13 czerwca 2026 roku Opera Wrocławska zaprasza na premierę baletu „Sen nocy letniej” w choreografii Anny Hop. Nowa inscenizacja, przygotowana specjalnie dla zespołu Baletu Opery Wrocławskiej, łączy świat Szekspira z muzyczną wyobraźnią Feliksa Mendelssohna, przenosząc klasyczną historię w przestrzeń bliską współczesnym emocjom, relacjom i doświadczeniom młodych ludzi.
fot. Agata Felczak, zdj. z próby
„Sen nocy letniej” to jedno z tych dzieł, które nie tracą świeżości mimo upływu czasu. Komedia Szekspira — pełna miłosnych pomyłek, snów, przemian, iluzji i magicznych interwencji — od wieków inspiruje twórców teatralnych, muzycznych i choreograficznych. W Operze Wrocławskiej historia ta powraca jako pełnowymiarowy spektakl baletowy, w którym język tańca staje się naturalnym sposobem opowiadania o tym, co zmienne, nieuchwytne i trudne do wypowiedzenia słowami.
W choreografii Anny Hop „Sen nocy letniej” nie jest odległą klasyką, ale żywą opowieścią o młodości, dojrzewaniu, pierwszych uczuciach i poszukiwaniu własnej prawdy. Część historii zostaje przeniesiona do świata współczesnego liceum, gdzie relacje między bohaterami nabierają nowej intensywności, a szekspirowski chaos uczuć staje się zaskakująco bliski dzisiejszej publiczności.
„To spektakl, który z szacunkiem sięga do wielkiej tradycji, ale jednocześnie odważnie rozmawia ze współczesnością. Przeniesienie części historii do świata młodych sprawia, że klasyka przestaje być pomnikiem, a staje się żywym doświadczeniem — bliskim emocjom, pytaniom i wrażliwości dzisiejszej publiczności” — mówi Agnieszka Franków-Żelazny, dyrektor Opery Wrocławskiej.
Twórczynią choreografii, reżyserii, libretta, koncepcji inscenizacji oraz koncepcji muzycznej jest Anna Hop. W jej interpretacji „Sen nocy letniej” staje się historią o pragnieniach, relacjach i o tym, co ujawnia się wtedy, gdy bohaterowie tracą kontrolę nad własnymi uczuciami.
“Sen jest o ludzkich pragnieniach oraz o naturze uczuć i relacji. To droga do odkrywania tego, co w nas prawdziwe — poprzez zrzucanie masek i spotkanie z własnymi emocjami. Z chaosu wyłania się harmonia, z zawiłości prostota i prawda. Historia prowadzi do pozytywnego zakończenia, które w prawdziwym życiu nie zawsze jest oczywiste” — podkreśla Anna Hop.
Muzyczną podstawą spektaklu jest twórczość Feliksa Mendelssohna — kompozytora, którego muzyka od XIX wieku pozostaje nierozerwalnie związana ze „Snem nocy letniej”. Wrocławska realizacja nie ogranicza się jednak wyłącznie do najbardziej rozpoznawalnych fragmentów partytury. Spektakl buduje szeroki muzyczny pejzaż, czerpiąc z różnych kompozycji Mendelssohna i tworząc z nich nową dramaturgiczną całość.
“Choć te partytury pochodzą z XIX wieku, ich modułowa struktura pozwala nam opowiedzieć zupełnie nową, zaskakująco współczesną historię. Spektakl staje się szansą na doświadczenie genialnego kolażu, w którym tradycyjna forma ustępuje miejsca nowej dramaturgii” — mówi Rafał Karczmarczyk, odpowiadający za kierownictwo muzyczne spektaklu.
Za scenografię, reżyserię świateł i projekcje multimedialne odpowiada Małgorzata Szabłowska, która współtworzy świat zawieszony między codziennością a baśnią, jawą a snem, porządkiem a leśnym chaosem. Kostiumy zaprojektowała Katarzyna Rott, budując wizualną drogę od rzeczywistości współczesnej ku magicznej, migotliwej przestrzeni wyobraźni.
“W świecie Snu nocy letniej prowadzę materię z naszego współczesnego, przefiltrowanego świata ku baśni — ku formom lekkim, migotliwym, niejednoznacznym. Kolor, faktura i ornament stają się językiem emocji, a wzór — śladem ukrytej tożsamości” — mówi Katarzyna Rott, kostiumografka spektaklu.
Premiera „Snu nocy letniej” odbędzie się 13 czerwca 2026 roku na scenie Opery Wrocławskiej. Spektakl cieszy się dużym zainteresowaniem publiczności, dlatego w przypadku braku biletów na wybrany termin warto pamiętać, że tytuł powróci również w repertuarze kolejnego sezonu artystycznego. To dobry moment, by zaplanować wizytę w Operze Wrocławskiej i zarezerwować miejsca na spektakl już w przyszłym sezonie.
„Sen nocy letniej” w choreografii Anny Hop zaprasza widzów do świata, w którym wielka literatura spotyka się z muzyczną finezją Mendelssohna, a magia teatru i siła tańca pozwalają zobaczyć klasykę na nowo — lekko, współcześnie i z zachwytem.