Logo
Zaloguj się

Wybierz województwo

Magazyn

"Epidemia terroru". O Pegasusie na świetnej wystawie sztuki w Warszawie

11.07.2022, 11:10 Wersja do druku
Inne aktualności

Jeszcze tylko tydzień trwa Biennale Warszawa. Wystawa, której nie powstydziłyby się najlepsze instytucje w Berlinie, mówi między innymi o politycznej inwigilacji narzędziami takimi jak Pegasus.

Do 17 lipca można oglądać wystawę tegorocznego Biennale Warszawa , łączącą wysiłki artystów, naukowców i aktywistów. Ekspozycja poświęcona jest związkom najnowszych technologii, politycznych represji i kryzysu klimatycznego. Mieści się w samym sercu stolicy, w Domach Towarowych Centrum.

Biennale Warszawa to instytucja o alterglobalistycznym, zaangażowanym profilu, działająca na rzecz sprawiedliwości społecznej czy praw migrantów i uchodźców. Choć jej dotychczasowe projekty, łącznie z najnowszym, potrafiły dotyczyć wydobycia rzadkich minerałów w Demokratycznej Republice Konga czy Papui , to zarazem myśl Biennale jest ściśle powiązana z tym, co tu i teraz. Nie tylko dlatego, że żyjemy na jednej, zagrożonej planecie. Ale też dlatego, że w podobnym sposób doświadczamy przemocy.

Zaloguj się i czytaj dalej za darmo

Zalogowani użytkownicy mają nieograniczony dostęp do wszystkich artykułów na e-teatrze.

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się.

Tytuł oryginalny

"Epidemia terroru". O Pegasusie na świetnej wystawie sztuki w Warszawie

Źródło:

„Gazeta Wyborcza” online

Link do źródła

Wszystkie teksty Gazety Wyborczej od 1998 roku są dostępne w internetowym Archiwum Gazety Wyborczej - największej bazie tekstów w języku polskim w sieci. Skorzystaj z prenumeraty Gazety Wyborczej.
Autor:

Witold Mrozek

Data publikacji oryginału:

11.07.2022

Teatry i instytucje

Grób, którego już nie ma – czyli kilka słów o Michale Zniczu i pamięci

Otrzymałem informację – pewną i popartą zdjęciami – że z Cmentarza Żbikowskiego w podwarszawskim Pruszkowie, zarządzanego przez parafię Najświętszej Marii Panny Niepokalanego Poczęcia zniknął grób Michała Znicza. Aktora żyjącego w latach 1895-1943 występującego od 1918 roku w teatrach Krakowa, Łodzi i Warszawy, a także w wielu filmach. Polskiego Żyda, zamordowanego (lub zmuszonego do samobójstwa) w nie do końca wyjaśnionych okolicznościach przez Niemców
- pisze do e-teatru Rafał Dajbor.

Pod skrzydłami Terpsychory

Było ich 44 - uczniów i uczennic, którzy 1 września 1951 roku rozpoczęli naukę w Państwowej Podstawowej Szkole Choreograficznej w Odwachu na Starym Rynku w Poznaniu. Rok później została ona przekształcona w Państwową Średnią Szkołę Baletową o dziewięcioletnim cyklu nauczania. Wiele razy zmieniała nazwę. Po 70 latach Ogólnokształcąca Szkoła Baletowa im. Olgi Sławskiej-Lipczyńskiej może się poszczycić 555 absolwentami
Pisze Stefan Drajewski w portalu kultura.poznan.pl.

Sprawdź także

Zdjęcie 95 lat temu urodził się Bogumił Kobiela - „najwybitniejszy tragikomik polskiego kina”
95 lat temu urodził się Bogumił Kobiela - „najwybitniejszy tragikomik polskiego kina”
Dzisiaj 12:09 „95 lat temu, 31 maja 1931 r., urodził się aktor filmowy i teatralny, reżyser Bogumił Kobiela. Uznawany był za najwybitniejszego aktora tragikomicznego polskiej kinematografii. – Był moją jedyną szkołą aktorską, zawsze będę mu bardzo wdzięczny – powiedział PAP satyryk Jacek Fedorowicz”
Magazyn
Z fotela Łukasza Maciejewskiego: Poczułam to dzisiaj
Dzisiaj 10:45 „Ewa Błaszczyk, związana przecież z Sopotem od lat (niezliczone recitale w Atelier, przyjaźń z Agnieszką Osiecką), mówiła o aktorstwie jak o wielkiej przygodzie pozwalającej poznać drugiego człowieka. Opowiedzieć o człowieku”
Magazyn
Zdjęcie Teatr jednego aktora wraca do Krakowa
Teatr jednego aktora wraca do Krakowa
Dzisiaj 08:54 „Niemiecki krytyk Dieter Topp po obejrzeniu Pana Tadeusza na Kraków Fest 2026, Międzynarodowym Festiwalu Monodramu, nazwał wykonawcę, Mateusza Nowaka, królem polskiego monodramu. Porównał jego pozycję w polskim teatrze jednego aktora do pozycji króla monodramu brytyjskiego, którym w jego przekonaniu jest Pip Utton. To coś więcej niż komplement, bo oznacza, że epos Adama Mickiewicza przemówił do krytyka, który nie zna języka polskiego, a mimo to odczuł jego urodę”
Magazyn