Drugi dzień Polskiej Platformy Tańca był okazją do spotkania z różnorodnymi formami współczesnego tańca, które podejmowały temat cielesności, pamięci, rywalizacji oraz społecznych i kulturowych uwarunkowań ludzkiego ciała.
Dzień rozpoczęły warsztaty dedykowane profesjonalistom i profesjonalistkom z obszaru tańca. Stanowiły one przestrzeń do pracy, wymiany doświadczeń oraz rozwijania własnych umiejętności artystycznych. Tego rodzaju spotkania pozwalają uczestnikom przyjrzeć się różnym metodom pracy z ruchem i ciałem, a także nawiązać kontakty z osobami działającymi w środowisku tańca.
Następnie odbył się panel „PolandDances Producers!”, poświęcony źródłom finansowania sztuk performatywnych. Spotkanie dotyczyło istotnego aspektu funkcjonowania artystów i organizacji kulturalnych, jakim jest pozyskiwanie środków na realizację projektów. Panel stanowił okazję do poszerzenia wiedzy na temat możliwości finansowania działalności artystycznej oraz zdobycia praktycznej wiedzy związanej z organizacją przedsięwzięć w obszarze sztuk performatywnych.
Pierwszym spektaklem był „Glory Game” zespołu Sticky Fingers Club w choreografii Dominika Więcka. Przedstawienie koncentrowało się na ciele sportowca i presji związanej z osiąganiem coraz lepszych wyników. Performerzy poruszali się w zwolnionym tempie po scenie wysypanej piaskiem, przywołując skojarzenia ze starożytnymi igrzyskami olimpijskimi. Wykorzystanie języka transmisji sportowych, takich jak powtórzenia, zmiana perspektywy i manipulowanie tempem ruchu, skłaniało do refleksji nad tym, jak media wpływają na sposób postrzegania sportu, sukcesu i ludzkiego ciała.
fot. Tobiasz Papuczys
Kolejnym spektaklem było „To bitch or not to bitch” kolektywu Hertz Haus. Twórczynie, inspirując się poematem Szekspira „Gwałt na Lukrecji”, podjęły temat przemocy wobec kobiet, jej konsekwencji dla ciała i psychiki oraz opieki nad osobą skrzywdzoną. Przedstawienie unikało bezpośredniego pokazywania przemocy, skupiając się na jej śladach i na granicy między tym, co można, a czego nie powinno się przedstawiać na scenie. Spektakl wyróżniał się intensywną obecnością tancerek i mocnym obrazowaniem, choć jego bezpośredniość i sposób podejmowania trudnych tematów mogły stanowić wymagające doświadczenie dla widza.
fot. Marta Ankiersztejn
Następnie zaprezentowano „Threesome/Trzy” Wojciecha Grudzińskiego. Spektakl nawiązywał do biografii trzech polskich tancerzy: Stanisława Szymańskiego, Wojciecha Wiesiołłowskiego i Gerarda Wilka, wydobywając marginalizowane aspekty ich historii i tożsamości. Klasyczne inspiracje taneczne zostały połączone z rytmiką oberka, dynamiczną muzyką i intensywnym ruchem. Przedstawienie ukazywało ciało tancerza jako narzędzie ekspresji, ale także jako przestrzeń nieustannego przekraczania własnych granic.
fot. Magdalena Cydzik
Ważnym punktem programu były warsztaty dedykowane profesjonalistom i profesjonalistkom z obszaru tańca. Stanowiły one przestrzeń do pracy, wymiany doświadczeń oraz rozwijania własnych umiejętności artystycznych. Tego rodzaju spotkania pozwalają uczestnikom przyjrzeć się różnym metodom pracy z ruchem i ciałem, a także nawiązać kontakty z osobami działającymi w środowisku tańca.
Wydarzenia drugiego dnia pokazały, że Polska Platforma Tańca jest nie tylko miejscem prezentacji spektakli, ale również przestrzenią spotkań, edukacji i rozmowy o współczesnym tańcu oraz jego miejscu w kulturze.
