Choreografia „Sometimes I Hear My Voice” autorstwa polskich artystek Oli Komarnickiej i Julii Buczynskiej, która jest również jej wykonawczynią, znalazła się w programie 9. edycji prestiżowego międzynarodowego festiwalu SOLO Contemporary Dance Festival Ankara w Turcji, gdzie zostanie zaprezentowana już w ostatni weekend sierpnia jako jedyna praca reprezentująca Polskę.
fot. mat. organizatora
Organizatorem festiwalu jest działające w tureckiej stolicy centrum sztuki współczesnej CerModern. W wieczorach festiwalowych będzie można zobaczyć 21 prac wykonywanych przez reprezentantki i reprezentantów 14 krajów, wybranych w ogólnoświatowym otwartym naborze. Wyjazd Julii do Ankary odbędzie się dzięki wsparciu Ambasady Rzeczypospolitej Polskiej w Turcji.
„Sometimes I Hear My Voice” to ruchowa próba wyzwolenia kobiecego ciała z kategorii estetycznych, kontekstów narracyjnych i legislacyjnych narzucanych przez męskie spojrzenie – wciąż dominujące w sztukach plastycznych, kulturze, popkulturze i życiu społecznym. To również osobista opowieść o walce o prawo do sprawczości oraz akceptacji i miłości do własnego ciała, bez względu na jego stopień sprawności i walory wizualne.
kreacja i wykonanie: Julia Buczynska
choreografia: Ola Komarnicka i Julia Buczynska
muzyka: Tori Amos, Ryoji Ikeda
Premierowy pokaz pracy odbył się 17 maja 2025 roku podczas Ogólnopolskiego Konkursu SOLO DUO w Teatrze Tańca i Ruchu Rozbark w Bytomiu, gdzie znalazła się w gronie laureatów i otrzymała zaproszenia na: Międzynarodowe Spotkania Teatrów Tańca w Lublinie, Kalejdoskop w Białymstoku, Mandala Performance Festival we Wrocławiu i Move Festival w Zielonej Górze. Choreografii przyznano również nagrodę Festiwalu Sfera Ruchu Toruń z uzasadnieniem: „za spójną i zdyscyplinowaną kompozycję, wyrażoną z niezwykłą wirtuozerią oraz pełnym ekspresji dynamicznym ruchem. Dzieło porusza istotny, współczesny temat, będąc jednocześnie osobistą wypowiedzią artystyczną. To kompozycja, która urzeka precyzją, siłą wyrazu i emocjonalnym zaangażowaniem”. Etiuda znalazła się też w programie Wieczoru Krótkich Form organizowanego przez Centrum Teatru i Tańca Zawirowania w Warszawie.
Więcej o artystkach:
Julia Buczynska – absolwentka kierunku taniec współczesny na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie. W latach 2016-2018 kształciła się w Ogólnokształcącej Szkole Baletowej im. Janiny Jarzynówny-Sobczak w Gdańsku. Obecnie związana z zespołem B’cause Dance Company, tańczyła w spektaklach: „Homesick | Sick Home”, „Kepler 22b”, „Urodziny” i „Cicho, ciszej, zgiełk” w choreografii Bartka Woszczyńskiego, „Klif” Jakuba Mędrzyckiego, “The turning world” Richarda Chappela oraz „Artifica” Klevisa Elmazaja. Jako asystentka pracowała przy tworzeniu spektaklu „Re|turns”. Tańczyła również w spektaklu „Antygona” Izadory Weiss oraz „Szepty niewysłuchane” Oli Komarnickiej. Jej działalność obejmuje zarówno praca wykonawcza, jak i choreograficzną. W 2021 roku otrzymała wyróżnienie za współtworzony duet w konkursie choreograficznym na utwór do muzyki kompozytora polskiego organizowanym przez ZAiKS. Jej choreografia „One Lover Left” została uhonorowana nagrodą specjalną na Brussels Dance Contest 2023. Solo „Sometimes I hear my voice”, współtworzone z Olą Komarnicką, zostało zaprezentowane na Solo Duo w Bytomiu oraz na festiwalach w Białymstoku, Wrocławiu, Toruniu, Zielonej Górze oraz Lublinie. Jako tancerka pracowała również w Operze Narodowej przy produkcji „Kobieta bez cienia” z Mariuszem Trelińskim i Jackiem Przybyłowiczem.
Ola Komarnicka – niezależna choreografka, pedagożka, producentka i teoretyczka tańca, formalnie poruszająca się głównie po obszarach teatru tańca i choreografii eksperymentalnej. Absolwentka studiów choreograficznych oraz podyplomowych studiów teorii tańca na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie, magisterskich studiów filologicznych na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie oraz kursu choreografii eksperymentalnej (przy Centrum w Ruchu w Warszawie). Jej prace cechuje uważność na humanitaryzm oraz eksploracja emancypacyjnego potencjału wrażliwości. Taniec postrzega jako narzędzie wzmacniania empatii, a często też wyrażania doświadczeń osób i stworzeń marginalizowanych lub niewidocznych. W swojej twórczości często zwraca się w stronę metafizyki, łącząc ją jednak z fizjologicznym podejściem do ciała jako nośnika pamięci i doświadczenia. W ostatnich sezonach opracowała spektakle „Unboxing” dla B’cause Dance Company oraz niezależne produkcje „Szepty niewysłuchane” i „Ghost Weight”; jej etiuda „Don’t Let It Die” znalazła się w programie Solocoreografico International Solo Dance Festival we Frankfurcie, a współautorska praca „Sometimes I Hear My Voice” uzyskała tytuł laureata ogólnopolskich konkursów SOLO DUO i Sfera Ruchu. Autorka kilkudziesięciu etiud, spektakli, choreografii filmów tańca i widowisk performatywnych, w tym interdyscyplinarnego pokazu „Wawel jest Wasz” realizowanego na zlecenie Zamku Królewskiego na Wawelu. Wykładowczyni na Wydziale Tańca UMFC oraz jedna z choreografek/ów Chopin University Dance Company. Laureatka wielu konkursów oraz grantu na autorski projekt „Afirmując ciało” w programie „Kultura i Zdrowie 2025” realizowanym w ramach europejskiej platformy Culture&Health. Współpracuje z wieloma polskimi instytucjami kultury. Jej prace były prezentowane na najważniejszych ogólnopolskich i międzynarodowych festiwalach kuratorskich.
Więcej o festiwalu:
https://www.instagram.com/solodanceankara/
