16 października w Teatrze Dramatycznym odbędzie się premiera monodramu „FOGG 2126” Łukasza Zaleskiego w reżyserii i w wykonaniu Anny Karoliny Gorajskiej.
fot. Bownik/ mat. teatru
Sylwester 2125 roku. Ava, gwiazda estrady i prapraprawnuczka Mieczysława Fogga, prowadzi swój noworoczny koncert w Pałacu Kultury i Nauki, balansując między standupem, muzyką i błyskotliwymi komentarzami o świecie. Premiera spektaklu „FOGG 2126” z Anną Karoliną Gorajską w głównej roli i muzyką Baascha już 16 października na małej scenie Teatru Dramatycznego.
Jaka będzie Warszawa za sto lat? Jaki będzie teatr? Jak ludzie będą patrzeć na ikony XX wieku? Jakie będą miały dla nich znaczenie? Dla twórców spektaklu Mieczysław Fogg jest niezwykłą postacią, która może przemówić również do ludzi przyszłości, podobnie jak potrafił to zrobić w trudnych okresach XX wieku. W futurystycznej stolicy wszystko wydaje się dziwnie znajome: polityczne absurdy, kryzysy klimatyczne, społeczne napięcia i nieustanna potrzeba zaczynania od nowa.
– Fogg jest dla mnie niczym Superman. Dawał ludziom otuchę w trakcie niemieckiej okupacji i w bardzo ciężkim okresie powojennym. Dzięki jego piosenkom mogli teleportować się do innego wymiaru, odciąć się od trudnej rzeczywistości, poczuć się lepiej. Był jak plaster na wojenne rany. W spektaklu również tworzymy przestrzeń miasta w trakcie odbudowy po wojnie przyszłości – zdradza Anna Karolina Gorajska, odtwórczyni roli Avy.
Dla głównej bohaterki, Avy, prapraprawnuczki Mieczysława Fogga, słynny przodek jest przewodnikiem po świecie, nicią łączącą z tym, co bezpieczne i znane, z wrażliwością, którą pielęgnowała przez całe życie. Jej tożsamość okazuje się jednak bardziej złożona i będzie musiała odpowiedzieć sobie na fundamentalne pytania.
„FOGG 2126” to futurystyczny monodram, który przywołuje twórczość mistrza polskiej piosenki – Mieczysława Fogga – w całkiem nowych aranżacjach. Piosenki słynnego pieśniarza wykona główna bohaterka, a nowe aranżacje skomponował Baasch, producent, didżej i kompozytor, autor muzyki do spektakli teatralnych, operowych i filmów czy seriali, m.in. Lalki w reżyserii Pawła Maślony.
– Zadałem sobie pytanie, czy w ogóle warto wyobrażać sobie, jak będzie brzmieć muzyka za 100 lat. Od razu to odrzuciłem, bo stwierdziłem, że to zbyt abstrakcyjne, a nawet zuchwałe, bo nawet najbardziej nowoczesna muzyka wcale nie musi przetrwać wieku. Nie zrezygnowałem jednak całkowicie z estetyki sci-fi – zapowiada Baasch, producent i kompozytor, autor nowych aranżacji utworów Mieczysława Fogga.
Warszawa przyszłości staje się zwierciadłem współczesności. Spektakl stawia pytania o to, jak łatwo tracimy kontakt z tym, co naprawdę ludzkie i dlaczego, w świecie coraz doskonalszych technologii, coraz trudniej o empatię, bliskość i prawdziwe spotkanie ze sztuką, która ma sens.
Występują:
Anna Karolina Gorajska
Katarzyna Herman – lekarka (nagranie video)
Krystyna Czubówna – głos z offu
Przemysław Bluszcz – głos aplikacji
Twórczynie i twórcy:
reżyseria: Anna Karolina Gorajska
tekst i dramaturgia: Łukasz Zaleski
elementy scenografii, kostium i reżyseria światła: Łukasz Błażejewski
reżyseria multimediów: Szymon Rogiński
muzyka: Baasch
choreografia: Olga Bury
współpraca graficzna: Paulina Kowalik
multimedia: Kobas Laksa
digital artist: Pavlo Mazur
vfx artist: Krzysztof Wierzbicki
produkcja: FUNDACJA TEATR ETER: Katarzyna Gutkowska, Rafał Fudalej
Produkcja Teatru Eter we współpracy z Teatrem Dramatycznym im. Gustawa Holoubka w Warszawie.
Projekt współfinansuje m.st. Warszawa.
Partner główny: Matexi Polska.
Partnerzy: Park Rozrywki Happylandia oraz Akademia Fotografii.
Premiera: 16 października 2026 roku | sala im. Haliny Mikołajskiej
Spektakle popremierowe: 17, 18 października; 14, 15 listopada; 18, 19 grudnia
FRAGMENTY ROZMOWY Z ANNĄ KAROLINĄ GORAJSKĄ:
Dlaczego wysyłacie w podróż do przyszłości akurat Fogga? Co u niego znaleźliście?
Anna Karolina Gorajska: Fogg miał w sobie coś z superbohatera. Jako piosenkarz i gwiazda dawał ludziom otuchę w czasie wojny, a później dodawał barw powojennej rzeczywistości. Przedwojenne piosenki w jego wykonaniu działały jak plaster na rany. Ludzie śpiewali je i dzięki nim przenosili się do lepszego świata. Właśnie ten „teleport” jest dla nas inspiracją do wysłania Fogga w przyszłość. Być może w 2126 roku też będziemy potrzebować superbohatera lub superbohaterki, którzy przyniosą podobne ukojenie – zwłaszcza jeśli za sto lat rzeczywistość znów będzie powojenna.
Czym właściwie będzie spektakl: stand-upem, inscenizowanym koncertem czy monodramem?
Anna Karolina Gorajska: „FOGG 2126” będzie łączył różne formy. Pierwsza, sylwestrowa część będzie miała w sobie coś ze stand-upu. W drugiej spektakl stanie się monodramem o wykluczeniu.
Całość rozmowy tutaj.
BIOGRAMY TWÓRCZYŃ I TWÓRCÓW
Anna Karolina Gorajska – aktorka teatralna, filmowa i głosowa, absolwentka Wydziału Aktorskiego PWST im. Ludwika Solskiego w Krakowie (2009). Od 2012 roku związana z Teatrem Dramatycznym im. Gustawa Holoubka w Warszawie, gdzie stworzyła szereg ról w spektaklach współczesnych i klasycznych. Współpracowała również z Narodowym Starym Teatrem w Krakowie, Teatrem Ateneum i Teatrem Współczesnym w Szczecinie. Jej dorobek teatralny obejmuje ponad 30 realizacji scenicznych, w tym role w spektaklach reżyserowanych przez Krystiana Lupę, Annę Augustynowicz, Radosława Rychcika, Pawła Miśkiewicza, Aleksandrę Popławską i Marka Kalitę.
Laureatka I nagrody aktorskiej na Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi (2009) za rolę Florentyny w „Zatopionej katedrze” oraz I nagrody na Międzynarodowym Festiwalu Piosenki Dramatycznej „Śpiewająca Maska” w Petersburgu. Wyróżniona m.in. na festiwalu „Boska Komedia” oraz Międzynarodowym Festiwalu Gombrowiczowskim. Ma na koncie liczne role telewizyjne i filmowe, w tym jedną z głównych ról w serialu „Dziewczyny ze Lwowa” oraz występy w serialach „M jak miłość”, „Prawo Agaty”, „Czas honoru” i „Lekarze”.
Ukończyła szkołę muzyczną I i II stopnia w klasie skrzypiec; gra również na fortepianie i trąbce. Śpiewa i tworzy muzykę, a swoje umiejętności wykorzystuje w spektaklach muzycznych. Jej rola Sally Bowles w musicalu „Cabaret” w Teatrze Dramatycznym została doceniona za ekspresję wokalną i sceniczne wyczucie muzyczne.
Od 2024 roku prowadzi zajęcia teatralne w Akademickim Teatrze Hybrydy Uniwersytetu Warszawskiego, wspierając studentów w pracy nad dramaturgią sceniczną, ruchem i interpretacją tekstu.
Jest pomysłodawczynią spektaklu „FOGG 2126”.
Baasch – producent muzyczny, kompozytor, wokalista i autor tekstów, jeden z najciekawszych twórców na polskiej scenie muzyki elektronicznej. Jego twórczość łączy synth-pop, dark electronic i alternatywę, a charakterystyczne brzmienie opiera się na głębokich basach, wielowarstwowych syntezatorach, wyrazistym rytmie i sugestywnej atmosferze.
Wydał m.in. albumy „Corridors” (2014), „Grizzly Bear With A Million Eyes” (2017), „Noc” (2020) oraz „Brokat” (2023). Ma na koncie również cenioną ścieżkę dźwiękową do filmu „Płynące wieżowce” Tomasza Wasilewskiego oraz muzykę do wielu projektów audiowizualnych. Jest autorem oryginalnej muzyki do serialu „Lalka” w reżyserii Pawła Maślony.
Regularnie współpracuje z uznanymi twórcami sceny alternatywnej i popowej, tworząc dla nich produkcje, remiksy i kompozycje. Wśród nich są m.in. Rysy, BOKKA, Mary Komasa, Brodka, Kamp!, The Dumplings, Rebeka, Coals i Zamilska. Jego koncerty wyróżniają się silnym ładunkiem emocjonalnym i dopracowaną warstwą elektroniczną.
Łukasz Zaleski – reżyser, dramaturg, dramatopisarz i pedagog teatru. Absolwent filologii polskiej ze specjalnością filmoznawczą na UMK w Toruniu oraz reżyserii w krakowskiej PWST (obecnie AST). W latach 2015–2018 kierownik literacki Teatru Dramatycznego w Wałbrzychu, a w latach 2019–2020 specjalista ds. edukacji w Teatrze im. A. Fredry w Gnieźnie. Od 2021 roku pracuje jako edukator w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie.
Wyreżyserował m.in. „Przekleństwa niewinności” w PWST w Krakowie, „Błękitnego ptaka” w Teatrze im. W. Bogusławskiego w Kaliszu, „Spowiedź szaleńca” w Teatrze Polskim w Poznaniu, „Sztukę” i „W góry i w morze!” w Teatrze Dramatycznym w Wałbrzychu, „Granice otwarte” w krakowskiej Łaźni Nowej, „Morze ciche” i „Inwazję jaszczurów” w Teatrze Nowym w Zabrzu, „Być jak Thelma i Louise…” w Teatrze im. W. Horzycy w Toruniu oraz „Tajemnicę góry” w Teatrze Ludowym.
Laureat nagrody za adaptację na Festiwalu „Rzeczywistość Przedstawiona” w Zabrzu za spektakl „Łauma, czyli czarownica” w reżyserii Magdaleny Miklasz, a także śląskiej Złotej Maski, wyróżnienia za reżyserię na Festiwalu Małych Prapremier w Wałbrzychu i Nagrody im. S. Wilczyńskiej za zrealizowane w języku migowym „Morze ciche”.
Jako dramaturg współpracował z Maciejem Podstawnym, Marcinem Wierzchowskim, Magdaleną Miklasz i Marcinem Gawłem. Magdalena Miklasz wystawiła jego autorskie teksty „Darwin albo dzieci ewolucji” w AT w Białymstoku i „Żyję!” w AST we Wrocławiu oraz adaptację powieści „Pasztety, do boju!” w Teatrze Komedia w Warszawie. Przemysław Jaszczak wyreżyserował jego tekst „Piotruś Pan. W stronę dorosłości” w Teatrze Papahema / Teatrze Ludowym, a Gabriel Gietzky – spektakl na podstawie jego adaptacji książek Petera Wohllebena w Teatrze Pinokio w Łodzi. Agata Nierzwicka zrealizowała „Nie płacz, Nemeczku!”, tekst inspirowany „Chłopcami z Placu Broni”, w Teatrze im. Mickiewicza w Częstochowie.
Dużą część swojej pracy zawodowej poświęca projektom zaangażowanym społecznie oraz pracy z młodzieżą i dorosłymi amatorami. Prowadził liczne warsztaty teatralne w całej Polsce, a także w Pekinie. W Teatrze Dramatycznym w Wałbrzychu, a później w Łaźni Nowej w Krakowie realizował przedstawienia z udziałem młodzieży. Mieszka w Krakowie. W OFF Radiu Kraków prowadził audycję „Mówi Zaleś”.
Szymon Rogiński – artysta wizualny i fotograf, autor licznych cykli fotograficznych i książek fotograficznych, od ponad dwóch dekad zajmujący się badaniem światła, przestrzeni i nocy. Urodzony w 1975 roku w Gdańsku, mieszka i pracuje w Warszawie. Jego prace znajdują się m.in. w kolekcjach MuFo w Krakowie, Muzeum Współczesnego we Wrocławiu oraz Narodowego Instytutu Architektury i Urbanistyki. Regularnie wystawia w muzeach i galeriach w Polsce i za granicą.
W swojej twórczości eksploruje motywy inspirowane filmami Davida Lyncha, kulturą drogi, popkulturą oraz pejzażem antropocenu. Interesuje go przestrzeń na granicy realności i wyobraźni – miejsca pozornie zwyczajne, które dzięki operowaniu światłem i kompozycją nabierają wymiaru enigmatycznych scen teatralnych. Posługuje się także nowymi technologiami, takimi jak fotografia dronowa, fotogrametria i VR.
Doświadczenia zdobyte w pracy z teatrami pozwoliły mu wypracować unikatowe spojrzenie na przestrzeń sceniczną jako miejsce, w którym może wydarzyć się każda historia. Kreuje obrazy o atmosferze „między światami”, pobudzające wyobraźnię odbiorców.
Przy tworzeniu projekcji do spektaklu „FOGG 2126” współpracował z Pauliną Kowalik (współpraca graficzna), Kobasem Laksą (współpraca artystyczna/AI), Pavlem Mazurem (digital artist) oraz Krzysztofem Wierzbickim (VFX artist).
Łukasz Błażejewski – scenograf, performer i malarz. Ukończył Wydział Architektury Wnętrz i Wzornictwa na Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu, studia doktoranckie na kierunku scenografia na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie oraz studium podyplomowe Creative Coding na Uniwersytecie SWPS w Warszawie. Odbył staże w Institut d’Arts Visuels w Orleanie i w École Nationale Supérieure des Beaux-Arts w Paryżu.
Twórca scenografii i kostiumów do przeszło 90 spektakli w teatrach w całej Polsce oraz projektant wystaw w muzeach i galeriach. Współzałożyciel Teatru Nowego Proxima w Krakowie, gdzie pełni funkcję dyrektora kreatywnego. Od lat działa jako performer pod pseudonimem Prince Negatif. Entuzjasta nowych technologii. W nieustannej podróży, głównie pomiędzy Warszawą a Krakowem.
Olga Bury – aktorka, tancerka, choreografka i performerka. Absolwentka Wydziału Teatru Tańca w Bytomiu Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie. Działa jako niezależna twórczyni w obszarze teatru, choreografii i filmu.
Finalistka konkursu Papaya Young Directors z reklamą Allegro „Spektrum możliwości”. Współtworzyła krótkometrażowy film dokumentalny „NICI PAMIĘCI” (reż. O. Bury, P. Stanek). Reżyserka spektakli „niesamowity świat OBŁOCZKA” oraz „SONETY – wiek hipochondryka”.
Stworzyła choreografię do spektakli „Mała Urania – Kosmiczna Podróżniczka”, „Wszystko źle! Najgorszy na świecie spektakl o dojrzewaniu”, „Gangliony, gangliony” i „Zapolska. Superstar”. Współtworzyła choreografię do koncertu „Walpurgisnacht” w ramach Festiwalu Opera Rara 2024. Asystowała przy tworzeniu choreografii Dominika Więcka do spektaklu „Niewiarygodna historia małej S.” w reżyserii Miry Mańki oraz choreografii Piotra Stanka do musicalu „Dzień Świstaka” w reżyserii Marcina Wierzchowskiego.
Od lat związana z Teatrem O.de.la. Zagrała Jagnę w koncercie „Chłopi Tańcuj REMIXED” oraz na Expo 2025 w Osace w Japonii. Tańczyła w filmie „The Ugly Stepsister” z choreografią Danieli Komendery.
Współpracowała m.in. z Izabelą Chlewińską, Martą Bury, Pawłem Gralą, Januszem Orlikiem, Mirą Mańką, Ferencem Feherem, Pawłem Miśkiewiczem, Danielą Komenderą, Marcinem Wierzchowskim i Katarzyną Minkowską. Dwukrotna stypendystka programu KPO dla Kultury.
Rafał Fudalej – prezes Fundacji Teatr Eter, aktor teatralny i filmowy, reżyser i pedagog. Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie.
W 2003 roku zadebiutował na deskach Teatru Starego w Krakowie rolą Ignasia w przedstawieniu „Tango Gombrowicz” w reżyserii Mikołaja Grabowskiego. Rok później w tym samym teatrze zagrał Malcolma w „Makbecie” w reżyserii Andrzeja Wajdy. Występował również m.in. w Teatrze Dramatycznym w Warszawie, Teatrze Polonia i Teatrze Ateneum. Współpracował z Krystyną Jandą, Arturem Tyszkiewiczem i Marcinem Liberem.
Jego najważniejsze role filmowe to Franciszek w „Nadziei”, Kamil w „Synu Królowej Śniegu”, Alek w „Boisku bezdomnych” i Michał w „Latającym mnichu i tajemnicy Da Vinci”. Grał w serialach „Na dobre i na złe”, „Skazane” i „Barwy szczęścia”. Jest również aktorem i reżyserem dubbingowym.
Przez osiem lat prowadził zajęcia aktorskie w AktoRstudio Romy Gąsiorowskiej oraz w studiu teatralnym przy Teatrze Baza w Warszawie. Wyreżyserował tam kilka przedstawień, m.in. „Dwoje biednych Rumunów mówiących po polsku” Doroty Masłowskiej i „Gąskę” Nikołaja Kolady.
Katarzyna Gutkowska – aktorka i producentka. Absolwentka Wyższej Szkoły Promocji, Mediów i Show Businessu na kierunku marketing rozrywki oraz kulturoznawstwa na Uniwersytecie SWPS w Warszawie ze specjalizacją menedżer, agent, producent.
Współpracowała z Teatrem Małego Widza w Warszawie, gdzie zajmowała się organizacją i koordynacją spektakli oraz produkcją wydarzeń teatralnych. W 2024 roku ukończyła Studio Teatralne przy Teatrze Baza, gdzie do czerwca 2026 roku występowała w spektaklu „Yerma, czyli Bezpłodna”.
Równolegle działa na rzecz popularyzacji teatru i kultury w sieci. Jest autorką instagramowego projektu „Kwintesencja Teatru”, w ramach którego promuje wydarzenia teatralne i przybliża odbiorcom świat teatru.
