Logo
Recenzje

rafalturow.ski: Słodki ptak młodości

19.11.2026, 19:50 Wersja do druku

„Słodki ptak młodości” Tennessee Williamsa w reż. Małgorzaty Bogajewskiej w Teatrze Narodowym w Warszawie. Pisze Rafał Turowski na stronie rafalturow.ski.

fot. Joanna Siwiec i Bartłomiej Barczyk

Chance Wayne (Paweł Brzeszcz) wraca do swojego rodzinnego miasteczka gdzieś w Missisipi; mimo młodego wieku możemy powiedzieć o nim, że jest mężczyzną po przejściach. Towarzyszy mu przyblakła nieco gwiazda kina Alexandra Del Lago (Gabriela Muskała), a raczej – on jej towarzyszy. Cóż, układ prawie idealny – ona poczuje się jak kiedyś, mając dużo młodszego kochanka, on – jak mu się wydaje – dzięki jej protekcji trafi do wymarzonego Hollywood. Ano – nie trafi, spotka go za to dość dotkliwa kara za zarażenie chorobą weneryczną Heavenly (Paulina Szostak), córki Bossa Finleya (Piotr Grabowski), bandziora, radykała z patriotycznymi hasłami na ustach, który właśnie dochodzi do władzy i który odczuwa wobec Wayne'a – najdelikatniej mówiąc – idiosynkrazję.
Gdybym miał wskazać jeden powód, dla którego warto ten spektakl zobaczyć, to byłaby nim (bo przecież nie powódką) – Gabriela Muskała, której rola nie najmłodszej już niegdyś słynnej gwiazdy jest brawurowa, precyzyjna, porywająca, magnetyczna, olśniewająca, pełnokrwista, bezkompromisowa, kalejdoskopowa, koncertowa, po prostu – obłędna.

Na drugim planie zwracam też uwagę na Toma Juniora – Mateusz Rusin w roli synka Bossa jest zdumiewająco wiarygodny.

Obejrzałem z zainteresowaniem, fałszywych nut w opowieści nie zauważyłem, wstrząsu ani katharsis może nie przeżyłem, ale dla Gabrieli Muskały chętnie – przy najbliższej okazji – obejrzę raz jeszcze.

Źródło:

www.rafalturow.ski/teatr

Link do źródła

Sprawdź także