W Instytucie im. Jerzego Grotowskiego rozpoczyna się cykl Choreotopie, którego kuratorem jest Marek Gluziński. To właśnie on opowiedział nam o idei i założeniach tego projektu.
fot. Magdalena Cydzik
20 stycznia w Centrum Sztuk Performatywnych Instytutu Grotowskiego odbyła się konferencja prasowa, poświęcona tańcowi i choreografii we Wrocławiu w roku 2026. Dowiedzieliśmy się więcej o tegorocznym Święcie Tańca w 2026 roku we Wrocławiu, które związane jest z przyznaniem stolicy Dolnego Śląska współorganizacji wraz z Narodowym Instytutem Muzyki i Tańca największego wydarzenia w polskim tańcu – Polskiej Platformy Tańca. W Instytucie im. Jerzego Grotowskiego rozpoczyna się również cykl Choreotopie, którego kuratorem jest Marek Gluziński. To właśnie on opowiedział nam o idei i założeniach tego projektu.
– Choreotopie są tylko częścią większego programu zaplanowanego na 2026 rok. Polska Platforma Tańca została przyznana Wrocławiowi i będziemy to celebrować przez cały rok. Natomiast Choreotopie to połączenie słów choreografia i utopia. Dlaczego to łączymy? W moim doświadczeniu choreograficznym i tanecznym mam poczucie, że wspólnota praktyki tańca i pracy narzędziami choreograficznymi nad spektaklem czy innym wyrazem artystycznym, pozwala na budowanie nowych relacji. Cały taniec jest o tym, o budowaniu bliskości z człowiekiem. Nawet jak tańczymy solo, a nie w parze, to na jakiejś imprezie inni obok nas też tak tańczą i to jest wydarzenie społeczne. Utopijnie szukamy nowych możliwości, żyjąc w roztrzęsionej rzeczywistości. Jesteśmy w niepokoju, spolaryzowani, przebodźcowani i mam poczucie, że taniec daje opcję na złapanie oddechu. To pozwala budować odporność wspólnotową i razem przejść przez różne turbulencje – tłumaczy Marek Gluziński.
– Zapraszamy wszystkich! Nie trzeba umieć tańczyć, ale warto zaryzykować, bo co nam szkodzi? Proponuję odważyć się, przyjść na spektakl, na warsztaty, ale też tańczyć samemu w domu i odkryć jak to pozwala poczuć się lepiej. Nasze przedstawienia nie są tylko do oglądania, ale także do współuczestniczenia. Nikt na siłę nie zostanie wciągnięty na scenę, każdy spokojnie może siedzieć i obserwować, natomiast może widzieć innych z publiczności, którzy uczestniczą w aktywnościach na scenie razem z artystami. To pozwala poczuć, jak to jest ciekawe i wartościowe artystycznie wydarzenie, nawet jak nie stajemy się jego bezpośrednią częścią – dodaje.
– Planujemy też warsztaty, procesy twórcze, open call, z opcją kilkumiesięcznej pracy z profesjonalistami nad spektaklem. Chodzi o to, aby budować społeczność, publiczność i organizować relacje w nowy sposób. Nie będziemy tu zamykać się na typowe podejście – zrobić, wystawić i podziękować – mówi Marek Gluziński.
Program znajdziecie na stronie https://grotowski-institute.pl/