fot. mat. jelonka.com
W poniedziałek (5 października) w Teatrze im. Cypriana Kamila Norwida w Jeleniej Górze, w ramach 53. edycji Jeleniogórskich Spotkań Teatralnych, w Sali Myśliwskiej odbyło się czytanie performatywne tekstu „Chciałaś hrabiego, to teraz rób na niego” Martyny Wawrzyniak w reż. Karoliny Kowalczyk.
„Chciałaś hrabiego, to teraz rób na niego” pióra Martyny Wawrzyniak to gorzka, ironiczna i momentami absurdalna opowieść o pamięci klasowej, dziedziczeniu historii i współczesnym poczuciu bezsilności wobec systemów społecznych. Warto przy tym dodać, że tekst „Chciałaś hrabiego, to teraz rób na niego” został wyróżniony w czwartej edycji Konkursu o Nagrodę Dramaturgiczną im. Tadeusza Różewicza w Teatrze Miejskim w Gliwicach.
Jest to zapowiedź przyszłorocznej premiery przedstawienia jeleniogórskiego Teatru im. Norwida. W obsadzie znaleźli się: Iwona Lach (babcia), Małgorzata Osiej (pielęgniarka / Celina), Anna Ludwicka–Mania (wnuczka), Jakub Głukowski (lekarz) i Jacek Grondowy (potomek hrabiego). Reżyseria Karoliny Kowalczyk buduje dynamiczną strukturę dialogów i monologów, w której przeplatają się sceny realistyczne z niemal surrealnymi wizjami pamięci.
Tekst opiera się na kanwie rozmów telefonicznych babci i wnuczki. Pojawiają się też postacie: potomek hrabiego, obojętna sąsiadka i personel szpitala. Babcia i wnuczka początkowo nie słuchają się nawzajem, dochodzi do blokady komunikacyjnej, mówią bardziej obok niż do siebie, dochodząc odmiennymi ścieżkami do wspólnego finału. Te dwie reprezentanki różnych pokoleń łączy bieda, choroba i trauma, a dzieli poczucie dumy klasowej i ambicje. Mieszkanie kwaterunkowe babci, niegdyś pracownicy szkoły, niebawem zostanie odebrane, bo właśnie do wsi powrócił dziedzic. Z kolei wnuczka aktywnie walczy o awans społeczny na drodze naukowej i próbuje do tego celu wyzyskać historię własnej rodziny. Jednak przy tym jest depresyjna, niedospana, niedokarmiona i okrutnie zmęczona.
Tytuł sztuki, zainspirowany m.in. debatą o pańszczyźnie po książce „Chłopki” Joanny Kuciel–Frydryszak, nawiązuje do powiedzenia „chciałeś panią, to teraz rób na nią”. Krzyżują się tu różne formy ucisku – ekonomicznego, klasowego, kulturowego, no i genderowego.
