14 grudnia (niedziela) o godz. 12.00 w PROMie Kultury Saska Kępa (ul. Brukselska 23) odbędzie się premiera najnowszego spektaklu Teatru Sztuka Ciała – „Po co komu święta?”.
fot. G. Mukanowski
Wstęp: bilety 25 zł. Wydarzenie realizowane jest w ramach projektu „Latający Teatr Sztuki Ciała” współfinansowanego przez m.st. Warszawa.
Po co nam ten cały świąteczny chaos?
Nerwy, sprzątanie, wydatki... W dzisiejszym pędzącym świecie, pełnym zmęczenia i presji, pytanie o sens Bożego Narodzenia wybrzmiewa coraz głośniej. Czy te święta w ogóle mają jeszcze znaczenie?
Właśnie w tym momencie kryzysu w spektaklu rozkręca się prawdziwe zamieszanie: Mikołaj wyjechał na Bali, by zaznać „świętego spokoju”, a do fabryki zabawek przestały docierać listy od dzieci. Nikt nie ubiera choinki, ani nie lepi bałwana – Elf jest kompletnie zagubiony. A na domiar złego, Zając Wielkanocny postanawia wykorzystać tę sytuację, by sprytnie przechwycić święta. Czy w tym chaosie jest jeszcze szansa na powrót wspólnego, rodzinnego świętowania?
Co gubimy w świątecznym pędzie?
Z okazji premiery spektaklu „Po co komu święta” twórcy Teatru Sztuka Ciała postanowili przyjrzeć się, jak rodzice najmłodszych widzów przeżywają współczesne Boże Narodzenie. Co jest naprawdę ważne, a o czym zapominamy w tym goniącym czasie?
Prawdą jest, że świętowanie samo w sobie jest wartością. To coś więcej niż religia czy tradycja – to przede wszystkim pretekst do bycia razem, do okazywania miłości, obdarowywania i budowania w rodzinie poczucia, że jest się dla kogoś ważnym. To również szansa na tworzenie nowych, własnych rytuałów. W rozmowach powtarzał się ten motyw:
- „Od kiedy mam dziecko, ważne dla mnie jest tworzenie nowych tradycji, tworzenie razem dekoracji, bombek… Po prostu wspólne spędzanie czasu” – mówi jedna z mam.
- „Brak rozmów, każdy jest zajęty, zamiast wspólnie na przykład piec pierniczki, każdy dostaje zadanie i działa sam” – zauważa inna.
Święta to coś więcej niż religia czy tradycja – to przestrzeń na bliskość, wdzięczność i radość, na przypomnienie sobie, że najcenniejszym prezentem jest obecność.
Magia wspomnień i pielęgnowanie tradycji
Dla wielu z nas święta to fundament tożsamości.
- „Spotkania rodzinne, gromadzenie się i pielęgnowanie tradycji – to kształtuje nas jako ludzi, daje korzenie, sprawia, że jesteśmy kim jesteśmy” – podkreśla jeden z widzów.
- „W niektórych domach tradycja łamania się opłatkiem czy sianka pod obrusem schodzi na dalszy plan, a według mnie jest to bardzo ważne, żeby to kultywować. Kiedyś prezenty były traktowane z większym pietyzmem, jako coś wyjątkowego, a dzisiaj odhaczamy kolejne podarki z listy” – dodaje.
Właśnie z tej potrzeby refleksji nad współczesnym „odhaczaniem” świąt wyrasta historia Elfa – głównego bohatera spektaklu „Po co komu święta?”. Kiedyś czytał listy od dzieci i z radością przygotowywał dla nich prezenty w fabryce Świętego Mikołaja. Dziś listy zamieniły się w cyfrowe listy zakupów, a ludzie wolą kupować w galeriach niż marzyć. Elf, pozbawiony swojego sensu, zaczyna czuć się niepotrzebny – i właśnie w tym momencie zaczyna się jego niezwykła, pełna humoru i wzruszeń podróż w poszukiwaniu magii świąt.
Święty spokój
Wiele osób poszukuje w świętach spokoju:
- „Święta muszą być duże, rodzinne z bałaganem i harmidrem, ale też czasami lubimy uciec tylko we trójkę i przełamać schemat” – mówi jeden z ojców. – „Dla mnie jest to ważny czas wyciszenia, nie chcę popadać w ten przedświąteczny pęd. Kiedy cały świat szuka prezentów na ostatnią chwilę, ja już jestem pogodzony z rzeczywistością i staram się odpocząć”.
Czy Elfowi uda się przywrócić magię świąt? Czy wspólne bycie razem znów okaże się najważniejszym prezentem? Na to pytanie odpowiedź przyniesie spektakl „Po co komu święta?” – pełen ruchu, humoru i teatralnej magii, w charakterystycznym dla Teatru Sztuka Ciała stylu pantomimy łączonej ze słowem i śpiewem.
Premiera spektaklu „Po co komu święta?”
Data: 14 grudnia (niedziela), godz. 12.00
Miejsce: PROM Kultury Saska Kępa, ul. Brukselska 23
Bilety: 25 zł
Projekt: „Latający Teatr Sztuki Ciała” współfinansowany przez m.st. Warszawa
