Spektakl „Gęstość zaludnienia. Historia wybuchu” został zauważony przez selekcjonerów międzynarodowego festiwalu International Prize „The Naked Theatre” odbywającego się pod patronatem Prezydenta Włoch i został zaproszony do finału XII edycji (publiczność festiwalu będzie mogła obejrzeć spektakl już 17 i 18 marca).
Inne aktualności
- Warszawa. „Ostatnia lekcja” i „Belfer!” w Teatrze Ateneum 02.04.2025 17:22
- Wrocław. „Piękna i Bestia” w Teatrze Kambak 02.04.2025 17:14
-
Warszawa. Powstała platforma ScriptArt – dla dramaturgów, scenarzystów i... dyrektorów teatrów 02.04.2025 15:43
- Warszawa. „Ile maggi do rosołu?” ponownie w Universum Teatru i Umysłu 02.04.2025 15:34
- Toruń. W Baju Pomorskim próbują „Cicho” Maliny Prześlugi 02.04.2025 14:24
- Katowice. Wernisaż malarstwa i grafiki Antoniego Kowalskiego „Eden” – w galerii Teatru Ateneum 02.04.2025 14:20
-
Bydgoszcz. Trwa nabór do 5. edycji Aurory. Nagrody Dramaturgicznej Miasta Bydgoszczy 02.04.2025 13:53
- Warszawa. Doświadczenie formy – „Black SQR” Sztuki Nowej w Mazowieckim Instytucie Kultury 02.04.2025 13:39
- Szczecin. W sobotę rozpocznie się druga odsłona festiwalu „Ślady” 02.04.2025 12:58
-
Warszawa. Muzyczny spektakl „Alibajda Bis” w ramach Otwartej Sceny IT 02.04.2025 12:39
- Bydgoszcz. Kręcą „Morderstwo w Filharmonii". Premiera w styczniu 2026 r. 02.04.2025 12:27
- Warszawa. Kwietniowe spektakle w Komunie Warszawa 02.04.2025 12:11
-
Warszawa. Przed nami XI Konkurs „Klasyka Żywa” 02.04.2025 11:58
-
Warszawa. Co jest prawdą, co fałszem, co pozorem? Wkrótce premiera „Hamleta” w Teatrze Narodowym 02.04.2025 10:41
To festiwal, podczas którego co roku konkurują ze sobą teatry ze wszystkich kontynentów. W tym roku Teatr Kana zaprezentuje się m.in. z Hong Kongiem i Japonią. To wielkie wyróżnienie: jesteśmy pierwszym zaproszonym zespołem z Polski.
Specjalne podziękowania kierujemy dla Pani Prezydent Spazio Teatro No'hma Livii Pomodoro i Paolo Cacciato. W jury zasiadali dotychczas m.in.: Peter Stein, Eugenio Barba, Tadashi Suzuki, Lev Dodin, Oskaras Korsunovas.
Czym jest nagroda, o którą walczyć będzie Teatr Kana?
Nagroda Międzynarodowa „The Naked Theatre” Teresy Pomodoro
XII EDYCJA, 2020-21 pod patronatem Prezydenta Republiki Włoskiej przy wsparciu Ministerstwa Spraw Zagranicznych i Współpracy z Zagranicą
Stowarzyszenie NO’HMA i Urząd Miasta Mediolan prezentują XII edycję Międzynarodowej Nagrody „The Naked Theatre” Teresy Pomodoro.
Il Teatro Nudo – The Naked Theatre (Teatr Nagi) to teatr, który w eksploracji człowieka i społeczeństwa, jakie on stworzył, schodzi do samych podstaw znaczeń.
Nagroda ma na celu przywrócenie teatrowi jego wartości doświadczenia, wzrostu i dzielenia się, otwartego dla wszystkich, bez względu na wiek, pochodzenie, płeć czy przynależność w sensie geograficznym.
Nagroda jest dedykowana pamięci Teresy Pomodoro, która jako pierwsza wymyśliła i nadała życie idei teatru otwartego na wszelkie artystyczne „krzyżówki”, a w szczególności stawia w centrum własnego wyrazu artystycznego jego funkcję etyczną, katartyczną i mimetyczną.
W ten sposób NO’HMA celebruje oryginalność sugestii Teresy Pomodoro, aby w całym świecie odkrywać, co to znaczy przedstawiać na scenie kwestie, które są zwykle pomijane: to teatr, który daje głos wykluczeniu, degradacji społecznej, przedmieściom i brakowi komunikacji między jednostkami. Czerpiąc inspirację z Meta-teatru Teresy Pomodoro, NO’HMA poszukuje i promuje doświadczenia, które opowiadają się za życiem, przezwyciężają uprzedzenia i bariery kulturowe. Inkluzja oznacza przyjęcie drugiego człowieka poprzez teatr, który wykracza poza niego, poszukiwanie głębokiego sensu godności i człowieczeństwa.
Dla Spazio Teatro No’hma przyznanie nagrody stanowi uzupełnienie i tak już wszechstronnej działalności prowadzonej przez teatr od początku jego istnienia, stając się jego „sercem”.
Dla Miasta Mediolan stanowi ona kolejne wzbogacenie jego polityki, mającej na celu wspieranie i promowanie nagród teatralnych miasta, dodając wartość do ugruntowanej rzeczywistości, która sprawia, że Mediolan jest krajową stolicą sztuk performatywnych.
„Gęstość zaludnienia”
Bohaterowie opowieści Aleksijewicz są pogubieni w czasie. Nieustannie porównujący siebie stąd i siebie z kiedyś, pęknięci, niedokładnie poskładani, mają jednak zdolność przenikliwego spojrzenia. Problem w tym, że jest to spojrzenie Orfeusza, spojrzenie wstecz (w tym wypadku w głąb czaszki, w siebie). Ich oczy napotykają na bezwzględny wzrok utraconego czasu – Meduzy, która grozi powrotem. Boją się: że przeszłość bezpowrotnie minęła, że jest już nie do odzyskania. Dawno wystygły ich ciała, jeszcze schną głowy po tańcu ostatniego dnia lata – w świecie sprzed wybuchu. Kiedyś głowa pociła się na zewnątrz, dziś poci się od środka. I jeszcze - istnieje obawa, że przeszłość znowu może stać się przyszłością. Ci ludzie stali się nosicielami traumy, wyczulonymi na katastrofę. Są prorokami nowych zagrożeń.
Sceniczna chóralna opowieść bada kondycję świata i psychiki człowieka po wybuchu, człowieka przygniecionego ciężarem trudnej przeszłości, funkcjonującego w chmurze obrazów i zdań, które przylepiły się do niego w trakcie drogi i które przyniósł ze sobą aż do: teraz, tutaj.