Wprowadzamy do repertuaru Teatru Układ Formalny nową kategorię spektakli – [young] adult. To przestrzeń pomiędzy dzieciństwem a dorosłością – moment, w którym człowiek zaczyna wychodzić z narzuconych mu wcześniej ram, sprawdzać własne granice, kwestionować zasady i samodzielnie definiować siebie.
fot. mat. teatru
Od jakiegoś czasu zastanawiamy się, jak opowiadać o trudnych tematach osobom, które ze względu na swój wiek, doświadczenia i wysoki poziom wrażliwości potrzebują szczególnego języka rozmowy. Jak mówić o dorastaniu, pierwszych zauroczeniach, poszukiwaniu własnej tożsamości, buncie, samotności, relacjach z rówieśnikami i rodziną, nie upraszczając tych doświadczeń i nie traktując młodych widzów z góry?
Idąc za tą potrzebą, wprowadzamy do repertuaru Teatru Układ Formalny nową kategorię spektakli – [young] adult. To przestrzeń pomiędzy dzieciństwem a dorosłością – moment, w którym człowiek zaczyna wychodzić z narzuconych mu wcześniej ram, sprawdzać własne granice, kwestionować zasady i samodzielnie definiować siebie. Nawias kwadratowy nie zamyka młodości w sztywnej kategorii, ale przeciwnie – podkreśla jej płynność. Inaczej doświadcza jej 13-latek, inaczej 17-latka czy młody dorosły. Dlatego nie chcemy wyznaczać jednej granicy ani jednego sposobu opowiadania.
Chcemy tworzyć teatr, który pozostaje elastyczny i uważny na różne poziomy dojrzałości swoich odbiorców. Zależy nam przy tym na partnerskim traktowaniu młodej widowni. Bez infantylizowania jej problemów, łagodzenia tematów tylko dlatego, że są trudne, czy podsuwania prostych odpowiedzi. Jednocześnie chcemy pamiętać o wrażliwości i bezpieczeństwie osób, do których mówimy – szukać formy, która pozwala konfrontować się z trudnymi doświadczeniami, ale nie pozostawia widza z nimi samego.
[young] adult ma być więc bezpieczną przestrzenią spotkania: z teatrem, z własnymi emocjami, z innymi ludźmi i z tematami, o których czasem trudno rozmawiać wprost. Przestrzenią tworzoną przede wszystkim z myślą o osobach w wieku 12–19 lat, ale otwartą także na starszych widzów.
Bo rozmowa o dorastaniu nie musi być rozmową wyłącznie między młodymi. Chcemy tworzyć realną przestrzeń do spotkania różnych perspektyw, rozmowy między pokoleniami i lepszego wzajemnego zrozumienia.
Premiera w Zespole Placówek Resocjalizacyjnych w Brzegu Dolnym (pokaz zamknięty dla podopiecznych MOWów) 9 grudnia 2026, godz. 17:00
Premiera na scenie Teatru Układ Formalny we Wrocławiu
11 grudnia 2026, godz. 19:00
12 grudnia 2026, godz. 18:00
13 grudnia 2026, godz. 17:00
Szacowany czas trwania: około 100 minut
Gatunek: psychologiczny thriller immersyjny z elementami elevated horror, który łączy napięcie i niepokój z groteską, absurdem oraz charakterystycznym dla nastoletnich relacji cringem. Wizualnie i dramaturgicznie spektakl czerpie z surowej estetyki kina skandynawskiego.
TW: migające światła, przemoc, wulgarny język.
Bilety: 60/80 PLN
Spektakl rekomendowany dla młodzieży w wieku 13–18 lat oraz dla osób dorosłych. Szczególnie polecamy go nastolatkom, rodzicom, opiekunom i osobom pracującym z młodzieżą. Spektakl utrzymany jest w nurcie [young] adult, ale poruszane w nim tematy pozostają bliskie odbiorcom w każdym wieku.
Producent: Fundacja „Teatr Układ Formalny”. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego oraz ze środków Gminy Wrocław.
TWÓRCY
reżyseria MACIEJ RABSKI, ERYK HERBUT
scenariusz MACIEJ RABSKI
projekty i koncepcja kostiumów, scenografii oraz plakat MACIEJ RABSKI
wideo, projekcje KACPER SCHEFFLER
realizacja dźwięku, muzyka WIKTOR GRZEGORZEWSKI
reżyseria oraz realizacja światła KACPER SCHEFFLER
kierowniczka produkcji BARBARA SCHEFFLER
asystentka kierowniczki produkcji WIKTORIA JANULEWICZ
obsada WIKTORIA CZUBASZEK-GÓRSKA, JERZY GÓRSKI, PAULINA MIKUŚKIEWICZ,
ADAM PIETRZAK
Spektakl powstaje w ramach projektu „Czy to jest dla Ciebie ważne?” przy wsparciu konsultacyjnym grupy fokusowej złożonej z podopiecznych Młodzieżowych Ośrodków Wychowawczych działających w ramach Zespołu Placówek Resocjalizacyjnych w Brzegu Dolnym.
O PREMIERZE
Zwierzę nie rodzi się agresywne. Dopiero osaczone, skrzywdzone i pozbawione możliwości ucieczki może zacząć gryźć.
W centrum spektaklu „Gdzie kończy się noc” znajduje się Maks – wycofany, samotny chłopak, który na co dzień doświadcza przemocy rówieśniczej, upokorzenia i wykluczenia. W jego życiu pojawia się Lena. Tajemnicza dziewczyna, której inni zdają się nie dostrzegać. Dla Maksa staje się kimś bliskim – być może pierwszą osobą, przy której on może być sobą. Ale w tej relacji od początku jest coś niepokojącego.
Lena nie tylko rozumie Maksa i jego gniew. Zaczyna też podpowiadać, co można z tym gniewem zrobić. Granica między rzeczywistością, wyobraźnią i pragnieniami stopniowo się zaciera, a Maks coraz częściej staje przed pytaniem: czy można przestać być ofiarą, nie stając się katem?
„Gdzie kończy się noc” łączy młodzieżowy horror z psychologicznym thrillerem. Groza nie rodzi się tu wyłącznie z tego, co tajemnicze czy magiczne. Jest także częścią codzienności – szkolnych korytarzy, relacji rówieśniczych, obojętności otoczenia i przemocy, która z czasem może zacząć wydawać się czymś normalnym.
Co dzieje się wtedy, gdy wszyscy się śmieją, ale jedna osoba już dawno przestała? I w którym momencie, zapatrzeni we własną krzywdę, przestajemy dostrzegać krzywdę innych?
Spektakl opowiada o cienkiej granicy między krzywdą a zemstą. Pyta, co może się stać z człowiekiem, kiedy samotność, upokorzenie, bezradność i gniew trwają zbyt długo. To historia o potrzebie bycia zauważonym, zaakceptowanym i kochanym. Historia o pierwszej bliskości, która zamiast dawać poczucie bezpieczeństwa, może prowadzić do złych decyzji.
Unikalnym elementem jest immersyjność spektaklu. Widzowie nie tylko obserwują historię, ale stają się jej częścią. Punktem wyjścia do pracy nad spektaklem były rozmowy, ankiety i spotkania z młodymi osobami w wieku 13–18 lat z Młodzieżowych Ośrodków Wychowawczych w Brzegu Dolnym. Ich przemyślenia i spojrzenie na świat stały się częścią scenariusza – dlatego spektakl mówi o sprawach bliskich młodym ludziom: samotności, przemocy, przyjaźni, lojalności, bliskości i szukaniu swojego miejsca.
