fot. Tobiasz Papuczys/ mat. teatru
Tegorocznej edycji festiwalu, dla którego scenami będą Centrum Sztuk Performatywnych Instytutu Grotowskiego oraz Sala Teatru Laboratorium Instytutu Grotowskiego, towarzyszy hasło „Poziom zero”.
Dyrektor artystyczny festiwalu Jakub Tabisz podkreślił, że „poziom zero” w teatrze dokumentalnym „oznacza, że historię znajdujemy u źródła, że jest pragnieniem dotarcia do prawdy”. Tabisz zwrócił przy tym uwagę, że dotarcie do prawdy absolutnej jest niemożliwe, ponieważ jej nie ma. Możliwe jest za to – jak zaakcentował dyrektor festiwalu – zbliżenie się do osobistego przeżycia drugiego człowieka.
„W efekcie czujemy, że bohater, grany przecież przez aktora, w zagadkowy sposób staje przed nami na scenie. Być może to właśnie w indywidualnym ludzkim języku, w jego rozlicznych potknięciach i paradoksach kryje się magia tego przeniesienia. Najtrudniejsze jest uchwycenie tych wszystkich codziennych drobnostek, pauz, ciszy, westchnięć i wspomnień ukrytych w słowach” – pisze w słowie kuratorskim Tabisz.
Festiwal według założeń programowych przedstawia teatr dokumentalny mówiący o aktualnych zjawiskach społecznych. „Wiele z tych historii będzie wydawać się niewiarygodna i odległa, w części – jestem przekonany – odnajdziecie samych siebie. Ale to zawsze będzie próba znalezienia się jak najbliżej naszego bohatera – na poziomie zero” – podkreślił dyrektor.
W programie znalazło się dziewięć spektakli, w tym trzy premierowe. Jedna z premier – spektakl Tomasza Borczyka i Carlosa Tunona – „7 pudełek” otworzy w czwartek festiwal. To opowieść o młodych ludziach, ich porządkowaniu przeszłości, a także o uczeniu się odpuszczania i zapominania.
Premierowy charakter będzie miał również pokaz spektaklu „Inwazja” w reżyserii Aliny Kostiukovej na podstawie tekstu Aliny Sarnackiej. Autorką tekstu, który powstał w oparciu o doświadczenia ukraińskich kobiet, jest weteranka wojenna. „To spektakl o kobietach, które w czasie wojny walczą nie tylko o przetrwanie, ale także o prawo do bycia sobą w świecie pełnym osądów i patriarchalnych ograniczeń. Historia skupia się na sex-workerkach oraz dwóch kobietach, które, mimo różnic w życiorysach, noszą identyczne kostiumy (…) Jedna z bohaterek korzysta z seksualności w świadomy i praktyczny sposób, a zarobione na OnlyFans środki przeznacza na wsparcie dla wojska. Druga, już jako wdowa, odkrywa dwie istotne zmiany w ciele: ciążę i seksualne pragnienia” – czytamy w opisie przedstawienia.
Podczas festiwalu po raz pierwszy zostanie pokazany również spektakl „Czarna skrzynka” Ady Tabisz i Krystyny Krotoskiej. Przedstawienie bazuje na nagranej rozmowie ze zmarłą w ubiegłym roku poetką Urszulą Kozioł. „Ten dokumentalny zapis odchodzenia jest swoistym eksperymentem zarówno w warstwie dźwiękowej jak i w najgłębszym emocjonalnym sensie” – zwrócił uwagę dyrektor artystyczny festiwalu.
Oprócz pokazów spektakli festiwalowy program wypełnią spotkania i dyskusje z bohaterami i twórcami przedstawień. Zaplanowano też pokazy, performanse oraz spotkania warsztatowe.
Festiwal zakończy się w niedzielę.
