W październiku 2025 roku, po kolejnej edycji Forum o współczesnej dramaturgii dla młodej widowni w Polsce, organizowanym przez Centrum Sztuki Dziecka, wyznałam publicznie, że czytam dramaty. Ku mojemu zdziwieniu ten swoisty „coming out” jeszcze długo rezonował w moich mediach społecznościowych. Nie wiem, dlaczego zwlekałam do tej pory z poleceniem „Nowych Sztuk dla Dzieci i Młodzieży”. Tytuł antologii, o której chcę Wam opowiedzieć – „Niewidzialne?” – koresponduje z bohaterami i bohaterkami każdego ze znajdujących się w niej tekstów.