Logo
Zaloguj się

Wybierz województwo

Magazyn

Karnawałowa gala operetkowa

3.03.2022, 09:00 Wersja do druku
Inne aktualności

 Wokalne popisy sopranistki Anity Maszczyk, dawnej solistki Gliwickiego Teatru Muzycznego z lat 2001-2016, wzbudziły entuzjastyczną reakcję publiczności zgromadzonej 28 stycznia w teatrze przy Nowym Świecie. Widzowie nagradzali ją gorącymi brawami przy otwartej kurtynie. Karnawałowa gala z jej udziałem była pierwszą - po długoletniej przerwie - imprezą operetkową w mieście.

W programie imprezy znalazły się najpiękniejsze bodaj arie operetkowe, jakie kiedykolwiek skomponowano. Rozbrzmiewały m.in. nieśmiertelne szlagiery: „Graj Cyganie" Kalmana („Hrabina Marica") „Dziewczęta z Barcelony" Nico Dostała („Clivia") czy wreszcie „Wielka sława to żart" Straussa („Baron cygański"). Widzowie gorąco oklaskiwali śpiewaków - Nairę Ayvazyan, Jarosława Bie-leckiego i Oskara Jasińskiego.

Towarzyszyła im świetnie brzmiąca orkiestra UNGER ANSAMBLE pod batutą Mieczysława Ungera. Całość ubarwiał zaś z dużym wdziękiem scenicznym (zwłaszcza w „Kankanie" Offenbacha) zespól baletowy pod kierownictwem Kamili Baryczkowskiej, byłej tancerki GTM. W finale koncertu zaprezentowano natomiast w zbiorowej interpretacji wokalnej popularną arię operową „Libiamo ne'lieti calici" („Pijmy na chwałę miłości") z „Traviaty" Verdiego. Brawom nie było końca. Artyści dwukrotnie bisowali na życzenie rozentuzjazmowanej publiczności.

Widowisko zostało przygotowane pod auspicjami impresaryjnego Teatru Muzycznego ORPHEUM, utworzonego w zeszłym roku przez ormiańską śpiewaczkę Nairę Ayvazyan. Dodać warto, że sala teatralna była wypełniona niemal do ostatniego miejsca.                                                               

Tytuł oryginalny

Karnawałowa gala operetkowa

Źródło:

Śląsk nr 2

Data publikacji oryginału:

01.02.2022

Ludzie

Tam niegdyś była Polska!

Niezależnie od tego, czy Rosjanie na powrót podporządkują sobie Ukrainę i ten czterdziestomilionowy naród zajmujący terytorium dwukrotnie większe niż Polska - pragnę przypomnieć, że te wyjątkowo agresywne poczynania dotyczą ziem, na których przez całe wieki była także Polska
Pisze Sławomir Pietras w „Tygodniku Angora”.

Justyna Sobczyk: „Zbudować świat przyjazny sensorycznie”

W spektaklu staramy się zbudować świat przyjazny sensorycznie, świadomie unikamy radykalnych przejść w obszarze dźwięku i światła. Dzięki obecności Izy Chlewińskiej i Intibag przygotowaliśmy sensoryczną przestrzeń, w której będzie można w razie potrzeby rozładować napięcie w ciele, wyciszyć emocje
Z Justyną Sobczyk, twórczynią warszawskiego Teatru 21, pedagożką teatru i reżyserką, o przygotowywanym w Teatrze Guliwer w Warszawie spektaklu „Królestwa”, rozmawia Wiesław Kowalski w Teatrze dla Wszystkich.

Sprawdź także

Zdjęcie Po co oglądać „Wiśniowy sad”? – rozmowa z reżyserem Andrei Măjerim
Po co oglądać „Wiśniowy sad”? – rozmowa z reżyserem Andrei Măjerim
Wczoraj 12:31 „Osobiście nie widzę powodu, by udawać, że te dzieła nie istnieją albo przestać po nie sięgać tylko dlatego, że trwa wojna. Czechow nie czerpie z tego żadnych korzyści, minęło ponad siedemdziesiąt lat od jego śmierci. To po prostu wielka literatura. Oczywiście trzeba być ostrożnym, żeby nie znaleźć się — świadomie lub nie — po niewłaściwej stronie konfliktu”
Magazyn
Posyłać piłki w nieoczekiwane miejsca
Wczoraj 12:05 „W teatrze trzeba iść naprzód, a więc przekraczać granice. Można to robić jednak tylko wtedy, gdy szanuje się ludzi, z którymi się pracuje — i to uważam za najważniejszą zasadę”
Magazyn
Zdjęcie Maja Kleczewska: teatr służy temu, żeby dostrzec pewne treści i obudzić się
Maja Kleczewska: teatr służy temu, żeby dostrzec pewne treści i obudzić się
Wczoraj 11:53 „Teatr służy właściwie temu, żeby dostrzec pewne treści i obudzić się. To znaczy, że cały czas podstawia lustro rzeczywistości, aby ona zakrzyknęła: o nie, wcale tacy nie jesteśmy”
Magazyn