Janusz Majcherek o Piotrze Cieplaku

Jan Englert o Piotrze Cieplaku

„Życie się przed nim paliło, gotowało się. Mogę go nazwać Artystą. Nadużywamy tego słowa, ale Piotr Cieplak niewątpliwie Artystą był”

Nie takie niewinne Imię

„Stół to nie tylko przestrzeń wspólnego posiłku, ale jedna z najstarszych scen teatralnych, jakie zna ludzkość. To przy nim toczyły się najważniejsze rozmowy w historii: od Ostatniej Wieczerzy po rodzinne spotkania u Bergmana. Stół to miejsce, w którym czasem udajemy bliskość, nawet gdy już jej nie czujemy. A czasem - jak w Imieniu - to właśnie on pomaga ją odzyskać”

Przez trzy dekady żywe pomniki stawały na Kanoniczej

„Przez ponad trzy dekady to była krakowska tradycja: 8 grudnia, w rocznicę śmierci Tadeusza Kantora, aktorzy jego Teatru Cricot 2 tworzyli na ul. Kanoniczej żywe pomniki. Jan Książek zamieniał się Wiecznego Wędrowca, a bracia Lesław i Wacław Janiccy zastygali w bezruchu jako Chasydzi z deską ostatniego ratunku. Taki happening już nigdy się nie powtórzy. Odchodzą aktorzy Kantora...”

Nie zabraknie premiery!

„W styczniu na pewno będziemy grać nasz bogaty repertuar. I ten nowy, i ten nieco starszy. Od lutego ruszają próby do premiery spektaklu realizowanego w partnerstwie z Teatro de Ferro z Portugalii”

Pięć warunków brzegowych Pana Drewniaka

„Łukasz Drewniak, człowiek wielu ról – selekcjoner, dramaturg, wykładowca, publicysta, a ostatnio także samozwańczy arbiter definicji krytyka – raczył niedawno pochylić się nade mną z wysokości własnego facebookowego konta ”

Teatr naprawdę dla wszystkich, nie dla nikogo

„W ostatnim wywiadzie, opublikowanym w listopadowym wydaniu miesięcznika „Teatr” pt. Jedną nóżką, Łukasz Drewniak pozwolił sobie na ironiczne określenie naszego portalu mianem „Teatru dla Nikogo” ”

Biegiem do Łaźni Nowej

„Teatr Łaźnia Nowa też przetrwa długie lata i aż zazdroszczę nam, Widzki i Widzowie, że możemy być jego częścią. Bartosz i Małgorzata Szydłowscy stworzyli nam miejsce, które generuje niepowtarzalną nowohucką energię. Dobrze mieć ją we krwi”