W jubileuszowym sezonie 2025/26 – obchodziliśmy XXX-lecie istnienia ADiT-u – poprosiłam o relacje indywidualne naszych agentów, dzięki którym sezon był bardzo intensywny. Podzielę się jednak na wstępie kilkoma ogólnymi informacjami z własnej perspektywy.
fot. mat. ADiT
Jako autorska agencja teatralna konsekwentnie pogłębiamy współpracę z autorami i tłumaczami, starając się o bliskie relacje z teatrami, reżyserami, producentami, żeby elastycznie reagować na ich potrzeby w zakresie tekstów i praw autorskich; staramy się o aktywność na polu wydawniczym, żeby dramat jako gatunek literacki został wreszcie zauważony i doceniony. Działamy aktywnie na polu edukacyjnym, pozyskując znakomitych partnerów (czego przykładem są majowe warsztaty we współpracy z PWSFTViT w Łodzi i czytania organizowane wspólnie z Teatrem Nowym Proxima w Krakowie). Na naszej stronie internetowej istnieje możliwość zamawiania tekstów w wersji elektronicznej, z czego korzystają studenci i pedagodzy, ale również teatry zawodowe i grupy amatorskie.
Nasze propozycje spotykają się z dużym zainteresowaniem, czego dowodem są liczne prapremierowe wystawienia oraz kolejne premiery sztuk cieszących się od lat nieustającą popularnością.
Tegoroczny sezon podsumujemy indywidualnie, bo mieliśmy indywidualne zadania. Sprawy wydawnicze w odpowiedzialnych rękach redakcyjno-korektorskich Marty Orczykowskiej i Witolda Loski zaowocowały antologiami pierwszych dwóch tomów Tadeusza Słobodzianka – trzeci i ostatni zapowiadamy na jesień i wtedy rozpoczniemy promocję całości – a w czerwcu ukazał się objęty szeroko zakrojoną promocją autorski wybór sztuk Mateusza Pakuły. W przygotowaniu dramat Kuracja hiszpańskiego autora Pablo Remóna w tłumaczeniu Pauliny Eryki Masy oraz antologia dramatów chorwackiej autorki Ivany Sajko pt. Pieśni miasta, przetłumaczona i opatrzona posłowiem przez wybitną tłumaczkę i badaczkę teatru postjugosłowiańskiego Gabrielę Abrasowicz. Powyższe projekty uzyskały dofinansowanie polskiego MKIDN, a także chorwackiego Ministerstwa Kultury i Mediów oraz Ambasady Argentyny. Dominantą tego sezonu były monodramy, których realizacji podjęli się odważni aktorzy: Mateusz Znaniecki z Teatru Śląskiego w Katowicach, Piotr Kosewski – Stowarzyszenie Teatr Nieduży w Sopocie (Klubokawiarnia Trzy Siostry) i Jan Kowalewski z Teatru Capitol we Wrocławiu (uwaga: spektakl można zobaczyć trzeciego września w Warszawie w Teatrze Terminal Kultury na Gocławiu). Ich wyborem były Reniferek Gadda (głośny serial na Netflixie wywołał nieco problemów z prawami autorskimi i przez kilka miesięcy musieliśmy czekać na ich zakończenie) w tłumaczeniu Klaudyny Rozhin i Wszystko, co najlepsze MacMillana, w tłumaczeniu Piotra Złotorowicza.
Premiery nowych sztuk Mariusa von Mayenburga w precyzyjnym tłumaczeniu Karoliny Bikont potwierdziły, że autor potrafi dotrzeć do publiczności, operując językiem równie mocnym jak w czasach „brutalizmu” – można się o tym przekonać podczas spektaklu EKS w Teatrze Ateneum w Warszawie oraz w Teatrach Wybrzeże i Nowym w Poznaniu na spektaklach Ellen Babić. Mamy nadzieję, że Mars na Scenie Supernovej w Krakowie pojawi się ponownie – to znakomity eksperyment teatralny, do którego tekst wręcz prowokuje.
Cieszymy się każdym nowym wystawieniem sztuk Hanocha Levina, które bawią przez łzy. Po znakomitej premierze Handlarzy gumek w czerwcu 2024 w Teatrze 6. piętro, na początku sezonu Teatr Stu pokazał nam inny wymiar tej tragikomedii. Dziewiątą już (licząc z radiową i telewizyjną) Udrękę życia w Teatrze Śląskim w Katowicach wyreżyserował Michał Piotrowski. Z autorem mogliśmy się spotkać w Gnieźnie dzięki Krumowi w reżyserii Radosława Rychcika podczas ciekawej rozmowy po spektaklu, do której oprócz aktorów zostali zaproszeni tłumacze: Jacek Poniedziałek i Agnieszka Olek. Hanoch Levin zasługuje na nową debatę na temat wpływu na polski teatr w ostatnich trzech dekadach. A zaczęło się właśnie od Kruma w reżyserii Krzysztofa Warlikowskiego w roku 2005 w Teatrze Rozmaitości. Nasza konferencja pt. Klucze interpretacyjne Hanocha Levina w 2017 i wydane z niej materiały domagają się kontynuacji.
Niezwykłym zbiegiem okoliczności miały miejsce dwie prapremiery młodej amerykańskiej autorki Carey Crim, którą odkryła dla nas Bogusława Plisz-Góral, i obie odniosły sukces. Zauważone przez krytyków teatralnych i docenione przez publiczność w Teatrze Polonia Co po Grace w reżyserii Krzysztofa Dracza oraz w Teatrze Współczesnym w Warszawie 23 i pół w reżyserii Jarosława Tumidajskiego. Autorka planuje je zobaczyć, o ile uda nam się skoordynować daty spektakli blisko siebie – bardzo cieszymy się na spotkanie.
Warto odnotować sukces piątej już polskiej scenicznej premiery Misery – w reżyserii Waldemara Zawodzińskiego w Fundacji Maćkowiaka – o którym doniósł nam zachwycony tłumacz Jacek Kaduczak, który obejrzał również w Teatrze TeTaTeT w Kielcach prapremierę spektaklu sztuki nowego w ADiT autora Stephana Eckela A więc to miłość. Tłumacz może być dumny z gorącego przyjęcia przez młodzież uwspółcześnionej językowo Antygony w reżyserii Błażeja Peszka w Teatrze im. Juliusza Osterwy w Gorzowie Wielkopolskim (temu m.in. było poświęcone spotkanie zorganizowane przez STL w Teatrze Nowym). Pracujemy nad wydaniem „antologii tebańskiej” w tłumaczeniu Kaduczaka. Na premierę czeka Medea i Hyppolytos Eurypidesa. Czytelnicy mogą się zdziwić, jak bardzo w tej nowej odsłonie stają się one zrozumiałe.
Miniony sezon był bardzo owocny dla pracowitego tandemu artystycznego Fred Apke & Marta Klubowicz. Mogliśmy się cieszyć czterema realizacjami spektakli na podstawie sztuk: Zimny prysznic w reżyserii autora w Teatrze Miejskim w Gliwicach, Casting na mumię w produkcji Agencji SoArt w Nowym Sączu (zagrała sama tłumaczka, której partnerował Jerzy Schejbal), przewrotnej komedii dla młodszych widzów o wolności Adonis ma gościa (reż. Rafał Supiński, Teatr Variete w Krakowie) oraz Tygrysice (reż. Anna Oberc, Scena Relax).
Zaszczycili nas w tym sezonie nowi autorzy i autorki, których sztuki przyjęliśmy z radością i z przekonaniem, że przebiją się na sceny teatrów, zdobędą zaufanie i ciekawość reżyserek i reżyserów średniego i młodego pokolenia. To nowa krew dramatopisarek, świeże spojrzenie na problemy współczesności i wyrazista ekspresja Czupryńskiej, Dziubińskiej, Jantos i Kobuszewskiej oraz osobiste rozliczenie z psychologią bohaterów w sytuacjach kryzysowych Michalaka i Szawul. Odsyłamy na www.adit.art.pl, gdzie można również przeczytać omówienia ich sztuk w języku angielskim.
Czekamy cierpliwie na odsłonę nowych funkcji naszej wyszukiwarki, nad którymi pracujemy, angażując AI.
Nadal budzą zainteresowanie filmy Larsa von Triera, których adaptacje sceniczne inspirują reżyserki/rów. Poza Idiotami, Antychrystem, Dogville, Królestwem, Przełamując fale, pod opieką Teatru Ósmego Dnia powstała offowa realizacja Szefa wszystkich szefów, znakomitego dla metateatralnej zabawy. Na szczęście autor jest otwarty i ceni polski teatr.
Last but not least, nasze zaangażowanie zaowocowało prapremierą Faceta z papieru autorstwa wybitnego węgierskiego twórcy Istvana Tasnádyiego w tłumaczeniu Joli Jarmołowicz, której tłumaczenie nie tylko tej sztuki jest cenione w środowisku teatralnym.
Przygotowania do nowego sezonu idą pełną parą. Razem odkryjemy nowe talenty dla wspólnotowego dobra, żeby teatr miał ważny głos w naszej niespójnej rzeczywistości, pomagał w integracji i niósł duchowe wsparcie.
Nowości wydawnicze
Witold Loska
Miniony sezon upłynął pod znakiem wytężonych prac wydawniczych. Rozpoczęliśmy go mocnym akcentem – pierwszym tomem antologii Tadeusza Słobodzianka pt. Żydowskie historie. Ten pierwszy tak obszerny zbiór sztuk autora Naszej klasy ukazał się pod koniec 2025 roku w znakomitej oprawie graficznej autorstwa Łukasza Zbieranowskiego. Pięć tekstów, podejmujących tematy polskiego antysemityzmu, polsko-żydowskich relacji oraz skomplikowanych, krzyżujących się tożsamości religijnych i narodowych, zostało opatrzonych wstępem Łukasza Drewniaka. Łącznie to niemal 600 stron polskiego dramatu współczesnego najwyższej próby – w tym specjalnie dla tej publikacji napisana nowa sztuka Akropolis nasze, której prapremierę zapowiada Teatr Polski w Warszawie wiosną 2027.
Równolegle toczyły się prace nad unikatowym zbiorem Nasza prawda, gromadzącym – pod redakcją Anny Kuligowskiej-Korzeniewskiej – dramaty pisane w czasach powstania styczniowego przez świadków walk i dziedziców powstańczych tradycji. Zebrane sztuki prowadzą czytelnika przez kolejne etapy insurekcji: od warszawskich manifestacji i styczniowej branki, przez leśne potyczki i bohaterstwo pozbawionych broni powstańców, aż po żałobne modlitwy na pogorzeliskach i obronę pamięci o poległych. Ciekawostką jest dramat Gabrieli Zapolskiej Jesiennym wieczorem, napisany pod pseudonimem Józef Masckoff, wyjątkiem współczesny tekst pt. Powstaniec 1863 autorstwa Tadeusza Syki oraz zamówiony dla tej publikacji nowy przekład z języka białoruskiego prof. Iriny Lappo sztuki Jewstignieja Mirowicza Kastuś Kalinouski.
W nowym roku nie zwolniliśmy tempa, przystępując do jednoczesnego opracowywania dwóch kolejnych publikacji: drugiego tomu sztuk Tadeusza Słobodzianka pt. Inne historie oraz zbioru tekstów jednego z najpopularniejszych polskich dramatopisarzy współczesnych – Mateusza Pakuły. Druga część trylogii Słobodzianka zawiera utwory tworzone z myślą o teatrze lalek, często przetwarzające znane motywy, baśnie i postaci. Posłowie do tego liczącego blisko 500 stron i siedem dramatów tomu napisał Roman Pawłowski-Felberg.
Z kolei przy pracy nad antologią Latający Potwór Spaghetti Mateusza Pakuły nawiązaliśmy współpracę z Jakubem Woynarowskim, autorem świetnego projektu okładki, oraz Pauliną Małochleb, która we wstępie z niezwykłą przenikliwością przeanalizowała przekrój twórczości pisarza. Osiem utworów dramatycznych – w tym teksty dotąd niepublikowane – składa się na wielowymiarowy portret literacki autora: od groteski i popkulturowego nadmiaru, po intymne opowieści o chorobie, stracie i kryzysie wspólnoty.
Zaangażowanie całego zespołu, nowe współprace i wdrożenie ulepszonych procedur przełożyły się na najwyższy poziom edytorski naszych publikacji. Książki te bronią się nie tylko wartościową literaturą, ale i piękną formą graficzną. Już niebawem zaprezentujemy kolejne nowości w równie intrygującej oprawie.
fot. mat. ADiT
Konstelacje przejścia – cykl czytań performatywnych
Marta Orczykowska
Ta przygoda zaczęła się dokładnie rok temu. Pomysłodawcą i późniejszym menedżerem projektu był zakładający właśnie Fundację Przejścia Edward Pasewicz; fundatorką i organizatorką szefowa Agencji ADiT Elżbieta Manthey. Potrzebowaliśmy współorganizatora i odpowiedniego, niebanalnego miejsca w sercu kulturalnego Krakowa (bo na to miasto wybór padł jednomyślnie). W tej sprawie spotkaliśmy się z dyrektorem Teatru Nowego Proxima w jego świeżo kiełkującym Pałacu Nieśmiertelności (ów historyczny moment na załączonym zdjęciu). Już po przekroczeniu progu nie było z naszej strony wątpliwości: campowe, nowoczesne, acz superklimatyczne miejsce było wymarzonym anturażem dla naszego projektu: prezentacji najnowszych światowych sztuk dramatycznych w formie inscenizowanych czytań. Mając świadomość, że dla wielu odbiorców tzw. nowy dramat kończy się na Pinterze, Sarah Kane i Handkem, chcieliśmy zapoznać polską publikę z najnowszymi trendami, ważnymi w świecie współczesnego teatru nazwiskami, najczęściej podejmowaną – a więc najgłębiej nurtującą współczesnego widza – tematyką tworzonej w ostatnich latach dramaturgii.
Dyrektor Sieklucki z wielką otwartością przyjął nasz pomysł i nas w swoje pałacowe progi. I tak rozpoczął się cykl pięciu czytań – które de facto w większości przeistoczyły się w pełnowymiarowe spektakle.
Pierwszym z czytań był tekst krakowskiej poetki i dramatopisarki Joanny Oparek we własnej reżyserii autorki. Jej rozdwojona zawodowa jaźń znalazła silne odzwierciedlenie w czytaniu Berlin Porn, które w zasadzie nie da się ściśle zaklasyfikować do żadnego z dwóch gatunków. Spektakl o seksualności i przemocy zahipnotyzował widownię, w czym niemały udział miała oprawa muzyczna: skomponowane i grane na żywo przez autorów utwory Edwarda Pasewicza i Marcina Olesia, a także świetna gra dwojga wykonawców – autorki i Rafała Karnickiego – oraz imponująca choreografia Rafała (który łączy zawód aktora i kaskadera).
Drugim czytaniem był tekst Nic młodej Brytyjki Lulu Raczki (tłum. Marta Orczykowska). Dramat opowiadający o samotności, alienacji i pogubieniu pokolenia trzydziestolatków, w których wcielili się wybrani w castingu studenci szkół teatralnych z całej Polski. Jego nietypowa (dla wieloosobowego, niekomediowego dramatu) forma stand-upu zainspirowała reżyserkę Weronikę Kuśmider do stworzenia niezwykle ciekawej mozaiki typów, światopoglądów i zachowań scenicznych, co zaowocowało spektaklem (tak – teksty były przez aktorów opanowane na pamięć!), który mocno rezonował z krakowską publicznością i na długo zostanie w pamięci.
Jako trzeci obejrzeliśmy spektakl/czytanie Niedzieli w Sodomie znanego już krakowianom Jordana Tannahilla (tłum. Marta Orczykowska). Do udziału, oprócz trojga studentów AST, zaprosiliśmy – w pełni świadomi wiążącego się z tym ryzyka – męża, żonę i córkę z aktorskiej rodziny Krzyżowskich, co uczyniło ich sceniczne relacje nader wiarygodnymi i przejmującymi. Szczególnie zapisze się w pamięci kreacja Dominiki Bednarczyk-Krzyżowskiej jako Żony Lota, której Tannahill nadał imię, tożsamość i sprawczość, czyniąc ją główną bohaterką. Dramat traktował o silnej międzypokoleniowej więzi kobiet. I – w sposób wstrząsający – o okrucieństwie wojny. Sztukę reżyserował Paweł Świątek.
O okrucieństwach wojny traktował także kolejny dramat – Ptaki Australijki Erin Shields (tłum. Marta Orczykowska). Autorka, nawiązując formą do tragedii antycznej, a tematyką do owidiuszowego mitu o Filomeli i Prokne, ilustruje absurd i konsekwencje współczesnych konfliktów, ukazując cierpienia ich mimowolnych ofiar – kobiet. Sztukę wyreżyserowała Katarzyna Deszcz, a zagrali w niej studenci III roku Akademii Frycza Modrzewskiego. Według publiczności egzamin zdany awansem na medal.
Czytanie dramatu Dennisa Kelly’ego Ludzie mówią zrealizował w Pałacu Nieśmiertelności Artur W. Baron (tłum. Marta Orczykowska), zapraszając do udziału plejadę gwiazd z Teatrów Słowackiego, Ludowego i Bagateli, a także studentów aktorstwa. Tekst traktuje o młodej kobiecie podejrzanej o zamordowanie swoich dzieci (Karolina Staniec), ukazując toksyczne, splątane relacje rodzinne, a także mechanizmy medialnej manipulacji i relatywizm prawdy. Zabiła czy nie zabiła? O tym długo debatowano w kuluarach po zakończeniu spektaklu.
W czerwcu zamknęliśmy tegoroczny cykl czytań, które cieszyły się fantastyczną frekwencją. Chcieliśmy Wam podziękować za udział, emocjonalne reakcje i aktywne uczestnictwo w toczącej się po każdym z czytań dyskusji prowadzonej przez Edwarda Pasewicza. I za te liczne pytania „Co dalej?”, które mobilizują nas, żeby o tym intensywnie pomyśleć. Dziękujemy też ogromnie znamienitym gościom poszczególnych czytań: prof. Beacie Kowalskiej, prof. Maciejowi Pileckiemu, prof. Bogdanowi De Barbaro, Agacie Dąbek i Karolinie Kazoń. Dziękujemy reżyserom, producentom, fotografom, no i oczywiście: AKTOROM! Których było tak liczne grono, że nie sposób ich wszystkich wymienić. Daliście z siebie wszystko!
Mając nadzieję na ciąg dalszy – pozdrawiamy!
Akcje promocyjne
Paulina Ilska
Ten sezon był dla nas naprawdę intensywny, także ze względu na 30-lecie Agencji ADiT. Utrzymaliśmy sprawdzone strategie prowadzenia mediów społecznościowych, ale dorzuciliśmy też kilka świeżych pomysłów. Jednym z nich była nowa szata graficzna Bartosza Kuryłły, która odmieniła wizualny charakter naszych kanałów i spotkała się z bardzo dobrym odbiorem.
Na fanpage’u Agencji konsekwentnie budowaliśmy relacje z reżyserami, autorami sztuk teatralnych, tłumaczami i twórcami spektakli. Z drugiej strony – zachęcaliśmy czytelników i widzów do sięgania po dramaty, antologie, do uczestniczenia w wydarzeniach teatrów, z którymi współpracujemy, i do uczestniczenia w czytaniach performatywnych z okazji 30-lecia Agencji. Jak zawsze, na zdjęciu w tle pojawiały się też plakaty ze spektakli teatrów, które najintensywniej współpracują z Agencją.
W postach, relacjach i rolkach regularnie informowaliśmy o premierach, festiwalach, konkursach oraz o naszym cotygodniowym newsletterze. Co tydzień prezentowaliśmy nową sztukę teatralną – można je zamawiać do przeczytania, bezpłatnie, do czego gorąco zachęcamy. Na Facebooku Wydawnictwa ADiT mocno postawiliśmy na antologie dramatów – zarówno nowości, jak i wcześniej wydane tytuły, które wciąż zasługują na uwagę i scenę. W ramach cyklu Książka Miesiąca przez cały miesiąc opowiadaliśmy o wybranej lekturze: o autorach, tekstach, wystawieniach, a także organizowaliśmy konkursy i promocje.
W tym sezonie jako Książka Miesiąca pojawiły się: Latający potwór spaghetti Mateusza Pakuły, Żydowskie historie i Inne historie Tadeusza Słobodzianka, Boże spraw, bym oślepł Wilhelma Genazino, Prawda i miłość. Czeskie sztuki współczesne, Nasza prawda. Dramaty o powstaniu styczniowym, Duńskie sztuki współczesne t. I i II oraz Zimne serca Volkera Schmidta.
W grudniu skupiliśmy się na książkach polskich twórców i twórczyń – Maliny Prześlugi, Iwony Mickiewicz, Anny Burzyńskiej, Pawła Jurka, Tomasza Kaczorowskiego, Jarosława Jakubowskiego i Wacława Holewińskiego, a w marcu na twórczości naszych autorek: Tanji Šljivar, Sybille Berg, Navy Semel, Esther Vilar, Maliny Prześlugi, Iwony Mickiewicz i Anny Burzyńskiej. Te akcje przyciągnęły nowych czytelników i ożywiły społeczność wokół wydawnictwa.
Wrocławskie Targi Dobrych Książek – nowy krok w stronę czytelników
Po raz pierwszy wzięliśmy udział w targach – i był to strzał w dziesiątkę. Bezpośredni kontakt z czytelnikami okazał się nie tylko inspirujący, ale też skuteczny promocyjnie.
Podczas targów zorganizowaliśmy spotkanie „Czy dramat jest sexy? – o roli teatru we współczesnej przestrzeni kulturalnej”, z udziałem dramatopisarki Maliny Prześlugi, tłumaczek i tłumaczy literatury: Gabrieli Abrasowicz, Moniki Grossman-Kliber i Jacka Kaduczaka. Spotkanie moderowała Małgorzata Słabicka-Turpeinen. To wydarzenie było centralnym punktem naszego udziału w targach i wywołało ciekawą dyskusję, której można posłuchać na naszym YouTube i Facebooku.
Akcja dla bibliotek
W tym sezonie nasze Wydawnictwo rozpoczęło też nowy program współpracy skierowany do: bibliotek szkół teatralnych i filmowych, bibliotek uniwersyteckich wydziałów teatrologii, wiedzy o teatrze i filologii oraz bibliotek wojewódzkich. Chcemy wspierać instytucje, które kształcą i inspirują przyszłych twórców, badaczy teatru, filologów oraz wszystkich zainteresowanych literaturą i teatrem. W ramach programu przekazujemy bibliotekom bezpłatnie książki z naszego katalogu. Każda instytucja otrzymała listę 40 tytułów, z której może wybrać i zamówić 5 egzemplarzy do swoich zbiorów, w tym nowości i utwory noblistów.
„Dramat w procesie rozwoju” – tradycja, która wciąż działa
Od ponad dwudziestu lat współorganizujemy ze Szkołą Filmową w Łodzi warsztaty „Dramat w procesie rozwoju” – i ten sezon znów pokazał, jak wyjątkowy jest to projekt. Jego założeniem jest intensywna współpraca autorów sztuk ze studentami reżyserii i aktorstwa. Po tygodniu odbywa się pokaz warsztatowy. W tym roku zobaczyliśmy czytania performatywne dwóch tekstów: Osobliwość. Singularity Joanny Oparek i Happy mell Kuby Kaprala. Reżyserowały: Zuzanna Jocek i Maja Górczak. To wydarzenie, jak zawsze, było częścią Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi – i jak zawsze przyniosło dużo energii, pomysłów i ciekawych spotkań.
Nowe przekłady
Karolina Bikont
W kwestii przekładów – cieszę się ogromnie z sukcesu, jaki odniosły spektakle na podstawie nowych sztuk Mariusa von Mayenbura w moim tłumaczeniu, tj. Ellen Babić, grana od września 2025 w Teatrze Nowym w Poznaniu (polska prapremiera) i od lutego 2026 w Teatrze Wybrzeże oraz Eks w warszawskim Teatrze Ateneum od czerwca tego roku; według recenzentów ta prapremiera była prawdziwym wydarzeniem sezonu; również aktorzy docenili jakość przekładu! Nie mogę nie wspomnieć o katorżniczej pracy w tandemie z Emilią Leszczuk nad tekstem Elfriede Jelinek Królewska droga, która miała swoją polską prapremierę w reżyserii Pawła Miśkiewicza w Teatrze Współczesnym w Szczecinie w maju tego roku (absolutnie genialna rola Beaty Zygarlickiej).
W tym sezonie otrzymaliśmy wiele ciekawych tekstów od naszych profesjonalnych tłumaczy literackich, związanych z ADiT-em od lat, które powstały za zgodą autorów, oczywiście (można przeczytać ich omówienia, wchodząc w zakładkę „Sztuki” na naszej stronie, gdzie pojawiają się nowości chronologicznie według dat powierzenia ich Agencji), ostatnio od Bożenny Intrator, Miłość pianistów Esther Vilar (znakomitej autorki również eseistycznych bestsellerów), której sztuki miały wzięcie w teatrach, łącząc rozrywkę z pogłębioną refleksją. Ostatnio Teatr TV powtórzył Królową i Szekspira, a 13 września planuje emisję Zazdrości. Jestem ciekawa, czy teatry zainteresują kryminał M jak morderstwo Fredericka Knotta i thriller psychologiczny Osa Morgan Lloyd Malcolm – właśnie przetłumaczone i powierzone nam do promocji przez Bogusławę Plisz-Góral. A więc, poszukując omówień nowych sztuk, wystarczy pobuszować w naszej wyszukiwarce, zwracając uwagę na gatunek.
