Śmierć Ewy Dałkowskiej to kolejna – po niedawnym odejściu Jadwigi Jankowskiej-Cieślak – wielka strata w świecie polskiego teatru i kina. Odeszła aktorka, która od niemal pół wieku tworzyła wybitne kreacje aktorskie na scenie i na ekranie

Pisze Rafał Dajbor.

Wszystkie światy Ewy Dałkowskiej

Warlikowski pozyskał mnie 11 lat temu. Powiedział: Chcemy, żebyś z nami była. Myśmy myśleli zawsze odmiennie, ale z tego powstawała na próbach jakaś wartość. Teksty, prawda, dostawałam często i mało teatralne, i ideologiczne. Ale my nadawaliśmy temu wspólnie jakiś nowy sens. Dostaję słowo »kura« i mogę z nim zrobić wszystko. To mnie frapuje. Może dojdziemy do jakiejś ideologicznej granicy, ale na razie Pan Bóg daje możliwość porozumienia

– wypowiedź Ewy Dałkowskiej z 2019 roku przytacza Piotr Zaremba w swoim wspomnieniu o aktorce opublikowanym w „Rzeczpospolitej”.

Sprawdź także

„Chłopki” – teatr pamięci zamiast oskarżenia

Dzisiaj 14:14 „Chłopki” Joanny Kuciel-Frydryszak w reż. Sławomira Narlocha w Teatrze Współczesnym w Warszawie. Pisze Wiesław Kowalski w Teatrze dla Wszystkich.

Recenzje

Wszystko dla krawata

Dzisiaj 12:42 „Cravate Club” Fabrice'a Rogera-Lacana w reż. Wojciecha Malajkata w Teatrze Współczesnym w Warszawie. Pisze Marek Zajdler na stronie NaszTeatr.

Recenzje

Poza rozumieniem

Dzisiaj 10:00 „Solaris” wg Stanisława Lema w reż. Igora Gorzkowskiego w koprodukcji Polskiego Teatru Tańca w Poznaniu i Lwowskiej Opery Narodowej. Pisze Barbara Kowalewska w portalu Kultura u Podstaw.

Recenzje