„„Kiedy jest lato to dzieci się nudzą”. To powiedzenie można również dopasować do życia pasjonatów teatru. Kanikuła, czas wakacji, odprężenia zamyka większość teatralnych scen, ale mimo wszystko pozostaje kilka miejsc, które w lipcu i sierpniu warto odwiedzić ”
„Skupiłem się razem z aktorami głównie na historii Achillesa. Wątek tego bohatera, który przechodzi konflikt z Agamemnonem – dowódcą sił Greków atakujących Trojan – był o tyle interesujący, że na koniec Achilles, poprzez różne perypetie i zemstę za śmierć swojego przyjaciela, walczy wreszcie z Hektorem”
„Tom dramatów Tadeusza Słobodzianka Żydowskie historie równie dobrze mógłby się nazywać Polsko-żydowskimi historiami albo wręcz Polskimi historiami. W zebranych w tej książce dramatach chodzi przede wszystkim o relacje polsko-żydowskie, o wzajemne przyciąganie i odpychanie, o sprawy ostateczne. Przegląda się w tych dramatach historia tych związków jak na dłoni”
„To nowe państwo było nasze i nie wolno było go oszukiwać – wspominał swoje przedwojenne wychowanie Jerzy Stefan Stawiński. Pisarz, scenarzysta Kanału, Eroiki, Zezowatego szczęścia; twórca, który uważał się za antyromantyka urodził się 1 lipca 1921 r. w Zakręcie (Mazowieckie)”
„W 1964 roku Sonia Gaskell zaproponowała mu angaż w Het National Ballet, ale nie otrzymała zgody opery i Ministerstwa Kultury. Podobnie stało się w 1966 roku, kiedy angaż zaproponował artyście Maurice Béjart”
„Zanim ruszymy na wakacje wróćmy pamięcią do tego, co wydarzyło się przez ostatnie dziesięć miesięcy i co przyniosło nam najwięcej satysfakcji”
„Polski Teatr Tańca w Poznaniu poszukuje nowego dyrektora na czas od 1 stycznia 2027 r. do 31 sierpnia 2031 r. W 2025 roku dyrektor zespołu Iwonę Pasińską oskarżono o mobbing. Kontrowersje w ubiegłym roku nie ominęły też poznańskiej Opery. Tam zarzucono dyr. Renacie Borowskiej-Juszczyńskiej nadużycia i nieprawidłowości w kierowaniu zespołem”
„Patrząc na historię Wrocławskiego Teatru Lalek, łatwo zauważyć, że jego największą siłą zawsze była umiejętność budowania mostów. Między pokoleniami, między sztuką a edukacją, między zabawą a refleksją. Widzowie, którzy dziś przychodzą tu z własnymi dziećmi, często sami przed laty siedzieli na tej samej widowni. Niewiele instytucji kultury może pochwalić się taką ciągłością doświadczeń”
„Magda Umer od lat przyjaźniła się z patronem wydarzenia i jego żoną, Aleksandrą Sosnowską-Machalicą (która wraz bliskimi osobami organizuje festiwal), ale też co roku przyjeżdżała do Częstochowy pierwsza i wyjeżdżała ostatnia. Uczestniczyła w wydarzeniach i jako gwiazda, i jako publiczność, reżyserowała i prowadziła koncerty galowe, współtworzyła program, ale także chętnie spotykała się i rozmawiała z widzami”
„Problem pojawia się wtedy, gdy broniąc systemu, przestajemy dostrzegać człowieka, a zaczynamy widzieć kategorię: migranta, barbarzyńcę, obcego. Wtedy zło staje się nie tylko możliwe ale wręcz – społecznie i politycznie – usprawiedliwione. Tymczasem wystarczy jeden moment, by ktoś znalazł się po drugiej stronie granicy, którą sam wcześniej wyznaczał”
„Kiedy przyszłam do teatru, miałam dwadzieścia trzy lata. Tak bardzo chciałam być aktorką, tak bardzo mi zależało, że byłam nieustannie spięta. Nic mi nie wychodziło”
„ W ramach festiwalu Centralny Plac Muzyki, na którym spotykają się różne kulturalne instytucje stolicy. 1 lipca na scenie pod Pałacem Kultury zaprezentujemy Czarodziejski flet. To ogromne wyzwanie”
„Kabaret Cuba i Przyjaciele to zupełnie zapomniany rozdział historii Bytomia. Zespół działał przy Regionalnym Ośrodku Studenckim Pyrlik i dał ponad 100 występów w całej Polsce. Z pięciu członków grupy dzisiaj żyje już tylko dwoje”
„Spotkanie z Piesiewiczem było dla mnie istotne i to jest jeden z takich przypadków w moim życiu, na które mam wrażenie, że sobie w jakiś sposób zasłużyłem. To znaczy, że tyle decyzji w życiu powziąłem i tyle rzeczy w życiu zrobiłem, że zasłużyłem sobie, żeby spotkać takiego człowieka”
„Romantyczność podkręcona do granic wytrzymałości, emocjonalność doprowadzona niemal do karykatury, gesty wykonywane o pół tonu za mocno. To właśnie tam rodził się humor – nie jako cel, ale jako skutek uboczny nadmiaru. Śmiech był odpowiedzią na przesyt, na świadome przegięcie formy”
„Mossakowski jest pisarzem rozpraszającym pozory, na jakich budowane są relacje między ludźmi. Jednak nie tyle demaskowanie bohaterów i ukazywanie ich rzeczywistych intencji jest tu najważniejsze, ile skupianie uwagi na wciąż podejmowanej przez ludzi grze o swoją szansę, czasem wbrew własnym marzeniom czy obowiązkom ”
„Premiery z udziałem uznanych twórców, obecność na najważniejszych festiwalach teatralnych w Polsce, prestiżowe nagrody, rozwój działań społecznych oraz pierwsza edycja festiwalu ZA//GŁĘBIE. Sezon 2025/2026 był dla Teatru Zagłębia czasem intensywnej pracy artystycznej i budowania relacji z mieszkańcami regionu”
„Nie mamy ambicji, aby być festiwalem wyłącznie wagnerowskim. Gdyby tak było, nazwisko Wagnera znalazłoby się w nazwie naszego festiwalu”
„Czuję się dobrze w Teatrze Dramatycznym. Zdaję sobie sprawę z tego, jak wielka praca jest do wykonania przez najbliższe sezony artystyczne. A tak naprawdę przez najbliższe pięć lat. Myślę, że te lata to będą przeogromne wyzwania”
„Ludziom się wydaje, że kiedy ma się w rodzinie kogoś znanego w zawodzie, to jest łatwiej zdać do szkoły i znaleźć potem ciekawą pracę. Tymczasem jest zupełnie inaczej. Kiedy wchodziłam w zawód ciężko mi było mierzyć się z opiniami, że nazwisko może pomóc zdobyć pracę”
„Byliśmy wówczas w Bułgarii, która grała na tym mundialu, ale wcześnie odpadła. Mecze do końca jednak transmitowała. Mój ojciec uznał, że w Warnie ktoś na pewno to będzie oglądał. Chodziliśmy więc po starych kamienicach i nasłuchiwaliśmy pod drzwiami, gdzie jest mecz. Zapukaliśmy i przyjęli nas bardzo serdecznie, poczęstowali tym i owym. Widziałem to na żywo”
„Cały czas niedostatecznie została opowiedziana historia Leokadii Serafinowicz. Uważam, że gest, który wykonała pierwsza, a potem powtórzył go Janusz Ryl-Krystianowski, był szalenie ważny. Uczyli poważnego mówienia do dziecka”
„Jego spektakle są komunikatywne, dobrze skonstruowane, oparte na aktorach, dialogu i czytelnych sytuacjach. Ale niezależnie od przejrzystej fabularności w tle jest ciężar emocjonalny, który musi udźwignąć widz. Jak w ostatniej scenie Tęsknię za domem, w której widownia pozostaje w upiornym zawieszeniu”
„Częstochowski spektakl w reżyserii Kaliny Jagody Dębskiej jest jednym z osiemnastu, które wyruszą w trasę w ramach programu Teatr Polska. Pierwszym przystankiem dla Jeśli przecięto cię na pół będzie Radomsko. ”
„XXV Festiwalem Dwa Teatry w Sopocie zakończył się sezon Teatru Telewizji 2025/26. W pogoni za mainstreamowymi modami zgubił wiele ze swej klasy. Grand Prix dla najlepszego spektaklu jury przyznało Rudej Wawrzyńca Kostrzewskiego i Małgorzaty Sikorskiej-Miszczuk w reżyserii Kostrzewskiego”
„Tegoroczny werdykt można czytać również jako dowód fascynacji teatrem intensywności. Teatrem, który działa nadmiarem bodźców, fizyczną ekspresją i estetycznym przeciążeniem. Tymczasem największe aktorskie olśnienia tego festiwalu rodziły się często gdzie indziej – w skupieniu, precyzji, rytmie zespołu i zaufaniu do tekstu”
„Z okazji niedawnych 150-urodzin Teatr Polski w Poznaniu funduje sobie kurację odmładzającą. Co zmieni się w gmachu o tak wielkim znaczeniu dla miasta?”
„Monika jak trwanie. W lepszych i gorszych dla Krakowa czasach. W zasadzie nie zmienia się fizycznie. Odkąd pamiętam, wygląda tak samo. Elegancka zawsze, dystyngowana, świetnie ubrana. Na scenie stać ją jednak na największe poświęcenia, prowokacje”
„Zestawienie teatrów Jana Klaty i Kamila Białaszka pokazuje, co stało się pomiędzy latami dwutysięcznymi a dwutysięcznymi dwudziestymi z językiem teatru i z nieformalną umową, w myśl której teatr powinien interpretować literaturę czy – szerzej – kanon kulturowy. Tu już nie mówimy o przeczytaniu na nowo kanonicznych tekstów z użyciem cytatów z popkultury”
„Teatr Biuro Podróży wrócił z Rumunii, gdzie na festiwalach PISTF w mieście Pitești oraz BABEL F.A.S.T. w Târgoviște, zaprezentował swoje spektakle plenerowe Świniopolis oraz Burza. Wyjazd odbył się w ramach Greater Poland Art Tour”
„W Muzeum Okręgowym im. Leona Wyczółkowskiego podsumowano wydarzenia, które odbyły się w pierwszym półroczu 2026, czyli Roku Leonarda Pietraszaka, aktora filmowego, teatralnego i telewizyjnego, wielkiego miłośnika swojego rodzinnego miasta. Podczas posiedzenia komitetu organizacyjnego omówiono również kolejne wydarzenia, które odbędą się w najbliższych miesiącach”
„Nasz festiwal nie ma hasła ani określonej linii tematycznej, ponieważ od lat staramy się prezentować po prostu najciekawsze, najwartościowsze działania teatrów plenerowych i ulicznych w przestrzeni publicznej”
„700 widzów na spektaklach, dziesiątki uczestników debat i projekcji archiwalnych, pełne sale podczas spotkań z twórcami, a na finał – wspólna potańcówka pod gołym niebem. Pierwsza edycja ZA//GŁĘBIA – Teatralnego Festiwalu Lokalnych Opowieści pokazała, że mieszkańcy Sosnowca potrzebują kultury, która nie tylko opowiada historie, ale także tworzy przestrzeń do rozmowy o miejscu, w którym żyją”
„Czytając niektóre teksty napisane współcześnie mam wrażenie, że bardzo często, reżyserzy nie starają się robić przedstawienia śmiesznego ale dowcipne. Boją się, żeby śmieszność przedstawienia, albo choćby tylko niektórych scen, nie skompromitowała ich jako intelektualistów tworzących rzeczy głęboko wartościowe. Tymczasem, to, że coś jest śmieszne nie oznacza wcale, że jest mniej wartościowe”
„Każde doświadczenie sceniczne i styczność z widzem to była ogromna nauka, ale i szansa na to, że każdego dnia, kiedy stanę przed publicznością, może coś jeszcze innego, niż dotąd, się wydarzyć, że nagle odkryję w mojej postaci jakieś nowe, ciekawe cechy a i głębsze sposoby wyrażenia ich emocji”
„Jeśli człowiek pisze, to nie powinien być zobligowany żadnymi dyscyplinami zewnętrznymi; musi tylko słuchać swojego sumienia i zapisać swój czas, tak jak mu to dyktuje jego staroświecka dusza. Najlepiej jest, jak artysta do niczego nie należy – 22 czerwca 1926 r. urodził się Tadeusz Konwicki”
„Batory to świetna inspiracja dla szalonego spektaklu, który nie jest biografią statku, a bardziej oniryczna opowieścią o potrzebie oddechu, odskoku od rzeczywistości, pełnej zagrożeń, lęków, także związanych z turystyką”
„Tegoroczny Kalisz mówi więcej o kondycji polskiego teatru niż niejeden programowy esej. Bo nie jest to werdykt o gwiazdach. To werdykt o zespole”
„Finał majowej Miesięcznej Kroniki Teatralnej to garść recenzji spektakli Teatru Telewizji, sceny operowej i teatrów dramatycznych”
„Był pierwszym po wojnie Gustawem-Konradem w Dziadach, jako Antek Boryna w Chłopach stworzył ponadczasowy obraz polskiej duszy; w stanie wojennym przyczynił się do złamania aktorskiego bojkotu telewizji. 17 czerwca 1931 r. urodził się Ignacy Gogolewski, aktor teatralny i filmowy”
![Zdjęcie Miesięczna kronika teatralna – #5. Maj 2026 [recenzje]](/files/multimedias/180102/sthumb_obraz_2026-05-19_155125011.png)
