Logo
Zaloguj się

Wybierz województwo

Magazyn

Wiedeń w Poznaniu

9.01.2023, 10:05 Wersja do druku
Inne aktualności

Nie będę pod tym względem oryginalna, ale muszę przyznać, że 1 stycznia każdego kolejnego roku rozpoczynam od koncertu wiedeńskiego. Tym razem oprócz koncertu oglądanego z kanapy przed telewizorem, wreszcie mogłam poczuć tę atmosferę na żywo. A wszystko to za sprawą Gali wiedeńskiej, podczas której zaprezentowali się artyści Filharmonii Poznańskiej pod batutą Łukasza Borowicza oraz sopranistka Marcelina Beucher.

Pamiętam "covidowy" koncert noworoczny w wykonaniu filharmoników poznańskich, oglądany z kanapy i muszę przyznać, że emocje porównane z doświadczeniem na żywo są nieporównywalne. Połyskujące, długie suknie, mieniące się na tle światełek choinkowych, do tego smokingi, muchy, balony pod balkonami auli uniwersyteckiej, aż wreszcie ferwor muzycznych barw i zachwytów wypełniający Aulę Uniwersytecką podczas piątkowego koncertu. Choć na repertuar składały się klasyki repertuaru wiedeńskiego - nie zabrakło oczywiście dzieł Johanna Straussa (Walc cesarski op. 437) i Johanna Straussa syna (uwertura do operetki Zemsta nietoperza, walc Życie artysty op. 316), to publiczność zgromadzona w auli mogła wysłuchać także fragmentów operetek Kálmána (czardasza Sylvii Heia, heia in den Bergen z operetki Księżniczka Czardasza, Arii Maricy Gdzie mieszka miłość z operetki Hrabina Marica), oper Pucciniego (Arii Musetty Quando m'en vo' soletta z Cyganerii, Arii Lauretty O mio babbino caro z Gianni Schicchi).

Zaloguj się i czytaj dalej za darmo

Zalogowani użytkownicy mają nieograniczony dostęp do wszystkich artykułów na e-teatrze.

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się.

Tytuł oryginalny

Wiedeń w Poznaniu

Źródło:

kultura.poznan.pl

Link do źródła

Autor:

Katarzyna Nowicka-Rynkiewicz

Data publikacji oryginału:

08.01.2023

Ludzie
Teatry i instytucje

Klata sugeruje, że Polska to taka Indonezja, tylko z flagą na odwrót. No niestety, nie bardzo

Siłą słynnego dokumentu Joshuy Oppenheimera The Act of Killing są konkretne twarze, głosy, nazwiska i miejsca. Tymczasem Jan Klata czyta ten film niczym dramat sprzed pięciuset lat. Nie pomógł mu nawet Jan Peszek
- pisze Witold Mrozek w „Gazecie Wyborczej”

W co się bawić – Barbary Krafftówny portret niepełny (ujęcie ostatnie)

Rodzi się we mnie pytanie, które jako takie istniało i istnieje przy mnie zawsze – co inspiruje, czy ja inspiruję otoczenie, czy otoczenie inspiruje mnie. Odpowiedź jest jedna - i jedno, i drugie! Pozostaje pytanie, na czym to polega – co jest pierwsze?
- pytała Barbara Krafftówna w niedokończonej rozmowie z Maksem Wieczorskim, w październiku 2021 roku.

Sprawdź także

Zdjęcie Trzeba poznać ciemność, żeby dostrzec światło
Trzeba poznać ciemność, żeby dostrzec światło
Wczoraj 16:15 „Światło służy do kierowania uwagą publiczności — prowadzi wzrok widzów do tego, co chcemy, by zobaczyli i usłyszeli, albo przeciwnie: pozwala ukryć to, co powinno pozostać niewidoczne. Zawsze myślę więc o nim jako o narzędziu, które kieruje także emocjami widzów”
Magazyn
Zdjęcie Odkopane marzenia
Odkopane marzenia
Wczoraj 14:52 „Od zagrożonych cyfrową pustką i bezdusznością nastolatków, przez dorosłych uwięzionych w toksycznych relacjach, po m.in. osoby w kryzysie bezdomności. Jeśli jakiś warszawski teatr konsekwentnie poszerza także swoją pozasceniczną misję, jest nim właśnie Kamienica. Aż trudno uwierzyć, że tych prospołecznych, prowarszawskich, proludzkich działań nie wspiera ratusz, którego siedziba znajduje się w tak bliskim sąsiedztwie”
Magazyn
Zdjęcie 95 lat temu urodził się Bogumił Kobiela - „najwybitniejszy tragikomik polskiego kina”
95 lat temu urodził się Bogumił Kobiela - „najwybitniejszy tragikomik polskiego kina”
Wczoraj 12:09 „95 lat temu, 31 maja 1931 r., urodził się aktor filmowy i teatralny, reżyser Bogumił Kobiela. Uznawany był za najwybitniejszego aktora tragikomicznego polskiej kinematografii. – Był moją jedyną szkołą aktorską, zawsze będę mu bardzo wdzięczny – powiedział PAP satyryk Jacek Fedorowicz”
Magazyn