EN

Rękawiczka i dłoń. Pisma Petera Brooka

W przypadku Petera Brooka sytuacja wydaje się nieprzyzwoicie wręcz komfortowa. Nie dość, że nagrania zostawił w dobrej jakości (ba, zostawił też filmy), to jeszcze żył i pracował na tyle długo, że jego teatr oglądało kilka pokoleń. Książki jednakowoż też zostawił i nie zaszkodzi zapytać – co z nimi?

pisze Dominik Gac

Milczenie bogów: Jerzy Grotowski i Peter Brook

Śmierć Brooka ostatecznie zakończyła epokę dominacji teatru reżysersko-autorsko-mistrzowsko-antropologicznego. Zmierzch tego modelu rozpoczął się jednak na długo przed zgaśnięciem Petera Brooka. Już pod koniec lat 1960. Grotowski ogłosił, że dla niego formuła teatru się wyczerpała.

pisze Mirosław Kocur

„Reżyser powinien być między chmurami, nikt go nie widzi, ale wszyscy czują jego obecność”. Maciej Prus w rozmowie z Michałem Smolisem

Peter Brooka właściwie wizytował próby. Mówił, że tak należy pracować. Wyznaczał aktorom kierunki. Mogło się im wydawać, że to oni tworzą przedstawienie. Stąd miało ono szczególną energię – uczestniczenia. Tu moglibyśmy się zbliżyć do teorii Grotowskiego, że aktor powinien być głównym punktem odniesienia, no ale tu trzeba być takim reżyserem jak Peter Brook, żeby spokojnie patrzeć na próbę, „nie biorąc w niej udziału”.

z Maciejem Prusem rozmawia Michał Smolis

Pozostałe numery

Nr 23: INNY

czytaj Czytaj więcej

Nr 22: Królowa

czytaj Czytaj więcej

Nr 21: Teatr śmierci / śmierć w teatrze

czytaj Czytaj więcej

Nr 20: Wina i (nie)pamięć

czytaj Czytaj więcej

Nr 18: TR Warszawa
– koniec czy początek?

czytaj Czytaj więcej

Nr 17: O młodości

czytaj Czytaj więcej

Nr 16: O krytyce

czytaj Czytaj więcej

nr 14/15: Jerzy Trela

czytaj Czytaj więcej

nr 12/13: Cancel Russian Culture

czytaj Czytaj więcej

nr 11: Imagine

czytaj Czytaj więcej

nr 10: O śmiechu

czytaj Czytaj więcej

nr 9: Dzień matki

czytaj Czytaj więcej

nr 8:
Teatr gwiazd – teatr obywateli

czytaj Czytaj więcej

nr 7:

UA – ТУТ

czytaj Czytaj więcej

Nr 6: PRL – nostalgia i resentyment?

czytaj Czytaj więcej

Nr 5: Travesti. Kostiumy płci

czytaj Czytaj więcej

Nr 4: Dyrektor teatru

czytaj Czytaj więcej

Nr 3: ŁOM

czytaj Czytaj więcej

Nr 2: MARCIN CZARNIK

czytaj Czytaj więcej

Nr 1: A więc wojna!

czytaj Czytaj więcej