Dzieła Jana Kochanowskiego, Mikołaja Reja i Mikołaja Sępa Szarzyńskiego, pięknie zdobione, ręcznie pisane Biblie, ale też zeszyt do geografii ucznia Juliusza Słowackiego można zobaczyć w Bibliotece Kórnickiej na kolejnej odsłonie jubileuszowej wystawy z okazji 200-lecia działalności instytucji.
fot. mat. Biblioteki Kórnickiej
Wystawa „Otoczone troską. Kórnickie dziedzictwo w dziewięciu odsłonach” została przygotowana z okazji jubileuszu 200-lecia biblioteki i 600-lecia zamku w Kórniku. Kolekcja PAN Biblioteki Kórnickiej zaliczana jest do najważniejszych polskich książnic.
Wcześniej na wystawie zobaczyć można było bezcenne rękopisy „Beniowskiego” Juliusza Słowackiego czy trzeciej części „Dziadów” Adama Mickiewicza. Te największe skarby prezentowane na ekspozycji Biblioteka Kórnicka sukcesywnie wymienia na inne.
Jak powiedziała PAP specjalistka ds. promocji i edukacji PAN Biblioteki Kórnickiej Małgorzata Potocka, szczególnie wiele można dowiedzieć się o zbiorach i eksponatach podczas oprowadzań kuratorskich po wystawie.
– Nikt lepiej i ciekawiej nie opowie o nich od pracowników biblioteki. Przygotowane przez nas opisy artefaktów są ciekawe, wyczerpujące, ale to właśnie snuta podczas oprowadzania opowieść sprawi, że poczujemy się jak uczestnicy tego bibliofilskiego życia Tytusa Działyńskiego – powiedziała.
W czwartek, 28 maja, oprowadzania kuratorskie odbywają się o godzinach: 16:00, 18:00 i 19:00. Kolejne takie okazje będą miały miejsce 11 czerwca, 18 czerwca oraz 24 czerwca.
Jako szczególną ciekawostkę obecnej odsłony ekspozycji Małgorzata Potocka wymieniła zeszyt 15-letniego Juliusza Słowackiego do geografii Rosji. W zeszycie uczeń pracowicie wpisywał w tabelę nazwy rzek, skąd biorą początek, przez jakie płyną gubernie, dokąd wpadają, jakie rzeki z sobą zabierają i jakie miasta nad nimi leżą.
Wystawa „Otoczone troską. Kórnickie dziedzictwo w dziewięciu odsłonach” odbywa się od maja do końca roku. W pierwszej odsłonie zobaczyć można m.in. średniowieczne Biblie i modlitewniki, drugie wydanie „Trenów” Jana Kochanowskiego z 1583 r. oraz bogato ilustrowany rękopiśmienny kodeks Justyniana. Główną atrakcją był jedyny znany, kompletny rękopis trzeciej części „Dziadów” Adama Mickiewicza.
Czas ekspozycji najcenniejszych skarbów jest stosunkowo krótki. Wynika to z troski o ich kondycję – aby nie narażać najstarszych rękopisów i papieru na zbyt długie działanie światła, unikaty są co pewien czas wymieniane na inne.
– Zainteresowanie tą pierwszą odsłoną było bardzo duże, zwiedzających najbardziej przyciągał autograf „Dziadów” drezdeńskich. Mickiewicz i Słowacki to te nazwiska, które gwarantują nam frekwencję – powiedziała Małgorzata Potocka.
Dodała, że w kolejnych wersjach wystawy także spodziewać się można autografów najwybitniejszych polskich twórców.
Biblioteka Kórnicka ma swą główną siedzibę w zamku w Kórniku i działa od 1826 r. Jej założycielem był Tytus Działyński. Dzieło ojca kontynuował syn Jan. Ostatni właściciel, Władysław Zamoyski, wnuk Tytusa, w 1924 r. utworzył fundację „Zakłady Kórnickie”, przekazując cały majątek narodowi polskiemu. W 1953 r. biblioteka weszła w skład Polskiej Akademii Nauk.
Zbiory Biblioteki Kórnickiej liczą ok. 450 tys. obiektów, w tym 40 tys. starych druków i 15 tys. rękopisów. Tematycznie dotyczą one głównie historii i literatury polskiej. Zawierają wiele pozycji niezwykle cennych dla kultury polskiej. Instytucja posiada wiele unikatów – czyli druków, które istnieją tylko w jednym egzemplarzu. Najstarszy z nich to „Ars moriendi” z XV wieku. Do wyjątkowo cennych unikatów zaliczają się jedyne egzemplarze dzieł Jana Kochanowskiego, Mikołaja Reja, Mikołaja z Wilkowiecka czy Mikołaja Sępa Szarzyńskiego, odpisy kronik Wincentego Kadłubka z XV wieku i kronik Jana Długosza z XVI wieku, a także jedyny w Polsce zbiór dokumentów dotyczących konfliktów polsko-krzyżackich z XIV i XV wieku.
Biblioteka Kórnicka posiada wpisany na Listę Pamięci Świata UNESCO leszczyński księgozbiór braci czeskich – ok. 1,5 tys. woluminów, z których większość stanowią dzieła spisane w językach niemieckim i łacińskim.
W zbiorach znajduje się także wyjątkowa kolekcja akt, map i dokumentów dotyczących procesu o Morskie Oko, toczonego w latach 1883–1909, która w 2016 r. została wpisana na Polską Listę Krajową Programu UNESCO „Pamięć Świata”.
