadomych względów, z obszernymi komentarzami historycznymi. Komentarz artystyczny dopisali twórcy spektaklu pod tym tytułem w Teatrze Powszechnym w Warszawie. Tytuł wyreżyserowany przez Jakuba Skrzywanka po siedmiu latach właśnie zszedł z repertuaru. I dobrze”

Ceniony na Zachodzie, wyklęty w kraju. 35 lat temu zmarł Andrzej Panufnik

„35 lat temu, 27 października 1991 r. zmarł Andrzej Panufnik – jeden z najwybitniejszych polskich kompozytorów XX wieku, dyrygent. Po opuszczeniu PRL w 1954 r. nazwano go zdrajcą, a jego twórczość miała zostać zapomniana. Ideałem moim jest utwór, w którym treść poetycka łączy się z doskonałością muzycznego rzemiosła – napisał w 1952 r.”

„Szkoda”. Wystarczy podnieść klamkę

„Przy źle domykających się drzwiach człowiek szybko nabiera wprawy. Podnosi klamkę, dociska, zna właściwy ruch. Po pewnym czasie może już nawet szczerze twierdzić, że tak było zawsze. Usterka została włączona w porządek dnia. Dom wymaga od mieszkańców odrobiny współpracy i ją otrzymuje. Michał Galiński zaczyna Szkodę od takiego właśnie porozumienia z rzeczywistością: dość kłopotliwego, lecz wygodniejszego niż sprawdzanie, dlaczego drzwi przestały się zamykać”

Sygnet po dziadku-Hamlecie, czyli Szekspir po japońsku

„Trzech aktorów, trzy pokolenia i jedno sceniczne imię. Ichikawa Somegorō po raz kolejny spotyka się z Hamletem, a rodzinna historia jednego z najważniejszych rodów kabuki prowadzi od japońskiej tradycji dziedziczenia artystycznych imion do współczesnego Szekspira”

Zmarnowany potencjał

„Niestety, autorka próbowała upiec wiele pieczeni na jednym ogniu i połączyła w niespełna trzy kwadranse trwającej audycji mnóstwo wątków. Czego tu nie ma?! Jest bieżąca polityka A.D. 1992/93, aborcja, przemoc, poeta – gej i jest ukraińska koza Marusia, która nie dość, że nielegalnie przekroczyła granicę, to jeszcze – cytuję – nasrała na ołtarz”