Oprócz naszych spektakli zaprezentujemy aż 9 przedstawieńi performansówz 5 zaprzyjaźnionych instytucji! Wśród gości: Teatr Malabar Hotel, h.art company w ramach Polskiej Sieci Sztuk Performatywnych, Instytut im. Jerzego Grotowskiego z Wrocławia, Pawilon z Poznania, Krajowe Centrum Choreograficzne w Lublinie.
fot. mat. teatru
2.10 // g. 19.00: Umadevi w reż. Łukasza Chotkowskiego
Spektakl gościnny Teatru Malabar Hotel o Wandzie Dylewskiej / Umadevi, która poświęciła swoje życie dialogowi kulturowemu, emancypacji, pomocy tybetańskim uchodźcom, promowaniu utopijnego modelu współistnienia między kulturami i religiami.
Umadevi była indywidualistką, która odrzucała ego. Żyła na własnych zasadach. Przenikała między tożsamościami, Indiami, Polską, pozostając postacią celowo nieuchwytną.
Formalnie spektakl łączy teatr dramatyczny z teatrem lalek i sztukami wizualnymi.
koprodukcja: Instytut Adama Mickiewicza, Warszawa
Projekt wspierany finansowo przez Instytut Polski w Nowym Delhi.
Projekt zrealizowany w ramach stypendium Miasta Stołecznego Warszawy, oraz stypendium Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego Rzeczypospolitej Polskiej, przyznanego Łukaszowi Chotkowskiemu.
Wydarzenie dofinansowane przez Urząd Miasta Stołecznego Warszawy w ramach projektu Komuna Warszawa – Społeczna Instytucja Kultury.
3.10 // g. 19.00: Worst Case Scenario w reż. Aleksandry Jakubczak
Spektakl gościnny Pawilonu z Poznania, z udziałem Justyny Wasilewskiej i Roba Wasiewicza.
Tytuł nawiązuje do ćwiczenia, w którym konfrontujemy się z lękami poprzez wyobrażanie sobie wszystkich najgorszych możliwych scenariuszy. Ten mechanizm staje się podstawą struktury dramaturgicznej – otwierając przestrzeń dla absurdalnych, wciąż nawracających, mrocznych i niepokojąco znajomych narracji, które rodzą się w stanach lękowych.
13.10 // g. 19.00: Miazga > h.art company w chor. Stanisława Buldera, Artura Grabarczyka
Pokaz gościnny w ramach Polskiej Sieci Sztuk Performatywnych.
Spektakl nie tylko porusza temat technologii, ale i aktywnie z niej korzysta. Narzędziem choreograficznym staje się rzeczywisty język programowania Brainfuck, który odpowiada za strukturę i tempo. Rolę niewidzialnego choreografa przejmuje sztuczna inteligencja, wpływająca na decyzje Awatarów.
produkcja: Instytut Kultury Miejskiej w Gdańsku, h.art company, Stacja Orunia GAK
Spektakl prezentowany w ramach programu Polskiej Sieci Sztuk Performatywnych. To inicjatywa Instytutu Kultury Miejskiej w Gdańsku, Teatru Komuna Warszawa, Teatru Kana w Szczecinie, Centrum Kultury w Lublinie, oraz Centrum Kultury Zamek i Pawilonu z Poznania.
Zadanie zrealizowane w Programie Przestrzenie Sztuki – Taniec finansowanego ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, realizowany przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca. Operatorem programu w Gdańsku w latach 2024–2025 jest Instytut Kultury Miejskiej, a partnerem Gdański Archipelag Kultury.
Wydarzenie dofinansowane przez Urząd Miasta Stołecznego Warszawy w ramach projektu Komuna Warszawa – Społeczna Instytucja Kultury.
15-17.10: Perform[ing] Poland, program performatywny Instytutu im. Jerzego Grotowskiego
Trzy dni pokazów spektakli i performansów zrealizowanych w Instytucie im. Jerzego Grotowskiego.
=> 15.10, g. 19 Aurora Lubos „Lament”
„Lament” odnosi się do cierpienia, śmierci, obrazów tragedii palestyńskich dzieci, kobiet i mężczyzn w Strefie Gazy. Staje się miejscem żałoby po domu, znikających krajobrazach, życiu. To spektakl bez słów, bo trudno je znaleźć. To opłakiwanie pojedynczego człowieka, samotnego w bezsilności, bezradności, strachu i złości na małym skrawku piasku.
=> 16.10, g. 18 Joanna Grabowiecka-Świerszcz „t e M e n o s / l a M e n t”
Esej sceniczny, zaproszenie do zejścia po spirali osobistego doświadczania Matki w sobie. Jedną z inspiracji dla twórczyń performansu stanowi „Światło obrazu. Uwagi o fotografii” Rolanda Barthes’a.
=> 16-17.10, g. 19 Studio Wachowicz/Fret „Moja Pierwsza Nieśmiertelność. Seans”
„Próbując odrzucić wszelki obraz i wszelką opowieść, nie jesteśmy w stanie oddać ile Moja Pierwsza Nieśmiertelność zawdzięcza postaci Agnes, bohaterce powieści Milana Kundery pt. Nieśmiertelność. Równocześnie nie staramy się ukryć, że nasz seans zrodził się z fascynacji i inspiracji pracami Francesci Woodman, genialnej fotografki i performerki, która poznanie przejrzystej jak fotograficzna błona Istoty uczyniła sensem zarówno swojego krótkiego życia, jak i swej nagłej, samowybranej śmierci.
Monika Wachowicz i Jarosław Fret
=> 17.10, g. 17 instalacja performatywna Anny Steller „Wszystko robisz źle”
Instalacja performatywna, w której artystka konfrontuje siebie z wizerunkiem narzuconym jej przez matkę, nacechowanym powinnościami, poddaniem się i wyobrażeniami o idealnej osobie, kobiecie, matce.
=> 17.10, g. 18 performans muzyczny Julianny Kamili Siedler-Smugi „Być Niczyją Mamą”
Praca wykorzystuje utwór Marty Śniady „Być Niczyją Mamą”, dotyka tematu macierzyństwa, z perspektywy matek. Wykorzystane gesty pochodzą z zabaw paluszkowych dla dzieci, a teksty zostały zaczerpnięte z wybranej literatury.
31.10 // g. 19.00: HOT w chor. Stanisława Buldera
Spektakl gościnny Krajowego Centrum Choreograficznego w Lublinie. W HOT Stanisław Bulder z zespołem podejmuje temat katastrofy (nie tylko klimatycznej).
Producentem spektaklu jest Krajowe Centrum Choreograficzne w Lublinie – instytucja współprowadzona przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Wydarzenie dofinansowane przez Urząd Miasta Stołecznego Warszawy w ramach projektu Komuna Warszawa – Społeczna Instytucja Kultury.
