Najważniejszym wydarzeniem Festiwalu będzie premiera spektaklu „7 samotności” – ostatniego przedstawienie dramatycznego Roberta Wilsona, jednego z najwybitniejszych reżyserów teatru awangardowego. Spektakl powstaje jako koprodukcja toruńskiego teatru i Narodowego Teatru Dramatycznego w Kownie, tworzona przez międzynarodowy zespół artystów wspólnie z zespołem Horzycy.
fot. mat. teatru
Mocnym punktem programu są spektakle europejskich artystów o wyrazistych, autorskich językach scenicznych — m.in. „Szczyt” Christopha Marthalera, „Jasnowidzka” Milo Raua czy „Wiara, pieniądze, wojna i miłość” Roberta Lepage’a.
Festiwal pokaże także nowe odczytania polskiej klasyki: od „Krzyżaków” Jana Klaty i „Ziemi obiecanej” Mai Kleczewskiej po „Klątwę” Anny Augustynowicz — spektakle mierzące się z tematami wspólnoty, przemian społecznych i współczesnych napięć. W programie nie zabraknie również bardziej intymnych opowieści o relacjach, bliskości i mechanizmach tworzenia wspólnoty. „Sceny z życia małżeńskiego” Katarzyny Minkowskiej, „Potok. Ćwiczenia ze wspólnoty” Wiktora Rubina oraz „Very Ibsen” Dominiki Knapik.
Program w pigułce:
Na Kontakt powraca legenda europejskiego teatru – Christoph Marthaler – ze „Szczytem” („The Summit”), precyzyjnie skonstruowaną opowieścią o grupie ludzi zawieszonych gdzieś między politycznym spotkaniem, absurdem i końcem świata. Po raz pierwszy na festiwalu pojawi się Robert Lepage, który w monumentalnym spektaklu „Wiara, pieniądze, wojna i miłość” („Glaube, Geld, Krieg und Liebe”) buduje wielowątkową opowieść o niemieckiej historii XX wieku, rozpisaną na cztery żywioły współczesności: miłość, wiarę, wojnę i pieniądze. Milo Rau pokaże w Toruniu „Jasnowidzkę” („Die Seherin”) – oparty na autentycznych historiach spektakl o przemocy, medialnym obrazie cierpienia i fascynacji okrucieństwem. Andrei Măjeri w swojej interpretacji „Wiśniowego sadu” portretuje Raniewską jako kobietę żyjącą w świecie, który już się skończył, balansując między melancholią, groteską i emocjonalnym rozpadem.
Jan Klata w „Krzyżakach” rozbraja polskie narodowe mity pastiszem, groteską i popkulturową estetyką, zamieniając sienkiewiczowską opowieść w spektakl o kryzysie wspólnoty i współczesnych podziałach. „Ziemia obiecana” Mai Kleczewskiej przenosi powieść Reymonta w rzeczywistość późnego kapitalizmu, technologicznego przyspieszenia i świata podporządkowanego logice sukcesu.
Katarzyna Minkowska w „Scenach z życia małżeńskiego” przygląda się temu, jak dziś tworzymy relacje i jak pod romantycznymi wyobrażeniami ukrywają się samotność, kompromisy i powtarzalne schematy. „Potok. Ćwiczenia ze wspólnoty” Wiktora Rubina opowiada historię społecznego wykluczenia poprzez ludowe rytuały, wierzenia i opowieści zakorzenione w kulturze świętokrzyskiej. „Very Ibsen” Dominiki Knapik łączy czarną komedię ze skandynawskim horrorem, prowadząc widzów przez rodzinne tajemnice i emocjonalne napięcia ukryte pod pozornie chłodną formą.
Teatr Horzycy pokaże podczas festiwalu także „Klątwę” Stanisława Wyspiańskiego w reżyserii Anny Augustynowicz – spektakl oparty na rytmie, muzyczności i napięciu między jednostką, zbiorowością oraz mechanizmami społecznej przemocy.
Festiwal zwieńczy koncert Mazolewski / Dorociński. Witkacy. Kompozycje Astronomiczne, projekt łączący jazz, literaturę oraz aktorską interpretację. Autorska muzyka Mazolewskiego oraz ekspresyjne interpretacje Marcina Dorocińskiego sytuują się na pograniczu koncertu i spektaklu. To propozycja dla miłośników nieoczywistych form scenicznych. Inspiracją projektu są teksty Stanisława Ignacego Witkiewicza, znanego jako Witkacy, opracowane przez Agnieszkę Wolny-Hamkało. W nowej, współczesnej odsłonie zyskują muzyczny i performatywny wymiar.