Program Sakury 2026 łączy klasyczne formy japońskich sztuk performatywnych – teatr nō i butoh – z teatrem współczesnym, muzyką, sztukami wizualnymi oraz przeglądem kina japońskiego. Całość uzupełniają warsztaty, spotkania i działania edukacyjne w ramach „Małej Sakury”, skierowane do dzieci i młodzieży. Festiwal kontynuuje także rozpoczętą w poprzedniej edycji refleksję nad pokojem, dialogiem i pojednaniem, symbolicznie wyrażoną poprzez Senbazuru, czyli tysiąc żurawi origami jako gest wspólnej nadziei.
fot. Dominik Kurzyński
Wiosną Wrocław ponownie stanie się przestrzenią spotkania z kulturą Japonii. Piąta edycja Festiwalu Sakura rozwijana jest pod hasłem „Pomiędzy chryzantemą i mieczem” jako opowieść o napięciu i harmonii między tym, co delikatne i piękne, a tym, co wymaga skupienia i dyscypliny.
Chryzantema symbolizuje wrażliwość, estetykę i uważność na piękno świata. Miecz nie jest znakiem przemocy, odwołuje się do narzędzia samokontroli, koncentracji i pracy nad sobą. Razem tworzą obraz kultury, w której kontemplacja splata się z praktyką, a subtelność z konsekwencją.
Sakura to wytchnienie
Sakura to nie tylko prezentacja japońskiej kultury – to proces wspólnego bycia, słuchania i uczenia się. Festiwal, który konsekwentnie buduje swoją tożsamość wokół idei ciągłości, sięgania do źródeł i wysokiej jakości artystycznej, zaprasza do dialogu poprzez sztukę — subtelnie, uważnie
i z otwartością na drugiego człowieka.
Sakura nikogo nie wyklucza
Część wydarzeń jest zrozumiała ponad językami, są oparte na ruchu, obrazie i uczestnictwie, dzięki czemu Sakura naturalnie znosi bariery i zaprasza do udziału osoby o różnych potrzebach komunikacyjnych. Realizowana we współpracy z wrocławskimi instytucjami kultury, korzysta
z miejskiej infrastruktury i dostępnych rozwiązań organizacyjnych, otwierając przestrzeń wspólnego doświadczenia ponad barierami.
Przegląd tańca butō
7.05.2026, godz. 19:00
Instytut Grotowskiego – Sala Teatru Laboratorium (Przejście Żelaźnicze, Rynek-Ratusz 27)
Lustro
Spektakl Krzysztofa Jerzaka „Kokoro” (Polska)
Widoczna w zwierciadle moja twarz, nie jest moją twarzą.
Widoczna w zwierciadle twoja twarz, także nie jest prawdziwa.
Przeszłość, przyszłość i teraźniejszość to tylko odbicia.
To co się przejawia, nie jest lustrem – istnieje i nie istnieje zarazem.
Prawda przykryta jest tańcem pozorów.
Krzysztof Jerzak – tancerz butō, choreograf i aikidoka. W 1987 roku rozpoczął trening aikido, a w latach 2003–2020 prowadził regularne zajęcia jako nauczyciel. Obecnie posiada stopień mistrzowski 4 dan. Jest założycielem Krakowskiej Akademii Aikido Kobayashi Hirokazu.
W 1999 roku rozpoczął naukę japońskiego tańca butoh. Kształcił się u takich nauczycieli jak: Daisuke Yoshimoto, Itto Morita, Atsushi Takenouchi, Imre Thormann, Katsura Kan i inni. W swoim dorobku ma kilka solowych spektakli: „Szczery?” (2002), „Poza” (2005), „Straw-butoh” (2009), „Podzielenie (się)” (2019), „Słowa, słowa, słowa…” (2019), „Hana no michi – Droga kwiatów” (2020) oraz „Lustro” (2023).
8.05.2026, godz. 19:00
Instytut Grotowskiego – Studio Na Grobli (ul. Na Grobli 30-32)
Podpis miecza/Hamon
Premiera spektaklu tańca butō Fumihiro Yoshino (Japonia)
Zrozumiały ponad językami
W języku japońskim słowo „hamon” ma kilka znaczeń, zapisywanych różnymi znakami kanji. Jedno z nich oznacza fale na wodzie. Gdy kamyk zostaje wrzucony do stawu, kręgi rozchodzą się powoli, pochłaniając także inne fale.
W tym premierowym spektaklu tańca butoh Fumihiro Yoshino stara się wyrazić zarówno łagodne piękno kręgów na powierzchni wody, jak i ostre, precyzyjne piękno japońskiego miecza.
Fumihiro Yoshino jest tancerzem butō, który rozpoczął swoją drogę po spotkaniu z Daisuke Yoshimoto w 2011 roku. Poszukując odpowiedzi na fascynację tą formą sztuki, zaczął tańczyć i wkrótce dołączył do zespołu Butō Space-Cradle. Od 2016 roku rozwija przede wszystkim działalność solową, prezentując swoje spektakle w Japonii i za granicą, m.in. w Korei i w Polsce. W 2020 roku otrzymał tytuł Tokyo Heaven Artist i angażuje się w popularyzację butō.
9.05.2026, godz. 19:00
Instytut Grotowskiego – Studio Na Grobli (ul. Na Grobli 30-32)
Uśpione nasiona/Dormant Seeds, I Was There
Premiera spektaklu tańca butō Ritsuko Takahashi (Japonia)
Zrozumiały ponad językami
Nasiona spoczywają w uśpieniu tam, gdzie niegdyś należały.
Bezgraniczny, nieustający cykl powtarza się w czasie.
Ciało niesie w sobie pamięć znajomego wiatru.
Światowa premiera spektaklu inspirowanego nasieniem, które przechowuje pamięć i początek.
Ritsuko Takahashi od 2007 roku jest członkinią grupy Butō Space-Cradle prowadzonej przez Daisuke Yoshimoto. Prezentowała spektakle solowe w Japonii oraz w Polsce, m.in. we Wrocławiu, Łodzi, Kutnie, Gdańsku i Tarnowie.
Prowadzi gospodarstwo oparte na naturalnej uprawie ryżu i warzyw, a jej codzienne życie inspirowane jest cyklami natury. W swojej praktyce tanecznej podąża za ruchami i formami istnienia wyłaniającymi się z tych procesów, odwołując się do pierwotnej cielesności Japonii oraz zmienności przestrzeni i czasu.
10.05.2026, godz. 19:00
Instytut Grotowskiego – Studio Na Grobli (ul. Na Grobli 30-32)
Bez granicy/No Boundary
Premiera spektaklu tańca butō Yuki Ichikawy Aseemy (Japonia)
Zrozumiały ponad językami
„Chciałabym oddać poczucie zarazem bezruchu i dynamiki, a także ukrytą obecność aury, magnetyzmu i wewnętrznego ognia, w których Japończycy tak bardzo się wyróżniają. Falujące granice między ciałem, przestrzenią i światłem pojawiają się i znikają. Czym właściwie są granice? Czy są konieczne, czy może zbędne? Tańczę z pragnieniem wolności i wyzwolenia – zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz – podważając wszelkie granice: granice państw, płci, wieku, koloru skóry, przepaść między bogatymi i biednymi, dzień i noc, zmienność pór roku, upływ czasu,
a także wszystkie te granice, które sami postrzegamy jako więzienia narzucone sobie” – Ichikawa Aseema Yuki.
Yuki Ichikawa Aseema w dzieciństwie uczyła się japońskiego tańca i gimnastyki, w wieku nastoletnim tańca zachodniego, a później zajęła się malarstwem. W 1996 roku rozpoczęła praktykę tańca improwizowanego, stopniowo włączając do swoich występów elementy tańca hiszpańskiego. Po przerwie związanej
z wychowywaniem dziecka powróciła do tańca, poszukując w nim autentyczności i przekształcając osobiste doświadczenia w materię ruchu. Występuje solo, współpracuje z muzykami oraz tworzy choreografie
i projekty zespołowe. Od 2012 roku praktykuje Ruchy Gurdżijewa w międzynarodowych grupach, regularnie szkoląc się we Francji i biorąc udział w publicznych prezentacjach w Paryżu. W ostatnich latach prowadzi warsztaty Ruchów Gurdżijewa, tańca improwizowanego i butō w różnych krajach. Obecnie kontynuuje trening butō w Butō Space-Cradle pod kierunkiem Daisukego Yoshimoto oraz prezentuje spektakle solowe
i performanse, także w ciszy.
Spotkanie
7.05.2026, godz. 20:10
Instytut Grotowskiego – Sala Teatru Laboratorium (Przejście Żelaźnicze, Rynek-Ratusz 27)
Butō jako transkulturowa choreopolityka śmierci. Peryferie, migracje i nieoczywiste genealogie tańca ciemności
Spotkanie z Artim Grabowskim i Krzysztofem Jerzakiem „Kokoro” (Polska)
W języku polskim
Wstęp wolny
Na wykładzie Arti Grabowski dokona reinterpretacji butō jako zjawiska transkulturowego, którego znaczenie wykracza daleko poza japoński kontekst lat 60., zwyczajowo utożsamiany
z działalnością Tatsumiego Hijikaty i Kazuo Ohno. Analiza zakłada odejście od modernistycznego modelu „czystej tradycji” na rzecz ujęcia butō jako mobilnej choreopolityki – praktyki cielesnej zdolnej do przekraczania kontekstów kulturowych, wpisywania się w struktury oporu oraz wytwarzania nowych form obecności i afektywności. W centrum rozważań znajdują się peryferyjne trajektorie butō: jego recepcje, transformacje i lokalne adaptacje w Europie Środkowo-Wschodniej, Ameryce Południowej, diasporach azjatyckich, środowiskach queerowych oraz niezależnych scenach performatywnych. W tych kontekstach butō funkcjonuje jako praktyka subwersywna, rekonfigurująca relację między ciałem a władzą, pamięcią zbiorową, traumą historyczną czy ekologią posthumanistyczną.
Artur (Arti) Grabowski (ur. 1977)jest polskim artystą interdyscyplinarnym. Zajmuje się malarstwem, sztuką performansu oraz sztuką wideo. Z teatrem związany jako reżyser i aktor. Jest absolwentem Wydziału Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie. Na uczelni tej pracuje od 2004 roku, a na Wydziale Intermediów współtworzył pierwszą w Polsce dyplomującą Pracownię Sztuki Performance.
SPEKTAKLE TEATRALNE
16.05.2026, godz. 18:00
17.05.2026, godz. 18:00
Instytut Grotowskiego – Sala Teatru Laboratorium (Przejście Żelaźnicze, Rynek-Ratusz 27)
Kim jest ten człowiek, co tak broczy krwią?/What Bloody Man Is That?
Spektakl Studia Kokyu (Polska)
W języku angielskim
„Kim jest ten człowiek, co tak broczy krwią? / What Bloody Man Is That?” to tytuł najnowszego spektaklu Studia Kokyu, inspirowanego „Makbetem” Szekspira. Zawarte w tym tytule pytanie traktujemy jako przesłankę do refleksji na temat współczesności, którą determinuje logika chciwości napędzająca ambicje przywódców i poruszająca masy, w imię której budowane są imperia i która popycha narody ku wojnie.
W świecie, w którym decyzje polityczne uruchamiają realną przemoc, a propaganda i strach stają się narzędziami kontroli, „Makbet” brzmi nie tylko jak ostrzeżenie, ale także jak diagnoza.
Studio Kokyu prowadzi działalność edukacyjno-badawczą. W pracy przyświeca nam idea teatralnego laboratorium, w którym poddajemy badaniu nasze intuicje, dotychczasowe doświadczenia oraz narzędzia. Bardzo istotną kwestią jest dla nas etos zespołu teatralnego, dzielącego się swoimi doświadczeniami, nawzajem edukującego, biorącego na siebie odpowiedzialność za pracę zbiorową, który w perspektywie kilkuletniej, regularnej praktyki stwarza możliwość wypracowania zarówno swoistego języka, jak i metodyki pracy. Kluczowym zagadnieniem dla członków Studia Kokyu pozostaje pytanie o trening i praktykę. Zadajemy je sobie, poruszając się między polem treningu fizycznego aktora a doświadczeniem płynącym z praktyki japońskich sztuk walki, zwłaszcza aikido. Studio Kokyu to grupa osób dzielących się swoimi doświadczeniami w zakresie różnych form treningu i poszukiwań ruchowo-teatralnych oraz prowadzących projekty artystyczne, edukacyjne i badawcze. Studio powstało we wrześniu 2016 roku. Prowadzi działalność
w Instytucie Grotowskiego we Wrocławiu.
15.05.2026, godz. 19.00
16.05.2026, godz. 20.00
Proszę państwa do gazu/This Way for the Gas, Ladies and Gentlemen
Spektakl teatru fizycznego w reż. Vasilisa Georgosopoulosa (Grecja)
W języku greckim, z polskimi napisami
„W tę stronę do gazu, panie i panowie” to spektakl teatru fizycznego oparty na opowiadaniu Tadeusza Borowskiego o tym samym tytule. To surowe i zdystansowane świadectwo codziennej rzeczywistości śmierci w obozach koncentracyjnych. Proza Borowskiego jest chłodna, zjadliwa
i niemal mechaniczna; to język ukształtowany przez czystą konieczność przetrwania w nieludzkich warunkach.
Spektakl reinterpretuje tekst wykorzystując fizyczne i abstrakcyjne środki sceniczne. Ciało i głos stają się tu nośnikami pamięci – nie po to, by jedynie odtwarzać wydarzenia historyczne, lecz by przenieść ciężar zbiorowej traumy na scenę.
Warstwa wokalna i dźwiękowa spektaklu wykorzystuje pieśni jidysz oraz ślady wokalne wywodzące się z doświadczeń europejskich obozów koncentracyjnych XX wieku. Elementy te nie mają na celu rekonstrukcji historycznej. Zamiast tego tworzą rytualny pejzaż dźwiękowy, który przenika działania sceniczne.