Logo
Aktualności

Warszawa. Pakuła i Łazarkiewicz w Teatrze Żydowskim. W grudniu premiera „Skóry po dziadku”

16.11.2026, 17:11 Wersja do druku

Teatr Żydowski zaprasza na premierę spektaklu „Skóra po dziadku”, na podstawie powieści Mateusza Pakuły, w reżyserii Magdaleny Łazarkiewicz. Premiera spektaklu zaplanowana jest na 11 i 12 grudnia 2026 roku na scenie przy ul. Senatorskiej 35.

fot. mat. teatru

Czy można odziedziczyć winę? I co dzieje się z historią, kiedy odchodzą ci, którzy ją przeżyli, a kolejne pokolenia pozostają z pytaniami, na które nikt nie odpowiedział? Te pytania stawia Mateusz Pakuła w swojej drugiej powieści „Skóra po dziadku”, którą na scenę Teatru Żydowskiego przenosi Magdalena Łazarkiewicz.

Mateusz Pakuła, autor głośnej książki „Jak nie zabiłem swojego ojca i jak bardzo tego żałuję”, która stała się najpierw literacką, a następnie teatralną sensacją, ponownie sięga do historii własnej rodziny. Tym razem przenosi nas do Kielc początku lat 50., w sam środek stalinizmu. Jego nastoletni dziadek, za pozornie błahy wybryk, trafia do kieleckiej katowni. Kto pomógł mu się stamtąd wydostać? I dlaczego? Odpowiedzi prowadzą do wydarzeń znacznie wcześniejszych wojny, Holokaustu i pogromu kieleckiego z 4 lipca 1946 roku.

„Zanim się dowiedziałem, kim właściwie są Żydzi, już byłem antysemitą” – od tych słów rozpoczyna się opowieść Pakuły. Autor wraca do historii rodzinnego miasta i konfrontuje się z przeszłością, która nie kończy się wraz z odejściem jej świadków. Przeciwnie, pozostaje w kolejnych pokoleniach: w przekonaniach, lękach, przemilczeniach i pytaniach, których czasem przez lata nikt nie odważył się zadać.

W „Skórze po dziadku” historia rodzinna staje się punktem wyjścia do rozmowy o dziedziczeniu traumy i odpowiedzialności za przeszłość. Nie chodzi wyłącznie o odtworzenie dawnych wydarzeń, ale także o próbę zrozumienia, jak wpływają one na ludzi, którzy sami ich nie doświadczyli. Co dziedziczymy po naszych bliskich? Czy także ich lęki, poczucie winy, a tajemnice i tabu?

Tytułowa „skóra” jest granicą oddzielającą nas od świata, ale też miejscem kontaktu, wrażliwości i reakcji. Tak samo przeszłość: nawet jeśli nie znamy całej historii, jej ślady mogą pozostać w nas na długo. Czasem przejmujemy nie konkretne opowieści, lecz emocje i napięcia, których źródła nie potrafimy nazwać.

Spektakl Magdy Łazarkiewicz podejmuje również temat milczenia - rodzinnego i społecznego. Co się dzieje, gdy prawda zostaje przemilczana? Czy brak rozmowy chroni kolejne pokolenia przed bólem, czy raczej sprawia, że ciężar przeszłości trwa nadal? I czy wypowiedzenie tego, co przez lata pozostawało niewypowiedziane, może zmienić sposób, w jaki rozumiemy siebie i innych?

W Teatrze Żydowskim osobista historia Pakuły spotyka się z pamięcią miejsca, w którym prywatne losy splatają się z doświadczeniem całych pokoleń. Wydarzenia z Kielc, wojna, Zagłada i pogrom nie pozostają odległym tłem. Stają się częścią opowieści o tym, jak historia przenika teraźniejszość i jak trudno oddzielić własne doświadczenie od tego, co odziedziczyliśmy.

„Skóra po dziadku” nie proponuje łatwych odpowiedzi ani prostego rozliczenia z przeszłością. To próba przyjrzenia się temu, co zostało nam przekazane, nawet jeśli nikt nie zrobił tego świadomie. I pytanie, czy możemy przerwać łańcuch milczenia, kiedy wreszcie zaczynamy mówić.

Spektakl współtworzy plejada wybitnych i wielokrotnie nagradzanych artystów – muzykę Antoni Komasa-Łazarkiewicz i Mary Komasa, scenografię Katarzyna Sobańska i Marcel Sławiński, kostiumy Dorota Roqueplo, choreografia Tomasz Wygoda. 

Twórcy:

Tekst: Mateusz Pakuła

Reżyseria: Magdalena Łazarkiewicz

Kostiumy: Dorota Roqueplo

Asystentka kostiumografki: Kaja Herjan

Scenografia: Katarzyna Sobańska, Marcel Sławiński

Muzyka: Mary Komasa & Antoni Komasa-Łazarkiewicz

Światło i wizualizacje: Michał Jaskulski

Studium działań z ciałem: Tomasz Wygoda

Produkcja: Kamila Worobiej

Inspicjentka: Beata Szaradowska

Obsada: Monika Chrząstowska, Adrianna Kieś, Daniel Czacza Antoniewicz, Mateusz Trzmiel, Jerzy Walczak, Piotr Siwek, Marcin Błaszak, Tomasz Wygoda

Magdalena Łazarkiewicz to jedna z najbardziej doświadczonych polskich reżyserek filmowych i teatralnych. Ma na swoim koncie m.in. „Ostatni dzwonek”, „Przez dotyk”, „Białe małżeństwo”, „Odjazd” oraz serial „Głęboka woda”, wyróżniony Prix Italia. Reżyserowała także wiele spektakli Teatru Telewizji, w tym nagradzanego „Karskiego”.

Jej pierwszą fascynacją był teatr. Jak pisał Paweł T. Felis, Łazarkiewicz „lubi w kinie zmiany, świetnie czuje się w różnych gatunkach i formułach”. Do teatralnych korzeni wracała wielokrotnie – jako reżyserka spektakli teatralnych i autorka przedstawień Teatru Telewizji.

Sama mówiła o swojej twórczości: „W kinie zawsze pociągały mnie dwie sfery: formalne poszukiwania, które dają przestrzeń do nieoczywistych, intymnych opowieści psychologicznych, ale też tematy społeczne, zaangażowane”.

Teraz te dwie sfery spotkają się w „Skórze po dziadku”. Możemy spodziewać się mocnego, wyrazistego przedstawienia.

Źródło:

Materiał nadesłany

Sprawdź także