Łódź. Prof. Mirosław Bałka doktorem honoris causa Akademii Sztuk Pięknych

Rzeźbiarz, twórca instalacji artystycznych, autor prac wideo i rysunków prof. Mirosław Bałka został uhonorowany tytułem doktora honoris causa. W piątek artysta najwyższą akademicką godność przyjął w Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Łodzi.

Prof. Bałka jest jednym z najważniejszych współczesnych artystów polskich. Znany jest przede wszystkim jako twórca rzeźby i działań przestrzennych, ale istotną część jego praktyki stanowią również prace wideo.

Jak podkreślił Senat ASP w Łodzi, twórczość artysty wpisała się w historię współczesnej sztuki, polskiej i światowej, a tytuł doktora honoris causa jest wyrazem najwyższego uznania dla jego wieloletnich osiągnięć artystycznych, intelektualnych i pedagogicznych.

„Jest także aktem symbolicznego uhonorowania postawy twórczej, która niezmiennie inspiruje, porusza i skłania do refleksji nad tym, co najistotniejsze w ludzkim doświadczeniu” – uzasadniono w laudacji.

Artysta odebrał tytuł podczas piątkowej uroczystości inauguracji roku akademickiego w ASP w Łodzi. Okolicznościowy wykład inauguracyjny wygłosiła Anda Rottenberg, krytyczka i kuratorka sztuki oraz przyjaciółka prof. Bałki. Oboje są autorami wydanej niedawno książki „Kosmos” - pierwszej w Polsce monografii twórczości artysty. Składają się na nią rozmowy dotyczące twórczości Bałki oraz teksty Rottenberg poświęcone jego pracom.

Po uroczystości nadania tytułu otwarto wystawę prof. Bałki „0 Rh+” w Galerii Aula. Składają się na nią prace wideo artysty, które charakteryzują się prostotą formalną i redukcją środków.

Prof. Bałka jest absolwentem Wydziału Rzeźby warszawskiej ASP, gdzie prowadzi Międzywydziałowe Studio Działań. W latach 1986-1989 razem z Mirosławem Filonikiem i Markiem Kijewskim tworzył grupę artystyczną Świadomość Neue Bieriemiennost.

Najistotniejsze wątki twórczości Bałki to ciało, pamięć, przemijanie. W jego pracach niezwykle ważną rolę odgrywają materiały. Beton, lastryko, mydło, popiół, sól, włosy, filc, stare deski, zardzewiałe pręty i płyty - nabierają w kontekście opowieści o człowieku nowych znaczeń.

Brał udział w najważniejszych wystawach międzynarodowych na świecie, m.in.: Biennale w Wenecji, documenta 9 w Kassel, Biennale w Sydney, The Carnegie International w Pittsburghu (1995).

Zrealizował projekt „How It Is” w Turbine Hall w Tate Modern w Londynie. Jest autorem pomnika ofiar katastrofy promu Estonia w Sztokholmie. Jego prace znajdują się w największych międzynarodowych kolekcjach sztuki, m.in.: Tate Modern w Londynie, MOMA w Nowym Jorku, The Art Institute w Chicago, Moderna Museet w Sztokholmie czy The National Museum of Art w Osace oraz Muzeum Narodowym w Warszawie, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, Muzeum Sztuki w Łodzi.