fot. mat. teatru
Reżyserem jest Rafał Szumski. Bohaterką jest dziewięcioletnia Katie, a spektakl mówi też o rodzinie, która ją wspiera i o społecznej akceptacji odmienności.
Aleksandra Marzec-Hubka z Teatru Animacji przekazała PAP, że „Drapando” to inspirowana prawdziwymi zdarzeniami opowieść o życiu z czymś, co stale przeszkadza. Pokazuje dziewczynkę, która mimo bólu, wstydu i samotności odnajduje w sobie siłę wojowniczki, rodziców, którzy dla dziecka z AZS zrobią wszystko, choć czasem czują się bezradni, oraz rodzeństwo uczące się empatii.
„Katie ma rodzinę: Mami, Dadiego oraz Lloyda (jak ten z Lego Ninjago), a oni wzywają na pomoc całą drużynę superbohaterów. Od tej pory Dermikrem (wielki, biały i tłusty jak kiełbasa na Wielkanoc), zadziorny Purafin, ziewająca Hipolicyna oraz bezlitosna Dieta na wszelkie sposoby próbują pokonać straszliwego, kolczastego, swędzącego potwora imieniem AZS” – piszą o spektaklu jego twórcy.
Do współpracy teatr zaprosił psycholożkę i psychoterapeutkę Justynę Śliwińską-Srokę. Zwróciła ona uwagę, że gdy dziecko choruje na widoczną dla innych chorobę, często zmienia się sposób, w jaki traktuje je otoczenie. Jej zdaniem „Drapando” uczy zachowań, które nie wykluczają i pokazuje, jak wspierać dziecko, które się wyróżnia.
„To, czego nie znamy i nie rozumiemy, może budzić lęk, niepewność albo chęć zdystansowania się. Wówczas samo dziecko jest postrzegane jako inne, zanim ktokolwiek spróbuje je naprawdę poznać. Samo zauważenie różnicy nie jest niczym złym. To naturalna metoda poznawania świata. Trudność pojawia się wtedy, gdy stawiamy znak równości między słowami: on jest inny a: on jest gorszy albo: nie pasuje do nas” – zaznaczyła Justyna Śliwińska-Sroka.
Materiały przygotowane z myślą o spektaklu podpowiadają rodzicom, nauczycielom i innym dorosłym, jak budować dobre relacje z dzieckiem z AZS. Według nich rodzice powinni pomagać dziecku w budowaniu poczucia własnej wartości niezależnego od wyglądu skóry, wspierać je w radzeniu sobie z chorobą i uważać, by nie stała się ona centrum jego tożsamości.
Atopowe zapalenie skóry jest przewlekłą, nawrotową chorobą o podłożu genetycznym i immunologicznym. Charakteryzuje się uszkodzeniem bariery naskórkowej. Najważniejszymi jej objawami jest silny świąd, suchość skóry, zmiany wypryskowe. U dzieci widoczna jest najczęściej na policzkach, głowie, w zgięciach łokci i kolan.
