Spektakle m.in. „Zemsty” i „Ślubów panieńskich”, rozmowy z twórcami, gry terenowe i wystawę plenerową poświęconą życiu i twórczości Aleksandra Fredry zaplanowano w ramach festiwalu „Fredro w Łazienkach” rozpoczynającego się w Łazienkach Królewskich. W środę mija 150. rocznica śmierci pisarza.
fot. mat. organizatora
Festiwal organizowany przez Teatr Klasyki Polskiej i Muzeum Łazienki Królewskie potrwa do 19 lipca. Ma być „wyjątkowym wydarzeniem poświęconym twórczości jednego z najwybitniejszych polskich komediopisarzy”.
„Data inauguracji nie jest przypadkowa. 15 lipca 2026 r. przypada 150. rocznica śmierci Aleksandra Fredry, autora dzieł, które od pokoleń bawią i wzruszają, trafnie komentując ludzkie przywary. Festiwal stanie się okazją do ponownego odkrycia twórczości słynnego komediopisarza, a także do spojrzenia na nią z perspektywy współczesnego widza” – podkreślają organizatorzy.
Festiwal zainauguruje spektakl „Zemsta” w Amfiteatrze. W kolejnych dniach zobaczymy „Dożywocie”, „Śluby panieńskie” oraz premierowy pokaz „Dam i huzarów”. Zaplanowano również wystawę plenerową poświęconą życiu i twórczości Fredry. Ekspozycja przybliży najważniejsze fakty z biografii pisarza oraz kontekst historyczny i kulturowy jego epoki, co pozwoli – jak zaznaczają organizatorzy – lepiej poznać autora dzieł, które od niemal dwóch stuleci są obecne na polskich scenach.
Festiwal ma być również „przestrzenią dialogu między tradycją a współczesnością. To wyjątkowe wydarzenie łączące sztukę, edukację i niepowtarzalną atmosferę historycznej rezydencji królewskiej”. W jego ramach odbędą się także spotkania z twórczością Fredry przygotowane specjalnie dla najmłodszych widzów, nocna gra terenowa „Upiór w Amfiteatrze”, dzienna gra miejska oraz pokazy wideo archiwalnych spektakli Teatru Telewizji opartych na twórczości pisarza.
Aleksander Fredro urodził się 20 czerwca 1793 r. w Suchorowie pod Przemyślem. Jako 16-latek wstąpił do Armii Księstwa Warszawskiego i do 1814 r. był oficerem wojsk napoleońskich. Walczył pod Dreznem i Lipskiem, uczestniczył w wyprawie na Moskwę, z rosyjskiej niewoli zbiegł w przebraniu wieśniaka. Po powrocie do ojczyzny zamieszkał w rodzinnym gnieździe – Beńkowej Wiszni, gdzie wraz z bratem Maksymilianem przez dobrych 10 lat pracował na miano miejscowego awanturnika.
Romans Aleksandra Fredry z Zofią Skarbkową, żoną jednej z najbardziej wpływowych postaci ówczesnej Galicji, zakończył się skandalem i rozwodem z mężem – rzeczą w owych czasach niesłychaną. Fredro starał się o Zofię aż dziesięć lat, ożenił się z nią i było to małżeństwo bardzo szczęśliwe.
Zaczął tworzyć po trzydziestce. W tym wieku ustatkował się i bardzo zmienił. Pisanie pochłaniało go całkowicie. Stał się samotnikiem i odludkiem, bywał hipochondrykiem, ulegał atakom amnezji. W sumie napisał ok. 30 sztuk teatralnych. Bardzo popularne są "Zemsta" i "Śluby panieńskie". Mniej znane są wspomnienia pisarza z czasów napoleońskich, pamiętniki "Trzy po trzy". Inne utwory Fredry są raczej rzadko wznawiane.
Pod koniec życia Fredro, choć niemłody i schorowany, objął dowództwo kampanii polskiej w czasie Wiosny Ludów. Jako deputowany do Sejmu Stanowego zajmował się sprawami teatrów i bibliotek Ossolińskich. Umierając 15 lipca 1876 r. we Lwowie zostawił synowi dokładne instrukcje, w jakim porządku mają być wydawane jego dzieła i wedle jakich zasad wystawiane.
