Biblioteka ZAiKS wzbogaciła się o kolejne pozycje repertuarowe. Wśród nich znajdują się nowe utwory Darii Sobik (dramat dla dorosłych i bajka skierowana do starszych dzieci) i Sandry Szwarc (bajka dla małych dzieci). Prezentujemy też sztukę s.f. Piotra Skotnickiego, a także dwa dzieła stworzone przez duety twórcze: Annę Smolar i Igę Gańcarczyk oraz Annę Skuratowicz i Patrycję Mikłasz-Pisulę. Wszystkie utwory małoobsadowe – dwa z nich rozpisane na dwie aktorki.
Na stronie www.zaiksteatr.pl można zapisywać się na nasz newsletter. Co miesiąc otrzymają Państwo informator „ZAiKS. Teatr. Nowości” z opisami nowych utworów w naszej bibliotece. Przesyłamy również kwartalny biuletyn „ZAiKS.Teatr”, w którym można znaleźć wywiady z twórcami, informacje o festiwalach i premierach autorów związanych z ZAiKS-em.
Daria Sobik
JEST TYLKO JEDNA
To pełne absurdu, grozy i niepozbawione humoru studium relacji, trzymającej się na resztkach sił komunikacji, między dorosłym dzieckiem a rodzicem. Wśród przemilczanych emocji, zazdrości, samotności i zawodu wyłania się obraz więzi niemożliwej, a jednak żywo pulsującej. Czy dbanie o własne granice ma jakieś granice? Dlaczego córka staje się rodzicem własnej matki? I w końcu, co zrobić z całą tą miłością, jeśli matka ją odrzuci?
„Wydaje mi się, że piszę o matce po to, żebym z kolei teraz to ja ją wydała na świat – pisała noblistka Annie Ernaux. Te słowa stały się dla mnie inspiracją do podjęcia się napisania autobiograficznego dramatu o zerwanej więzi z matką. Co ona teraz robi? Czy żyje? Co jadła na obiad? – to pytania, które ze względu na zerwaną niegdyś bliską relację, pozostaną bez odpowiedzi, jednak pojawiają się niemal każdego dnia. Tak samo jak ambiwalentne odczucia od wstrętu do tęsknoty, od poczucia odrzucenia przez bezwarunkową miłość do autodestrukcyjnego gniewu” – podkreśla autorka Daria Sobik.
[2 role kobiece]
Daria Sobik
PAN APARAT: OSTATNIE ZDJĘCIE
Mama Alutki zapisuje córkę na wszelkie możliwe konkursy piękności. Z dużą starannością dba o wygląd i dietę córki, która przed obiektywem zamienia się w dorosłą już prawie kobietę. Co jednak stanie się, gdy tytułowy pan Aparat zbuntuje się i odmówi współpracy? Czy wtedy wreszcie Alutka będzie mogła zjeść ulubione malinowe lody, nie licząc przy tym kalorii? Spotkanie Alutki i pana Aparata stanie się początkiem pięknej przyjaźni i drogą ku odkrywaniu ich marzeń. Być może wystarczy spojrzeć na siebie odrobinę bardziej ludzko, by dostrzec, że poza fotografowanym obiektem jest też suma potrzeb, trosk i skrytych fantazji.
Pan Aparat. Ostatnie zdjęcie to opowieść o świecie, w którym wizerunek stał się nadrzędną wartością, a relacje mogą zejść na dalszy plan. To opowieść o odzyskaniu tego, co wydało się zagrożone – miłości, empatii i porozumieniu między dzieckiem a rodzicem.
Tekst skierowany do dzieci starszych 9-13 lat.
[1 rola kobieca, 1 rola męska, 1 rola dziecięca]
Sandra Szwarc
MIŚ TYMOTEUSZ
Adaptacja kultowego tekstu Jana Wilkowskiego. Utwór zawiera nowe piosenki oraz odświeżone i unowocześnione dialogi. Tekst zyskał wielu nowych bohaterów – przedmioty codziennego i kuchennego użytku.
Ta prosta fabularnie, zabawna opowieść o pewnym gadatliwym misiu noszącym poważnie brzmiące imię Tymoteusz, porusza bliskie dzieciom tematy – pragnienie posiadania przyjaciela, troskę o zwierzątko, samotność i akceptację.
Niedźwiadek wraz ze swoim Tatą Niedźwiedziem mieszkają w małym domku wiodąc spokojne życie pełne zwyczajnych spraw. Pewnego dnia, Tymoteusz zostaje wysłany przez Tatę do sklepu po brakujące jajko do jajecznicy. W drodze powrotnej spotyka Psa, z którym się zaprzyjaźnia. Ale czy będzie mógł z nim wrócić do domu? Czy miś nie jest za mały na czworonożnego przyjaciela? I co na to wszystko Tata Niedźwiedź?
Utwór skierowany do dzieci w wieku 4-8 lat.
[liczba i płeć wykonawców do decyzji realizatorów]
Piotr Skotnicki
STAN EUFORII
Sensacyjny thriller w formie traktatu filozoficznego s.f. rozgrywającego się w odległej przyszłości. Science fiction to gatunek, który coraz częściej opisuje naszą rzeczywistość. W ostatnim czasie oswajamy lęki związane z rozwojem sztucznej inteligencji. Boimy się, co może się wydarzyć, jeśli technologia nabierze ludzkich cech. Czy stanie się wówczas zagrożeniem? Czy stworzy nowego człowieka, tym samym ostatecznie kończąc ewolucję „Homo sapiens”?
Główny bohater słuchowiska, pozbawiony wspomnień, budzi się w obcym miejscu, w rzeczywistości na granicy jawy i snu. Nie wie, kim jest i co tu robi. Pytania egzystencjalne pozostają bez jednoznacznych odpowiedzi, a poczucie śmiertelnej pułapki, w jakiej się znalazł, jest coraz bardziej dojmujące. Autor słuchowiska kreśli mroczną wizję przyszłości mieszczącą się w nurcie fatalistycznego futuryzmu. Czy rzeczywiście nie ma żadnej nadziei?
[2 role kobiece, 2 role męskie]
Anna Smolar, Iga Gańcarczyk
PTAKI_BIRDS
Tekst inspirowany jest wydanymi w 2016 roku wspomnieniami Tippi Hedren, hollywoodzkiej aktorki i gwiazdy filmów Alfreda Hitchcocka (Ptaki, Marnie) i dotyczy mechanizmów manipulacji i dominacji w miejscu pracy. Ptaki opowiadają nielinearną historię samotności i solidarności na planie filmowym, podważając przekonanie, że marzenia legitymizują przemoc. Jaki jest koszt procesu emancypacji? I jaki rodzaj straty wiąże się z odmową realizacji starego scenariusza?
Relacja Hitchcocka z Hedren była skomplikowana i wielowymiarowa: reżyser stał się jej nauczycielem i mentorem, ale jednocześnie kontrolował każdy jej krok, ingerował w jej życie prywatne i izolował ją od innych. Utwór jest subiektywną rekonstrukcją powstawania filmu Ptaki. Przywołując figurę groźnych i dzikich zwierząt, twórcy przyglądają się dynamice niezdrowych relacji, możliwych ze względu na toksyczne wzorce zakorzenione w naszych społeczeństwach i ukazują bohaterkę odmawiającą roli ofiary.
[3 role kobiece, 2 role męskie]
Anna Skuratowicz, Patrycja Mikłasz-Pisula
CZEKAJĄC NA DZIEŃ
Tekst rozpisany na dwa głosy – młodej dziewczyny i dojrzałej kobiety, opowiada wojenne losy Stelli Fidelseid, jednej z nielicznych osób, które przeżyły powstanie w getcie warszawskim. Stella, urodzona w Warszawie Polka żydowskiego pochodzenia, straciwszy całą rodzinę, samotnie, w podziemiach zburzonego getta, pod gruzami, przetrwała likwidację getta. W grudniu 1943 roku, niemal w ostatnim momencie, udało jej się przedostać na aryjską stronę. Utwór opowiada jej historię widzianą oczami młodej dziewczyny walczącej o życie i dojrzałej kobiety na chłodno wspominającej przeszłość. Znakomite wyzwanie dla dwóch aktorek na różnych etapach zawodowej kariery.
[2 role kobiece]
