EN

Perzanowska. Jak być potrzebną

Być może łatwość szufladkowania Perzanowskiej wynika właśnie z tego, że nigdy nie była ona bohaterką pierwszoplanową, dosłownie i w przenośni. Za czasów współpracy z Jaraczem większy splendor spadał na niego – był dużo bardziej popularny, jego wizerunek tworzyły nie tylko talent, charyzma i wielkie role, lecz także spektakularne awantury i wyskoki alkoholowe

pisze Stanisław Godlewski

Sześć dyrekcji Skuszanki

Krystyna Skuszanka przez blisko czterdzieści lat nadawała ton życiu teatralnemu w PRL. Była utalentowaną reżyserką i solidną dyrektorką aż sześciu scen, wspieraną przez męża Jerzego Krasowskiego. Jej kariera załamała się przedwcześnie po wprowadzeniu stanu wojennego. Przez środowisko teatralne skazana na ostracyzm, umarła właściwie w zapomnieniu. Jednak osoby i dokonań Skuszanki nie da się zignorować, a warto je przypomnieć

pisze Rafał Węgrzyniak

Buntownicy

Najdojrzalsze spektakle duetu dotykały zasadniczego problemu: co zrobić, by rzeszom bezimiennych – przede wszystkim licznym potomkom chłopów, którzy zdobywają pracę w miastach i biorą kredyty – zapewnić reprezentację w narodowym imaginarium. Powinni nauczyć się buntu, by o sobie stanowić i nie zależeć od byle polityka, który powie im, że tak już musi być, bo teraz, panie, mamy kapitalizm i banki dyktują warunki

pisze Kalina Zalewska

Pocztówka z Jeleniej Góry

Co poszło nie tak??!! Chciała klepać biedę i umrzeć, być wierna książkowym ideałom, a wylądowała w centrum stolicy…

pisze Dominika Kluźniak

Pozostałe numery

Nr 55: Teatr czasu wojny

czytaj Czytaj więcej

Nr 54: Lupa. Melancholia

czytaj Czytaj więcej

Nr 53: Historie teatru, teatr historii

czytaj Czytaj więcej

Nr 52: Filmy o teatrze

czytaj Czytaj więcej

Nr 51: Poczytajmy

czytaj Czytaj więcej

Nr 50: Cztery premiery
(i pogrzeb?)

czytaj Czytaj więcej

Nr 49: Radwan

czytaj Czytaj więcej

Nr 48: Penderecki

czytaj Czytaj więcej

Nr 47: Dobra śmierć?

czytaj Czytaj więcej

Nr 46: „Cóż tam, panie, w polityce?”

czytaj Czytaj więcej

Nr 45: Skandal

czytaj Czytaj więcej

Nr 44: Maratończyk

czytaj Czytaj więcej

Nr 43: Fluctuat nec mergitur?

czytaj Czytaj więcej

Nr 42: Plewiński

czytaj Czytaj więcej

Nr 40/41: Alkohol

czytaj Czytaj więcej

Nr 38/39: Sama na scenie

czytaj Czytaj więcej

Nr 37: Prus

czytaj Czytaj więcej

Nr 36: Dzień Dziecka

czytaj Czytaj więcej

Nr 35: Biografie

czytaj Czytaj więcej

Nr 34: Nowe media

czytaj Czytaj więcej

Nr 33: Holoubek

czytaj Czytaj więcej

Nr 32: O przemocy

czytaj Czytaj więcej

Nr 31: Je suis un cabotin

czytaj Czytaj więcej

Nr 29: Teatr ukraińskich uchodźców

czytaj Czytaj więcej

Nr 28:
Musical po polsku

czytaj Czytaj więcej

Nr 27: Romantyzm 2022

czytaj Czytaj więcej

Nr 26: Punkty za pochodzenie
albo o wstydzie

czytaj Czytaj więcej

Nr 25: Koniec i początek

czytaj Czytaj więcej

Nr 24:
Grand Opera Trio

czytaj Czytaj więcej

Nr 23: Inny

czytaj Czytaj więcej

Nr 22: Królowa

czytaj Czytaj więcej

Nr 21: Teatr śmierci / śmierć w teatrze

czytaj Czytaj więcej

Nr 20: Wina i (nie)pamięć

czytaj Czytaj więcej

Nr 19: Brook

czytaj Czytaj więcej

Nr 18: TR Warszawa
– koniec czy początek?

czytaj Czytaj więcej

Nr 17: O młodości

czytaj Czytaj więcej

Nr 16: O krytyce

czytaj Czytaj więcej

nr 14/15: Trela

czytaj Czytaj więcej

nr 12/13: Cancel Russian Culture

czytaj Czytaj więcej

nr 11: Imagine

czytaj Czytaj więcej

nr 10: O śmiechu

czytaj Czytaj więcej

nr 9: Dzień matki

czytaj Czytaj więcej

nr 8:
Teatr gwiazd – teatr obywateli

czytaj Czytaj więcej

nr 7:

UA – ТУТ

czytaj Czytaj więcej

Nr 6: PRL – nostalgia i resentyment?

czytaj Czytaj więcej

Nr 5: Travesti. Kostiumy płci

czytaj Czytaj więcej

Nr 4: Dyrektor teatru

czytaj Czytaj więcej

Nr 3: Łom

czytaj Czytaj więcej

Nr 2: Czarnik

czytaj Czytaj więcej

Nr 1: A więc wojna!

czytaj Czytaj więcej