Z dniem 1 września 2026 roku funkcję kierownika muzycznego orkiestry Musicae Antiquae Collegium Varsoviense (MACV) obejmie Alessandro De Marchi, natomiast funkcję kierownika Zespołu Wokalnego Warszawskiej Opery Kameralnej – Alexander Ebert.
Alessandro De Marchi, jeden z najwybitniejszych europejskich specjalistów w zakresie wykonawstwa repertuaru barokowego, klasycznego i belcantowego, obejmie kierownictwo muzyczne orkiestry MACV.
Kierownictwo Zespołu Wokalnego zostanie powierzone Alexandrowi Ebertowi – niemieckiemu dyrygentowi orkiestrowemu i chóralnemu, który w swojej dotychczasowej działalności łączy pracę z zespołami wokalnymi i instrumentalnymi.
Nowi kierownicy artystyczni rozpoczną pracę wraz z początkiem sezonu artystycznego 2026/2027.
fot. mat. prasowe
Alessandro De Marchi
Alessandro De Marchi – włoski dyrygent specjalizujący się w repertuarze od wczesnego baroku, poprzez twórczość Mozarta, Haydna i ich współczesnych, po dzieła późnego bel canta. Należy do cenionych interpretatorów opery XVIII i XIX wieku oraz repertuaru historycznego.
Jako dyrygent gościnny współpracował m.in.z wieloma czołowymi europejskimi orkiestrami, m.in. Wiener Symphoniker, Staatskapelle Dresden, Münchner Rundfunkorchester, SWR Symphonieorchester, Orchester der Komischen Oper Berlin, Hamburger Symphoniker, NDR Radiophilharmonie, Frankfurt Radio Symphony, Tonkünstler-Orchester, Orchestre National de France, Bergen Philharmonic Orchestra, Orchestra Teatro Regio Torino, Orchestra dell’Accademia Teatro alla Scala, Orchestra dell’Accademia Nazionale di Santa Cecilia, Orchestra del Maggio Musicale Fiorentino oraz Orchestra del Teatro La Fenice.
Ze Staatskapelle Berlin zrealizował specjalny projekt poświęcony Sztuce fugi Johanna Sebastiana Bacha. Przez około dwadzieścia lat prowadził także własny zespół instrumentów historycznych Academia Montis Regalis, z którym występował m.in. podczas Innsbrucker Festwochen der Alten Musik, Musikfestspiele Potsdam Sanssouci i Donizetti Festival w Bergamo oraz w paryskim Théâtre des Champs-Élysées i londyńskiej Wigmore Hall.
W latach 2009–2023 pełnił funkcję dyrektora artystycznego Innsbrucker Festwochen der Alten Musik, jednego z najważniejszych europejskich festiwali poświęconych muzyce dawnej.
Istotne miejsce w jego działalności zajmuje przywracanie na sceny mniej znanych i zapomnianych dzieł operowych. Prowadził m.in. Il matrimonio segreto Cimarosy i Cesare e Cleopatra Grauna w Staatsoper Berlin, Cleofide Hassego w Dreźnie, Orlando Paladino Haydna w Concertgebouw w Amsterdamie oraz L’Olimpiade Pergolesiego w Teatro di San Carlo w Neapolu, Innsbrucku i Jesi. Dyrygował także pierwszym współczesnym wystawieniem opery Merope Riccarda Broschiego podczas festiwalu w Innsbrucku i w Theater an der Wien.
W jego repertuarze szczególne miejsce zajmują dzieła Georga Friedricha Händla i Gioachina Rossiniego. Prowadził m.in. Giulio Cesare, Alcina, Teseo, Orlando i Rinaldo Händla oraz Ermione, La Cenerentola, Il barbiere di Siviglia, L’Italiana in Algeri i Demetrio e Polibio Rossiniego. Realizował te tytuły m.in. w Semperoper Dresden, Staatsoper Berlin, Staatsoper Hamburg, Komische Oper Berlin, Opéra de Lyon, La Monnaie w Brukseli, Israeli Opera w Tel Awiwie oraz podczas Händel-Festspiele Halle.
Znaczącą część jego działalności stanowi również twórczość Wolfganga Amadeusza Mozarta. Dyrygował La clemenza di Tito w Innsbrucku i Teatrze Narodowym w Pradze, Don Giovannim w Hamburgu i Berlinie, Così fan tutte w Brukseli, Le nozze di Figaro w Staatsoper Berlin i Staatsoper Hamburg oraz Die Entführung aus dem Serail w Dreźnie.
Prowadził także m.in. Pasję według św. Mateusza Bacha w Theater Basel i Deutsche Oper Berlin oraz Orphée et Eurydice Glucka w Hamburgu i Baden-Baden.
De Marchi posiada bogatą dyskografię. Wśród jego nagrań znajdują się m.in. „La Sonnambula” Belliniego z Cecilią Bartoli i Juanem Diego Flórezem dla Decca, Il Trionfo del Tempo e del Disinganno Händla dla Hyperion, Juditha triumphans i Orlando finto pazzo Vivaldiego dla Naïve oraz L’Incoronazione di Poppea Monteverdiego dla EuroArts. Dla Sony i Harmonia Mundi zrealizował m.in. nagrania Handel–Caldara: Carmelite Vespers 1709, L’Olimpiade Vivaldiego, La Stellidaura vendicante Provenzalego i Flavius Bertaridus Telemanna.
Wspólnie z Sonyą Yonchevą nagrał dla Sony Classical album poświęcony muzyce Händla, któremu towarzyszyły koncerty m.in. podczas Salzburg Festival oraz w Philharmonie de Paris. Jego nagranie La clemenza di Tito zostało uhonorowane prestiżową nagrodą Diapason d’Or.
W ostatnich sezonach prowadził lub został zaproszony do realizacji produkcji i koncertów m.in. w Teatro Regio di Torino, Deutsche Oper Berlin, Staatsoper Unter den Linden w Berlinie, Teatro Colón w Buenos Aires, Teatro Massimo Bellini w Katanii, Istanbul State Opera oraz podczas Händel-Festspiele w Karlsruhe. Współpracował również z takimi artystami jak Cecilia Bartoli, Juan Diego Flórez, Sonya Yoncheva, Bruno de Sá, Emily D’Angelo i Rolando Villazón.
Alessandro De Marchi poprowadzi uroczystą Galę 65-lecia Warszawskiej Opery Kameralnej otwierającą jubileuszowy sezon 2026/2027 w dniu 13 września 2026 na Zamku Królewskim w Warszawie z udziałem wybitnych artystów: Lucie Horsch (flet), Sereny Farnocchi (sopran) i Uwe Stickerta (tenor).
fot. mat. prasowe
Alexander Ebert – niemiecki dyrygent orkiestrowy i chóralny
Studiował dyrygenturę orkiestrową w Hochschule für Musik „Carl Maria von Weber” w Dreźnie, gdzie kształcił się m.in. pod kierunkiem prof. Georga Christopha Sandmanna oraz uczestniczył w kursach mistrzowskich i seminariach Christiana Thielemanna. Dyrygenturę chóralną studiował u prof. Hansa-Christopha Rademanna. Następnie ukończył studia magisterskie z dyrygentury w Hochschule für Musik Nürnberg w klasie prof. Guido J. Rumstadta, a w zakresie dyrygentury chóralnej pracował pod kierunkiem prof. Petera Dijkstry.
Jako dyrygent prowadził koncerty m.in. z Brandenburgisches Konzertorchester Eberswalde i NeoKlasik Orkestr Praha. W projektach artystycznych pracował z takimi zespołami jak Bad Reichenhaller Philharmoniker, West Bohemian Symphony Orchestra Mariánské Lázně, Nürnberger Symphoniker, Hofer Symphoniker, Sächsische Staatskapelle Dresden, Leipziger Symphonieorchester, Erzgebirgische Philharmonie Aue, Sinfonietta Dresden oraz Orchester der Staatsoperette Dresden.
Doświadczenie chóralne zdobywał również jako śpiewak. Od dzieciństwa był związany ze Schola Cantorum Weimar oraz Chorakademie Erfurt, zespołami współpracującymi z Deutsches Nationaltheater Weimar i Operą w Erfurcie.
Jest współzałożycielem orkiestry projektowej Neues Musikalisches Forum w Dreźnie i Weimarze, realizującej programy łączące repertuar klasyczny z innymi formami artystycznymi.
