Jak informuje PAP, przedsiębiorca Jerzy Starak został pierwszym laureatem ustanowionej przez Zakład Narodowy im. Ossolińskich nagrody Sume Superbiam Quaesitam Meritis, przyznawanej za wyjątkowe zasługi dla prywatnego mecenatu kultury. Biznesmen został nagrodzony m.in. za promocję polskiej kultury podczas Biennale w Wenecji.
fot. fot. M.Koch, https://www.pap.pl/mediaroom
Nagroda ustanowiona przez Ossolineum została wręczona po raz pierwszy, a gala tego wyróżnienia towarzyszyła odbywającemu się we Wrocławiu II Forum Mecenatu Kultury. Capital of Culture.
Jak przekazała PAP w piątek rzeczniczka Ossolineum dr Katarzyna Uczkiewicz, nowo ustanowiona nagroda ma być wyrazem uznania dla osób „ofiarujących swoje środki dla rozwoju kultury polskiej i przez to trwale wspierających zarówno instytucje kultury, jak i organizacje pozarządowe działające w tej sferze, konserwację zabytków oraz rozwój publicznych kolekcji sztuki, a także finansujących projekty artystyczne - o znaczeniu europejskim, ogólnonarodowym lub istotnym dla wspólnot lokalnych”. - Celem nagrody jest uhonorowanie współczesnych następców szlachetnej tradycji mecenatu prywatnego, dzięki której ponad dwieście lat temu powstał i trwa do dziś Zakład Narodowy im. Ossolińskich – dodała Uczkiewicz.
W skład kapituły nagrody wchodzą dyrektorzy największych instytucji kultury w Polsce, a jej pierwszym laureatem został przedsiębiorca Jerzy Starak. Jak podano, biznesmen został doceniony za „wyjątkowy przykład konsekwentnie budowanego mecenatu kultury opartego na realizowanych przez wiele lat założeniach”.
Wskazano m.in. na zaangażowanie przedsiębiorcy w promocję polskiej kultury podczas Biennale w Wenecji, w ramach cyklu Collateral Events. „Kapituła doceniła ponadto wieloletnie wsparcie uczniów publicznych szkół plastycznych, artystów na początku drogi artystycznej, twórców współczesnego rzemiosła artystycznego oraz wspieranie Muzeum Sztuki w Łodzi” – podano.
W tym roku przypada 200. rocznica śmierci założyciela Ossolineum – Józefa Maksymiliana Ossolińskiego. Stworzona przez niego biblioteka jest dziś jedną z najważniejszych instytucji polskiej kultury. Ossolineum ma dziś w swych zbiorach m.in. oryginał pierwszego wydania „De revolutionibus orbium coelestium” Mikołaja Kopernika, ponad 23 tys. rękopisów, 70 tys. starodruków, w tym unikatowe wydania dzieł Mikołaja Reja, Andrzeja Frycza Modrzewskiego oraz najstarszą zachowaną w całości książkę w języku polskim – „Ecclesiastes” – wydrukowaną w Krakowie w 1522 r., a także wydane w 1586 r. „Pieśni” Jana Kochanowskiego. W należącym do Ossolineum Muzeum Pana Tadeusza znajduje się oryginalny rękopis mickiewiczowskiej epopei.
Zakład Narodowy im. Ossolińskich przez ponad stulecie znajdował się we Lwowie i to tam po II wojnie światowej została większość kolekcji. Dopiero w ostatnich latach, w cyfrowej formie, znów dostępna jest w Polsce. Do Wrocławia, gdzie od 1946 r. mieści się siedziba Ossolineum, trafiła ta część zbiorów, którą w obliczu nacierającej Armii Czerwonej ze Lwowa wywieźli Niemcy. Choć nalegali, by były to dzieła cenne dla kultury niemieckiej, kierujący placówką w czasach okupacji prof. Mieczysław Gębarowicz zdołał do skrzyń zapakować rzadkie wydania dzieł Słowackiego, Fredry, Reymonta i rękopis „Pana Tadeusza”. Z wcielonego do ZSRR Lwowa w latach 1946-1947 przywieziono ponadto 217 450 woluminów, w tym 7068 rękopisów i 41 505 woluminów starych druków i jakby na ironię nazwano to „darem narodu ukraińskiego dla polskiego”. W liczących dziś ok. 2 mln jednostek zbiorach Ossolineum stanowią one niewielką, ale najbardziej wartościową część.
Ok. 70 proc. przedwojennych zbiorów Ossolineum znajduje się we Lwowie: w Ukraińskiej Narodowej Bibliotece Naukowej im. Wasyla Stefanyka, Narodowej Galerii Sztuki im. Borysa Woźnickiego, Muzeum Historycznym, Muzeum Historii Religii oraz Muzeum Etnografii i Rzemiosła Artystycznego.
W piątek we Wrocławiu zakończy się zorganizowane przez Zakład Narodowy im. Ossolińskich i Narodowe Centrum Kultury II Forum Mecenatu Kultury.
