Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu zaprasza dziś na premierę spektaklu „La-Ma” w reż. Janusza Stolarskiego w wykonaniu zespołu Teatru Pod Fontanną. Poniżej także program teatralny Zamku, do końca 2025 roku.
fot. mat. teatru
6.11.2025
g. 19 | Premiera spektaklu „LA-MA”, reż. Janusz Stolarski / Teatr Pod Fontanną
Sala Wielka Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu / bilety: 40 zł (n), 30 zł (u), 31 zł (OzN z asystą)
Spektakl „LA-MA” to poruszająca podróż w głąb ludzkiej psychiki, ukazująca złożone relacje międzyludzkie poprzez pryzmat opiekuńczości, która przybiera różne, często szkodliwe, formy.
Tytuł jest intrygującą grą słów, łączącą w sobie „la” (symbolizujące lekkość, śpiew) oraz „ma” (kojarzone w tym wypadku z matką i macierzyństwem). W centrum opowieści znajduje się bowiem postać matki, której nadopiekuńczość przejawia się w nieustannym karmieniu – zarówno dosłownym, jak i symbolicznym. Przejawem miłości, która zamiast dawać wolność, zniewala i ogranicza.
Spektakl porusza także temat bezdomności, ukazując jednostkę pozbawioną wszelkiego, choćby podstawowego poczucia bezpieczeństwa. Akcja spektaklu przenosi się w nieprzytulne wnętrza szpitala i domu opieki – miejsc bezosobowej, instytucjonalnej opieki.
Wyróżniającym się elementem spektaklu jest muzyka stworzona przez Sambora Dudzińskiego. Śpiew aktorów(-ek) buduje napięcie i podkreśla emocje, tworząc czasami oniryczną, a momentami niepokojącą atmosferę. Często obecny chór jest głosem zbiorowości, komentarzem do rozgrywających się wydarzeń, a także symbolem doświadczenia, jakim jest potrzeba bezpieczeństwa wynikającego z przynależności do wspólnoty.
Twórcy spektaklu zbudowanego z tekstów zapisujących swoje doświadczenia aktorów i aktorek, pragną skłonić widzów(-ki) do refleksji nad tym, czym jest prawdziwa opiekuńczość i gdzie leży granica między miłością a zaborczością.
reżyseria: Janusz Stolarski
scenariusz: Janusz Stolarski z zespołem aktorskim
scenografia: Tomasz Ryszczyński
muzyka: Sambor Dudziński
teksty piosenek: zespół aktorski
projekcje: Tomasz Jarosz
współpraca scenograficzna: Ewa Tetlak
realizacja dźwięku: Piotr Kazimierz Wiśniewski
reżyseria świateł: Arkadiusz Kuczyński
występują: Andrzej Nyczke, Jacek Kwiatkowski, Justyna Cofta, Jakub Hudak, Jan Janeczko, Ewa Zajkowska, Paweł Nyga, Beata Szymankowska, Justyna Romanowska, Hanna Kubaszewska, Piotr Bekasiak, Julia Sobczyńska, Halina Ertel, Magdalena Treichel, Tomasz Dzierżanowski, Agnieszka Grabia, Urszula Stachowiak
interpretacja w PJM: Karina Akseńczuk
audiodeskrypcja: Marcin Głowiński
Teatr pod Fontanną to nieformalna grupa teatralna, która powstała w CK ZAMEK w 2016 roku. Tworzą ją członkowie(-inie) pracowni teatralnych działających przy „Domach pod fontanną” − dwóch ośrodkach prowadzonych przez Stowarzyszenie Osób i Rodzin na Rzecz Zdrowia Psychicznego „Zrozumieć i Pomóc” zajmujących się rehabilitacją społeczno-zawodową osób po kryzysach psychicznych. Grupa ma w swym dorobku sześć doskonale przyjętych przez krytykę i publiczność spektakli.
Opiekunem artystycznym zespołu, pomysłodawcą i reżyserem wszystkich jego spektakli jest Janusz Stolarski − aktor, absolwent PWST im. Ludwika Solskiego w Krakowie, znany ze spektakli niezależnych oraz repertuarowych scen i teatrów w Polsce i za granicą. Jest laureatem wielu nagród za monodramy. Od lat prowadzi warsztaty teatralne w kraju i za granicą (Niemcy, Rumunia, Mołdawia, Hiszpania, Francja).
Spektakl przygotowany przez Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu w ramach projektu Europe Beyond Access, dzięki grantowi z programu Kreatywna Europa.
***
16.11
„wewnętrzne / zewnętrzne” – warsztat ruchowy z Adrianną Mrowiec
g. 12
sala Laboratorium 1 / bilety: 10 zł / wiek: 16+
Zapraszamy na warsztat ruchowy skupiony na odkrywaniu indywidualnego, wewnętrznego pulsu prowadzony przez Adriannę Mrowiec.
„Będziemy wsłuchiwać się w rytm własnego ciała i podążać za cielesną intuicją, rozwijając uważność i świadomość ruchu. Poszukamy gęstości, przyjemności i uwolnienia energii, starając się skrócić dystans między tym, co wewnętrzne, a tym, co zewnętrzne. Spróbujemy przyjrzeć się temu, co jest pomiędzy. Pomiędzy wewnętrznym pulsem, a rytmem świata, pomiędzy ciałem a salą warsztatową, pomiędzy tym, co wyobraża sobie głowa, a tym, czego potrzebuje nasze ciało. Podczas spotkania będziemy pracować zarówno indywidualnie, w parach oraz w grupie, doświadczając różnych form relacji i przepływu energii między ciałami” – opowiada artystka.
Do udziału w zajęciach zapraszamy wszystkie osoby zainteresowane tańcem i ruchem scenicznym, niezależnie od stopnia profesjonalizacji, niezależnie od psychicznej i fizycznej kondycji!
Adrianna Helena Mrowiec - aktorka, tancerka, performerka.
Pierwsza w Polsce artystka z niepełnosprawnością fizyczną z dyplomem ukończenia Akademii Sztuk Teatralnych w Krakowie, Wydziału Teatru Tańca w Bytomiu. Wyróżniona przez władze uczelni za wybitne osiągnięcia artystyczne w roku 2023/2024.
Współpracowała m.in. z Joanną Różniak, Bartłomiejem Błaszczyńskim, Jackiem Owczarkiem, Anną Krysiak i Tomaszem Cymermanem. Prace z jej udziałem prezentowane były m.in. podczas Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni, Forum Młodej Reżyserii oraz festiwalu Pestka.
Tworzy na styku teatru, tańca i performansu. Lubi pracować ze słowem i ruchem — ten drugi towarzyszy jej od zawsze: kiedyś w sporcie, dziś w tańcu.
Uwaga, uwaga!
Dwa dni później, 18.11 zapraszamy na spektakl z udziałem Adrianny Mrowiec – „Brakarki” w reż. Jacka Owczarka - https://ckzamek.pl/wydarzenia/13409-brakarki-rez-jacek-owczarek-centralne-muzeum-polsk/
***
18.11
„Brakarki”, reż. Jacek Owczarek, Centralne Muzeum Włókiennictwa w Łodzi
g. 19 | Spektakl gościnny
Sala Wielka / bilety: 40 zł (n), 30 zł (u, OzN), 31 zł (OzN z asystą) / wiek: 10+
Huk maszyn łódzkich zakładów włókienniczych, spracowane ciała obsługujących je osób (głównie kobiet), niewyobrażalny wysiłek fizyczny wykonywany mozolnie dzień po dniu. To nieodzowna część historii przemysłowej Łodzi, której charakter i tożsamość przez półtora wieku kształtowane były przez tę branżę.
Nowa era to czas przemysłu opartego na wiedzy. Łódź przez ostatnie kilkadziesiąt lat przeszła transformację – wiele zakładów zostało zlikwidowanych, a te, które pozostały zmieniły procesy technologiczne. Twórcy i twórczynie spektaklu „Brakarki” wracają jednak do tradycji ciężkiej, fizycznej pracy, do ciał eksploatowanych w zakładach włókienniczych. Jednocześnie szukają powiązań z pozornie zupełnie inną materią − tańcem.
„W pracy nad spektaklem zderzyliśmy możliwości ruchowe tancerek z historią łódzkich włókniarek. Wspólnie zastanawialiśmy się, jakie są podobieństwa pracy w tak różnych dziedzinach.
Tytułowe brakarki to pracownice kontroli technicznej w zakładzie produkcyjnym oceniające jakość gotowych wyrobów, szukające braków.
Ze wspomnień brakarek pracujących w łódzkich zakładach włókienniczych wyłania się obraz wymagającej fizycznie pracy. Obróbka ton materiału, skrupulatna kontrola każdego centymetra tkaniny i główne zadanie − eliminacja błędów (braków). Zadaliśmy więc sobie pytanie − czym byłby brak w tańcu? Czy nienormatywne ciało może być częścią przemysłu kreatywnego? Czy osoby artystyczne z niepełnosprawnościami to „błąd” czy nowa jakość?
Proponujemy nowe spojrzenie. Swoją uwagę skupiamy tam, gdzie zmęczony materiał ściera się, rozciąga w niespodziewany sposób, przyjmuje nieprzewidziany kształt i tworzy coś unikalnego.
Praca finalnie, niezależnie czy w przemyśle czy w tańcu, tworzy wspólnotę. Rozmywają się indywidualności, choć to na nich opiera się ten niekończący się proces. A po każdej pracy, jest czas na odpoczynek i wspólną chwilę tańca przy dźwięku orkiestry mandolinistów” – czytamy w opisie przygotowanym przez twórców i twórczynie spektaklu.
„Brakarki” to piękny plastycznie spektakl z muzyką na żywo. Koncepcja, która przyświecała osobom go tworzącym jest bardzo bliska tematom, na których staramy się skupiać w zamkowym programie teatralnym. Nienormatywność na scenie jako nowa jakość − na równych prawach.
Jednak na tym nie koniec powiązań. Opowieść o osobach pracujących w upadłym już dzisiaj przemyśle włókienniczym to także fragment historii Poznania. Poznańskie Zakłady Przemysłu Odzieżowego Modena – kiedyś znał je każdy i każda − były jednym z najważniejszych zakładów w stolicy Wielkopolski o znaczeniu ogólnokrajowym. Dziś to historia z nutką nostalgii.
„O świcie do zakładu ulicami głośnego miasta idzie grupa kobiet. Idą mocnym krokiem, ale w ruchu widać już zmęczenie, dobrnęły do piątku. Zaraz zacznie się kolejny dzień pracy, jeden z wielu podobnych: na wejściu zmienią ubrania na robocze, zepną rozpuszczone włosy, wymienią na powitanie kilka słów i wejdą na salę. Później jedna z nich poprowadzi rozgrzewkę. Ostygłe ciała zaczną powoli wchodzić w znany rytm − ruszą kości i mięśnie, napnie się skóra, strzelą budzone ze snu stawy. Przed nimi kolejne 8 godzin ciężkiej pracy nad choreografią, zawód tancerki to kawał pracy” – Filip Pawlak, dramaturg spektaklu.
Reżyseria: Jacek Owczarek
Asystent reżysera: Kacper Klimczak
Choreografia: Krzysztof Skolimowski
Dramaturgia: Filip Pawlak
Taniec: Adrianna Mrowiec, Justyna Olczak, Milena Starzec, Ulyana Zaruba
Muzyka: Patryk Zakrocki
Kostiumy: Anna Adamiak
Scenografia: Radosław Pacholczyk
Produkcja: Magdalena Gonera
Grafika (premiera): Filip Appel
Tłumaczenie PJM: Karina Akseńczuk
W spektaklu wykorzystano fragmenty rozmowy przeprowadzonej w ramach projektu „Opowieści z miasta włókniarek” Łódzkiego Stowarzyszenia Inicjatyw Miejskich „Topografie”. To historie o niełatwej pracy pracowników i pracowniczek przemysłu włókienniczego – osób będących świadkami świetności i upadku tej branży, która kształtowała charakter i tożsamość Łodzi przez półtora wieku.
Rozmowę przeprowadziła Joanna Kocemba-Żebrowska
Rozmówczynie: Danuta Narojczuk, Jadwiga Stysińska
https://www.miastograf.pl/
Spektakl prezentowany w Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu w ramach projektu „Polskie Crip Perfo” dofinansowanego ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego.
Partnerem wydarzenia jest Centralne Muzeum Włókiennictwa w Łodzi – pomysłodawca i producent spektaklu „Brakarki”. Spektakl powstał w CMW w ramach projekt dofinansowanego z programu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych „Kultura wrażliwa”.
***
26.11
„SPISANE Z CISZY / SCORED IN SILENCE” Chisato Minamimura (UK)
g. 19 | Spektakl gościnny
Sala Wielka / bilety: 50 zł (n), 40 zł (u, OzN), 41 (OzN z asystą) / wiek: 14+
„Scored in Silence” to solowy, cyfrowy spektakl w języku migowym w wykonaniu Chisato Minamimury, mieszkającej i tworzącej w Londynie Głuchej artystki z Japonii. Spektakl odkrywa nieznane nam perspektywy G/głuchych osób spośród garstki tych, którzy przeżyli grozę wybuchu bomby atomowej w Japonii w 1945 roku.
Ci, którzy ocaleli, nazywani są hibakusha, a spektakl oparty jest na szeregu badań, wywiadów i oryginalnych filmów z udziałem G/głuchych seniorów i seniorek, którzy doświadczyli okropności Hiroszimy i Nagasaki.
Chisato Minamimura wydobywa te przemilczane opowieści na światło dzienne, ukazując okrucieństwo tego wydarzenia, jego następstwa, a także różne odcienie dyskryminacji, z jaką spotykali się ci odizolowani członkowie japońskiego społeczeństwa.
„Scored in Silence” to nowatorskie, immersyjne doświadczenie wykorzystujące technologię wizualną i wibracyjną, wykonywane w technice Visual Vernacular, polskim języku migowym, z dźwiękiem i polskimi napisami. Część widzów/ek będzie mogła skorzystać z pasów wibrotaktylnych Woojer, które umożliwiają doświadczanie warstwy dźwiękowej spektaklu w postaci wibracji.
Urodzona w Japonii Chisato Minamimura jest Głuchą artystką performatywną, choreografką i przewodniczką wprowadzającą publiczność w świat sztuki za pomocą brytyjskiego języka migowego. Chisato mieszka i pracuje w Wielkiej Brytanii. Kształciła się w Trinity Laban w Londynie, uzyskała stopień licencjata z malarstwa japońskiego oraz dyplom magistra na Yokohama National University. Artystka tworzy, występuje i prowadzi zajęcia na całym świecie. Obecnie jest rezydentką w londyńskim The Place, w ramach programu Work Place. Chisato brała udział w performansach powietrznych z Graeae Theatre Company, w ceremonii otwarcia Igrzysk Paraolimpijskich w Londynie oraz w Paraolimpiadzie Kulturalnej w Rio w 2016 roku.
Chisato podchodzi do choreografii i tworzenia spektakli z unikalnej perspektywy Głuchej artystki, eksperymentując z wizualizacją dźwięku i muzyki oraz badając jej możliwości. Poprzez taniec i technologię cyfrową, Chisato stara się dzielić swoim doświadczeniami percepcji sensorycznej i spotkań z innymi.
Spektakl zbudowany jest wokół technologii wizualnych i wibracyjnych:
- pasy Woojer© zakładane przez widzów/ki, umożliwiają doświadczanie niesamowitej kompozycji dźwiękowej poprzez wibrotaktylne doznania dotykowe;
- Holo-gauze© - specjalny ekran projekcyjny tworzy iluzję trójwymiarowych hologramów uzupełniających narrację spektaklu
Dyrektorka artystyczna i wykonawczyni: Chisato Minamimura
Animacje: Dave Packer
Oświetlenie i scenografia: Jon Armstrong
Dźwięk: Danny Bright
Specjaliści ds. wibracji dotykowych: David Bobier/Jim Ruxton (VibrafusionLab)
Specjalista visual vernacular: Tetsuya Izaki
Mentor języka migowego: Steven Webb
Mentorzy i tłumacze języka migowego: Robert Tiffert i Rafał Bołdys
Producent: Michael Kitchin
Wsparcie/współpraca: VibrafusionLab, Fanshawe, Ovalhouse Theatre, Ditchling Museum of Art + Craft oraz CuspincProduc¬tion Credits
Zdjęcia: Mark Pickthall
***
7.12
„Freak show”, reż. Filip Pawlak, Łukasz Ronduda
g. 19 | Spektakl gościnny
Sala Wielka / bilety: 40 zł (n), 30 zł (u, OzN), 31 zł (OzN z asystą) / wiek: 12+
Lady Picassa, Nadia „Róża” Markiewicz, Daniel „Kryzysowy Myśliciel” Kotowski oraz Babcia. Czwórka niezwykłych artystów po raz pierwszy do zobaczenia we wspólnym programie, którego pokazy obejmują najważniejsze światowe sceny! Wracają do siebie, bo choć niewidoczni, od zawsze tu byli – w piwnicach, przekwitających ogrodach, w rolkach na Instagramie. Cierpliwi i piękni.
Jako „Freak show” przychodzą żeby kalekować to co wokół nich, zachwycać, ale bez inspiracyjnej pornografii oraz budować dumę z tego co przyjęto jako porażkę. Czy jesteście na nich gotowi?
„Freak show” to różne formy działań performatywnych, od monodramu, przez arię operową po drag show. To autorska ekspresja artystyczna osób występujących – żyjących wewnątrz doświadczenia cielesnej niezwykłości.
Twórców i twórczynie połączyło wspólne myślenie o niepełnosprawności jako o narzędziu artystycznym oraz wykorzystane figury „freaka” we własnych zróżnicowanych praktykach. Artyści sięgają do tradycji dawnych pokazów dziwolągów i gabinetów osobliwości i odzyskują ideę wspólnych występów, tworzonych w oderwaniu sztuki terapeutycznej lub sztuki specjalnej.
Grupa tak opisuje swoje intencje: „Wzbudzanie w widzach emocji śmiechu czy strachu jest wpisane w historię wystawiania na widok publiczny ciał takich, jak nasze. My zaś pragniemy, korzystając ze swojego doświadczenia performerskiego, dokonać historycznego gestu. Wykorzystując tę formę, opowiemy o podmiotowej pozycji osób o niepełnosprawnych ciałach. Z dumą, czy smutkiem, odniesiemy się do otaczającej nas kultury, wskażemy jej niedociągnięcia i odzyskamy związane z naszymi ciałami tropy.”
Ich celem jest również reinterpretacja historii sztuki, w której uczestniczą osoby z niepełnosprawnością – a uczestniczą głównie będąc niewspomnianymi i ominiętymi oraz nawiązanie twórczej dyskusji. Ale przyszedł czas, żeby to zmienić. Nadchodzi czas „Freak show”!
Reżyseria, kuratorzy: Filip Pawlak, Łukasz Ronduda
Performerzy, współtwórcy: Nadia Markiewicz, Babcia, Agata Wąsik, Daniel Kotowski, Marcel Pieczonka, Mariana Hernandez, Filip Pawlak
Dramaturgia, reżyseria finałowa, realizacja: Szymon Adamczak
Reżyser świateł: Sebastian Klim
VJ: Wojtek Kaniewski
Producenci projektu: Fundacja Inqubator Teatralny, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie
Partnerzy projektu: Krytyka Polityczna, Teatr Dramatyczny w Warszawie, Komuna/Warszawa.
Wydarzenie powstało w ramach 6. edycji Programu Wzmocnienia Środowisk Twórczych prowadzonego przez Krytykę Polityczną w ramach realizacji zadania publicznego „Jasna 10: Społeczna Instytucja Kultury” finansowanego ze środków miasta stołecznego Warszawy
Spektakl powstał dzięki dofinansowaniu ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu Narodowego Centrum Kultury: Kultura – Interwencje. Edycja 2024
Premiera: 31.10.2024, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie
Biogramy osób artystycznych:
Filip Pawlak - Twórca teatralny, samorzecznik artystów z niepełnosprawnościami, niezależny kurator i producent. Absolwent Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu oraz Akademii Teatralnej w Malmö. Od 2025 roku doktorant Szkoły Filmowej im. Krzysztofa Kieślowskiego przy Uniwersytecie Śląskim w Katowicach oraz członek zespołu współtworzonego nowo powstający w Warszawie Pawilon tańca i innych sztuk performatywnych. Zaangażowany w międzynarodowy projekt Europe Beyond Access jako ambasador i ekspert. W 2024 roku stypendysta Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w programie „Młoda Polska” oraz dwukrotnie Krajowego Planu Odbudowy. W ubiegłych latach rezydent w Europejskim Centrum Sztuki Hellerau w Dreźnie, Komunie Warszawa, Skanes Dansteater oraz Warehouse9 w Kopenhadze. Wieloletni członek IETM International Network for Contemporary Performing Arts, gdzie od 2023 roku zasiada również w advisory board.
Dr hab Łukasz Ronduda - Reżyser, scenarzysta, kurator i pisarz tworzący równolegle w obszarze kina i sztuki współczesnej. Laureat Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni gdzie zdobył Złote Lwy (2021). Członek zarządu Gildii Reżyserów Polskich. Kurator Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. Profesor Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.
Daniel Kotowski - artysta wizualny, performer. Absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie oraz Polsko-Japońskiej Akademii Technik Komputerowych w Warszawie, doktorant na Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Jego praktyka artystyczna jest punktem wyjścia do refleksji o sposobach istnienia. Obserwuje doświadczenia oraz relacje międzyludzkie, a także sposób, w jaki jesteśmy postrzegani przez inne jednostki. Jak sam mówi, jest wyznacznikiem niekompletności, niezgodnym z normą, bo jest Głuchy i nie posługuje się mową. Poprzez swoją sztukę rozwija autorską strategię komunikacji. Posługuje się różnymi formami wypowiedzi, wykonuje performans, projektuje, tworzy instalacje, fotografie, obiekty i filmy wideo. Swoje działania performatywne i prace prezentował m.in. w Zachęta Narodowej Galerii Sztuki w Warszawie oraz Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, Galerii Labirynt w Lublinie, BWA Wrocław we Wrocławiu. Nominowany do Paszportów Polityki w 2024 roku. W 2026 roku będzie reprezentował Polskę na Biennale Sztuki w Wenecji.
Nadia Markiewicz - artystka wizualna, performerka, autorka instalacji oraz video. Doktorantka na Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie. Absolwentka Pracowni Działań Przestrzennych prof. Mirosława Bałki na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Studiowała również na Gerrit Rietveld Academie w Amsterdamie oraz odbyła staż w Studio of Performance na FaVU VUT w Brnie prowadzonym przez Julie Bénę i Jakuba Jansę. Rezydentka International Studio and Curatorial Program w Nowym Jorku (2023). Laureatka nagrody Europe Bey ond Access przyznanej przez Zachętę Narodową Galerię Sztuki i British Council (2021) oraz Grand Prix na 10. Biennale Sztuki Młodych Rybie Oko (2022). Jej prace pokazywane były m.in. w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, Zachęcie Narodowej Galerii Sztuki , Kunsthalle Bratislava, Sto Lat Gallery w Nowym Jorku.
Babcia - Drag artist, costume maker, duch, zjawa, mistyczka. Tworzy postaci inspirowane rozkładem, ciałem i cierpieniem. W pracy posługuje się brzydotą i wstrętem, w celu konfrontacji siebie i widza z tym, na co nie chce się patrzeć. Ostatnio występuje razem z Queelektyw Bliadski Circus w spektaklu „ Fucking Fruffaut” koprodukcji Fundacji Reszka z Maxim Gorki Theater w Berlinie i Teatrem Dramatycznym w Warszawie. Współprałowała między innymi z Galerią Miejską Arsenał w Poznaniu oraz z Lokum Stonewall w Poznaniu.
Agata Wąsik – absolwentka Państwowej Szkole Muzycznej II go stopnia im. Józefa Elsnera w Warszawie oraz studiów muzykoterapii Akademii Muzycznej w Łodzi. Współpracowała z reżyserem Rafałem Urbackim, zagrała w spektaklach: „W Przechlapanem” (2012) zrealizowany w Instytucie Teatralnym im. Z. Raszewskiego w Warszawie, „Stypa” (2012) premiera w Teatrze Ósmego Dnia w Poznaniu oraz w Instytucie Teatralnym „Niech nigdy w tym dniu słońce nie świeci” (2014) spektakl zrealizowany w Teatrze im. Aleksandra Fredry w Gnieźnie . Śpiewała m.in . „Myślę, że jesteś dziwny i bardzo cię lubię” (2015) w Małopolskim Ogrodzie Sztuki w Krakowie, Podnoszę lampę w stronę złotych drzwi ” (Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie), operze The turn of the screw” reż. Natalia Babińska (Opera na Zamku w Szczecinie)
Szymon Adamczak - dramaturg, twórca teatralny i performatywnym, zainteresowany kulturą związaną z HIV. W dziedzinie sztuk performatywnych podtrzymuje relacje i współpracę między instytucjami publicznymi a niezależnymi artystami działającymi w różnych dyscyplinach. Mieszka w Amsterdamie, pracował dla STUDIO teatrgaleria w Warszawie jako dramaturg, współautor wielu uznanych w Polsce realizacji teatralnych ostatnich lat.
Spektakl prezentowany w Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu w ramach projektu „Polskie Crip Perfo” dofinansowanego ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego.
***
15.12.2025
g. 18 | Spektakl wyjazdowy, poza siedzibą CK ZAMEK
„LA-MA”, reż. Janusz Stolarski / Teatr Pod Fontanną
Klubokawiarnia NOT, Centrum Kultury i Sztuki w Koninie / bilety: 25 zł (n), 20 zł (u, OzN, OzN z asystą)
Zamkowy Teatr pod Fontanną zaprasza do Konina!
Spektakl „LA-MA” - 15.12.2025 w Centrum Kultury i Sztuki w Koninie.
