Wierszaliński „Wniebogłos” wzrusza i pokazuje to, co naprawdę ważne

Tęsknota, która łączy

Samo jądro dramatu faktycznie wyrasta z mojego życia osobistego – z próby samobójczej mojego ojca, która, w moim odczuciu, nie spotkała się z adekwatną reakcją ani z mojej strony, ani ze strony moich bliskich. W pewnym sensie została zbagatelizowana również przez samego ojca

Intymność, bliskość i teatr

W klasycznym teatrze jesteśmy trochę odgrodzeni rampą. A tu widz patrzy ci w oczy. I to jest trudne. Szczególnie na początku miałem momenty, że łapałem się na tym, że zakładam, co oni o mnie myślą: Nie podoba im się. Przesadziłem. To nie działa. Dopiero po czasie zrozumiałem, że to wszystko były moje projekcje