Desant na kartoflisko. „Pan Stonka” Olgi Siemaszko

„Na spadochronie ląduje elegancki jegomość w cylindrze i fraku. Za nim nadciąga cała armia podobnych przybyszów. Na dole czekają już kret z opryskiwaczem i biedronka z lampą. Wygląda jak pogodna ilustracja do dziecięcej książki. Tyle że w 1951 roku dzieci doskonale miały wiedzieć, kim jest wróg: Pan Stonka przybywał z Ameryki”

O chórze i Marcie Górnickiej

„Chór Górnickiej konfrontuje teraźniejszość z możliwością zaistnienia wspólnoty. Jej chór znajduje się w teraźniejszości, która nie jest jedyną; jako nieustanna kontr-realizacja, w której najpierw tworzy się wspólnota. Chór Górnickiej jest zatem zawsze chórem walczącym. Chór może być starożytny, ale w pojęciu Górnickiej istnieje on tylko jako sztuka radykalnie współczesna i jako sztuka przyszłości. Tylko ona potrafi nas poruszyć”

Tu aktorskie szlify zdobywały gwiazdy sceny i ekranu

„Właściwie każdy zakątek tego miejsca przypomina o jego sławnych i znakomitych profesorach i studentach: fotografie na ścianach, lista absolwentów każdego rocznika, pamiątki, a jednocześnie kipi tu energia młodości i kolejnych talentów. W tym roku AST obchodzi jubileusz 80-lecia i – jak mówi rektor uczelni – będą to nie tylko wspomnienia, ale też spojrzeniem w przyszłość, bo poprzednicy zostawili też wiarę w to, że przyszłość może być jasna i klarowna”

Paryski teatr Elizabeth Czerczuk

„Teatr to twór interdyscyplinarny. Mój teatr tym bardziej, bo dochodzi jeszcze muzyka grana na żywo i choreografia budująca linię dramatyczną spektakli. Oprócz aktorów dramatycznych pojawiają się na scenie tancerze, instrumentaliści i wszyscy oni tworzą spektakl, nie trzymając się kurczowo swoich wyuczonych umiejętności scenicznych. Uzupełniają się, ale czasem zamieniają rolami”

Metaformy

„Przede wszystkim – wychodzimy poza mury uczelni, zarówno fizycznie, jak i mentalnie. Tegoroczny Festiwal to kolejna cegiełka do dyskusji, czy teatr lalek bez lalek jest możliwy. W programie znalazły się pozycje podejmujące refleksję nad rozwojem nowych technologii, wpływem sztucznej inteligencji na sztukę, zadające pytanie, czy wykorzystywanie klasycznych lalek jest dzisiaj atrakcyjne”

Teatr w Teatrze. Poczet aktorów zapomnianych

„W tym roku Teatr Wybrzeże obchodzi 80-lecie. W cyklu Poczet aktorów zapomnianych przypomnimy aktorów tej sceny sprzed lat. Dziś – Zofia Mayr”

Między pragnieniem a wstrętem

„Z punktu widzenia choreografa magma na początku pozwala zbudować ostry kontrast. Najpierw widać organiczny, płynny ruch ciał, które dopiero szukają swojej formy i tożsamości. Dopiero z tej magmy stopniowo krystalizują się konkretne postacie: rodzi się Wokulski ze swoją obsesyjną energią i chłodny, salonowy świat Łęckiej”

To trio od lat 90. współtworzy Teatr Współczesny

„Kim byliby, gdyby nie zostali aktorami? Polonistą, fizjoterapeutą i lekarzem. To jednak tylko scenariusz z alternatywnej rzeczywistości. Trio Konrad Pawicki – Arkadiusz Buszko – Paweł Niczewski od lat ma niezwykłą chemię, która przekłada się na wspólne dokonania sceniczne. Aktorzy od początku lat 90. działają razem w Teatrze Współczesnym w Szczecinie”