Z muzyki do tragedii. O rytmie, który poprzedza słowo

„Narodziny tragedii z ducha muzyki, czyli rytm, muzyczność, teatr, sztuka – brzmi jak wyzwanie rzucone praktyce teatralnej. W kontekście Przeglądu Nowego Teatru dla Dzieci, który odbył się we Wrocławskim Teatrze Lalek, staje się jednak nie tyle abstrakcyjną formułą, ile trafnym kluczem interpretacyjnym”

Ślepe oczy moralności

„Wielkie oczy są szeroko otwarte, a jednak niczego nie widzą. Palec z pierścieniem odciąga dolną powiekę, czerwona twarz została zamknięta w prostokątnej ramie, a od góry wciska się w nią błękitna forma. Plakat Joanny Ambroz do „Moralności pani Dulskiej” Anny Augustynowicz przyciąga wzrok intensywnym kolorem i niepokojącym spojrzeniem. Im dłużej mu się przyglądamy, tym mniej oczywista staje się przedstawiona na nim postać”

Akustyka to mechanika powietrza

„Zaletą pracy dla teatru jest to, że przy spotkaniu z każdym reżyserem wchodzę w inny świat. I to mnie najbardziej fascynuje. Jest ciekawiej niż w epoce, kiedy jako kompozytor autonomiczny, siedząc przed biurkiem, myślałem tylko o tej swojej muzyce, korzystając oczywiście z licznych źródeł inspiracji. Ale dziś, wchodząc we współprace teatralne jako kompozytor, konfrontuję się z bardzo różnymi sposobami myślenia”

„Kościuszko” – premiera na początek sezonu w Teatrze Muzycznym Capitol

„Może gdyby sytuacja geopolityczna, w jakiej się dziś znajdujemy była inna, była spokojniejsza, to nie brałbym się za taki krwisty, narodowy temat, ale jestem głęboko przekonany, że Kościuszkę należy przypomnieć jako bohatera teatralnego”

Pięć dni poza rzeczy-wistością

„Rozmowy o psychodeli, substancjach wpływających na nasze postrzeganie świata, spotkania z artystami i przede wszystkim spektakle, które zostają z nami na dłużej. W Zakopanem zakończyła się piętnasta edycja festiwalu Pępek Świata”

Stanisław Pąk. Pożegnanie (14.03.1956-29.09.2026)

„Dla większości miłośników polskiego kina Stanisław Pąk to przede wszystkim Coca-Cola z odcinka serialu 07 zgłoś się pt. Złocisty. Dla niektórych – także Szwagier, tworzący wraz z Grubym (Piotr Grabowski) i Dudą (Zdzisław Bene Rychter) doborową bandę w Karate po polsku Wojciecha Wójcika”

Uchwycić właściwy moment

„Myślę, że mało kto w tej chwili postrzega operę jako teatr koturnowy. My, jako Baltic Opera Festival, jesteśmy najlepszym przykładem, pokazującym, że każdy człowiek z plaży, tak zwany człowiek z plaży, może do nas przyjść, może obejrzeć Walkirię, może przeżyć wspaniałe, autentyczne wydarzenie”

Desant na kartoflisko. „Pan Stonka” Olgi Siemaszko

„Na spadochronie ląduje elegancki jegomość w cylindrze i fraku. Za nim nadciąga cała armia podobnych przybyszów. Na dole czekają już kret z opryskiwaczem i biedronka z lampą. Wygląda jak pogodna ilustracja do dziecięcej książki. Tyle że w 1951 roku dzieci doskonale miały wiedzieć, kim jest wróg: Pan Stonka przybywał z Ameryki”