Logo
Zaloguj się

Wybierz województwo

Magazyn

Ze sceny dało się słyszeć prezydenta: „A za moje trudy, lata, Płock zaśpiewa: tra-ta-ta-ta”

24.01.2023, 09:27 Wersja do druku
Inne aktualności

A teraz uwaga! Ten cytat i wszystkie kolejne pochodzą z „Szopek Płockich”, jakie były wystawiane w nieistniejącym już Teatrze Miejskim przed drugą wojną światową. Kto widzi podobieństwa z dzisiejszym Płockiem?

Zanim o nich, przypomnijmy: zaczyna się na dobre wykluwać „Szopka Noworoczna" Anno Domini 2023, która wciąż owiana jest wielką tajemnicą.

Jedno jest pewne - najważniejszą ideą przedstawienia nie będzie tylko czysta satyryczna zabawa, a pomoc dla ucznia SP 16, Dominika. Po zatrzymaniu akcji serca (stało się to rok temu) ma szansę powrócić do normalnego, samodzielnego życia, ale potrzebuje kosztownych rehabilitacji, na które nie stać jego mamy.

Można już więc kupić bilety cegiełki na to wydarzenie (szopka będzie wystawiona 12 lutego w płockim teatrze). Sprzedają je w kasie teatru, w Szkole Podstawowej nr 16, pewna liczba jest też dostępna w biurze poselskim Elżbiety Gapińskiej (pl. Narutowicza 2, Biblioteka Zielińskich), która jest główną inicjatorką tego przedsięwzięcia.

Zaloguj się i czytaj dalej za darmo

Zalogowani użytkownicy mają nieograniczony dostęp do wszystkich artykułów na e-teatrze.

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się.

Tytuł oryginalny

Ze sceny dało się słyszeć prezydenta: "A za moje trudy, lata, Płock zaśpiewa: tra-ta-ta-ta"

Źródło:

„Gazeta Wyborcza - Płock” online

Link do źródła

Wszystkie teksty Gazety Wyborczej od 1998 roku są dostępne w internetowym Archiwum Gazety Wyborczej - największej bazie tekstów w języku polskim w sieci. Skorzystaj z prenumeraty Gazety Wyborczej.
Autor:

Anna Lewandowska

Data publikacji oryginału:

23.01.2023

Teatr w Teatrze. Aktorzy i grabarze

Żył dla teatru i cały był teatrem. Gdy umierał, teatralna była nawet pogoda, Zbigniew Żakiewicz pisał, że grzmoty przewaliły się przez nieboskłon. Jakby złe moce walczyły o jego duszę, mocując się ze strapionym Aniołem. Pogrzeb Stanisława Hebanowskiego też był jak przedstawienie
Felieton Gabrieli Pewińskiej-Jaśniewicz z portalu Zawsze Pomorze, poświęcony Stanisławowi Hebanowskiemu, w 40. rocznicę śmierci reżysera, tłumacza, kierownika literackiego i artystycznego m.in. Teatru Polskiego w Poznaniu i Teatru Wybrzeże w Gdańsku.

Dorota Miśkiewicz w inspirowanym zatruciem Odry spektaklu w Teatrze Współczesnym we Wrocławiu: - Rzeka nadal potrzebuje pomocy

Mówimy o rzece, ale to jest martwienie się o nas samych
- mówi wokalistka jazzowa Dorota Miśkiewicz o spektaklu „Głosy rzeki”.

Sprawdź także

Zdjęcie Podsumowanie XXII Międzynarodowego Festiwalu Tańca Zawirowania
Podsumowanie XXII Międzynarodowego Festiwalu Tańca Zawirowania
Wczoraj 11:53 „Rozważania innych przedstawione w formie tańca są często znacznie bardziej obrazowe, niż gdy wypowiadamy je słownie. Dzięki tej emocjonalności, obrazowości i międzynarodowemu dialogowi łatwiej jest dostrzec pewne rzeczy, które normalnie nie wydają się tak oczywiste”
Magazyn
Zdjęcie Mój Hanuszkiewicz
Mój Hanuszkiewicz
Wczoraj 11:29 „Dzisiaj trudno nie dostrzec, że pod wieloma względami wyprzedzał swoją epokę. Współczesny teatr bardzo często korzysta z rozwiązań, które on wprowadzał kilkadziesiąt lat temu i za które bywał bezlitośnie krytykowany”
Magazyn
Katowicki azyl Ludomira Różyckiego. Jak Śląsk ocalił twórcę „Pana Twardowskiego”
Wczoraj 10:49 „W kwietniu 1945 roku Ludomir Różycki, jeden z najwybitniejszych kompozytorów Młodej Polski, trafia do Katowic, uciekając przed wojenną katastrofą, która obróciła jego warszawski dom w popiół. Dzięki niezwykłej gościnności Marcina Kamińskiego otrzymuje mieszkanie przy Sobieskiego 24, gdzie powstaje pierwszy powojenny salon artystyczny Śląska. To tutaj Różycki odbudowuje swój dorobek, tworzy na nowo spalone partytury i współtworzy fundamenty śląskiej edukacji muzycznej”
Magazyn