Wrocław. Capitol ma nowego dyrektora

31 sierpnia 2021 r. zakończyła się trzecia pięcioletnia kadencja Konrada Imieli na stanowisku dyrektora naczelnego i artystycznego Teatru Muzycznego Capitol we Wrocławiu.

1 września dyrektorem naczelnym na pięć sezonów artystycznych został Hubert Zasina, dotychczasowy dyrektor finansowy. Konrad Imiela pozostaje na stanowisku dyrektora artystycznego Capitolu. Celem tej zmiany jest przyjęcie modelu, polegającego na prowadzeniu instytucji artystycznej przez menedżera w ścisłej współpracy z zastępcą do spraw artystycznych.

W związku z dobiegającą końca kadencją dyrektorską Konrada Imieli, przychylając się do jego propozycji, w ubiegłym roku Prezydent Wrocławia Jacek Sutryk zwrócił się z prośbą do Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu o wyrażenie zgody na powołanie Huberta Zasiny na stanowisko dyrektora naczelnego Capitolu, poprosiło wyrażenie opinii także Związek Artystów Scen Polskich oraz załogę teatru i związki zawodowe.Wszystkie podmioty zaopiniowały tę zmianę pozytywnie.

Hubert Zasina (rocznik 1974) jest absolwentem Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu, Wydziału Inżynieryjno-Ekonomicznego, na tejże uczelni ukończył również studia podyplomowe w zakresie rachunkowości i kontroli finansowej. W latach 1999-2006 pracował we wrocławskim ośrodku TVP, w dziale analiz ekonomicznych jako specjalista, a następnie kierownik działu.

Od roku 2006 był w Teatrze Muzycznym Capitol zastępcą dyrektora naczelnego ds. finansowych. Współtworzył wniosek o dofinansowanie przebudowy Capitolu ze środków unijnych Programy Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko, odpowiadał za kwestie finansowe podczas realizacji tego projektu. Od 2015 koordynuje w Capitolu działania związane z audiodeskrypcją spektakli i napisami dla osób z niepełnosprawnością narządu wzroku i słuchu.

Jest absolwentem Akademii Liderów Kultury, organizowanej przez Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie i Małopolską Szkołę Administracji Publicznej we współpracy z Narodowym Centrum Kultury. Po ukończeniu programu Menedżer 2.0, organizowanego przez Instytut Muzyki i Tańca, ma tytuł Lidera Kultury 2019.

Piętnastolecie współpracy dyrektora naczelnego i artystycznego Konrada Imieli z dyrektorem finansowym Hubertem Zasiną przyniosło niekwestionowany sukces artystyczny, frekwencyjny i finansowy Capitolu.

Pierwsze kroki na drodze przemiany dawnej operetki w nowoczesny teatr muzyczny postawił Wojciech Kościelniak, dyrektor instytucji w latach 2002-2006. Konrad Imiela, który objął po nim dyrekcję Capitolu, konsekwentnie budował markę nowoczesnego teatru muzycznego, wzbogacając repertuarową ofertę instytucji o różnorodne wydarzenia kulturalne i społeczne.

Owocem tych piętnastu lat jest przede wszystkim ponad 60 premier repertuarowych, z których znaczna większość to całkowicie nowe dzieła, powstałe na zamówienie dyrektora Imieli – oryginalne scenariusze lub adaptacje światowej literatury i oryginalne kompozycje muzyczne, znak rozpoznawczy Capitolu –a także polskie prapremiery anglojęzycznych musicali.

To również 14 edycji Przeglądu Piosenki Aktorskiej, trzy sezony unikalnego internetowego programu muzycznego Nut Ferment, gale nagród Angelus i Silesius, wystawy plastyczne, spotkania na Podwórku, pasieka na dachu, lekcje teatralne, czytania dzieciom i młodzieży, to stopniowo zyskiwane uznanie najważniejszych krytyków teatru dramatycznego, zaproszenia na prestiżowe festiwale teatralne i operowe, nagrody i wyróżnienia dla spektakli, aktorek i aktorów Capitolu, wreszcie ogólnopolska rozpoznawalność marki.

Rozbudowa i modernizacja budynku teatru, zrealizowane w latach 2011-2013 z budżetu Gminy Wrocław i środków unijnych, stały się zarazem ogromnym wyzwaniem i szansą dla Capitolu. Dwa lata, kiedy zespół pozostawał bez dachu nad głową, grając spektakle w gościnnych progach wielu instytucji (CS Impart, Wrocławskiego Teatru Współczesnego,  Teatru Lalek, Studia TVP Wrocław, Wrocławskiego Centrum Kongresowego przy Hali Stulecia, a także – przed rozpoczęciem tam remontu –Teatru Polskiego), okazały się jednak czasem bardzo owocnym artystycznie, a otwarcie zmodernizowanej i czterokrotnie powiększonej siedziby jesienią 2013 roku postawiło Capitol obok najnowocześniejszych teatrów Europy. Teatr Muzyczny Capitol jest jedną z nielicznych samorządowych instytucji kultury, w której udział przychodów własnych stanowi ok 40%. Przez lata teatr wypracowuje powtarzalne co sezon średnie wyniki około 90% frekwencji. Od 2006 roku liczba widzów odwiedzających teatr zwiększyła się z 60 tys. do ponad 100 tys. osób rocznie.

***

Teatr Muzyczny CAPITOL we Wrocławiu pod dyrekcją Konrada Imieli

maj 2006 – sierpień 2021

Sezon 2006 / 2007

W maju 2006 roku dyrekcję Teatru Muzycznego Capitol obejmuje Konrad Imiela, aktor, reżyser, twórca piosenek, muzyk.

Pierwsza premiera teatru pod jego dyrekcją to „Śmierdź w górach”, autorski musical Imieli i Cezarego Studniaka, z muzyką zaproszonych do współpracy kompozytorów (Leszek Możdżer, Piotr Dziubek, Tymon Tymański, KARBIDO, Hadrian Filip Tabęcki, Adam Pierończyk oraz Imiela i Studniak)

Spektakl, w formie i treści będący manifestem artystycznym nowej dyrekcji, został odebrany przez krytykę z entuzjazmem: „Zadziwia konsekwencja, z jaką autorzy spektaklu Konrad Imiela i Cezary Studniak pompują we wrocławską scenę kulturalną hektolitry absurdu. Zdumiewa też odwaga, z jaką wywracają do góry nogami musicalową konwencję.

„Śmierdź w górach" wyznacza nowy charakter wrocławskiego Teatru Muzycznego - inteligentny, eksperymentalny, a przy tym piekielnie lotny i po prostu przebojowy”.

(Grzegorz Cholewa, Gazeta Wyborcza, 28 października 2006)

„Śmierdź w górach”, najnowsza premiera wrocławskiego Teatru Muzycznego Capitol wyznacza nowe trendy w polskim musicalu” (Joanna Ruszczyk, Newsweek Polska, 2 listopada 2006). „Bawi dystans autorów scenariusza i reżyserów do materii musicalu, w którego formie swobodnie dryfują” (Małgorzata Matuszewska, Słowo Polskie Gazeta Wrocławska, 2 listopada 2006).

W budynku administracji teatru, przy ulicy Piłsudskiego 72 w oficynie – naprzeciwko głównego gmachu Capitolu – zaadaptowana została przestrzeń na Małą Scenę. Jej otwarcie miało miejsce 4 września 2006 roku. Licząca 50 miejsc sala została wyremontowana i zaprojektowana z myślą o kameralnych projektach artystycznych – recitalach, koncertach i innych małych formach muzycznych i teatralnych przygotowanych i wykonywanych głównie przez artystów Capitolu, będąca jednak miejscem otwartym, gdzie możliwe są prezentacje projektów realizowanych poza teatrem. Scenę otworzyła „Era Wodnika”, spektakl muzyczny przygotowany na 27. Przegląd Piosenki Aktorskiej przez Bognę Woźniak i Sambora Dudzińskiego, aktorów Capitolu.

Kolejną premierą pierwszego sezonu Imieli była „Eurazja” (26 stycznia 2007), widowisko baletowe Izadory Weiss – znak, że na scenie Capitolu pod nową dyrekcją taniec jako autonomiczna sztuka będzie miał swoje ważne i wyraźne miejsce.

W styczniu 2007 na Małej Scenie zainaugurowano również „Pokój z lodówką” – cykl spotkań z osobowościami sceny Teatru Muzycznego Capitol, jednorazowe wydarzenia – niedzielne wizyty u gospodarza wieczoru, realizowane przez artystów według w pełni autorskich scenariuszy. Do kwietnia 2007 z widzami spotkali się aktorzy i tancerze teatru (Sambor Dudziński, Konrad Imiela, Paweł Kamiński, Małgorzata Fijałkowska-Studniak, Agnieszka Bogdan, Justyna Szafran, Cezary Studniak, Jacek Gebura i Sambor Dudziński).

Mała Scena w lutym i marcu 2007 miała dwie premiery: „Mdłość, Mniezłość, Miłość” – piosenki Tymona Tymańskiego oraz „rzecze Budda Chinaski” - poezję i prozę Charlesa Bukowskiego z nagradzaną później kilkakrotnie kreacją Justyny Szafran, oba spektakle w reż. Cezarego Studniaka.

„rzecze Budda Chinaski” zrealizowany został w ramach 28. Przeglądu Piosenki Aktorskiej, a po premierze był grany na Małej Scenie już jako spektakl repertuarowy Capitolu.

27. Przegląd Piosenki Aktorskiej był także pierwszą edycją pod dyrekcją Konrada Imieli. Tego roku na PPA widzowie obejrzeć mogli prawie 40 koncertów i spektakli muzycznych, w tym premierowe produkcje (C-AKTIV, Koncert Galowy, rzecze Budda Chinaski, Raz, Dwa Trzy… Młynarski, II Etap i Finał Konkursu Aktorskiej Interpretacji Piosenki) i 10 spektakli w Nurcie OFF.

Na Dużej Scenie, jako całoroczną kontynuację Przeglądu Piosenki Aktorskiej, pod hasłem Capitol – Nowe Sytuacje, zainaugurowano także cykl koncertów i spektakli gwiazd muzycznych i tanecznych światowej sławy. W sezonie 2006/2007 wystąpili w tym cyklu: Richard Bona, Vaya Con Dios i francuska kompania taneczna Käfig.

W roku akademickim 2006/7 rozpoczęło działalność Studium Musicalowe CAPITOL, którego pełna i oficjalna nazwa brzmi: Niepubliczne Policealne Studium Musicalowe Capitol. Studium zostało wpisane do ewidencji szkół artystycznych Centrum Edukacji Artystycznej przy Ministerstwie Kultury i Sztuki pod numerem 446/10/2006. Oznacza to, że spełnia wymagania postawione przez Ministerstwo.

Szkoła kształci w kierunku „aktor scen muzycznych”, w specjalności wokalno-aktorskiej.

Nauka trwa trzy lata i odbywa się w cyklu dziennym od poniedziałku do piątku. Szkoła kończy się egzaminem dyplomowym, po którym studenci otrzymują dyplom ukończenia Studium Musicalowego. Dyrektorem Studium był Tomasz Sztonyk, aktor Capitolu (do 2016 roku, obecnie Studium kieruje kompozytor i muzyk Piotr Dziubek).

W tym sezonie po raz pierwszy Capitol grał także w niedziele: popołudniowe przedstawienia (o godz. 17) weszły na stałe do repertuaru teatru i zyskały od razu swoją widownię.

Na scenie Capitolu wystawiono też dwa koncerty, niezwiązane z działalnością repertuarową: koncert z okazji Dnia Teatru połączony z wręczeniem nagród teatralnych Marszałka Dolnego Śląska – nagrodę dla najlepszej aktorki otrzymała Bogna Woźniak (za rolę w „Erze Wodnika”), wśród pracowników technicznych sceny nominowany do nagrody Marszałka był także zatrudniony w Capitolu Norbert Hampel, oświetleniowiec.

Drugim takim wydarzeniem był Koncert charytatywny na rzecz Martynki, małej wrocławianki z nowotworem twarzy, zagrany przez aktorów Capitolu, który zgromadził liczną i hojną publiczność.

Sezon 2007/2008

Pierwszą premierą Capitolu w sezonie 2007/2008 była propozycja znów konsekwentnie poszerzająca ramy tradycyjnego myślenia o teatrze muzycznym.

Reżyserię „Operetki” Witolda Gombrowicza (premiera 11 października 2007) ze specjalnie skomponowaną przez Leszka Możdżera muzyką powierzono Michałowi Zadarze, wówczas wschodzącej gwieździe wśród młodego pokolenia polskich reżyserów. Nie był to wybór przypadkowy: kolejne sezony pokazały, że współpraca z twórcami teatru dramatycznego, dla których realizacje w Capitolu były najczęściej debiutem reżyserskim w teatrze muzycznym, zaowocowała istotnym wyróżnieniem tej sceny wśród innych teatrów muzycznych w Polsce.

Wyrazisty profil repertuarowy i formalny Teatru Muzycznego Capitol został już wkrótce zauważony i odnotowany przez krytykę. Na łamach miesięcznika „Teatr” pisano: „Poszukiwanie nowych form w teatrze muzycznym nadal jest jednak rzadkością. Mało który teatr decyduje się na takie wyzwanie. (…) zdecydowanym liderem jest wrocławski Teatr Muzyczny Capitol, którego twórcy stali się twarzą awangardowych przedstawień muzycznych”. (Piotr Sobierski, „Gdzie jest polski musical?”, Teatr nr 7-8/2008), „Capitol staje się miejscem przyciągającym młodą sztukę (…) laboratorium najrozmaitszych form wypowiedzi, od performansu i happeningu po różne formy teatru instrumentalnego (Jolanta Kowalska, „Chłopięca rebelia”, tamże).

30 października 2007 na Małej Scenie wystawiono premierowo małą formę „Ojcom i matkom wbrew. Piosenki Kurta Weilla”, które wcześniej tego w wersji koncertowej aktorzy (Imiela, Studniak, Bogna Woźniak oraz muzycy Adam Skrzypek i Rafał Karasiewicz) prezentowali we wrocławskiej Synagodze pod Białym Bocianem.

Druga z kolei premiera Dużej Sceny, sylwestrowy „Swing! Duke Ellington Show” Jarosława Stańka, pokazała na wskroś nowoczesną twarz widowiska, które można nazwać „rewią”. Największe przeboje Duke’a Ellingtona w brawurowych, współczesnych aranżacjach muzycznych i układach tanecznych, były niewątpliwie propozycją lżejszego, „karnawałowego” kalibru, zrealizowane jednak zostały jako całkowicie współczesny show.

W repertuarze nie mogło też zabraknąć nowego spektaklu muzycznego dla dzieci: 1 czerwca 2008 odbyła się premiera „Pewnego małego dnia”, napisanego przez niemieckich autorów (Rolf Zuckowski, Wolfram Eicke, Hans Niehaus), w polskim tłumaczeniu Ryszarda Wojdyłło i reż. Andrzeja Gałły.

29. Przegląd Piosenki Aktorskiej miał w repertuarze dwie premierowe produkcje Teatru Muzycznego Capitol: „Muzykanty wielkiego pola”, Koncert Finałowy z tekstami Tymona Tymańskiego, muzyką Kapeli ze Wsi Warszawa, w reż. Cezarego Studniaka, oraz transmitowany przez TVP 2 Koncert Galowy w reż. Andrzeja Domalika „Z poważaniem. L. Cohen”, piosenki Leonarda Cohena.

Wkrótce po premierze „Operetki” (w październiku 2007) w CAPITOLU otwarto klub Ośrodek, a w nim – scenę klubową. Na scenie Ośrodka odbyło się wiele koncertów, zagrali tam m.in. Voo Voo, Maciej Maleńczuk, Stanisław Sojka, Leszek Możdżer, Legitymacje. Ośrodek jest też Klubem Festiwalowym Przeglądu Piosenki Aktorskiej, wpisał się trwale w muzyczny krajobraz Wrocławia.

Sezon 2008/2009

Na rozpoczęcie nowego sezonu teatr wystawił „A Chorus Line” (3 października 2008) – obsypany nagrodami musical, który przez lata święcił tryumfy na scenach całego świata, a nie był nigdy dotąd wystawiony w Polsce, choć znajduje się na piątym miejscu w światowym rankingu najdłużej granych spektakli (po „The Fantasticks”, „Upiorze”, „Kotach” i „Les Miserables”). „A Chorus Line” otrzymał prestiżową Tony Award aż w dziewięciu egzemplarzach: za najlepszy musical, najlepszą rolę żeńską, najlepsze role drugoplanowe, reżyserię, muzykę, światła i choreografię. W 1976 scenariuszowi musicalu przyznano nagrodę Pulitzera za dramat. W październiku 2006 „Chorus Line” wznowiono na Broadwayu, grany jest do tej pory przy pełnych salach. Spektakl w Capitolu był prapremierą polską musicalu, reżyserem i choreografem była Mitzi Hamilton, Amerykanka związana z musicalem od początku jego istnienia (była pierwowzorem Val, jednej z bohaterek spektaklu). Polskie tłumaczenie libretta i piosenek przygotował Tymon Tymański. Obsadę wybrała sama Mitzi Hamilton. W przesłuchaniach wzięli udział aktorzy z Wrocławia i z teatrów muzycznych w całej Polsce.

Na początku roku 2009 wystawiono dramat muzyczny – adaptację słynnej powieści Stefana Żeromskiego, „Dziejów grzechu” (premiera 16 stycznia 2009), nigdy wcześniej nie granych na scenie ani dramatycznej, ani muzycznej. Nad adaptacją powieści i scenariuszem czuwała reżyserka Anna Kękuś-Poks (reżyserowała m.in. „My Fair Lady” w CAPITOLU), teksty piosenek napisał Michał Zabłocki (poeta i scenarzysta, m.in. autor tekstów do piosenek Grzegorza Turnaua: „Naprawdę nie dzieje się nic”, „Cichosza”), muzykę do spektaklu stworzył Krzesimir Dębski.

Na Małej Scenie 29 października 2008 miała miejsce premiera spektaklu tanecznego

„Imponderabilia”, według koncepcji i w choreografii Leszka Bzdyla i Jacka Gębury. Gębura, nowy kierownik baletu w Capitolu, przedstawił tym spektaklem grupę nowych tancerzy teatru. „Imponderabilia” były pierwszą wspólna pracą Sceny Tańca Capitol.

30. Przegląd Piosenki Aktorskiej – jubileuszowa edycja – stał się okazją do zorganizowana panelu dyskusyjnego na temat charakteru festiwalu. W spotkaniu wzięli udział artyści związani z festiwalem, przedstawiciele władz miasta, dziennikarze i krytycy. Sednem ich rozważań były pytania, czy Przegląd jest wydarzeniem dla mas, czy raczej elitarnym i niszowym, i czy poszerzając swą formułę o nowoczesne wydarzenia artystyczne, powstające między teatrem a muzyką, PPA nie traci swojego wyjątkowego charakteru.

Jak jednak wskazali uczestnicy panelu, podobne pytania nurtowały twórców od początku istnienia festiwalu. PPA zawsze spełniał oczekiwania publiczności na spektakle i koncerty inne niż piosenka popularna, lansowana przez środki masowego przekazu. Tak pozostało do dziś, jednak obecni organizatorzy PPA szukają formuły lepiej dopasowanej do wymagań dzisiejszej publiczności. Bardzo wysoka frekwencja na wszystkich spektaklach i koncertach wskazuje na to, że PPA jest festiwalem atrakcyjnym zarówno dla publiczności o konserwatywnych upodobaniach, jak też dla osób zainteresowanych nowymi światowymi tendencjami w muzyce i produkcjami spod znaku artystycznej awangardy. Dzięki starannie komponowanemu co roku programowi Przegląd nie traci widzów, wiernych tradycyjnej formule, zyskując też nową publiczność.

30. PPA przyniósł trzy premierowe produkcje realizowane przez Capitol: Koncert Finałowy „Jak oni słuchają” – Imiela i Studniak zrealizowali brawurowy pastisz znanych programów telewizyjnych – w koncercie wystąpiły gwiazdy polskiej sceny i estrady (m.in. Alina Janowska, Jan Peszek, Eryk Lubos), a „aktorska interpretacja” piosenek polegała na ich… słuchaniu. Jubileuszowy Koncert Galowy w reż. Wojciecha Kościelniaka „Gra szklanych paciorków”, składał się z 30 utworów inspirowanych literaturą światową, napisanych i skomponowanych specjalnie na tę okazję. Trzecią produkcją premierową był autorski koncert Leszka Możdżera i Cezarego Studniaka „Takotojestitako”: wszystkie te premierowe wydarzenia były swoistą kontynuacją przedsięwziętej przez Capitol linii programowej, rozpiętej między profesjonalnie zrealizowaną, inteligentną rozrywką, a refleksją nad miejscem sztuki, także muzyki i teatru, w zmieniającej się rzeczywistości.

W tym sezonie teatr prezentował się także poza Wrocławiem. W listopadzie 2008 „Opera za trzy grosze” w reż. Wojciecha Kościelniaka została zaproszona na IV edycję krakowskiego festiwalu Dedykacje, poświęconą w tym roku twórczości Bertolta Brechta.

Spektakl „rzecze Budda Chinaski” otrzymał specjalna Nagroda Organizatora na 7. Ogólnopolskim Przeglądzie Monodramu Współczesnego (Warszawa, maj 2009).

Tego roku wśród „Raportów o stanie kultury”, przygotowanych przez ekspertów na Kongres Kultury Polskiej (23-25 września 2009), znalazł się także „Raport o teatrze”. Autor, Paweł Płoski, pisze o Capitolu: „Wśród ośmiu polskich publicznych teatrów muzycznych ostatnie lata należą do dwóch teatrów: Teatru Muzycznego Roma w Warszawie i Teatru Muzycznego Capitol we Wrocławiu. [...] Capitol jest miejscem dla tych artystów, którzy uważają, że teatr muzyczny nie musi oznaczać grzecznej konwencji, że poszukiwania są możliwe i w tej popularnej formie.”

Jako ciekawostkę odnotować warto, że przed wejściem do teatru na ul. Piłsudskiego 67 w dniu 1 czerwca 2009 stanął krasnal teatralny, Szoł Mastgołoń. Powitaniu go w progach teatru towarzyszyły dwa konkursy: ogólnopolski – na wymyślenie imienia, i dla wrocławskich szkół i przedszkoli – na rysunkowy portret krasnoludka. Nagrodą w konkursie rysunkowym dla dzieci była wizyta na spektaklu połączona ze zwiedzaniem teatru. Licznie zgromadzony Komitet Powitalny, pod przewodnictwem Jarosława Brody, dyrektora Wydziału Kultury UM Wrocław i Konrada Imieli, śpiewał „Show Must Go On” przy gitarowym akompaniamencie Tomasza Leszczyńskiego, aktora Capitolu.

Sezon 2009/2010

Jeszcze przed pierwszą premierą nowego sezonu zespół Capitolu pojechał do USA: „Operetkę” w reż. Michała Zadary zaproszono do Filadelfii na festiwal Live Arts w dniach 4-19 września 2009, pokazano tam pięć spektakli. Spektakl został zaproszony do udziału w „nurcie głównym” festiwalu, czyli Live Arts.

Dwa inne spektakle były też prezentowane i nagrodzone na festiwalach: z II Festiwalu Teatrów Muzycznych w Gdyni (kwiecień 2009) „Opera za trzy grosze” wróciła z Nagrodą Główną dla najlepszego spektaklu festiwalowego za zespołową kreację aktorską, a „rzecze Budda Chinaski” nagrodzony został na 38. Ogólnopolskim Festiwalu Teatrów Jednego Aktora (Wrocław , listopad 2009)

9 października 2009 odbyła się premiera „Idioty” wg powieści Fiodora Dostojewskiego w reż. Wojciecha Kościelniaka, z muzyką Piotra Dziubka. Kontynuacja nurtu literackich adaptacji na Dużej Scenie, znów prapremiera autorskiej koncepcji w teatrze muzycznym. Spektakl przyjęty przez krytyków z mieszanymi uczuciami, doczekał się edycji piosenek duetu Piotr Dziubek (muzyka), Rafał Dziwisz (teksty) na płycie CD, dla odmiany znakomicie przyjętej przez prasę: „Świat dźwiękowy na miarę całej orkiestry. Idealnie wpisany w klimat powieści.” (Przekrój); „Płyta, która pojęciu piosenki aktorskiej nadaje całkiem nowy sens, a jako dzieło autonomiczne ociera się o wielkość (...) Ten zbiór muzycznych osobliwości, trudny w odbiorze, działa na wyobraźnię dużo bardziej ożywczo niż niejeden, znakomity skądinąd, soundtrack filmowy czy teatralny”. (Gazeta Wyborcza)

Na Małej Scenie powstał „Król Duch Twój”, autorski spektakl Sambora Dudzińskiego, inspirowany poematem Juliusza Słowackiego „Król Duch” i postacią polskiego papieża: opowieść o dobru i złu, o przemianie, jaka dokonuje się w człowieku. „Króla Ducha” Sambor Dudziński wystawił po raz pierwszy podczas studiów na Wydziale Lalkarskim – był to jego dyplom indywidualny. Tym razem podchodzi do tematu ponownie, jako punkt wyjścia biorąc biografię Słowackiego „SzatAnioł” autorstwa Jana Zielińskiego.

„Chmurno / Podobno” była to kolejna premiera Sceny Tańca CAPITOL, tym razem Jacek Gębura zaprosił do współpracy Sylwię Hefczyńską-Lewandowską, uznaną choreografkę ze Śląskiego Teatru Tańca. Aktorzy i muzycy związani z teatrem zagrali koncert na rzecz Antka – jedenastolatka, który grał w spektaklu Capitolu „Pewien mały dzień” i walczył z chorobą nowotworową. Kilkugodzinny kolorowy show, pełen energii i radości, zachwycił publiczność.

Studium Musicalowe CAPITOL opuścił pierwszy w historii rocznik – absolwentki pod kierunkiem Cezarego Studniaka prezentowały na Małej Scenie swój spektakl dyplomowy „Gwiazdopack”.

Na 31. PPA Capitol produkował cztery premierowe spektakle, w tym efektownie wieńczące Przegląd: Finał i Galę – Koncert Finałowy „Złota Różdżka” wieczór makabreski spod znaku rodziny Addamsów i Rolanda Topora, XIX-wieczne wierszyki dla niegrzecznej dziatwy w reż. Jerzego Bielunasa, oraz Gala „…rewolucyjna!” w reżyserii obdarzonej niezwykłą teatralną wyobraźnią Agaty Dudy-Gracz. Dwie kolejne produkcje to recitale laureatów Grand Prix będące okazją do przyjrzenia się rozwojowi młodych talentów, nagrodzonych przez Jury w ubiegłych latach. W 2010 roku byli to Mikołaj Woubishet - Grand Prix 29. PPA - w spektaklu „Mury Hebronu” (muzyczna adaptacja powieści Andrzeja Stasiuka, monodram z piosenkami w reż. Cezarego Studniaka) i Justyna Wasilewska - Grand Prix 30. PPA - w polsko-niemieckim projekcie w reż. Thomasa Harzema, która zaśpiewałą piosenki PJ Harvey w aranżacjach Daniela Pigońskiego.

Sezon 2010/2011

„Czarnoksiężnik z Krainy Oz” (9 października 2010) w reż. Jerzego Bielunasa z muzyką Mateusza Pospieszalskiego i w choreografii Macieja Florka był ostatnią premierą, zrealizowaną na Dużej Scenie Capitolu przed rozpoczęciem przebudowy.

Entuzjastycznie przyjęta przez widzów i krytykę musicalowa baśń dla dzieci i dorosłych przeniesiona została od stycznia na scenę CS Impart.

Drugą premierą tego sezonu, realizowaną już na scenie Teatru Polskiego (27 stycznia 2011), była rewia sensacyjna „Ścigając zło” – piosenki z filmów o Jamesie Bondzie w reż. Konrada Imieli, w muzycznych aranżacjach Adama Skrzypka i z choreografią Jacka Gębury.

W roku 2011 rozpoczęła się przebudowa głównej siedziby Capitolu. Inwestycja ta to program partnerskim Miasta Wrocław i Teatru Muzycznego Capitol, współfinansowana jest ze środków unijnych. W związku z tym od stycznia 2011 zespół artystyczny i techniczny opuścił budynek przy ul. Piłsudskiego 67, by przez następne lata korzystać z gościnności wrocławskich scen: Teatru Polskiego, Impartu i Teatru Współczesnego. Ze spektakli repertuarowych Dużej Sceny w tym sezonie na afiszu pozostał „Czarnoksiężnika z Krainy Oz” i „Hair” (w Imparcie), „Ścigając zło” (premiera i kolejne przedstawienia w Teatrze Polskim) oraz „Idiota” (we Współczesnym). Mała Scena w budynku administracji Teatru działa nieprzerwanie bez zmian.

Poza spektaklami repertuarowymi, Capitol wyprodukował także premierowe przedstawienia na 32. Przegląd Piosenki Aktorskiej: Koncert Finałowy „Nerwowo, trochę tangowo”, reż. Jacek Bończyk, Koncert Galowy „Anioły w kolorze”, reż. Paweł Passini.

Capitol jest także producentem Gal Wrocławskich Nagród: Literackiej - Angelus i Poetyckiej - Silesius. Oba spektakle, grudniowy (Angelus) i majowy (Silesius), wyreżyserował Tomasz Man.

Sezon 2010/2011 zakończył się koncertem „Agresję miłością”, który odbył się w ramach Święta Wrocławia w Centrum Kultury i Edukacji Żydowskiej w Synagodze pod Białym Bocianem.

Na gdyńskim Festiwalu Teatrów Muzycznych (kwiecień 2010) zagrano „Idiotę” i „Mury Hebronu”. Oba spektakle zostały znakomicie przyjęte przez trójmiejską krytykę i festiwalową publiczność. Cezary Studniak otrzymał Nagrodę Publiczności dla najlepszego aktora festiwalu, za rolę Rogożyna w „Idiocie”.

W czerwcu 2011 kończący się kontrakt dyrektora naczelnego i artystycznego Konrada Imieli został przedłużony o następne pięć lat.

Sezon 2011 /2012

Przebudowa? Tak, ale gramy w całym mieście – brzmiało hasło reklamowe tego sezonu.

W pierwszym pełnym sezonie „bez dachu nad głową” Capitol korzystał z gościnności wrocławskich scen: CS Impart, Wrocławskiego Teatru Współczesnego, Teatru Lalek, Studia TVP Wrocław, Wrocławskiego Centrum Kongresowego przy Hali Stulecia, a także – przed rozpoczęciem tam remontu – Teatru Polskiego. Mała Scena w budynku administracji Teatru działa nieprzerwanie bez zmian. Mimo braku własnej siedziby teatr zrealizował w tym sezonie następujące produkcje:

„Frankenstein” (23 listopada 2011) monumentalna historia Monstrum i jego twórcy, opowiedziana przez Wojciecha Kościelniaka, wystawiana w Centrum Kongresowym przy Hali Stulecia. Jednemu z najwybitniejszych obecnie reżyserów sceny muzycznej w Polsce towarzyszyła ekipa współautorów m.in. wrocławskiego „Idioty” i gdyńskiej „Lalki": muzykę napisał Piotr Dziubek, teksty piosenek Rafał Dziwisz, scenografię zaprojektował Damian Styrna. W rolach głównych występują Mariusz Kiljan jako Doktor Frankenstein i Cezary Studniak jako Monstrum. Obu panom role te przyniosły nagrody: Mariusz Kiljan otrzymał Nagrodę Marszałka Województwa Dolnośląskiego za najlepszą rolę męską – Wiktora Frakensteina, a Cezary Studniak – nagrodę na „najbrzydszą” rolę – Monstrum od Radnych Wrocławia, pań Iwony Dyszkiewicz-Najdy i Wandy Ziembickiej.

„12” (15 grudnia 2011) – premiera spektaklu Sceny Tańca Capitol według pomysłu i choreografii Jacka Gębury miała miejsce w Synagodze pod Białym Bocianem.

Grający na żywo muzycy subtelnie pointowali choreografię akustycznym brzmieniem rozmaitych instrumentów. Przedstawienie zrealizowane zostało we współpracy z Fundacją Bente Kahan.

„Jerry Springer – The Opera” – 24 marca 2012

Polska prapremiera musicalu (i pierwsze na świecie wystawienie tłumaczonego tekstu) miała miejsce na otwarcie 33. Przeglądu Piosenki Aktorskiej. Spektakl już w trakcie przygotowań budził ogromne emocje – tak ze względu na kontrowersyjną fabułę, jak i postać reżysera: był to bowiem pierwszy musical wyreżyserowany przez Jana Klatę. Spektakl, choć bez wątpienia szokujący, pomyślany został jasno i przejrzyście jako komentarz na temat fenomenu dzisiejszej telewizji, traktat o relatywizmie moralnym, skłaniający do przemyśleń i dyskusji o miejscu religii – i mediów – w życiu współczesnego człowieka. Po premierze zebraliśmy znakomite recenzje w ogólnopolskich mediach.

„Sex machine” – 25 maja 2012

Tegoroczna premiera na Małej Scenie – kameralny spektakl według scenariusza i w reżyserii Tomasza Mana łączy wstrząsającą fabułę rodem z greckiej tragedii z niezwykłym eksperymentem formalnym. Po raz pierwszy w Polsce zrealizowaliśmy „audio-teatr” - teatr do słuchania, słuchowisko do oglądania, przedstawienie, w którym widzowie i aktorzy spotykają się we wspólnej przestrzeni dźwiękowej - w stereofonicznych słuchawkach. Twórcami muzyki i warstwy dźwiękowej spektaklu jest zespół Karbido.

„Zaczarowane podwórko” – 1 czerwca 2012

Nowy spektakl dla najmłodszych – przedstawienie teatru tańca z wierszami Danuty Wawiłow. Autorem scenariusza i choreografem jest Jacek Gębura, prześmieszne, kolorowe kostiumy i scenografię zaprojektowała Anna Chadaj, a za warstwę dźwiękową spektaklu odpowiada Łukasz Wójcik. Spektakl jest wielką, radosną pochwałą dzieciństwa, niczym nieograniczonej dziecięcej wyobraźni i poczucia humoru – z całym bagażem abstrakcyjnych skojarzeń, mistrzowsko przedstawionych w wierszach Wawiłow i z wdziękiem podjętych przez taneczną i aktorską ekipę Capitolu. W ramach Święta Wrocławia, w dniu 17 czerwca, pokazaliśmy także dwa spektakle „Zaczarowanego podwórka” na Nadodrzu, na podwórku między ulicami Pomorską, Otwartą, Kurkową i Dubois. To była świetna zabawa dla wszystkich zebranych dzieci i dorosłych.

Od 2010 roku Capitol jest producentem Gal wrocławskich nagród – Literackiej Angelus i Poetyckiej Silesius. Galę Angelusa w grudniu 2011 na kanwie fragmentów nominowanych do nagrody książek wyreżyserował Tomasz Man. Wzięli w niej udział aktorzy Capitolu oraz teatrów: Polskiego, Współczesnego i Lalek.

Aktorzy Capitolu wzięli udział w sylwestrowym widowisku na wrocławskim Rynku. Podczas imprezy emitowanej przez telewizyjną Dwójkę zaśpiewali hity z musicalu „Hair”. Po raz pierwszy w historii sylwestrowy koncert grany był w całości na żywo. Show reżyserował Konrad Imiela.

Sezon 2012 /2013

Drugi sezon pod znakiem przebudowy teatru, podobnie jak w poprzednim sezonie, na gościnnych scenach wrocławskich teatrów i instytucji.

Do laurów i pochwał z ubiegłego sezonu dołączyły pod koniec wakacji te najbardziej prestiżowe w polskiej krytyce teatralnej: Teatr Muzyczny Capitol, jako jedyny w tej edycji teatr wrocławski, znalazł się w rankingu miesięcznika TEATR. Doroczne podsumowanie „Najlepszy, najlepsza, najlepsi w sezonie 2011/2012” przyniosło nam uznanie krytyków w kategoriach: najlepszy teatr - z uwzględnieniem „Frankensteina”, „Jerry Springer - The Opera” i „Sex machine”, nominacja Kaliny Zalewskiej („Teatr”), najlepsze przedstawienie teatru muzycznego - „Jerry Springer - The Opera” w reż. Jana Klaty, nominowali: Jacek Cieślak („Rzeczpospolita”), Joanna Derkaczew („Gazeta Wyborcza”), Łukasz Drewniak („Przekrój”), Jolanta Kowalska (TVP Wrocław, „Teatr”), Aneta Kyzioł („Polityka”), Jacek Wakar (Polskie Radio), Kalina Zalewska, najlepsze przedstawienie teatru tańca („12” w reż. i chor. Jacka Gębury), nominacja Jolanty Kowalskiej, najlepsza reżyseria - Jan Klata - za całokształt, z uwzględnieniem „Jerry Springer - The Opera”, nominacja Pawła Schreibera („Didaskalia”, „Teatr”), najlepsza muzyka - „Jerry Springer - The Opera” z muz. Richarda Thomasa, nominacja Łukasza Drewniaka, i „Sex machine” z warstwą dźwiękową zespołu Karbido, nominacja Jolanty Kowalskiej, najlepsza scenografia - Mirek Kaczmarek w „Jerry Springer - The Opera”, nominacja Kaliny Zalewskiej („Teatr”).

W jubileuszowym, XX Subiektywnym spisie aktorów teatralnych, publikowanym w portalu e-teatr, Jacek Sieradzki ogłasza zwycięstwo Konrada Imieli: „Szatan w musicalu Jerry Springer, The opera wyreżyserowanym we wrocławskim Capitolu przez Jana Klatę, bije na łeb cały ansambl”.

8 września zorganizowaliśmy Narodowe czytanie „Pana Tadeusza” - po wrocławsku. Zebrana w Ogrodzie Staromiejskim publiczność – mimo nienajlepszej pogody – w skupieniu słuchała fragmentów dwunastu ksiąg poematu w wykonaniu aktorów związanych z Capitolem (byli to: Magda Kumorek, Elżbieta Romanowska, Konrad Imiela, Mariusz Kiljan, Marek Kocot i Tomasz Schimscheiner). Warto odnotować też, że był to najdłuższy w historii koncert zespołu Małe Instrumenty: Paweł Romańczuk, Jędrzej Kuziela, Tomasz Orszulak i Marcin Ożóg towarzyszyli aktorom przez cały czas, tj. od godziny 14 do 19.

Pod koniec września zaprezentowaliśmy trzy ostatnie spektakle „Idioty” w reż. Wojciecha Kościelniaka, który miał premierę 9 października 2009.

W listopadzie w Studio TVP Wrocław wystawiliśmy „Ja, Piotr Rivière, skorom już zaszlachtował siekierą swoją matkę, swojego ojca, swoich braci, swoje siostry i wszystkich sąsiadów swoich”, autorskie przedstawienie Agaty Dudy-Gracz, inspirowane książką Michela Foucault „Ja, Piotr Rivière, skorom już zaszlachtował moją matkę, moją siostrę i brata mojego… Przypadek matkobójcy z XIX wieku”. Historia opisana w książce wydarzyła się w 1835 roku w normandzkiej wsi – młody człowiek, Piotr Rivière, zamordował matkę, siostrę i brata. Schwytany i skazany na śmierć, opisuje wszystko, co doprowadziło do zbrodni. Zabójstwo i proces opowiedziane są w książce w formie zbiorowej narracji członków wiejskiej społeczności.

Książka Foucaulta stała się dla Agaty Dudy-Gracz pretekstem do napisania opowieści o wybaczeniu i zbawieniu, o współistnieniu żywych i umarłych, o względności dobra i zła. Kanwą spektaklu jest zbrodnia dokonana przez Piotra Rivière’a, a widzowie staną się świadkami i uczestnikami procesu sądowego, w czasie którego wysłuchają opowieści żyjących i umarłych mieszkańców wsi. Agata Duda-Gracz jest autorką scenariusza, reżyserem, scenografem i autorką kostiumów. Muzykę do spektaklu skomponował Piotr Dziubek, choreografem jest Tomasz Wesołowski, reżyserem świateł – Katarzyna Łuszczyk, wizualizacje opracował Karol Rakowski / Spectribe.

W styczniu 2013 odbyła się premiera rodzinnego spektaklu muzycznego „Trzy wesołe krasnoludki” według tekstu Jana Brzechwy z muzyką Mikromusic (Natalia Grosiak i Dawid Korbaczyński). Reżyserował Konrad Imiela, choreografię powierzono Jackowi Gęburze, a scenografię i kostiumy opracowałae Anna Chadaj, które zrealizowała u nas m.in. „Czarnoksiężnika z Krainy Oz” i „Ścigając zło”. „Trzy wesołe krasnoludki” to wierszowana opowieść w dziesięciu odsłonach, pokazująca trójkę tytułowych bohaterów, którzy wyruszają na podbój wielkiego świata z niezwykłym, jak na tak maleńkie stworzenia, hartem ducha.

„Moja Abba” Tomasza Mana wystawiona została także w tym sezonie na Małej Scenie. Aktorzy Teatru Capitol: Justyna Antoniak, Helena Sujecka, Konrad Imiela i Cezary Studniak zaprezentowali ten tekst w czerwcu 2012 na Europejskim Festiwalu Projektów Teatralnych „Les Eurotopiques” w Tourcoing we Francji. Zostali uhonorowani główną nagrodą jury, co zobowiązało teatr do realizacji nagrodzonego tekstu w formie pełnego spektaklu i pokazanie go w kolejnej edycji festiwalu w Tourcoing. Koprodukcja z La Virgule (Tourcoing, Francja).

W tym sezonie Teatr Muzyczny Capitol również był producentem Gal: Literackiej Nagrody Angelus i Poetyckiej Nagrody Silesius.

Sezon 2013 /2014

Pierwszy sezon w odnowionym i powiększonym budynku zainaugurowała premiera „Mistrza i Małgorzata” w reż. Wojciecha Kościelniaka.

Znakomicie przyjęty przez krytykę i widzów spektakl stał się hitem frekwencyjnym i swego rodzaju fenomenem socjologicznym: we Wrocławiu zapanowała „mistrzomania”, bilety na spektakle stały się przedmiotem pożądania i wyprzedawały się z kilkumiesięcznym wyprzedzeniem. Każdemu ogłoszeniu kolejnych terminów spektaklu i sprzedaży towarzyszyły ogromne emocje – tak jest zresztą również dziś, czyli po trzech sezonach eksploatacji spektaklu. W sezonie 2013/14 spektakl obejrzało ponad 31 tysięcy widzów, do końca czerwca 2016 r., po 81 spektaklach – niemal 60 tysięcy.

W lutym 2014 działalność sceny w podziemiach teatru rozpoczęła się prapremierą spektaklu „Kocham cię, ja ciebie też nie” w reż. Cezarego Studniaka. Spektakl oparty o biografię Serge’a Gainsbourga, francuskiego kompozytora, piosenkarza, aktora, scenarzysty i reżysera, jednego z najbardziej wpływowych twórców muzyki popularnej na świecie opowiada o relacjach Gainsbourga z kobietami. Premierze spektaklu towarzyszyła zmiana nazwy sceny w podziemiach teatru. Początkowo „Kameralna” zmieniła się w „Scenę Ciśnień”.

„Rat Pack, czyli Sinatra z kolegami”, spektakl zrealizowany został jako współprodukcja z Biurem Festiwalowym Impart 2016 w ramach50. Edycji festiwalu Jazz nad Odrą.

Pomyślany jako klamra łącząca dwa szacowne wrocławskie festiwale, oba obchodzące w tym roku jubileusze: 35. Przegląd Piosenki Aktorskiej i 50. Jazz nad Odrą – „Rat Pack, czyli Sinatra z kolegami” pokazał to, co w obu imprezach najważniejsze, czyli jazz i interpretację piosenek na najlepszym poziomie.

Ostatnia premiera sezonu 2013/2014 przeniosła widzów do Kigali Memorial Center w Rwandzie, gdzie twórcy spektaklu „Umwuka” osadzili jego akcję. Scenariusz przedstawienia osnuto na kanwie reportażu Wojciecha Tochmana „Dzisiaj narysujemy śmierć”.

W pierwszym sezonie w przebudowanej siedzibie adaptowaliśmy na dwie nowe sceny wszystkie spektakle, które powstały podczas przebudowy – wymagało to nie tylko więcej niż zwykle prób wznowieniowych, ale także przystosowania, a często całkowitej zmiany dekoracji.

Jeszcze przed oficjalnym otwarciem nowego budynku zespół Karbido zagrał na jego architekturze (sic!) – to jest na ścianach i podłodze Podwórka, w ramach projektu Music4Buildings. Opracowany w 2009 r. przez Petera Conradina Zumthora i Marka Otwinowskiego dla zespołu Karbido, projekt wyrósł z apetytu na poszukiwania nowych form dźwiękowych i muzycznych. M4B odbywało się m.in. w Elektrociepłowni Szombierki w Bytomiu, Kopalni Węgla Kamiennego Guido w Zabrzu, Wielkiej Synagodze w Drohobyczu, w kurhanie Maeshowe i neolitycznyche grobowcach na Orkadach i wielu innych miejscach. Odsłona wrocławska – Podwórko Capitolu – była dziesiątą pracą w cyklu.

Szukając Leara: Verdi to spektakl teatralno-muzyczny w ramach projektu Głos wykluczonych, który realizuje Fundacja Jutropera według autorskiej koncepcji Michała Znanieckiego. Jego ideą jest łączenie grup wykluczonych społecznie z artystami profesjonalnymi i tworzenie wspólnych spektakli teatralno-muzycznych. Szukając Leara: Verdi angażuje gwiazdy świata teatru i opery, najwybitniejszych młodych muzyków, których skupia Młoda Polska Filharmonia oraz podopiecznych Miejskiego Centrum Usług Socjalnych we Wrocławiu. Po kilkumiesięcznych warsztatach teatralnych wezmą oni udział w wydarzeniu jako aktorzy, w charakterze chóru komentatorów. Inscenizacja jest kolażem teatralno-muzycznym, bazującym na słynnym dramacie Szekspira oraz muzyce Giuseppe Verdiego.

Jeden ze spektakli Avant Art Festival gościliśmy w tym roku w Capitolu. Od pięciu lat AAF prezentuje szerokie spektrum muzyki, teatru, filmu i sztuk wizualnych spoza kulturowego mainstreamu. Szósta edycja festiwalu poświęcona była przede wszystkim sztuce i muzyce rosyjskiej.

Jubileuszowa, 35. edycja Przeglądu Piosenki Aktorskiej – zarazem ostatnia pod dyrekcją artystyczną Konrada Imieli, który przekazał batutę Cezaremu Studniakowi – należała zdecydowanie do polskich artystów.

Festiwal rozpoczął się polską prapremierą spektaklu „Cienie. Eurydyka mówi” w reż. Mai Kleczewskiej, wspólną produkcji stołecznego Teatru IMKA, Teatru Polskiego w Bydgoszczy i Teatru Muzycznego Capitol, z udziałem m.in. Katarzyny Nosowskiej.

Piosenki Czesława Niemena na Koncercie Finałowym „Total Niemen, czyli o czym trąbodzwonisz” w reż. Jacka Bończyka zaśpiewali m.in. Natalia Niemen, Mieczysław Szcześniak i Piotr Rogucki.

Koncert Galowy zrealizowała Agata Duda-Gracz – jej „Wielka płyta 1972-2018. Bardzo drogi koncert z okazji pięćdziesiątej ósmej rocznicy taniego budownictwa mieszkaniowego” z ponad trzydziestoosobową obsadą aktorską pokazała blok, zaludniony przez niezwykłe pantopticum mieszkańców – był tam i duch dziadka z Luftwaffe, i lokalne dewotki, aktywiści społeczni i homofobi, Murzyn-rasista i kryptogeje.

Jedną z rewelacji tegorocznego PPA okazał się spektakl „Król Dawid – Live” w reż. Jacka Bały – one man show Sambora Dudzińskiego. Spektakl ten trafił do repertuaru Capitolu, będzie go można oglądać w nowy sezonie już pod koniec września 2014.

- Król Dawid – Live to wyjątkowe wydarzenie artystyczne. Można je interpretować na wielu poziomach. Jako bardzo udaną próbę opowiedzenia w XXI wieku historii starotestamentowego Króla Dawida. Jako współczesny seans spirytystyczny. Jako mistyczne spotkanie z żydowskim dybukiem. A nawet jako misterium chrześcijańskie. Sambor opętany Dawidem w chwilach przełomowych zdaje się napełniany łaską Pana, którego tak bardzo w psalmach wychwala. Widowisko przemienia się wtedy w radosną liturgię. To przedstawienie ożywia duchowe źródła religijności, zbyt często dziś zawłaszczane i wypaczane przez chrześcijańskich czy żydowskich dogmatyków i cyników - Mirosław Kocur w portalu Teatralny.pl [Pan zstąpił na Sambora, teatralny.pl, 21.05.2014].

- Owacje na stojąco, które każdorazowo wieńczą przedstawienie, są dla aktora najwyższą nagrodą, a dla widzów zastanawiających się nad wyborem spektaklu z bogatego repertuaru Capitolu mogą być najlepszą rekomendacją - pisze Agnieszka Jedynak w Teatraliach [DUDZIŃSKI SHOW (KRÓL DAVID LIVE!), teatralia.com.pl, 5 .06.014]

- Perłą, bo trudno nazwać to perełką, było wszystko. I oszczędna scenografia, i muzyka, i ruch sceniczny, i pomysł, by pokazać aktora odartego ze wszystkiego, ale nie przekroczyć granic dobrego smaku – Sambor Dudziński w kilku scenach wyglądał tak, jak biblijny Dawid wyglądać chyba musiał. I jak Jezus Chrystus w najwspanialszych pietach, które powstały przez wieki - Małgorzata Matuszewska z Gazety Wrocławskiej. [Król Dawid Sambor! Perła PPA! Wrocław Nasze Miasto, 26.03.2014]

Magda Kumorek zmierzyła się z poezją Bolesława Leśmiana w autorskim spektaklu „Śmiercie”.

Na bazie fragmentów „Pamiętnika z powstania warszawskiego” i „Tajnego dziennika” Mirona Białoszewskiego powstał spektakl Jerzego Bielunasa „Białoszewski 44”, wystąpili w nim Kinga Preis, Adam Nowak z Raz Dwa Trzy, Mateusz Pospieszalski.

W postać Janis Joplin w spektaklu „Joplin” w reż. Tomasza Gawrona wcieliła się Natalia Sikora. Ten spektakl także będzie wystawiany na Scenie Ciśnień jako spektakl repertuarowy.

L.U.C zaprosił do udziału w swoim koncercie jubileuszowym (na 11-lecie) m.in. Urszulę Dudziak, Leszka Możdżera i Motion Trio.

W przestrzeni wewnętrznego dziedzińca Teatru powstało Podwórko : nowe miejsce spotkań, gdzie w zaskakującej aranżacji wnętrza, na łóżkach z „Dziejów grzechu” można posiedzieć przy kawie, prasie, książkach, w internecie, patrząc na największą ścianę żywych roślin w mieście, słuchając muzyki.

Uspokój się, jesteś w teatrze – to strefa relaksu muzycznego na zielonym tarasie. Zielony taras mieści się wewnątrz budynku - na zadaszonym Podwórku (nowym foyer) Teatru Muzycznego Capitol, na dachu tzw. łącznika – dawnego holu kasowego, który ocalał ze zniszczeń wojennych, a w trakcie przebudowy wkomponowany został w architekturę nowej części budynku. Taras, ciągnący się wzdłuż wschodniej ściany teatru, zamyka ściana żywych roślin o powierzchni 240 m kw., największa we Wrocławiu, a druga co do wielkości w Polsce.

Na pół godziny przed wieczornymi spektaklami widzowie mogą spocząć na wygodnym leżaku i zrelaksować się, kojąc wzrok zielenią żywych roślin, a słuch – specjalnie na ten cel zaaranżowanymi tematami muzycznymi ze spektakli Capitolu.

Opracowaliśmy dla gości trzy motywy muzyczne z „Mistrza i Małgorzaty”. Zaaranżował je sam kompozytor, Piotr Dziubek, we współpracy z Adamem Skrzypkiem, kierownikiem muzycznym Capitolu i z dr. Pawłem Cylulką z wrocławskiej Akademii Muzycznej - dr Cylulko jest muzykoterapeutą, doktorem nauk o kulturze fizycznej w zakresie rehabilitacji ruchowej i nauczycielem akademickim.

W foyer teatru – na parterze i I piętrze – zyskaliśmy przestrzenie na ekspozycję wystaw. Od otwarcia pokazaliśmy tam „Mistrza i Małgorzatę” Niki Sobolewskiej-Loy –czternaście ceramicznych rzeźb, przedstawiających głównych bohaterów książki Bułhakowa, Capitoy Piano –małe pianina z kolekcji Pawła Romańczuka / Małe Instrumenty, „Artystów na budowie” i „35 Propozycji Portretu Artystycznego” - zdjęcia Łukasza Gawrońskiego oraz Portrety aktorów Capitolu - zdjęcia Szymona Szcześniaka (ekspozycja stała)

Grająca ściana, czyli Puk Point

Akustyka Podwórka - którego ściany wyłożone są płytami z wapienia - jest jedyna w swoim rodzaju. Jeszcze przed oficjalnym otwarciem Teatru urządziliśmy w tej przestrzeni koncert Karbido z cyklu Music4Buildings. Fantastyczne dźwięki, które muzycy wydobyli ze ścian, okien i podłogi, i niepowtarzalny nastrój tego spotkania, zainspirowały nas do urządzenia w narożniku Podwórka Puk Pointu - grającej ściany. Teraz goście Podwórka sami mogąsprawdzić, jak brzmi nasz budynek i zagrać na ścianie, opatrzonej przetwornikami dźwięku i wyposażonej w filcową pałkę. Zapraszamy!

Bookcrossing – punkt wymiany książek

Podobno „książki nie lubią być więzione w domu na półkach, wolą krążyć z rąk do rąk i być czytane”. Zasada bookcrossingu jest prosta: przynieś swoją, zabierz naszą.

Ruchoma, żywa i nieprzewidywalna biblioteka bez katalogu i bez kart – punkt bookcrossingu na Podwórku Capitolu – mieści się w literze O.

Dzięki temu łatwiej znaleźć nasze książki – po prostu wchodzi się na Podwórko i mówi się: O! To tutaj!

Wycieczki

Wycieczki po Teatrze Muzycznym Capitol mają za zadanie zapoznać zwiedzających zarówno z wieloletnią historią budynku, rozwiązaniami architektonicznymi, zastosowanymi podczas przebudowy, jak i specyfiką samego teatru. Trasa wycieczki zaplanowana jest tak, by pokazać współczesną i dawną architekturę, przybliżyć zagadnienia konserwatorskie i z dziedziny historii architektury, ale także umożliwić obejrzenie kulis teatru, sal prób, technologii sceny i pokazać, jak wyglądają codzienne zajęcia pracowników teatru.

Lekcje teatralne

Lekcje teatralne w Capitolu to autorskie wykłady reżysera i pedagoga Jerzego Bielunasa, poświęcone historii, tradycji i współczesności teatru, aranżowane z wykorzystaniem najnowocześniejszych urządzeń technicznych nowej sceny Capitolu po przebudowie, projekcji multimedialnych i scen granych przez aktorów na żywo. Przedstawiane są w trzech wersjach dostosowanych do wieku młodych odbiorców: dla szkół podstawowych, gimnazjów i liceów.

Sezon 2014 /2015

Ten sezon rozpoczął się premierą broadwayowskiego musicalu „Nine” Maury’ego Yestona i Arthura Kopita w reż. Pii Partum.

Fabuła musicalu nawiązuje do słynnego filmu 8 ½, autobiograficznej opowieści w reżyserii Federico Felliniego. Głównym bohaterem również w Nine jest reżyser filmowy, Guido Contini. W przeddzień 40. urodzin doświadcza kryzysu wieku średniego, zagubienia i blokady twórczej. Kobiety, które go otaczają: matka, żona, kochanka, producentka, gwiazdy filmowe, nie ułatwiają mu życia, próbuje więc ukryć się przed nimi i przed oczekującymi na nowy scenariusz producentami filmowymi - ucieka do Wenecji i chowa się w tamtejszym spa.

Nine wystawiono po raz pierwszy na Broadwayu w 1982 roku, zagrany został prawie 800 razy i zdobył prestiżową Nagrodę Tony w pięciu kategoriach, w tym za najlepszy musical. Spektakl wznawiano później wielokrotnie, grany był w USA i w Europie, kilka lat temu nakręcono na jego podstawie film pod tym samym tytułem. „Tempus Fantasy” – premiera teatru tańca z muzyką fortepianowych klasyków z subtelnymi aranżacjami elektronicznym – to dzieło choreografa Jacka Gębury i muzyków: pianistki Katarzyny Borek i Wojciech Orszewskiego (Vojto Monteura) odpowiedzialnego za elektronikę.

Na Scenie Ciśnień Agnieszka Olsten wyreżyserowała „Życie Mariana” Sybille Berg, spektakl muzyczny utrzymany w stylistyce nowego folku miejskiego. Tytułowy bohater jest człowiekiem, jednym z nielicznych przedstawicieli wymarłego gatunku. Przypadki z życia Mariana obserwują na ekranie telewizora rządzące światem zwierzęta, komentując wszystko, co tytułowego bohatera spotyka. Odwrócenie ról, formuła telewizyjnego „life show”, niejednoznaczność, absurdalne poczucie humoru, z dużą ilością muzyki akustycznej – taka mieszanka czeka widzów zaintrygowanych twórczością Sibylle Berg.

W tym sezonie teatr zainagurował także dwa cykle: Nut Ferment, cykl 12 koncertów na Scenie Ciśnień pomyślany jako platforma promocyjna wrocławskiego środowiska muzycznego. Koncerty w formie talk-show na żywo, prowadzone przez Konrada Imielę, były rejestrowane, można je oglądać na www.nutferment.pl i kanale Nut Ferment na YouTube https://www.youtube.com/channel/UCvzuzsPdsKCTjVWNe8q463Q

„Improwizacje”– to autorski cykl spektakli teatralnych tworzonych na żywo co miesiąc, w ostatni poniedziałek miesiąca, wykreowany przez Agatę Dudę Gracz od stycznia 2015 do stycznia 2016 r. na deskach Sceny Ciśnień. Zaproszeni artyści improwizowali na temat wskazany im w liście. Autorką listów była Agata Duda-Gracz, aktorzy otrzymywali je tuż przed pojawieniem się widzów, a każdy z nich znał tylko przydzielone mu zadanie.

W tym sezonie teatr kontynuował działalność edukacyjną i wystawienniczą.

Sezon 2015/2016

Wyjątkowy sezon, rozpoczęty z muszkieterskim fasonem i zakończony „burzowo”: odwiedziło nas 106 975 widzów (plus ponad 16 tysięcy widzów PPA!), a nasze widownie na spektaklach były wypełnione w 93.56%, a wpływy z biletów wyniosły 3 725 396 zł. Jesteśmy najczęściej odwiedzanym teatrem na Dolnym Śląsku i jedną z najlepszych teatralnych marek na YouTube.

Od sierpnia 2015 do czerwca 2016 zagraliśmy 208 spektakli i koncertów, na afiszu mieliśmy 26 tytułów. Pierwszą premierą sezonu byli „Trzej muszkieterowie” na Dużej Scenie, zagraliśmy ten spektakl 46 razy, a obejrzało go 32 492 widzów, dwie kolejne premiery miały miejsce na Scenie Ciśnień: „Y” Artura Pałygi w reż. Pawła Passiniego i „Po Burzy Szekspira” Agaty Dudy-Gracz.

„Trzej muszkieterowie”: scenariusz i teksty piosenek Marka Kocota i Konrada Imieli, z muzyką Krzesimira Dębskiego, kostiumami Anny Chadaj i scenografią Grzegorza Policińskiego, spektakl bardzo gorąco przyjęty przez publiczność. Lekcje teatralne w tym sezonie poświęcone były powstawaniu spektaklu przez wszystkie etapy pracy: od pomysłu do premiery, Lekcje prowadzili Konrad Imiela i Marek Kocot, z udziałem aktorów spektaklu, realizatorów, przy użyciu dekoracji, teatralnej technologii i multimediów.

Na wyjątkową, majową edycję Przeglądu Piosenki Aktorskiej złożyły się 44 spektakle i koncerty, zagrane łącznie 118 razy (licząc powtórki – gdyby ktoś dziwił się tej liczbie, niech pamięta, że mieliśmy w programie spektakl offowy dla jednego widza, zagrany 48 razy), obejrzane przez rekordową ilość 16 948 widzów, co daje równie rekordową frekwencję 96,75%. Wpływy z biletów na PPA wyniosły 730 981,37 zł.

Kontynuowaliśmy cykl Czytanie na Dywanie, rozpoczęty w listopadzie 2014r. Aktorzy Teatru Muzycznego Capitol czytają dzieciom w każdy wtorek, zawsze o godz. 10, w Foyer Za Witrażem. Od października 2015 do czerwca 2016 odbyło się tych czytań 35, słuchali zarówno gimnazjaliści (m.in. „Władcy much” i „Stowarzyszenia Umarłych Poetów”), uczniowie szkół podstawowych (m.in. „Bajek robotów”, Pratchetta, baśni Andersena, „Magicznego drzewa” Andrzeja Maleszki) i przedszkolaki (o przygodach pana Kuleczki, o Tygrysku Janoscha).

Partnerem Czytania jest Miejska Biblioteka Publiczna we Wrocławiu, która dokonuje wyboru i użyczenia książek.

Kanał YouTube Teatru Capitol zajął pozycję wśród najlepszych marek w maju 2016. Najnowszy raport MUSE na temat videomarketingu wymienia Teatr Muzyczny Capitol na trzecim miejscu, jeśli chodzi o ilość wyświetleń kanału od początku istnienia. W nowej branży, czyli wśród teatrów, filharmonii i oper, Teatr Muzyczny Capitol https://www.youtube.com/user/teatrcapitol jest także wśród najczęściej subskrybowanych kanałów.

Sezon 2016/2017

5 premier tego sezonu to: „Liżę twoje serce” Tomasza Mana i Agnieszki Glińskiej (także reżyserki), „Wrażliwość na olśnienie w normie” – recital Konrada Imieli, „Nasza mama czarodziejka” wg Joanny Papuzińskiej w reż. Agnieszki Oryńskiej-Lesickiej, „Balladyna” w reż. Agnieszki Olsten i „Strefa” w reż. Przemysława Wojcieszka.

Na afiszu mamy 23 tytuły repertuarowe, odwiedziło nas ponad 143 tysiące widzów i gości, w tym 90 838 na spektaklach i koncertach Capitolu (94,7% frekwencji), 13 240 na 38. Przeglądzie Piosenki Aktorskiej (97% frekwencji), 12 449 uczniów na lekcjach teatralnych, dzieci słuchających Czytania na Dywanie, zwiedzających teatr, lekcjach jogi i seansach relaksacyjnych na zielonym tarasie, 23 215 osób na wydarzeniach gościnnych.

Otwarcie Sceny Restauracja

W maju 2017r. otworzyliśmy w podziemiach nową Scenę Restauracja, premierą sztuki „Strefa” wg Adriana Hyrsza w reż. Przemysława Wojcieszka, o niewolniczej pracy w fabryce Toyoty w Wałbrzychu.

Nut Ferment w Koalicji Miast ESK

Muzyczny talk-show Teatru Muzycznego Capitol w poprzednim sezonie promował muzyków wrocławskich, pod koniec roku ESK gościliśmy zespoły z Koalicji Miast: CHORZY, JÓGA, FISMOLL, TALLIB & ROOTS BROTHERS, TOMASZ LIPNICKI, BLACK RADIO. Gdańsk, Katowice, Lublin, Łódź, Poznań i Szczecin to miasta, które ubiegały się o tytuł ESK 2016. Razem z Wrocławiem tworzą Koalicję Miast dla Kultury – innowacyjny na skalę europejską model współpracy kulturalnej między metropoliami, niespotykany dotąd w historii konkursu o tytuł ESK.

38. Przegląd Piosenki Aktorskiej

Zagraniczną gwiazdą był Jamie Cullum – jeden z najpopularniejszych dziś muzyków jazzowych na świecie. Koncert Galowy, „Muzeum Wolności”, firmował najśmielszy dziś w Polsce literacki kabaret i teatr – warszawski Pożar w Burdelu. Koncert Finałowy składał się z dwóch części: pierwsza to Finał Konkursu Aktorskiej Interpretacji Piosenki druga, „Dziubanina”, to piosenki i muzyka jednego z najciekawszych kompozytorów teatralnych, Piotra Dziubka, widziane oczami Agaty Dudy-Gracz, autorki scenariusza i reżyserki.

Chór Komentujących Wrocławian

To był ostatni sezon prac Chóru, kulminacją projektu była prezentacja wszystkich utworów na Dużej Scenie Capitolu w dniu 18 grudnia 2016, której towarzyszyła pamiątkowa płyta CD z nagraniami wszystkich pieśni Chóru.

Czytanie na Dywanie

Kontynuowaliśmy cykl Czytanie na Dywanie, rozpoczęty w listopadzie 2014r. Aktorzy Teatru Muzycznego Capitol czytają dzieciom w każdy wtorek, w Foyer Za Witrażem.

Od października 2016 do czerwca 2017 odbyło się tych czytań 39, słuchali zarówno gimnazjaliści (m.in. „Podróże z Herodotem” i „Dzienniki gwiazdowe”), uczniowie szkół podstawowych (m.in. „Chłopiec z Lampedusy”, „Babcia na jabłoni”) i przedszkolaki (nowa literatura ze Złotej Listy Fundacji ABCXXI – Cała Polska czyta dzieciom). Partnerem Czytania jest Miejska Biblioteka Publiczna we Wrocławiu.

Podwórko jako miejsce spotkań

Otwarta przestrzeń Podwórka pozwala na bardzo różnorodne formy spotkań, od koncertów i wydarzeń artystycznych po debaty i kameralne spotkania. Wśród najistotniejszych wydarzeń tego sezonu wymienić należy pierwszy spektakl Teatru Polskiego w Podziemiu, „Tak zwaną ludzkość w obłędzie” w reż. Romana Burdygiela (Krzysztofa Garbaczewskiego) w styczniu 2017.

W czerwcu miała miejsce debata „Teatr. Stan krytyczny” zorganizowana przez Publiczność Teatru Polskiego oraz Stowarzyszenie Widzów Teatrów Publicznych. Jej celem była dyskusja o koniecznych zmianach systemowych i proceduralnych związanych z wyborem dyrektorów teatrów publicznych oraz aktualizacja katalogu dobrych praktyk w tej sprawie. Panelistami byli: Konrad Imiela, szef Capitolu, Krzysztof Mieszkowski, były dyrektor Teatru Polskiego, Jacek Głomb, szef legnickiego Teatru Modrzejewskiej, prof. Leszek Koczanowicz i Dariusz Kosiński z Instytutu Teatralnego. Spotkanie prowadziła Magdalena Dzięciołowska.

Spotykał się u nas regularnie Klub Foresightu Społecznego Wrocław 2036/2056.

Nasz inspicjent, Wojciech Kupczyński, prowadzi na Podwórku gawędy harcerskie, w których opowiada o przedwojennej i powojennej historii harcerstwa polskiego we Wrocławiu.

Rankingi, konkursy, wyjazdy

U progu sezonu (5 września 2016) dwoje naszych aktorów znalazło się na znakomitych pozycjach w 24. Subiektywnym Spisie Aktorów Teatralnych Jacka Sieradzkiego.

Ewelina Adamska-Porczyk za rolę Ariela w spektaklu Agaty Dudy-Gracz „Po Burzy Szekspira” – otrzymała etykietę „na fali”, Cezary Studniak za rolę Kalibana w tymże spektaklu i za udział w „Y” Pawła Passiniego – otrzymał etykietę „zwycięstwo”.

W 23. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej wzięły udział dwa nasze spektakle, „Liżę twoje serce” w reż. Agnieszki Glińskiej i „ Po Burzy Szekspira” w reż. Agaty Dudy-Gracz. Spektakl „Po Burzy Szekspira” znalazł się w finale konkursu.

„Balladyna” w reż. Agnieszki Olsten wzięła udział w trzeciej edycji Konkursu na Inscenizację Dawnych Dzieł Literatury Polskiej „Klasyka Żywa”.

Spektakl „Po Burzy Szekspira” wystawiony był w maju 2017 na 12. Festiwalu Polskich Sztuk Współczesnych R@Port w Gdyni, na Nowej Scenie w Teatrze Muzycznym.

Sezon 2017/2018

Główną premierą mijającego sezonu był „Makbet” – spektakl Agaty Dudy-Gracz. To pierwsza realizacja szekspirowskiego tekstu w historii naszego teatru. „Makbeta” zagraliśmy w tym sezonie 29 razy, obejrzało go ponad 19 tys. widzów (ponad 92% frekwencja).

Spektakl otrzymał wyróżnienie w konkursie o Złotego Yoricka, główną nagrodę Festiwalu Szekspirowskiego w Gdańsku, na który co roku przyjeżdżają najlepsze spektakle

i najwybitniejsi twórcy teatru z całego świata. W tym roku spośród 16 zgłoszonych do konkursu spektakli w finale znalazły tylko dwa, oba z Wrocławia: nasz „Makbet” i „Hamlet – komentarza” Teatru Pieśń Kozła, oba nagrodzone wyróżnieniem.

W mijającym sezonie Capitol odwiedziło 137 tys. widzów i gości, w tym ponad 96 tys. widzów obejrzało nasze spektakle repertuarowe (frekwencja 90%), a 14 tys. – koncerty

na 39. Przeglądzie Piosenki Aktorskiej (frekwencja 94,8%).

Na dużej Scenie wznowiliśmy po siedmiu latach „Frankensteina” Wojciecha Kościelniaka, na Scenie Restauracja można było zobaczyć dwie premiery „Tu mówi Elektra” Marzeny Sadochy i Karoliny Micuły – o przemocy wobec kobiet, i „Czystkę” Przemysława Wojcieszka w reż. Pawła Palcata – o intelektualistach wobec reżimu Erdogana w Turcji.

Zakończył się cykl kabaretowych „Pioscenek” Ścibora Szpaka.

Kontynuowaliśmy Czytanie na Dywanie, Potańcówki, lekcje jogi na Podwórku oraz lekcje teatralne dla młodzieży szkolnej (w tym sezonie dotyczyły śmiechu i strachu w teatrze, na podstawie spektaklu „Frankenstein”)

Pasieka Capitol

We wrześniu 2017 roku na dachu teatru umieszczone zostały dwa ule z pszczołami krainkami. Z propozycją zorganizowania pasieki w Capitolu zwrócił się do nas Łukasz Wyszkowski, prezes Fundacji Instytut Rozwoju Pszczelarstwa, który też stale opiekuje się capitolowymi pszczołami. Chętnie podjęliśmy tę inicjatywę, żeby – choć w tak symboliczny sposób – zwrócić uwagę na zagrożenie, związane ze zmniejszaniem się populacji pszczół.

Tuż przy teatrze rośnie też Kwietna Łąka – z inicjatywy miejskiego „zielonego departamentu” pod koniec maja wysiano na trawniku przy Capitolu mieszankę łąkowych kwiatów. Takie miejskie łąki przyciągają owady i ptaki, zapewniają miastu bioróżnorodność, zatrzymują wodę. Dzięki temu wzmacniają miejski ekosystem, który staje się bardziej odporny na niekorzystne czynniki atmosferyczne.

Sezon 2018/19

Sezon 2018/19 przyniósł aż sześć premier. Graliśmy na pięciu scenach (Duża Scena: 707-735 miejsc, Scena Ciśnień 180 miejsc, Scena Restauracja: 100 miejsc, Sala na II piętrze: 56 miejsc, Podwórko: 50-80 miejsc), w repertuarze mieliśmy 28 tytułów.

„Blaszany bębenek” miał premierę 6 października 2018 na Dużej Scenie. Musical według powieść Guentera Grassa w adaptacji i reżyserii Wojciecha Kościelniaka z muzyką Mariusza Obijalskiego. Historia Oskara Matzeratha, chłopca, który nie chciał rosnąć, w teatralnej adaptacji przenosi się do sklepu z zabawkami. Grozę dziecinnej narracji Oskara, tak nieadekwatnej do ciężaru opisywanych zdarzeń, potęguje lalka w głównej roli – animowana przez aktorkę tintamareska.

14 września na Scenie Restauracja miała miejsce premiera „Tu nie ma na co czekać”, spektaklu teatru tańca w reż. i chor. Jacka Gębury. Inspiracją dla działań artystycznych stał się Beckett i jego „Czekając na Godota”, czyli opis stanu oczekiwania na coś, co nigdy się nie stanie, na kogoś, kto nigdy nie nadejdzie. Ale – na przekór bezsensowi sytuacji – można czekanie potraktować jako szansę. Spektaklowi towarzyszy muzyka Meredith Monk.

Przygodowa zabawa Mikołaja Woubisheta dla dzieci „O tym, co rękę na bęben podnosi” miała premierę 21 października 2018 na Podwórku.

Razem z Kajetanem Dudzińskim, aktorem i twórcą muzyki, oraz Magdą Flisowską, autorką scenografii i kostiumów, Mikołaj Woubishet zabiera dzieci do wyobrażonej Afryki. Dzieci poznają świat afrykańskich dźwięków, magicznych zwierząt i wielkich czarodziejów, a także Adisa, chłopca, który nigdy się nie uśmiechał. Dzieci podążają za aktorami po foyer i wykonują różne zadania.

„Polska Woda” w reż. Konrada Imieli miała premiera 3 listopada 2018 w Sali na II piętrze. Spektakl powstał na kanwie monologu mieszkańca wsi Kałkowskie, sfilmowanego przez telewizję internetową z Ostrowa Wielkopolskiego i szeroko udostępnianego na YouTube. Polska Woda to nieduża rzeka, dopływ Baryczy. W 2012 roku wystąpiła z brzegów, zalewając okoliczne pola i drogi. Główny bohater analizuje przyczyny tego zdarzenia, w nieuchronny sposób docierając do pytania, o jaką Polskę walczyliśmy. Towarzyszy mu grana na żywo muzyka Chopina. Spektakl zrealizowany został z okazji 100-lecia odzyskania niepodległości Polski. Spektakl brał udział w 25. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej

2019 rok rozpoczął się spektaklem muzycznym „Wyzwolenie: królowe”, opartym o wątki z „Wyzwolenia” Stanisława Wyspiańskiego, pióra Agnieszki Wolny-Hamkało i w reżyserii Martyny Majewskiej. Rzecz o drag queens, o teatrze i o Polsce grana jest z ogromnym powodzeniem na Scenie Ciśnień.

Na Scenie Restauracja miało miejsce pierwsze polskie wystawienie „Chromy. Księgi kolorów” według książki Dereka Jarmana, reżyserował Rafał Matusz – spektakl powstał we współpracy z Międzynarodowym Festiwalem Filmowym Nowe Horyzonty. Muzykę skomponował Piotr Dziubek.

40. Przegląd Piosenki Aktorskiej miał miejsce w dniach 22-31 marca 2019. Jubileuszową edycję uzupełniły: codzienne spotkania z osobowościami PPA na Podwórku Capitolu, multimedialna instalacja IP Group „Echo” w Foyer za Witrażem, radiowy plebiscyt na najlepszą piosenkę aktorską 40-lecia i 40 drzew, które wspólnie z „Zielonym departamentem” Wrocławia posadziliśmy w kilkunastu punktach miasta. Najważniejszymi i najbardziej oczekiwanymi koncertami festiwalu były, jak co roku, Finał i Gala.

Koncert Finałowy, jak każe tradycja, składa się z dwóch części. Pierwsza część koncertu to Finał Konkursu Aktorskiej Interpretacji Piosenki, który dał początek wrocławskiemu festiwalowi cztery dekady temu. Tę część reżyserowała Martyna Majewska, a uczestników zapowiadał chór. Część drugą reżyserował Marcin Liber – na koncert zatytułowany „Out of The System, czyli Wielki Brat czuwa” złożyły się utwory, na które (z różnych powodów) nie ma miejsca w systemie.

Koncert Galowy pod tytułem „Koniec” reżyserował Wojciech Kościelniak. Doskonale znane utwory z Kanonu Piosenki Aktorskiej w gwiazdorskich interpretacjach staną się kanwą przemyśleń, dokąd – jako gatunek Homo sapiens – zmierzamy. Twórcy Gali, idąc nieco na przekór hasłu „znacie, to posłuchajcie”, spróbują skłonić widzów do zastanowienia, czym jest tytułowy koniec – upadkiem czy przesileniem, kresem czy szansą na odrodzenie.

W programie był także „Wieloryb The Globe” w reżyserii Evy Rysovej – triumf Krzysztofa Globisza jako człowieka i artysty, który tym spektaklem powrócił na scenę po udarze mózgu, „Cafe Tiger Lillies” w reżyserii Jerzego Lacha, w którym

z tekstem Tadeusza Różewicza zmierzyli się legendarni The Tiger Lillies i polscy aktorzy, nowe wcielenie wokalistki ShataQS pod znamiennym tytułem „Fenix” – dowód na to, że artystyczne wybory z przeszłości nie determinują dalszej drogi, jeśli ma się dość odwagi na zmiany.

O odwadze – dotyczącej przełamywania konwencji obyczajowych i mentalnych – opowiedziała nam gwiazda festiwalu, Sevdaliza, holenderska artystka o irańskich korzeniach. Świadectwo śmiałości w twórczym mieszaniu gatunków dali francuscy artyści w spektaklu „DJ set (sur) écoute”, w zaskakujący sposób opowiadając o historii muzyki europejskiej, a także wokaliści i muzycy polscy i zagraniczni w spektaklu „Puls”, brawurowo łączącym poezję Haliny Poświatowskiej z trip hopem.

„Disney: marzenia się spełniają”, to koncert dla młodych widzów, w którym laureaci PPA u boku świetnych polskich artystów estrady, z towarzyszeniem kilkudziesięcioosobowej orkiestry symfonicznej zaśpiewali najpiękniejsze piosenki z disnejowskich filmów – po raz pierwszy w historii PPA na scenie Narodowego Forum Muzyki.

Jak każe tradycja, na festiwalu zaśpiewał ubiegłoroczny laureat Złotego Tukana, Stanisław Linowski („Kocham cię” ). W programie Przeglądu znalazł się też podwodny koncert „AquaSonic”, który nie doszedł do skutku w poprzednim roku. Zanurzeni w akwariach artyści zaśpiewali i zagrali na specjalnie spreparowanych instrumentach. To kolejny krok poza granicę klasycznej interpretacji piosenki, wyprawa po dziecięce zdumienie i zachwyt.

Mocnym uzupełnieniem programu PPA były koncerty w Klubie Festiwalowym, w który zamienia się podziemna Scena Restauracja. Zagrali tu m.in. Evorevo, BiFF, Kapela Timingeriu. I oczywiście Nurt Off, pełen znakomitych nazwisk wytrawnych twórców teatru, będących gwarancją jakości tego konkursu.

Plakat PPA już po raz piąty zaprojektował Ryszard Kaja, wybitny grafik, malarz i scenograf. Tradycją ostatnich edycji są wyjątkowe spoty promujące festiwal. Nie inaczej jest i tym razem: animowany tukan, który „wyleciał” spod ręki Ryszarda Kai, krąży w rytm rozpoznawalnych motywów muzycznych. Nowe dżingle festiwalowe stworzył Wojciech Krzak.

W ramach lekcji teatralnych w sezonie 2018/19 zastanawialiśmy się razem z uczniami, czy bohaterem zawsze jest jedna postać i czy koniecznie musi to być żywa istota, dlaczego główną rolę w najnowszym spektaklu Capitolu gra lalka tintamareska? Podczas lekcji widzowie zobaczyli kilka scenek z udziałem aktorów Capitolu, sami mogli też wystąpić na scenie. Lekcję poprowadził Marek Kocot.

W maju wspólnie z Urzędem Miasta zaprosiliśmy na pokaz specjalny spektaklu „Liżę twoje serce” młodzież z wrocławskich szkół. Bohaterem spektaklu jest Wrocław zmieniający tożsamość po wojnie, miasto, w którym wszyscy są obcy.

To ważny przekaz i mocno brzmiący głos w sprawie nietolerancji i współistnienia z obcymi, zwłaszcza dziś, lekcja tolerancji i wzajemnego szacunku, wpisująca się w prowadzoną przez miasto akcję „Stop mowie nienawiści”.

Kontynuowaliśmy cykl Czytanie na Dywanie, rozpoczęty w listopadzie 2014r. Aktorzy Teatru Muzycznego Capitol czytają dzieciom w każdy wtorek, w Foyer Za Witrażem. Partnerem Czytania jest Miejska Biblioteka Publiczna we Wrocławiu, która wybiera dla nas i udostępnia książki.

Kontynuowaliśmy Potańcówki, które mają miejsce na Podwórku Capitolu, śpiewają na nich artyści Teatru Muzycznego Capitol, gra kilkuosobowy zespół muzyczny. Takie imprezy odbywają się w teatrze zwykle w sierpniowe niedziele.

Kontynuowaliśmy również zajęcia jogi na Podwórku i seanse relaksacyjne na Zielonym Tarasie.

„Makbet” Agaty Dudy-Gracz otrzymał nominację do nagrody muzycznej Fryderyka dla Mai Kleszcz i Wojciecha Krzaka w kategorii muzyka ilustracyjna, wyróżnienie na 25. Festiwalu Szekspirowskim w Gdańsku za plastyczno-choreograficzną koncepcję przedstawienia oraz Złotą Kieszeń, Nagrodę Festiwalu Scenografii i Kostiumów Scena w Budowie – Grand Prix dla zespołu, nagroda za scenografię i za kostiumy dla Agaty Dudy-Gracz.

W dorocznym rankingu miesięcznika „Teatr” spektakl był wymieniany w kategoriach: najlepszy spektakl oraz najlepszy spektakl teatru muzycznego,

najlepsza scenografia (Agata Duda-Gracz), najlepsza choreografia (Tomasz Wesołowski), najlepsza muzyka (Maja Kleszcz i Wojciech Krzak).

„Blaszany bębenek” Wojciecha Kościelniaka prezentowany był w maju na XXVI Międzynarodowym Festiwalu Operowym w Bydgoszczy.

20 marca w Teatrze Muzycznym Capitol miała miejsce XXIX edycja Wrocławskiej Księgi Pamięci poświęcona ludziom teatru, podczas której medale Prezydenta Wrocławia „Zasłużony dla Wrocławia – Merito de Wratislavia” otrzymali Konrad Imiela i Andrzeja Gałła, złote odznaki Towarzystwa Miłośników Wrocławia - Emose Uhunmwangho i Wojciech Kupczyński, srebrne odznaki TMW - Justyna Antoniak, Helena Sujecka, Maciej Maciejewski.
Wręczono Konradowi Imieli Dyplom uznania dla Teatru Muzycznego Capitol

w 90-lecie otwarcia budynku jako kultowego obiektu, łączącego historię miasta Wrocławia.

Nominację do nagrody Gazety Wyborczej WARTO otrzymała Emose Uhunmwangho.

Sezon zakończył się plenerowym koncertem w ramach Święta Wrocławia: „Capitol od kuchni”, 19 czerwca na skwerze przy ul. Bogusławskiego, na tyłach teatru. W repertuarze były hity z capitolowych musicali i przeboje naszych Potańcówek. Udział wzięli: Konrad Imiela (jako wokalista i gospodarz), Magdalena Szczerbowska, Ewa Szlempo-Kruszyńska, Emose Uhunmwangho, Justyna Szafran, Marta Dzwonkowska, Artur Caturian, Maciej Maciejewski, Błażej Wójcik oraz muzycy: Adam Skrzypek, Dariusz Kaliszuk, Magdalena Czwojda, Marcin Lutrosiński i Robert Kamalski.

Sezon 2019/20

„Mock. Czarna burleska” według powieści Marka Krajewskiego, w adaptacji i reżyserii Konrada Imieli, z muzyką Grzegorza Rdzaka, otworzył sezon 2019/20 na Dużej Scenie. Premiera i towarzyszące jej wratislaviana: spacer śladami Eberharda Mocka i spotkanie autorskie z Markiem Krajewskim, uświetniły 90-lecie budynku Capitolu, przypadające na 2019 rok. Wydaliśmy też 2-płytowy albumu z piosenkami z tego spektaklu.

Premierze „Mocka. Czarnej burleski” towarzyszyły wystawy: w Podwórku prezentowaliśmy instalację Kamy Sokolnickiej, inspirowaną po trosze Bauhausem, a po trosze tajemnicami i obsesjami Eberharda Mocka, bohatera spektaklu. W szklanych gablotach na parterze foyer można zobaczyć „Mockument”: zdjęcia z archiwum Policji Breslau, w re-kreacji Łukasza Gawrońskiego. Szklany balkon I piętra zajmują rysunki Emose Uhunmwangho, aktorki Capitolu, z prób do spektaklu. W kawiarni na I piętrze prezentowana są od października 2019 r. plakaty Ryszarda Kai dla Teatru Muzycznego Capitol i Przeglądu Piosenki Aktorskiej. Jest to stała ekspozycja prac artysty, który zmarł przedwcześnie w kwietniu 2019 r.

Jesień 2019 przyniosła wiele nagród i wyróżnień dla artystów Capitolu. 27. Subiektywny spis aktorów teatralnych Jacka Sieradzkiego wymienia w kategorii „Zwycięstwo” Helenę Sujecką za rolę w „Wyzwoleniu: królowych” w reż. Martyny Majewskiej za „morderczo złośliwy portret polskiego współczesnego progresywnie nawiedzonego reżysera”, w tej samej kategorii za rolę Henryka Jamrozika w „Polskiej Wodzie” w reż. K. Imieli wyróżniony został Bartosz Picher. „Mistrzostwo” - Agata Kucińska za rolę Oskara Matzeratha w „Blaszanym bębenku” w reż. Wojciecha Kościelniaka. W „Spisie” pojawia się również Albert Pyśk –„nadzieje”– który zachwycił Jacka Sieradzkiego „Balladą maczetową” na 40. Przeglądzie Piosenki Aktorskiej (9września2019, e-teatr.pl). 14.09.2019 Miesięcznik Teatr ogłosił wyniki ankiety „Najlepszy, najlepsza, najlepsi w sezonie 2018/2019”. „Blaszany bębenek”został wyróżniony jako:

najlepsze przedstawienie – nominowali Tomasz Domagała (domagalasiekultury.pl; selekcjoner konkursu „Klasyka Żywa”), Jacek Sieradzki („Dialog”; selekcjoner Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej), Jacek Wakar (Polskie Radio, „Tygodnik Kulturalny” TVP Kultura), Kalina Zalewska („Teatr”; selekcjonerka konkursu „Klasyka Żywa”)

najlepsze przedstawienie teatru muzycznego – nominowali Tomasz Domagała, Anna Jazgarska i Zbigniew Majchrowski (Pracownia Krytyki Artystycznej UG), Jacek Kopciński („Teatr”, „Tygodnik Kulturalny” TVP Kultura; juror Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej), Przemysław Skrzydelski („Sieci Prawdy”, „Do Rzeczy”), Kalina Zalewska, docenił Piotr Sobierski (prowadzi audycję Ten cały musical, współpracuje z „Teatrem”)

najlepsza adaptacja – Wojciecha Kościelniaka nominowali Jacek Wakar i Kalina Zalewska

najlepsza reżyseria – Wojciecha Kościelniaka nominowali Jacek Sieradzki, Jacek Wakar, Kalina Zalewska

najlepsza choreografia – Ewelinę Adamską-Porczyk nominowali Anna Jazgarska i Zbigniew Majchrowski, Przemysław Skrzydelski, Jacek Wakar, Kalina Zalewska, docenił Piotr Sobierski

najlepsza muzyka – Mariusza Obijalskiego nominowali Anna Jazgarska i Zbigniew Majchrowski , Jacek Wakar, Kalina Zalewska

najlepsza rola kobieca – Agatę Kucińską w roli Oskara nominował Jacek Sieradzki i Karol Suszczyński (publikuje w „Scenie” i „Teatrze Lalek”)

najlepsza rola epizodyczna – Artura Caturiana w roli Matzeratha nominował Przemysław Skrzydelski.

Wyróżnienie za wybitne osiągnięcia w kulturze i sztuce odebrał 19 września Konrad Imiela, dyrektor naczelny i artystyczny Teatru Muzycznego Capitol we Wrocławiu. Dolnośląskie Klucze Sukcesu to inicjatywa Stowarzyszenia na Rzecz Promocji Dolnego Śląska. Wyróżnienie przyznawane jest corocznie od 1997 r.

Do Wrocławskiej Nagrody Teatralnej 2019 za „Blaszany bębenek” nominowany był Wojciech Kościelniak. Nagrodę otrzymała Agata Kucińska za wybitne kreacje, m.in. rolę Oskara Matzeratha w Capitolu.

W tym sezonie do etatowego zespołu Capitolu dołączyli: Klaudia Waszak, Justyna Woźniak, Michał Zborowski i Albert Pyśk.

Drugą z trzech zaplanowanych na ten sezon premier był „Gracjan Pan. Musical” w reż. Cezarego Tomaszewskiego - reżyser, choreograf i performer, znany z błyskotliwych i przewrotnych interpretacji muzycznej klasyki, jest jedną z najciekawszych postaci polskiego współczesnego teatru. Scenariusz napisała Natalia Fiedorczuk. Premiera odbyła się 10 stycznia 2020 na Scenie Ciśnień.

Ze względu na zamknięcie teatrów w marcu z powodu pandemii Covid-19 nie doszła do skutku w planowanym terminie premiera „Alicji” Agnieszki Wolny-Hamkało i Martyny Majewskiej, a rozpoczęty w lutym nowy cykl na Scenie Restauracja – „Mów coś, śpiewaj! Improkracja & Capitol” – zawieszony został po pierwszym spotkaniu.

W czasie lockdownu jednym z najważniejszych zadań teatru było utrzymanie kontaktu z publicznością. Wykorzystując internet i media społecznościowe, wchodziliśmy w interakcje z odbiorcami, proponując im udział w quizach wiedzy o Capitolu, głosowania na listę przebojów naszych spektakli, udostępniając archiwalne spektakle i gale PPA („Idiotę” W. Kościelniaka, „Śmierdź w górach” K.Imieli i C. Studniaka i „Trzy wesołe krasnoludki” K. Imieli, oraz „Budorigum” Formacji Chłopięcej Legitymacje i „...rewolucyjną!” A. Dudy-Gracz), ale przede wszystkim realizując nowe materiały wideo specjalnie dla naszych widzów. Były to film „Capitol Korona Impresje” zrealizowany we współpracy z Instytutem Teatralnym im. Zbigniewa Raszewskiego na Dzień Teatru Publicznego 2020, kontynuacja online Czytania na Dywanie (artyści Capitolu czytają dzieciom i młodzieży książki wybrane we współpracy z Miejską Biblioteką Publiczną), kilkanaście filmików z domowymi coverami przebojów Capitolu w wykonaniu naszych artystów. Teatr zrealizował też dwa nagrania o charakterze społeczno-solidarnościowm: nagranie piosenki „Bądź przy mnie” - wsparcie dla Szpitala na Koszarowej i „Mury” dla Białorusi (z udziałem artystów ogólnopolskich).

W marcu 2020 miał odbyć się 41. Przegląd Piosenki Aktorskiej. Zamiast koncertów na żywo przyjął kształt internetowej telewizji festiwalowej. W codziennych odsłonach Konrad Imiela, szef Capitolu, dyrektor artystyczny PPA w latach 2006-2014, i Cezary Studniak, obecny szef artystyczny, prowadzili kilkunastominutowe show online z udziałem artystów, zaproszonych na festiwal. Helena Sujecka na instagramowych live’ach rozmawiała z gwiazdami i VIP-ami piosenki aktorskiej. Wszyscy w swoich własnych kuchniach – w myśl zasady #zostańwdomu. Nagrane odcinki telewizji festiwalowej można oglądać w mediach społecznościowych PPA.

W czerwcu teatry otwarto ponownie, mogliśmy zaprosić na widownię 50% publiczności. Pokazaliśmy koncert Justyny Szafran „Nie ma” z piosenkami Agnieszki Osieckiej i Jerzego Satanowskiego oraz koncert złożony z przebojów Capitolu pt. „Wracamy”. Zespół Capitolu ponownie w komplecie na Dużej Scenie pokazał piosenki z „RatPacka” ,„Gracjana Pana” i „Mocka. Czarnej burleski”, z „Mistrza i Małgorzaty” oraz z „Idioty”, który okazał się najchętniej oglądanym spektaklem z naszych archiwów online. Było też muzyczne wspomnienie czasu izolacji: ze sceny zabrzmiały na żywo internetowe przeboje, nagrywane w domach, czyli #hot16challenge, domowe covery i „Bądź obok mnie”, czyli piosenka, którą zespół Capitolu nagrał dla szpitala na Koszarowej.

Sezon 2020/2021

Sezon 2020/2021 otworzyliśmy 26 września premierą Lazarusa z muzyką Davida Bowiego w reżyserii Jana Klaty. Jednak po niewielu zagranych spektaklach – w tym jednym szczególnym, nocnym, wstawionym do repertuaru w ostatniej chwili przed zamknięciem teatrów – musieliśmy znów poddać się pandemicznym rygorom. Teatr został zamknięty 7 listopada, ponownie otwarty 17 lutego, znów zamknięty z końcem marca i otwarty dopiero 29 maja, w dniu premiery Alicji Agnieszki Wolny-Hamkało i Martyny Majewskiej.

Przez większość sezonu teatr nie działał. Od września 2020 do czerwca 2021 zagraliśmy zaledwie 62 spektakle, i choć widzowie nie zawiedli (frekwencja 99,12%), to przecież zaprosić mogliśmy tylko połowę publiczności lub nawet 25% (w październiku i listopadzie 2020).

Gdy przed świętami Bożego Narodzenia powoli luzowano obostrzenia, teatry wciąż pozostawały zamknięte. Od 1 do 23 grudnia, codziennie w zwyczajowych godzinach wieczornego spektaklu w witrynie teatru od strony ulicy Świdnickiej zasiadali artyści Capitolu. Happening #teatrniedziała według pomysłu Konrada Imieli odbił się szerokim echem w mediach, a pod Capitolem co wieczór zbierali się widzowie, by przez półtorej godziny uczestniczyć w milczącym spotkaniu z bezczynnym aktorem lub aktorką. Więcej o tym wydarzeniu można poczytać na s.teatr-capitol.pl/nie-dziala.

Musieliśmy działać online. Zrealizowaliśmy zdjęcia do serialu Bez maski – edukacyjnego serialu o teatrze, który udostępnimy bezpłatnie w internecie. Obecnie Fundacja Katarynka przygotowuje napisy i audiodeskrypcję. Premierę serialu zaplanowaliśmy już na nowy rok szkolny – od połowy września 2021 można będzie oglądać online wszystkie odcinki i rozmowy z ludźmi teatru.

Zarejestrowaliśmy spektakl Gracjan Pan. Musical w reż. Cezarego Tomaszewskiego: został pokazany online na dwóch ogólnopolskich festiwalach, na Interpretacjach i na Boskiej Komedii. Nagraliśmy również płytę z piosenkami, wydaną przez Luna Music Polska na CD i dostępną w serwisach streamingowych.

CapitoLOVE – Miłosna Potańcówka, czyli koncert z okazji Walentynek, transmitowana była ze Sceny Ciśnień. Artyści Capitolu wybrali swoje ulubione piosenki o miłości – m.in. hity Lady Gagi, Britney Spears, Krzysztofa Krawczyka, Skaldów i Whitney Houston, koncert oglądało online ponad 550 widzów.

Wielu miłośników naszego teatru wzięło też udział w zaciętej bitwie, w jaką zamieniło się internetowe głosowanie na Przebój Capitolu. Ostatecznie spośród 13 utworów widzowie wybrali Wolność, równość, braterstwo do słów Konrada Imieli i Marka Kocota, z muzyką Krzesimira Dębskiego, finałową pieśń ze spektaklu Trzej muszkieterowie z 2015 roku, w wykonaniu zespołu Teatru Muzycznego Capitol.

Zorganizowaliśmy pierwszy w Capitolu Turniej Tańca Online, polegający na odtańczeniu fragmentów choreografii z czterech spektakli Capitolu. Nasi tancerze, biorący udział w tych spektaklach, nagrali dla uczestników materiały szkoleniowe, nadal dostępne w naszych kanałach – choć konkurs został już rozstrzygnięty, można z nich korzystać, jeśli chciałoby się zatańczyć do taktów z Blaszanego bębenka czy Mocka. Zwyciężczyniami turnieju zostały Barbara Białkowska i Michalina Muńko, wraz z laureatkami II i III miejsca otrzymały zestawy płyt z muzyką z konkursowych spektakli i zaproszenie do udziału w choreograficznej próbie wznowieniowej w Capitolu.

41. Przegląd Piosenki Aktorskiej – w dniach 11-20 czerwca 2021 – można było ogląda na żywo i (z małymi wyjątkami) online. Reżim sanitarny pozwolił na zapełnienie tylko 50% miejsc na widowni, ale publiczność PPA okazała się niezawodna i stawiła się na festiwalowych wydarzeniach w liczbie ponad 9 tys. osób (w tym ponad 1200 osób online).

Nagrody i wyróżnienia

W listopadzie 2020, na 20. Ogólnopolskim Festiwalu Sztuki Reżyserskiej Interpretacje w Katowicach, Cezary Tomaszewski, reżyser spektaklu Gracjan Pan. Musical otrzymał nagrodę jurorską Jacka Poniedziałka.

W grudniu 2020 Klaudia Waszak otrzymała Nagrodę Publiczności w plebiscycie WARTO Gazety Wyborczej Wrocław. To wyróżnienia dla młodych twórców, przyznawane w pięciu dziedzinach – film, literatura, muzyka, sztuki wizualne i teatr. Klaudia Waszak jest aktorką etatową Capitolu od zeszłego sezonu, ale współpracuje z teatrem od dawna, jako dziecko debiutowała u nas rolą Sary w Małej księżniczce. Widzom zapadła w pamięć jako Charlotte Gainsbourg, syn Macduffa, „mockowa” Dama Ulicy – Berta, brawurowy Konrad Konrad w Wyzwoleniu: królowych, i bardzo wysoko oceniona przez publiczność i recenzentów Girl w Lazarusie.