Jazz otworzył 4. Festiwal Sztuki CARPE DIEM w Czarnolesie

„Rozpoczął się festiwal poezji, teatru, muzyki i literatury w Muzeum Jana Kochanowskiego w Czarnolesie”

Aktor na emigracji

„Mam 30 lat. Kiedy wyjeżdżałem, miałem 27. Niczego nie straciłem. Nie miałem ani mieszkania, ani samochodu, tylko kilka swetrów z second-handu i gitarę, na której i tak nie nauczyłem się grać. Ale potrafię sobie wyobrazić, jak trudno jest aktorom, którzy mieli głośne nazwisko, mieszkanie, dorobek, majątek, a na emigracji stali się nikim”

Odszedł Jan Frycz, aktor o magnetycznej osobowości

„Mówił, że aktor, który traci dar dziwienia się, jest skończony. Słynął z charyzmy i pracy z najgłośniejszymi reżyserami. Wczoraj Teatr Narodowy w Warszawie poinformował o śmierci Jana Frycza. Ceniony aktor zmarł 15 sierpnia w wieku 72 lat”

Jacek Wakar o Janie Fryczu: barwa, siła, delikatność, nie do podrobienia

„Rozmawiałem z nim krótko, kilka razy, a jednak czułem, jakbym go znał. W końcu, od kiedy pamiętam, mój teatr to był również Jan Frycz. Jego barwa, siła, delikatność – nie do podrobienia”

„Kiedy mówię o śmierci, język pozwala mi podejść tak blisko, że [śmierć] znika mi z oczu” – o spektaklu „Kofman. Podwójne wiązanie”

„To nie jest recenzja ani tekst krytyczny – nie czuję się w roli, by takowy pisać. Natomiast od Przemysława Czaplińskiego nauczyłam się ciekawości nie opinii czy ocen, lecz tego, co się w tekście/dziele widzi. Zatem opisałam kilka rzeczy, które zobaczyłam”

Barwna opowieść o studenckim życiu kulturalnym Bytomia

„Marcin Hałaś uważa, podobnie jak profesor Stanisław Sł. Nicieja, autor monumentalnej Kresowej Atlantydy, że historia to nie tylko wydarzenia, ale i losy pojedynczych jednostek. Stąd sylwetki ludzi związanych z Pyrlikiem, Wiatykiem i festiwalem Mulimare, a dziś rozrzuconych po całym świecie lub zmarłych, jak Adam Kaczorowski, marynarz, który zginął podczas wojny w Wietnamie czy samobójca Roman Czubak, twórca Wiatyku, jego reżyser, autor, aktor i kierownik artystyczny”

Skazano mnie na śmierć cywilną

„Doświadczenie dyrekcji upewniło mnie, że niezależność artystyczna w publicznej instytucji kultury to szkodliwy mit. Ludziom się wydaje, że walka polityczna rozgrywa się na scenie, tymczasem ona już dawno rozegrała się na zapleczu”

Pożegnanie Andrzeja Zaborskiego

„Niektórym mógł wydawać się zbyt przebojowy, ale tak naprawdę miał gołębie serce. Mówił i żył tak jak czuł. I nie poddawał się łatwo. Andrzej Beya-Zaborski zmarł 11 sierpnia po długiej chorobie. Miał 75 lat, a w świadomości widzów teatralnych i filmowych, a przede wszystkim studentów, współpracowników, przyjaciół i bliskich zapisał się jako ktoś, kogo brak jest niebywale dotkliwy”