Teatr Polski we Wrocławiu po udanej premierze „Prawdziwej historii”, szykuje kolejne eksperymentalne przedstawienie. Tym razem będzie to „Repertuar” w reżyserii Wojciecha Ziemilskiego. Produkcja ta ma połączyć WSZYSTKIE dotychczasowe spektakle teatru w jeden, a w dodatku zobaczymy to w trakcie remontu na Dużej Scenie przy ul. G. Zapolskiej 3. Co więcej, wydarzenie odbędzie się tylko w styczniu 2026 roku.
fot. mat. teatru
„Repertuar” - co warto wiedzieć o tym spektaklu?
Jak zapowiada sam teatr: To spektakl-kolaż, który odwoływać się będzie do 632 przedstawień zagranych od początku działalności naszego teatru.
Wojtek Ziemilski bierze na warsztat rzecz pozornie niemożliwą: 632 przedstawienia zagrane w Teatrze Polskim we Wrocławiu od 1945 roku zamienia w jeden spektakl.
To nie jest akademia ani rekonstrukcja, ale żywa gra z pamięcią sceny. Z archiwum wracają fragmenty dramatów, dialogów i kwestii, które kiedyś wybrzmiały tutaj w różnych estetykach i czasach – a dziś, zestawione na nowo, potrafią śmieszyć, niepokoić, wzruszać albo zaskakiwać aktualnością. Scenariusz powstaje z cytatów z setek tytułów. To kolaż, w którym wykorzystane zostaną także pierwsze słowa przedstawień Teatru Polskiego we Wrocławiu. Nie opowiada on historii od A do Z. Dostajemy mapę motywów, natręctw, marzeń, lęków i dziwności, które teatr przez 80 lat wypowiadał głosem aktorów.
Repertuar ma też osobisty dopisek. Reżyser wraca do miejsca, w którym od pierwszych sezonów pracowała jego babcia Halina Dzieduszycka – aktorka i reżyserka Teatru Polskiego. Zestawia zatem pamięć instytucji z pamięcią rodzinną. Teatr to także konkretne biografie.
To przedstawienie wydarza się w szczególnym momencie czasowym i przestrzennym. Duża Scena jest w remoncie, a jednak Repertuar jest grany właśnie na niej. Budynek na chwilę pokazuje swoje wnętrze: warstwy, materiał, konstrukcję. Repertuar robi to samo z pamięcią teatru – odsłania ją warstwami i testuje, jak brzmią w nowym układzie słowa, które kiedyś budowały repertuar.
Scena ma swoją arytmetykę. Początek historii: Śluby panieńskie 6 I 1946 r. – więc już na starcie 6+1 daje 7. Na scenie będzie: 6–7 tabletów, gramy 6 dni bez premiery, a z premierą 7. Jedno jest pewne: to nie będzie spektakl dla 6–7 widzów, bo bilety znikają szybko.
633. premiera Teatru Polskiego we Wrocławiu
Realizatorzy
reżyseria – Wojtek Ziemilski
współpraca dramaturgiczna – Sodja Zupanc-Lotker
muzyka – Paweł Lewicki
reżyseria światła – Aleksandr Prowaliński
archiwiści – Joanna Degler, Justyna Kowal, Elżbieta Małecka, Jarosław Minałto
asystent reżysera – Grzegorz Kumorkiewicz
Obsada
Dariusz Bereski
Marek Feliksiak
Katarzyna Janekowicz/Marta Kulas (gościnnie)
Igor Kowalik/Grzegorz Kumorkiewicz (gościnnie)
Agata Obłąkowska-Mazurkiewicz
Edwin Petrykat
Jolanta Zalewska