Szósta edycja festiwalu U:NEW Hoteloko Festival (wcześniej U:NEW Dance Wave Festival) skupia się wokół idei wyspy – jako miejsca odosobnienia, schronienia i marzenia, ale też granicy, konfliktu i spotkania z Innym, Dziwnym, Nieznanym. W październiku i listopadzie w Warszawie publiczność zobaczy spektakle, etiudy i filmy artystów z Polski i zagranicy, w tym najnowszą produkcję HOTELOKO Company „Shared Dreams”. Festiwal stawia na różnorodność, międzypokoleniową wymianę i taniec jako przestrzeń spotkania.
fot. mat. organizatora
W 6. edycji U:NEW Hoteloko Festival wyspa staje się nie tylko punktem na mapie, ale także metaforą współczesnego doświadczenia – przestrzenią, z której można próbować uciec, do której można powrócić i na której nieustannie spotykają się marzenia, pamięć, ciało i rzeczywistość, tworząc różne obrazy wyspy: tej realnej i wyobrażonej, prywatnej i wspólnotowej, bezpiecznej i naznaczonej codziennością, która nie zawsze prowadzi do pokoju na świecie.
W ramach programu festiwalu odbędą się wydarzenia złożone z pokazów spektakli i etiud tanecznych pod hasłem NOWA FALA TAŃCA. Będzie to prezentacja najnowszego spektaklu zespołu HOTELOKO Company pt. „Shared Dreams”, organizatora festiwalu, oraz prezentacje innych osób artystycznych z Polski i z zagranicy. Festiwal rozpoczyna się w październiku w Centrum Promocji Kultury w Warszawie, gdzie odbędą się wieczory złożone z pokazów spektakli, filmów video dance i etiud tanecznych osób artystycznych z Włoch, Francji, Ukrainy, Białorusi, a także pokaz pracy projektu edukacyjnego „FALA MARZEŃ”. W listopadzie festiwal zagości w Pawilonie tańca i innych sztuk performatywnych, gdzie odbędzie się wieczór double bill – spektakl HOTELOKO Company i gościnny spektakl z Korsyki w wykonaniu Vialuni Company. Festiwal to spotkanie międzypokoleniowe między osobami debiutującymi a uznanymi, a zarazem cykliczne wydarzenie kulturalne, które angażuje publiczność w dyskusję na temat zrównoważonego rozwoju oraz różnorodności w życiu społecznym i w sztuce tańca.
Kuratorka i dyrektorka festiwalu: Agata Życzkowska
Współpraca i organizacja: Karina Szutko, Bartłomiej Mamajek
Produkcja i organizacja: Fundacja Rozwoju Teatru ‘NOWA FALA’ / HOTELOKO Company
Terminy i miejsca:
16, 17, 25.10.2026 – Centrum Promocji Kultury Praga –Południe, ul. Podskarbińska 2
14.11.2026 – Pawilon tańca i innych sztuk performatywnych, Wybrzeże Kościuszkowskie 22
16 października 2026, godz. 19:00, NOWA FALA TAŃCA
Centrum Promocji Kultury Praga Południe, ul. Podskarbińska 2, wstęp wolny
Film „BB” – Magdalena Konik-Machulska, Barbara Wysoczańska-Grochal, Polska
Etiuda „SOWA” – choreografia: Anna Piotrowska, wykonanie: Anastasiia Khvorost, Polska/Ukraina
Etiuda „Kat. A” – PREMIERA, choreografia i wykonanie: Maciej Piotr Beczek, Polska
Etiuda „Katharsis” – choreografia i wykonanie: Zuzanna Birkos, Polska
Etiuda „In the Quiet Room” – choreografia: Anastasiia Khvorost, wykonanie: Justyna Wrońska i Oleksandr Ostafiichuk, Polska/Ukraina
Etiuda „NEXT MODE: PLAYER ONE” - choreografia i wykonanie: Siarhei Dratvitski, Polska/Białoruś
Spektakl „NOWHERE” – CIE ART MOUV‘, kreacja, wykonanie i teksty: Hélène Taddei Lawson, wideo / Stéphane Broc, światła / Anouar Benali, Korsyka/Francja
17 października 2026, godz. 19:00
Centrum Promocji Kultury Praga Południe, ul. Podskarbińska 2, wstęp wolny
Spektakl „Shared Dreams” – Hoteloko Company, koncepcja i choreografia Agata Życzkowska, wykonanie: Maciej Łączyński, Kinga Łon, Karina Szutko, Mirek Woźniak, Agata Życzkowska
25 października 2026, godz. 19:00
Centrum Promocji Kultury Praga Południe, ul. Podskarbińska 2, wstęp wolny
Spektakl „FALA MARZEŃ”, reż. Agata Życzkowska, wykonanie: Hoteloko Company oraz goście – Finał projektu edukacyjnego „NOWA FALA TAŃCA” w ramach programu Kultura Interwencje – edycja 2026
Spektakl „Learning Bodies” – PREMIERA, Zappulla DMN Company - chor. Giovanni Zappulla, wykonanie: Annachiara Trigili, Giovanni Zappulla, Giuseppe Rizzo, Sycylia/Włochy
Rezerwacja bezpłatnych wejściówek na wydarzenia w CPKu
14 listopada 2026, godz. 19:00 double bill
Pawilon tańca i innych sztuk performatywnych, Wybrzeże Kościuszkowskie 22, Warszawa, Bilety dostępne na stronie Pawilonu
Film „Becoming Taiga” - Agnieszka Gąsiorek
Spektakl Shared Dreams – Hoteloko Company, koncepcja i choreografia Agata Życzkowska, wykonanie: Maciej Łączyński, Kinga Łon, Karina Szutko, Mirek Woźniak, Agata Życzkowska, światła: Ewa Garniec
Spektakl „La Performance Agricole” – Compagnie Vialuni, Korsyka/Francja
koncepcja i choreografia: Michèle Ettori, wykonanie: Michèle Ettori, Sandrine Gout, kompozycja muzyczna: Fabien Delisle, produkcja: Compagnie Vialuni / Pascale Dall’Agnol przy wsparciu Collectivité de Corse, Direction Régionale des Affaires Culturelles oraz Miasta Ajaccio, w ramach sieci Corse Méditerranée Dissidanse Itinérance
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu Kultura Interwencje – edycja 2026 organizowanego przez Narodowe Centrum Kultury – projekt „NOWA FALA TAŃCA”
Wsparcie: Włoski Instytut Kultury w Warszawie
Patronat medialny: TVP Kultura, e-teatr, Notes na 6 tygodni
Partnerzy: Centrum Promocji Kultury, Pawilon tańca i innych sztuk performatywnych, L’espace centro choreographico-Palermo, New Visions
https://www.facebook.com/unewfestivalhoteloko
https://www.instagram.com/u_new_festival/
https://www.hoteloko.pl/festiwal-hoteloko-company/
fot. Marta Ankiersztejn
Opisy spektakli, etiud i filmów:
Spektakl „Shared Dreams” – HOTELOKO Company, Polska/Warszawa
Koncepcja i reżyseria: Agata Życzkowska
Wykonanie: Maciej Łączyński, Kinga Łon, Karina Szutko, Mirek Woźniak, Agata Życzkowska
Dramaturgia, choreografia, kostiumy: Agata Życzkowska
Współpraca: Maciej Łączyński, Kinga Łon, Karina Szutko, Mirek Woźniak
Projekcje wideo: Karina Szutko, Agata Życzkowska
Światła: Ewa Garniec
Premiera 2.10.2026 – Centrum Promocji Kultury w Warszawie
Spektakl realizowany w ramach rezydencji artystycznej Culture Moves Europe w Palermo we współpracy z Zappulla DMN Company/L’espace (sierpień – wrzesień 2026)
Premiera spektaklu dofinansowana ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu Kultura Interwencje – edycja 2026 organizowanego przez Narodowe Centrum Kultury – projekt „NOWA FALA TAŃCA”
„Shared Dreams” to spektakl o wspólnych marzeniach – o tym, co wydarza się, kiedy indywidualne pragnienia spotykają się z pragnieniami innych. To choreograficzny kolaż różnych wrażliwości, doświadczeń i wyobrażeń, z których powstaje wspólna przestrzeń. Punktem wyjścia jest natura – jej rytm, cisza i nieustanny przepływ. W świecie podporządkowanym intensywnemu tempu codzienności kontakt z naturą pozwala się zatrzymać, odzyskać uważność i uruchomić wyobraźnię. Staje się ona przestrzenią, w której można przyjrzeć się własnym potrzebom, pragnieniom i wizjom przyszłości.
Strategia choreograficzna „Shared Dreams” opiera się na spotkaniu i wymianie. Indywidualne marzenia przenikają się, rezonują ze sobą i podlegają nieustannym przemianom. Jak w ekosystemie – każdy element pozostaje odrębny, a jednocześnie wpływa na pozostałe. Z tej sieci relacji powstaje wspólna choreografia, której kształt zależy od obecności, energii i wyobraźni wszystkich osób, z których każda wnosi własny język artystyczny, tworząc strukturę opartą na wymianie i współobecności. Spektakl rozwija kolektywną metodę pracy opartą na połączeniu materiału dokumentalnego, improwizacji, kompozycji ruchowej i pracy z tekstem, tworząc wielogłosową, otwartą strukturę sceniczną, w której marzenia stają się wspólnym językiem porozumienia i współodczuwania.
Spektakl „Nowhere” – CIE ART MOUV‘ – Hélène Taddei Lawson, Francja/Korsyka – Bastia
Kreacja i wykonanie: Hélène Taddei Lawson
Wideo / Stéphane Broc
światła / Anouar Benali
Wsparcie: Cullettività di Corsica Cità di Bastia, Air Corsica CAPI, Corsica Dissidanse Network
„Nowhere” to wizualny i dźwiękowy poemat, w którym splatają się słowo i taniec. Obrazy wideo przemierzają przestrzeń, by spotkać się z ciałem performerki, rzeźbiąc je, aż zastyga ono w ostatecznym geście. W dialogu pomiędzy rzeczywistymi i wyświetlanymi obrazami, głosem pieśni a ciałem performerki powstaje pewna forma dziwności.
Podczas gdy granica pomiędzy snem a rzeczywistością wydaje się nie istnieć nigdzie…
Spektakl “LEARNING BODIES” – PREMIERA – Zappulla DMN Company, Palermo/Sycylia – Włochy
Koncepcja i choreografia: Giovanni Zappulla
Wykonanie: Giovanni Zappulla, Annachiara Trigili, Giuseppe Rizzo
Muzyka, wideo, dźwięk, technologie: Giuseppe Rizzo
Produkcja: Zappulla DMN Company / L'espace APS/ASD
„Learning Bodies” to spektakl o tym, jak uczymy się poprzez ciało – od pierwszych doświadczeń ruchowych po sposoby, w jakie nawiązujemy relacje, współpracujemy i zapamiętujemy. Twórcy przyglądają się temu, jak szkoła, kultura i społeczeństwo wpływają na nasze ciało i zachowanie. Czy uczymy się przede wszystkim razem, poprzez relację z innymi, czy raczej jako jednostki, które muszą polegać na własnej pamięci i doświadczeniu? Z tych pytań powstaje choreograficzna podróż pomiędzy ciałem współpracującym a ciałem niezależnym. Spektakl rozwija się poprzez ruch, improwizację i praktyki somatyczne, czerpiąc z metodologii Danza Movimento Naturale (DMN). Ciało staje się tu narzędziem tańca, a także miejscem, w którym przechowujemy doświadczenia, nawyki i wspomnienia.
Istotną rolę odgrywa technologia. We współpracy z artystą multimedialnym Giuseppe Rizzo powstaje muzyka tworzona z pomocą AI, obraz wideo oraz systemy rejestrujące ruch i dźwięk. Technologie reagują na działania performerów i w czasie rzeczywistym współtworzą sceniczne środowisko.
https://www.facebook.com/ZappullaDMNCompany
https://www.lespacepalermo.it/
Spektakl „La Performance Agricole” – Cie Vialuni – Korsyka/Francja – Ajaccio
Reżyseria i choreografia: Michèle Ettori
Występują: Michèle Ettori i Sandrine Gout
Kompozycja muzyczna: Fabien Delisle
Produkcja: Compagnie Vialuni / Pascale Dall’Agnol
Wsparcie : Collectivité de Corse, Direction Régionale des Affaires Culturelles oraz miasta Ajaccio, w ramach sieci Corse Méditerranée Dissidanse Itin
„La Performance Agricole” to interdyscyplinarne doświadczenie ruchowe, które bada relacje między kobietą a środowiskiem naturalnym. Poprzez taniec, gest, oddech i interakcję z przestrzenią, dwie artystki przyglądają się procesom życia: wzrostowi roślin, obecności zwierząt, wodzie i ziemi. Ruch łączy się z fragmentami tekstów literackich – wierszami Guillevica i poematem Wergiliusza o życiu rolniczym – tworząc dialog między dźwiękiem, ruchem i opowieścią. Minimalistyczna scenografia inspirowana land-artem pozwala widzom podążać za artystkami w odkrywaniu detali przestrzeni i materiałów, naturalnych i syntetycznych. Spektakl koncentruje się na jakości obecności: obserwowaniu, odczuwaniu, reagowaniu. To praca o wspólnym doświadczeniu, procesie i połączeniu – między ciałem, dźwiękiem i środowiskiem, między artystkami a publicznością.
Etiudy:
Solo „SOWA” – Anastasiia Khvorost, 6 min., Polska/Ukraina
wykonanie: Anastasiia Khvorost
choreografia: Anna Piotrowska
Impresja taneczna, która powstała jako artystyczna wypowiedź na współczesne wydarzenia społeczno-polityczne, w szczególności na trwającą wojnę w Ukrainie. Spektakl przyjmuje formę osobistego i cielesnego komentarza do doświadczenia kryzysu – wojna jest tu realnym stanem przenikającym ciało, pamięć i sposób odczuwania rzeczywistości. Indywidualna perspektywa splata się z uniwersalnym przekazem, tworząc poruszającą opowieść o ludzkim doświadczeniu. Choreografia łączy taniec współczesny z elementami performatywnymi. Buduje napięcie, bycie między kontrolą a impulsem, ciszą a eksplozją. Tytułowa „sowa" staje się symbolem czujności, przetrwania i wewnętrznej siły w świecie pełnym niepokoju. To refleksyjna opowieść – o uważności, obecności i poszukiwaniu schronienia – w rzeczywistości, która nieustannie podlega zmianie i pozostaje naznaczona lękiem.
Solo „Kat. A” – Maciej Piotr Beczek, PREMIERA, 10 min., Polska
Choreografia i wykonanie: Maciej Piotr Beczek
Konsultacje choreograficzne: Ryszard Kalinowski
Specjalne podziękowania dla Agnieszki Sikorskiej za wsparcie i inspiracje
Tekst oraz fragmenty remiksu muzycznego z filmu „Bohaterowie Sybiru” śpiewał Eugeniusz Bodo
„Kategoria A” odnosi się do wojskowej klasyfikacji zdolności do służby. W spektaklu pojęcie to staje się metaforą współczesnego mężczyzny – sprawnego, gotowego, przygotowanego do działania i obrony. Główną inspirację stanowi Kata – samotny trening z cieniem wykorzystywany w praktyce Judo. Powtarzane sekwencje ruchowe przypominają ćwiczenie przyszłych scenariuszy, ale jednocześnie odsłaniają samotność, zmęczenie i potrzebę kontaktu. Pod powierzchnią siły pojawiają się pytania o cenę tej gotowości.
Czy człowiek przygotowany do przemocy potrafi równie skutecznie przygotować się do miłości? Czy ciało uczone walki może pozostać wrażliwe? Czy nadzieja jest dziś formą odwagi?
Choreografia wyrasta z pytań o to, co mężczyźni pozostawiają sobie nawzajem w spadku – gesty, opowieści, lęki, sposoby okazywania siły i czułości. Co przechodzi z ojca na syna, z dziadka na wnuka, ale również pomiędzy braćmi. Szczególnie istotna jest tu relacja braterska – przestrzeń, w której bliskość splata się z rywalizacją, troska z dominacją, a miłość z przemocą. Ruch staje się narzędziem badania pamięci, emocji oraz wyobrażeń, które kształtują nasze rozumienie męskości. W centrum tej pracy znajduje się nadzieja – nie jako naiwna obietnica, lecz świadoma decyzja, by mimo wszystko wybierać życie.
Solo „Katharsis” – choreografia i wykonanie: Zuzanna Birkos, 3 min., Polska
Katharsis to według poetyki Arystotelesa stan polegający na wyzwoleniu się od uczuć strachu i litości dzięki intensywnemu przeżyciu przez widza tragedii ukazującej ludzki heroizm, duchowe oczyszczenie i rozładowanie silnych uczuć w wyniku głębokich przeżyć. W odniesieniu się do współczesności, może oznaczać ujawnienie się dotychczas wypieranych przeżyć wewnętrznych i konfrontację z nimi poprzez wzbudzenie trwogi. Choreografia została przygotowana na egzamin dyplomowy jako zwieńczenie dziewięcioletniej edukacji w szkole baletowej oraz „oczyszczenie” po zamknięciu pewnego etapu życia – wyzwalające i głęboko uduchowione.
Duet „In the Quiet Room”, 8 min., Polska/Ukraina
Choreografia: Anastasiia Khvorost,
Wykonanie: Oleksandr Ostafiichuk, Justyna Wrońska
Punktem wyjścia do choreografii jest obraz Edwarda Hoppera pt. „Room in New York” (1932). Inspiracją stała się atmosfera emocjonalnej izolacji oraz napięcia obecnego pomiędzy dwojgiem ludzi znajdujących się w jednej przestrzeni, lecz pozostających w wewnętrznym oddaleniu. Spektakl bada stan „samotności we dwoje", ciszy gęstej od niewypowiedzianych słów oraz moment, w którym ruch rodzi się z bezruchu. Punktem dramaturgicznym jest motyw pojedynczego dźwięku fortepianu – traktowanego jako gest, próba kontaktu, impuls do powstania tańca. Choreografia rozwija się od „niezatańczoności" – surowego, niemal niewidocznego ruchu – ku stopniowemu zagęszczeniu relacji i fizycznej kulminacji, która nie przynosi rozwiązania, lecz pozostawia otwartą przestrzeń napięcia.
Solo „NEXT MODE: PLAYER ONE” – choreografia i wykonanie: Siarhei Dratvitski, 15 min. Polska/Białoruś
Taneczny performans inspirowany mechaniką gry. Głos AI prowadzi performera przez kolejne zadania, stopniowo zacierając granicę między zabawą, kontrolą a wolnością. Wraz z kolejnymi poziomami rośnie napięcie między tym, co zaplanowane, a tym, co nieprzewidywalne. Ruch staje się odpowiedzią na kolejne komunikaty, a scena — przestrzenią nieustannie zmieniającej się gry.
Film „BB” – Magdalena Konik-Machulska, Barbara Wysoczańska-Grochal, 3’38’’, Polska
Koncepcja i ruch: Magdalena Konik-Machulska, Barbara Wysoczańska-Grochal
Video: Piotr Werewka
Partner: Krakowskie Centrum Choreograficzne
BB to krótki, eksperymentalny film tańca, zrealizowany w październiku 2021, kiedy Magda i Basia były w trzecim trymestrze ciąży. Improwizując w ruchu, celebrują wyjątkowy moment niemal synchronicznych ciąż — stan pełen czułości, humoru i kobiecej siły. Kamera zatrzymuje plastyczne obrazy i niecodzienne formy, które powstają z ich wspólnego, intuicyjnego tańca. Film jest intymnym zapisem bliskości, transformacji i radości, a jednocześnie eksperymentem formalnym, który wpisuje się w ideę kina tańca poszukującego nowych sposobów opowiadania poprzez ciało.
Film „Becoming Taiga” / Agnieszka Gąsiorek — 6’36’’, Polska
Koncepcja, reżyseria i zdjęcia: Agnieszka Gąsiorek
Partner: New Visions
Becoming Taiga jest spotkaniem członkiń społeczności transformacyjnej przestrzeni uczenia lub oduczania się oraz budowania czułej i wspierającej społeczności pod nazwą TAIGA i FJORDS, stworzonych przez organizację new visions (Berlin). Program został stworzony jako bezpieczniejsza i odważniejsza przestrzeń dla osób z doświadczeniem życiowym jako kobiety, które na co dzień łączą pracę artystyczną i aktywistyczną, głównie w Europie Wschodniej lub jako migrantki w innych krajach europejskich. To ciepło i zmysły, wspólnota i troska, powolność i miłość, przyziemność i radykalność. Pierwsze spotkanie odbyło się w sierpniu 2022 r. w Massia*ru w Estonii. Film jest poetycką dokumentacją wydarzenia. Obrazy dokumentalne przeplatają się z poezją uczestniczek, ich śpiewem, ekspresją potrzeb, obrazami natury, ruchu, bliskości i siły, która rozwinęła się podczas tych kilku dni spędzonych w estońskim lesie.
