Logo
Zaloguj się

Wybierz województwo

Magazyn

Ze sceny dało się słyszeć prezydenta: „A za moje trudy, lata, Płock zaśpiewa: tra-ta-ta-ta”

24.01.2023, 09:27 Wersja do druku
Inne aktualności

A teraz uwaga! Ten cytat i wszystkie kolejne pochodzą z „Szopek Płockich”, jakie były wystawiane w nieistniejącym już Teatrze Miejskim przed drugą wojną światową. Kto widzi podobieństwa z dzisiejszym Płockiem?

Zanim o nich, przypomnijmy: zaczyna się na dobre wykluwać „Szopka Noworoczna" Anno Domini 2023, która wciąż owiana jest wielką tajemnicą.

Jedno jest pewne - najważniejszą ideą przedstawienia nie będzie tylko czysta satyryczna zabawa, a pomoc dla ucznia SP 16, Dominika. Po zatrzymaniu akcji serca (stało się to rok temu) ma szansę powrócić do normalnego, samodzielnego życia, ale potrzebuje kosztownych rehabilitacji, na które nie stać jego mamy.

Można już więc kupić bilety cegiełki na to wydarzenie (szopka będzie wystawiona 12 lutego w płockim teatrze). Sprzedają je w kasie teatru, w Szkole Podstawowej nr 16, pewna liczba jest też dostępna w biurze poselskim Elżbiety Gapińskiej (pl. Narutowicza 2, Biblioteka Zielińskich), która jest główną inicjatorką tego przedsięwzięcia.

Zaloguj się i czytaj dalej za darmo

Zalogowani użytkownicy mają nieograniczony dostęp do wszystkich artykułów na e-teatrze.

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się.

Tytuł oryginalny

Ze sceny dało się słyszeć prezydenta: "A za moje trudy, lata, Płock zaśpiewa: tra-ta-ta-ta"

Źródło:

„Gazeta Wyborcza - Płock” online

Link do źródła

Wszystkie teksty Gazety Wyborczej od 1998 roku są dostępne w internetowym Archiwum Gazety Wyborczej - największej bazie tekstów w języku polskim w sieci. Skorzystaj z prenumeraty Gazety Wyborczej.
Autor:

Anna Lewandowska

Data publikacji oryginału:

23.01.2023

Teatr w Teatrze. Aktorzy i grabarze

Żył dla teatru i cały był teatrem. Gdy umierał, teatralna była nawet pogoda, Zbigniew Żakiewicz pisał, że grzmoty przewaliły się przez nieboskłon. Jakby złe moce walczyły o jego duszę, mocując się ze strapionym Aniołem. Pogrzeb Stanisława Hebanowskiego też był jak przedstawienie
Felieton Gabrieli Pewińskiej-Jaśniewicz z portalu Zawsze Pomorze, poświęcony Stanisławowi Hebanowskiemu, w 40. rocznicę śmierci reżysera, tłumacza, kierownika literackiego i artystycznego m.in. Teatru Polskiego w Poznaniu i Teatru Wybrzeże w Gdańsku.

Dorota Miśkiewicz w inspirowanym zatruciem Odry spektaklu w Teatrze Współczesnym we Wrocławiu: - Rzeka nadal potrzebuje pomocy

Mówimy o rzece, ale to jest martwienie się o nas samych
- mówi wokalistka jazzowa Dorota Miśkiewicz o spektaklu „Głosy rzeki”.

Sprawdź także

Zdjęcie O strzelaniu do bizonów, traceniu złudzeń i układaniu się w dupie
O strzelaniu do bizonów, traceniu złudzeń i układaniu się w dupie
Dzisiaj 11:21 „Cała zabawa w zawodzie tłumacza polega zaiste na tym, by mówić nie swoim głosem. Być może dlatego dostaję na warsztat przeważnie facetów, bo głos mam wysoki, babski, nie do pomylenia, więc muszę, jak Thatcher, sztucznie go obniżać”
Magazyn
Zdjęcie Andrzeju, Ty mój Kurosawo
Andrzeju, Ty mój Kurosawo
Dzisiaj 09:33 „Ich relacja – dwóch mistrzów swojego rzemiosła – z czasem przekształciła się w wielką przyjaźń. Iwaszkiewicz uważał Wajdę za wielkiego artystę i podziwiał za upór w pracy i stale utrzymywanie się przy robocie. Pisał do niego: strasznie mnie wszystko interesuje, co Pan robi”
Magazyn
Zdjęcie Stanisława Celińska: Podobało się?
Stanisława Celińska: Podobało się?
Dzisiaj 09:26 „To, że mieliśmy do czynienia z aktorką wybitną, obdarzoną intuicją, rzetelną w swoich poszukiwaniach, odważną i oddaną pracy, to oczywiste. I potwierdzają to jej liczne osiągnięcia w teatrze, telewizji, filmie i na estradzie. Ale Celińska była kimś więcej niż tylko aktorką wyśmienitą”
Magazyn