Jesteśmy tym, kogo udajemy, dlatego musimy bardzo uważać, kogo udajemy. Słowa Kurta Vonneguta były mottem sezonu 2025/2026 teatralnego w „Kochanowskim”. Nie były tylko cytatem umieszczonym na afiszach. Wyznaczyły kierunek artystycznych poszukiwań, wokół których budowaliśmy repertuar, wydarzenia i spotkania z publicznością.
fot. mat. teatru
Dyskutowaliśmy o tożsamości, autentyczności, społecznych oczekiwaniach i maskach, które czasem nosimy tak długo, że przestajemy dostrzegać, gdzie kończy się kreacja, a zaczyna prawda o nas samych.
W sezonie 2025/2026 Teatr im. Jana Kochanowskiego zaprosił widzów na sześć premier, w tym jedną koprodukcję i dwie realizacje twórców zagranicznych: francuskiego reżysera Igora Mendjisky'ego oraz greckiego reżysera Anestisa Azasa. To kolejny efekt międzynarodowej współpracy teatru oraz jego aktywnej obecności w sieci European Theatre Convention (EaTC).
Rozpoczęliśmy, jak co roku, od Opolskiej Sceny Tańca, która prezentowała spektakle i wydarzenia eksplorujące język ruchu jako narzędzia opowiadania o relacjach i i doświadczeniu współczesnego człowieka.
Sezon otworzyła premiera „Autentika” w reżyserii Norberta Rakowskiego, realizowana w koprodukcji z Wrocławskim Teatrem Pantomimy. To właśnie „Autentik” zainicjował jesienną, zagraniczną trasę teatru. Został zaprezentowany w Ravennie, a publiczność w Buenos Aires zobaczyła „I'm Nowhere / Znikanie”, również w reżyserii Norberta Rakowskiego.
Jesienią do repertuaru weszło „Poskromienie złośnicy” w reżyserii Ewy Platt, powstałe w ramach programu rezydencyjnego, prezentowane po raz pierwszy podczas Festiwalu Szekspirowskiego w Gdańsku i uhonorowane tam nagrodą Nowego Yoricka i Nagrodą Dziennikarzy. Spektakl stał się punktem wyjścia do społecznej dyskusji o przemocy, stereotypach i mechanizmach dominacji.
Premierowy repertuar sezonu uzupełniły tytuły: „Każda praca hańbi” w reżyserii Miry Mańki, „Konsternacja” w reż. Jana Hussakowskiego, „Oszuści” Michała Buszewicza, „Piana dni” Igora Mendjisky'ego (pierwsza sceniczna polska adaptacji kultowej powieści Borisa Viana) oraz „Sprawiedliwy. Studium przypadku” Anestisa Azasa (spektakl inspirowany historią Luigego Mangione, oskarżonego o zabójstwo CEO znanej amerykańskiej korporacji ubezpieczeniowej).
Każdy z tych spektakli na swój sposób podejmował temat odpowiedzialności, społecznych mechanizmów, indywidualnych wyborów i konsekwencji naszych działań.
Sezon obfitował również w wydarzenia specjalne. Po raz siódmy odbył się Maraton Teatralny, który zgromadził publiczność, twórców, krytyków, kuratorów i gości z kraju oraz zagranicy. Przez kilka dni Opole stawało się miejscem intensywnego dialogu i wymiany doświadczeń.
Powstała multimedialna wystawa „Ghosts of Tomorrow” autorstwa Krzysztofa „KUKI” Iwańskiego, stworzona z okazji jubileuszu 50-lecia Teatru im. Jana Kochanowskiego w Opolu. Wystawa przyciągnęła uwagę nie tylko fanów sztuk wizualnych, lecz także osób zainteresowanych nowymi formami opowiadania o współczesności, którą będzie można oglądać w Polsce i na świecie.
Istotnym elementem działalności teatru była kontynuacja i poszerzenie tematu programu społeczno-edukacyjnego „Fake&Hate”. Tegoroczna odsłona projektu poświęcona była problemowi przemocy wobec kobiet oraz sposobom jej rozpoznawania i przeciwdziałania. Wspólnie z ekspertami, psychologami i organizacjami społecznymi teatr zorganizował debaty, warsztaty i spotkania wokół spektaklu „Poskromienie złośnicy”, pokazując, że sztuka może być nie tylko przestrzenią refleksji, ale także realnym narzędziem społecznej zmiany.
Przez cały sezon intensywnie działało Centrum Edukacji Kulturalnej, rozwijając program warsztatów wokół spektakli oraz realizując autorski projekt „Scenosensy”.
CEK budował dialog pomiędzy artystami, widzami i lokalną społecznością, zapraszając do wspólnego odkrywania teatru. Odbywały się spotkania po przedstawieniach, wydarzenia dla szkół, studentów, seniorów oraz grup zorganizowanych, rozwijające kompetencje społeczne, komunikacyjne i twórcze.
Zwieńczeniem sezonu były jubileuszowe 50. Opolskie Konfrontacje Teatralne. Festiwal od pół wieku stanowi jedno z najważniejszych wydarzeń teatralnych w Polsce. Tegoroczna edycja była okazją nie tylko do wspomnień i podsumowań, ale do przyjrzenia się temu, jak dziś odczytujemy klasykę, jak rozmawiamy o współczesności i w jaki sposób teatr odpowiada na zmieniający się świat. Na jubileuszowy program złożyło się 9 przedstawień konkursowych, koncerty Igora Herbuta oraz Julii Pietruchy, warsztaty plastyczne, rapowe, imprezy na tarasie, spotkania, etc.
Sezon 2025/2026, jak zawsze skierowany do różnych grup odbiorców, nie był jedynie zbiorem premier i spektakli repertuarowych. Był zachętą do namysłu nad tym, kim jesteśmy, kim się stajemy i jakie role wybieramy dla siebie każdego dnia. Bo przecież, gdy gasną światła sceny, cytat Vonneguta pozostaje, niestety, aktualny także poza teatrem.
