EN


Śmierć na scenie. Dziewiętnastowieczne opowieści

Nagła śmierć, jakkolwiek tłumaczyli ją lekarze, dla przedstawicieli środowiska teatralnego nie była przypadkiem, zwłaszcza gdy chodziło o „anewryzm serca”. Serce aktora stawało się symbolicznym centrum nieznośnego ciężaru bytu – na który w pewnym momencie odpowiadało niezgodą i odmową.

pisze Dorota Jarząbek-Wasyl

Gra w kości

W teatrze już się nie płacze, a o płaczu dywaguje, rozkłada płacz na czynniki pierwsze, jakby płacz od twórców oddzielony był zasłoną zbytniego namysłu, jakby łkanie wychodzące z trzewi nie stanowiło istoty teatru, a scena była szkłem mikroskopowym. Dlatego teatr wiąże się ze śmiercią jedynie jako gwarant nudy, śmierci z ziewania.

pisze Antonina Grzegorzewska

Ze śmiercią jej do tańca

Śmiertelność to kondycja, którą współdzielimy z innymi, ludzkimi i nie-ludzkimi, bytami. Taniec śmierci jest egalitarny.

pisze Alicja Müller

Śmierć w teatrze

Może zbyt bliska jest noc w Seulu, żeby zamieniać ją w literaturę, jednak trudno się oprzeć poczuciu, że gdyby Sofokles lub Eurypides żyli dzisiaj, ich bohaterem mógłby się stać ten tłum młodych ludzi. Wyzwoleni od pandemii, spragnieni zabawy jak nigdy dotąd, wychodzą na miasto i nikt z panujących nawet nie myśli ich poskramiać.

pisze Joanna Szczepkowska

Pozostałe numery

Nr 23: INNY

czytaj Czytaj więcej

Nr 22: Królowa

czytaj Czytaj więcej

Nr 20: Wina i (nie)pamięć

czytaj Czytaj więcej

Nr 19: Peter Brook

czytaj Czytaj więcej

Nr 18: TR Warszawa
– koniec czy początek?

czytaj Czytaj więcej

Nr 17: O młodości

czytaj Czytaj więcej

Nr 16: O krytyce

czytaj Czytaj więcej

nr 14/15: Jerzy Trela

czytaj Czytaj więcej

nr 12/13: Cancel Russian Culture

czytaj Czytaj więcej

nr 11: Imagine

czytaj Czytaj więcej

nr 10: O śmiechu

czytaj Czytaj więcej

nr 9: Dzień matki

czytaj Czytaj więcej

nr 8:
Teatr gwiazd – teatr obywateli

czytaj Czytaj więcej

nr 7:

UA – ТУТ

czytaj Czytaj więcej

Nr 6: PRL – nostalgia i resentyment?

czytaj Czytaj więcej

Nr 5: Travesti. Kostiumy płci

czytaj Czytaj więcej

Nr 4: Dyrektor teatru

czytaj Czytaj więcej

Nr 3: ŁOM

czytaj Czytaj więcej

Nr 2: MARCIN CZARNIK

czytaj Czytaj więcej

Nr 1: A więc wojna!

czytaj Czytaj więcej