Wrocławski Teatr Lalek świętuje 80-lecie działalności. Jubileuszowa gala była okazją nie tylko do wspomnień, ale także do uhonorowania ludzi, którzy od dekad współtworzą jedną z najważniejszych scen lalkowych w Polsce.
fot. mat. teatru
Są takie jubileusze, które odhacza się z obowiązku. Kilka przemówień, pamiątkowe zdjęcie, tort, obowiązkowe „sto lat” i można wracać do codzienności. Są jednak i takie rocznice, które stają się pretekstem do przypomnienia sobie, dlaczego dane miejsce w ogóle istnieje i co przez lata znaczyło dla kolejnych pokoleń odbiorców. Do tej drugiej kategorii należy bez wątpienia 80-lecie Wrocławskiego Teatru Lalek.
Podczas jubileuszowej gali, która odbyła się w piątkowy wieczór, nie zabrakło oficjalnych akcentów. Marszałkini Województwa Dolnośląskiego oraz prezydent Wrocławia wręczyli odznaczenia, medale i nagrody pracownikom teatru. Był to jeden z tych momentów, kiedy światła reflektorów skierowane zostały nie tylko na aktorów i reżyserów, ale także na wszystkich tych, bez których żadna premiera nie mogłaby dojść do skutku. W teatrze, jak wiadomo, oklaski najczęściej zbierają ci stojący na scenie, tymczasem historia każdej instytucji budowana jest również przez pracowników technicznych, administrację, garderobiane, pracownie i osoby pozostające na co dzień poza wzrokiem publiczności.
I może właśnie dlatego ten jubileusz wybrzmiał szczególnie mocno. Osiemdziesiąt lat działalności nie jest przecież wyłącznie opowieścią o kolejnych premierach, dyrekcjach czy artystycznych sukcesach. To także historia ludzi, którzy przez dekady codziennie otwierali drzwi teatru dla kolejnych widzów.
Wrocławski Teatr Lalek należy dziś do grona najważniejszych scen lalkowych w Polsce. Trudno jednak nie dostrzec, jak ogromną drogę przeszedł od swoich powojennych początków. Instytucja zmieniała nazwy, adresy, artystyczne strategie i pokolenia twórców, pozostając jednocześnie wierna idei teatru tworzonego z myślą o młodym odbiorcy. Co istotne, od dawna nie jest już miejscem przeznaczonym wyłącznie dla dzieci. W ostatnich dekadach udowodniła, że teatr formy, animacji i wyobraźni może być równie interesujący dla nastolatków i dorosłych. To właśnie ta umiejętność ciągłego redefiniowania własnej misji pozwoliła jej przetrwać osiem dekad nie jako muzealny eksponat, lecz żywa instytucja kultury.
Nieprzypadkowo obchody jubileuszu połączono z inauguracją 8. Przeglądu Nowego Teatru dla Dzieci oraz premierą spektaklu „Wyobraź sobie…” przygotowanego przez czesko-słowacki duet SKUTR. To symboliczne zestawienie przeszłości z przyszłością. Z jednej strony wspomnienie bogatej historii teatru, z drugiej zaś spojrzenie w kierunku nowych form, nowych tematów i nowych widzów. Hasło tegorocznego przeglądu – „Dajmy sobie czas” – brzmi zresztą jak propozycja idealnie pasująca do jubileuszu. Bo osiemdziesiąt lat działalności trudno zamknąć w jednym wieczorze, jednym przemówieniu czy nawet jednym sezonie.
Patrząc na historię Wrocławskiego Teatru Lalek, łatwo zauważyć, że jego największą siłą zawsze była umiejętność budowania mostów. Między pokoleniami, między sztuką a edukacją, między zabawą a refleksją. Widzowie, którzy dziś przychodzą tu z własnymi dziećmi, często sami przed laty siedzieli na tej samej widowni. Niewiele instytucji kultury może pochwalić się taką ciągłością doświadczeń.
Jubileuszowe gale mają to do siebie, że skłaniają do podsumowań. Tym razem jednak bardziej niż o zamknięciu pewnego rozdziału myślało się o tym, co jeszcze przed teatrem. Bo jeśli osiemdziesięcioletnia instytucja wciąż organizuje festiwale, zaprasza zagranicznych twórców, realizuje nowe premiery i nie przestaje szukać języka dla kolejnych pokoleń odbiorców, to trudno mówić o dostojnej starości.
Wygląda raczej na to, że Wrocławski Teatr Lalek wszedł w swoje dziewiąte dziesięciolecie z energią, której mogłaby mu pozazdrościć niejedna znacznie młodsza scena.
I oby tak pozostało. Bo w czasach, w których coraz częściej brakuje nam czasu na zatrzymanie się, miejsca pielęgnujące wyobraźnię są potrzebne bardziej niż kiedykolwiek.
