„Dobrobyt” Árpáda Schillinga będzie miał premierę w stołecznym Teatrze Powszechnym w piątek.
Węgierski reżyser jest założycielem zespołu Krétakör Színház i należy do europejskiej czołówki. Wystawiał w Schaubühne w Berlinie, Piccolo Teatro w Mediolanie i wiedeńskim Burgtheater. W 2009 r. otrzymał „teatralnego Oscara” – Europejską Nagrodę Teatralną. W Powszechnym pokazał „Losera” i wyreżyserował „Upadanie”.
W „Dobrobycie” młoda para otrzymuje zaproszenie na weekendowy pobyt w ekskluzywnym spa. Hotel przypomina zhierarchizowany system, który prowokuje fundamentalne życiowe postawy.
– Nieustannie interesuje mnie to, co wpływa na decyzje ludzi – powiedział Schilling przed premierą. – Zacząłem krytykować władzę na Węgrzech, ale doszedłem do wniosku, że być może to pułapka. Zajmujemy się na scenie polityką i wytwarza się dystans między ludźmi a ośrodkami politycznymi. Oczywiście, możemy zadawać krytyczne pytania. Ale jak poruszyć publiczność, gdy krytykujemy polityków i piętnujemy zło, które nas nie dotyczy? Uważamy, że ludzie są dobrzy, bo popierają krytyczne sztuki o złych politykach. To komfortowa sytuacja. Musimy zobaczyć siebie w lustrze. Zmiana może wyjść nie od polityków, a od nas.
„Dobrobyt” pokazuje codzienne sytuacje, w których podejmujemy złe decyzje.
Inne aktualności
- Warszawa. „Rysują i drą” – spektakl o Piechotkach na Bielanach 16.11.2026 20:18
- Warszawa. Pakuła i Łazarkiewicz w Teatrze Żydowskim. W grudniu premiera „Skóry po dziadku” 16.11.2026 17:11
-
Warszawa. Wietnamski Kopciuszek i Pan Tadeusz po francusku
16.11.2026 17:00
- Lublin. „All that I left behind is here” w Centrum Kultury 16.11.2026 16:18
- USA. Glenn Close i Ridley Scott odebrali honorowe Oscary 16.11.2026 16:15
- Kraków. Małopolskie Centrum Nauki Cogiteon zaprasza na „Układ scalony” 16.11.2026 15:51
- Gdańsk. Kostium od kulis. Oprowadzanie po wystawie „Idole perwersji Zofii de Ines” 16.11.2026 15:26
- Warszawa. Tilda Swinton przyjeżdża na wystawę „Ongoing” 16.11.2026 15:23
- Poznań. Wyniki pierwszego etapu głosowania w IV edycji Ogólnopolskiego Plebiscytu Musicalowych Premier Sezonu 16.11.2026 15:19
- Warszawa. Premiera „Czarodziejskiej góry” Pawła Mykietyna w Nowym Teatrze 16.11.2026 14:57
- Kraków. „Napisy końcowe: kim są ludzie z napisów końcowych?” – spotkanie w Pałacu Nieśmiertelności 16.11.2026 13:33
- Ruda Śląska. „Gita story – śląska komedia muzyczna” wraca na scenę ŚTI 16.11.2026 12:32
- Wsola. Starsza siostra. Spotkanie z Aleksandrą Gąsowską w Muzeum Gombrowicza 16.11.2026 12:26
- Poznań. Kurierzy dostarczą porcję rozrywki. Co w tym tygodniu w Teatrze Polskim? 16.11.2026 12:21
– Jeśli widzowie zidentyfikują się w podobnych sytuacjach, przemyślą sprawę i stawią czoła złym wyborom, pojawi się nadzieja. Nie będzie jej, gdy będą zrzucać odpowiedzialność za wszystko na rządy, kościoły, korporacje. Wtedy poczują, że nie mogą zmienić nic.
Jak podkreśla Paweł Łysak, dyrektor Powszechnego, ważny temat premiery stanowi oportunizm, co jest nawiązaniem do węgierskiego spektaklu „Loser”. Po tym, jak Schiling zadarł z rządem Orbána, utracił dotację, ale też uznał, że nie może liczyć na pomoc środowiska, które w części jest oportunistyczne.
– Kiedy mówimy o Węgrzech, Polsce i Ameryce, zastanawiam się, dlaczego ludzie decydują się na zmiany, które następują, i co z tego mają – mówi reżyser. – Również dlatego, że często nasze poglądy skazują nas na bycie w mniejszości. Ale jeżeli demokracja to rządy większości, musimy pogodzić się z tym, na co decyduje się większość, a najważniejsze okazują się kwestie bytowe, jak utrzymać rodzinę i poziom życia. I jeżeli mówimy o prawach człowieka, to mówimy o tematach, które miały znaczenie 30 lat temu. A może dziś już nie?
Schilling uważa, że presję wywiera na nas nie tylko eskalacja nacjonalizmu.
– Kiedy patrzę na Węgry, widzę, że ludzie godzą się na pewien rodzaj dyktatury ze względu na komfort, również psychiczny. Narzekamy na nacjonalizm, ale to tylko warstwa zewnętrzna, a pod nią kryje się kapitalizm, coś mocniejszego niż Orbán czy Kaczyński. I kiedy zwracam się do ludzi z prośbą, by poparli prawa człowieka, staram się jednocześnie pokazać, że możemy mówić o zmianach klimatycznych, mówić o pandemii, ale tak naprawdę mówimy o naszych rodzinach, naszych interesach. Mówimy o podziale na lewicę i prawicę, ale gdy zapytać o faktyczną zmianę, odpowiedź po obu stronach politycznego sporu będzie taka sama.
Teoretycznie jesteśmy otwarci, ale kiedy musimy zaangażować siebie oraz nasze pieniądze, mówimy nie. Chcemy zmienić świat, ale niech to się nie zaczyna ode mnie, moim kosztem. Chodzi o uzależnienie od komfortu.