Anna Seniuk została laureatką nagrody GUSTAW 2025 - podał w niedzielę Związek Artystów Scen Polskich. Jest to najwyższa nagroda ZASP-u, przyznawana za szczególne zasługi dla środowiska teatralnego.
„W dowód uznania dla osiągnięć zawodowych wybitnej aktorki, reżyserki i pedagożki akademickiej, która wykształciła i wypuściła w świat całe pokolenia artystów dramatu, absolwentów warszawskiej Akademii Teatralnej, a także nieocenionej pracy społecznej na rzecz środowiska pełniąc funkcję Wiceprzewodniczącej Zarządu Głównego ZASP w czasie prezesury Kazimierza Dejmka oraz aktywnej, społecznej działalności zarówno w okresie stanu wojennego, jak i dla dobra mieszkańców i samego Domu Artystów Weteranów Scen Polskich im. Wojciecha Bogusławskiego w Skolimowie w najtrudniejszym dla tego miejsca czasie” – napisał ZASP w portalu społecznościowym.
Nagroda GUSTAW to najwyższa nagroda ZASP-u, przyznawana za szczególne zasługi dla środowiska teatralnego. Służy wyróżnieniu osób, których dokonania wnoszą znaczący wkład w kultywowanie tradycji i tworzenie nowych wartości kultury narodowej lub przyczyniają się do promocji kultury polskiej w świecie. Nagroda GUSTAW przyznawana jest od 2009 r.
W poprzednich latach laureatami nagrody GUSTAW byli m.in.: Piotr Fronczewski, Janusz Gajos, Jerzy Trela, Krystyna Janda, Jan Englert, Kazimierz Kutz, Ignacy Gogolewski, Danuta Szaflarska, Janusz Głowacki.
Jak przypomniał ZASP, dniem ogłoszenia nazwiska laureata nagrody GUSTAW pozostaje 21 grudnia – rocznica powołania Związku Artystów Scen Polskich przez aktorów na ogólnopolskim Kongresie Konstytucyjnym w Teatrze Rozmaitości w Warszawie w 1918 r., wkrótce po odzyskaniu przez Polskę niepodległości.
Anna Seniuk urodziła się 17 listopada 1942 r. w Stanisławowie. W 1964 r. ukończyła studia aktorskie w krakowskiej PWST. Tuż po uzyskaniu dyplomu otrzymała angaż do krakowskiego Starego Teatru, w którym debiutowała rolą Irmy w „Wariatce z Chaillot” Jeana Giraudoux w reżyserii Zygmunta Huebnera.
Jedną z jej pierwszych ról na ekranie była Zofia w filmie „Głos ma prokurator” (1965). W kolejnych latach Seniuk zagrała m.in. w „Lalce” (1968) i serialu „Czarne chmury” (1973). W latach 1974–1977 występowała w serialu Jerzego Gruzy „Czterdziestolatek”, a w 1993 roku - w „Czterdziestolatku. 20 lat później”. Kreowana przez nią rola energicznej i romantycznej Madzi Karwowskiej, żony inżyniera Karwowskiego, przyniosła jej ogromną, niesłabnącą przez lata sympatię polskich widzów. Czasopismo „Ekran” uhonorowało ją za tę rolę nagrodą „Złoty Ekran” (1976).
Znakomitą filmową kreacją Anny Seniuk była Julcia w „Pannach z Wilka” (1979), zrealizowanej przez Andrzeja Wajdę ekranizacji prozy Jarosława Iwaszkiewicza. Do znanych ról Seniuk należą także kreacje w: „Ćmie” (1980), „Konopielce” (1981) oraz w serialu „Szaleństwa panny Ewy” (1983). Inne filmy, w których obsadzie znalazła się Anna Seniuk, to m.in.: „Europa Europa” (1990), „Szwedzi w Warszawie” (1991), „Chłopiec na galopującym koniu” (2006), „Kanadyjskie sukienki” (2013).
Na teatralną karierę Anny Seniuk składają się m.in. występy na scenach Starego Teatru w Krakowie (1964-1969) oraz teatrów warszawskich: Ateneum (1969-1977, 1991-2003), Powszechnego (1977-1982), Polskiego (1982-1991), Narodowego (od 2003 r.).
W 1998 r. Anna Seniuk otrzymała tytuł profesora.