Pod Teatrem Ochoty, na Skwerze im. ks. J. Salamuchy, od strony ul. Wawelskiej, przez ostatni czas odbywały się dość nietypowe próby. Julka Tomiczek i Krzysztof Lubka – performerki i asystentki osób z niepełnosprawnościami – po prostu zaczęły pracować razem w przestrzeni miasta. Trochę partyzantka, trochę próba, trochę wszystko na raz. Teraz z tej partyzanckiej pracy robi się premiera.
fot. Avtomat Design (Kajetan Łukomski)
Miautystyczne to spektakl taneczny duetu Julki Tomiczek i Krzysztofa Lubki – artystek i asystentek osób w spektrum autyzmu (ASD). Projekt wyrasta z doświadczenia kontaktu, w którym ruch staje się jedynym językiem. Twórczynie traktują ciało nie jako narzędzie ekspresji, lecz jako przestrzeń negocjacji pomiędzy napięciem a troską, frustracją a bliskością.
Na scenie koteczek i łasica. Ich taniec to zderzenie czułości z agresją, prób kontaktu z niemożnością porozumienia. Rzucają w siebie butami, uderzają się po twarzach, wyrażają frustrację i niemoc zbliżenia się do społeczeństwa, które reaguje lękiem lub kontrolą.
Ruch staje się bezpiecznym wentylem, a ciało – miejscem, w którym można przeżyć złość, nie raniąc. W tej cielesnej walce pojawia się przestrzeń współodczuwania: empatia nie jest już gestem z zewnątrz, lecz choreografią współobecności. Miautystyczne podważa stereotypy i pokazuje, że neuroatypowość nie jest brakiem, lecz inną formą rytmu i percepcji.
Duet Lubka–Tomiczek redefiniuje pojęcie komunikacji, zamienia słowa w dotyk, a interwencję w taniec. Spektakl staje się zaproszeniem do wspólnego ruchu, który nie ma leczyć, lecz pozwala ranie oddychać. Taniec jest tu sposobem rozumienia, nie interpretowania; współistnienia, nie naprawiania.
Koncepcja i wykonanie: Julka Tomiczek i Krzysztof Lubka
Plakat: Avtomat Design (Kajetan Łukomski)
Patronat honorowy: Burmistrz Dzielnicy Ochota, Fundacja Synapsis
fot. mat. organizatora
Krzysztof Lubka – choreograf, performer i pedagog
Krzysztof Lubka działa od ponad piętnastu lat w obszarze tańca współczesnego i performansu. Jako kierownik Teatru Tańca Kiosk Ruchu w Szczecinie odpowiadał za reżyserię i choreografię spektakli takich jak Gombka F. – wystawionego przed tysięczną widownią w Filharmonii Karłowicza w Szczecinie – materiał wideo dostępny tu
W jego dorobku znajdują się również projekty edukacyjne i produkcje z udziałem dzieci – m.in. spektakl Bromba i muzyka, w którym odpowiadał za casting i choreografię grupy 50 dzieci na scenie filharmonii (informacje dostępne w archiwach Filharmonii Szczecin).
Lubka jest także współtwórcą autorskiego Festiwalu Nieważkości oraz uczestnikiem międzynarodowego projektu Gap Filling, realizowanego w koprodukcji polsko-rosyjskiej na bazie kontenerów.
W pracy artystycznej wykorzystuje techniki tańca współczesnego i teatru tańca, traktując ruch jako narzędzie komunikacji i dialogu społecznego.
Jego praktyka artystyczna łączy estetykę z aktywizmem, stawiając ciało na pierwszym planie jako przestrzeń oporu i współistnienia.
Link do innych jego prac
Julka Tomiczek – od kilku lat pracuje na rzecz osób mniej uprzywilejowanych – uchodźczych, z niepełnosprawnościami, w kryzysie zdrowia psychicznego. Obecnie jednym z jej zajęć jest asystencja osób w spektrum.
Oprócz pracy w fundacjach jest zaangażowana w tworzenie i pilnowanie bezpiecznej przestrzeni dla Improwizacji Kontaktowej. W pilnowanie bezpieczeństwa, granic, bezprzemocowej komunikacji, wypracowywanie narzędzi naprawczych.
Jest też aktywistką. Na warszawskich ulicach toczy walkę z faszyzmem, walkę o prawa każdego człowieka. Jest zaangażowana w akcje bezpośrednie (tzw nvda), co oznacza często bezpośredni kontakt fizyczny z policją, czy osobami agresywnymi, a także organizuje marsze, protesty oraz uliczne performance.
W ostatnich latach uczestniczyła w performance I’m still standing Moniki Szpunar i Weroniki Pelczyńskiej, występowała między innymi w przedstawieniu tanecznym Wygnanie czarownic Kingi Gintowt.
