Do 30 grudnia do godz. 22.00 zapraszamy na VIMEO Polskiego Teatru Tańca na premierowy spektakl pt. „Kurka wodna albo urojenie", na motywach dramatów Stanisława Ignacego Witkiewicza „Kurka Wodna”, „Matka”, „Tumor Mózgowicz” i „Bellatrix”.
Inne aktualności
-
Opole. Finał XI Konkursu „Klasyka Żywa” podczas 50. Opolskich Konfrontacji Teatralnych
29.04.2026 18:45
- Orędzie na Międzynarodowy Dzień Tańca 2026 29.04.2026 18:36
- Kraków. Narodowy Stary Teatr z nagrodą LGBT+ Diamonds Awards za Queerowy Bal 29.04.2026 15:38
-
Bielsko-Biała. Teatr Banialuka zaprasza w maju na Międzynarodowy Festiwal Sztuki Lalkarskiej
29.04.2026 15:19
-
Łódź. Zbliża się 44. Festiwal Szkół Teatralnych. Scena jest Wasza!
29.04.2026 15:01
- Poznań. Jubileusz 10-lecia Orkiestry Antraktowej Teatru Polskiego 29.04.2026 14:56
- Warszawa. Obchody Międzynarodowego Dnia Tańca po raz pierwszy w Pawilonie Tańca 29.04.2026 14:56
- Tarnów. Znamy konkursową stawkę jubileuszowej, XXX edycji Ogólnopolskiego Festiwalu Komedii TALIA 2026 29.04.2026 14:48
- Ostrów Wielkopolski. Jan Englert na czerwcowym festiwalu Grand Prix Komeda 29.04.2026 14:37
- Gdańsk. Prof. Zygmunt Klusek z Instytutu Oceanologii gościem Otwartego Klubu Naukowego Opery 29.04.2026 13:50
- Kraków. Anna Dymna zaprasza na półfinał 18. Festiwalu Zaczarowanej Piosenki podczas Zaczarowanego Dnia w Ogrodzie Botanicznym 29.04.2026 12:33
- Lublin. Krajowe Centrum Choreograficzne będzie współprowadzone przez samorząd i resort kultury 29.04.2026 11:38
- Warszawa. Na scenie baletowej nie ma zastępczych dubli, kaskaderów ani technologii cyfrowych. ZASP apeluje o pilną zmianę przepisów emerytalnych 29.04.2026 10:46
- Gdańsk. Monodram „Welewetka. Jak znikają Kaszuby” na 81. rocznicę zakończenia II wojny światowej 29.04.2026 10:23
Koło jest metaforą ludzkiego losu. Cykliczna powtarzalność zdarzeń determinuje losy jednostek i społeczeństw, stając się niemożliwą do przezwyciężenia pułapką. Spektakl „Kurka wodna albo urojenia” jest próbą znalezienia ekwiwalentu dla tego doświadczenia egzystencjalnego w formie teatru tańca. Odczucie „dziwności istnienia”, absurdalność międzyludzkich sytuacji, brak harmonii, rozpad relacji składa się na dekadencki obraz świata pogrążonego w kryzysie, który zderzając się z rewolucją ostatecznie przestaje istnieć. Motywem przewodnim staje się dramat niespełnionego artysty, który starając się uciec od nieustającej udręki rozchwianych relacji osobistych i rodzinnych nie znajduje nic oprócz opresji i nudy, przerywanej krótkimi chwilami upojenia, i poczucia, że „wszystko to już raz było, tylko trochę inaczej”. Spektakl zatrzymuje się na granicy jawy i snu - i nie wiadomo, czy każda z postaci, które spotyka Edgar, istnieje faktycznie, czy jest jedynie fantazmatem wyobraźni. Jesteśmy jak we śnie, jak w telewizyjnym reality show, w balansie pomiędzy narracją a manifestacją Czystej Formy - nic, co się wydarza, nie jest do końca realne - nawet śmierć, która tej samej postaci może przytrafić się wielokrotnie.