Festiwal, który od 2009 roku wyznacza początek zakopiańskiej jesieni, w tym roku ma szczególny powód do świętowania: mija 150 lat od urodzin Mieczysława Karłowicza. Osiem dni, dziewięć koncertów i jeden projekcyjny wieczór z Wajdą — od 5 do 12 września.
fot. mat. organizatora
Stowarzyszenie imienia Mieczysława Karłowicza w Zakopanem organizuje „Muzykę na Szczytach” od siedemnastu lat. Patron nie jest tu dekoracją: Karłowicz był taternikiem, fotografem i członkiem Towarzystwa Tatrzańskiego, a zginął pod lawiną u stóp Małego Kościelca. Festiwal gra jego muzykę tam, gdzie ją pisał i gdzie się skończyła.
Program XVIII edycji rozkłada się na dwa nurty. Wieczorami — koncerty kameralne w Sali Teatralnej Nauczycielskiego Centrum Wypoczynkowo-Rehabilitacyjnego przy Ciągłówce, z inauguracją w Radissonie i finałem w Nowym Targu. W południe — Klub Rozmów na Szczytach w Astorii, Willi Literatów przy Drodze do Białego, gdzie o muzyce mówi się bez instrumentów.
Na co zwrócić uwagę
Koncert inauguracyjny, 5 września. „Młoda Polska na dwa głosy” zestawia wszystkie pieśni Karłowicza z wybranymi dziełami Eugeniusza Morawskiego — kompozytora, którego partytury spłonęły w powstaniu warszawskim i który do dziś funkcjonuje głównie jako przypis. Rocznicowy koncert, który przy okazji odkopuje kogoś jeszcze.
„Dyrygent” Wajdy, 8 września. Jedyny wieczór bez muzyki na żywo. Film z 1979 roku z Johnem Gielgudem w roli dyrygenta wracającego do Polski — w Kinie Miejsce, dwa kroki od reszty festiwalu.
„Archipelag muzyk cichych”, 10 września. Sześcioro kompozytorów, w tym twórcy z Wysp Owczych i Islandii. Najbardziej ryzykowny punkt programu i prawdopodobnie najciekawszy.
Koncert szkół muzycznych, 9 września o 16:00. Młodzież z Bochni, Katowic, Krakowa i Nowego Targu. Festiwal od lat wpuszcza uczniów na tę samą scenę co zawodowców — posłuchaj, kto stamtąd wyjdzie.
