14 września 2026 roku w Teatro Petruzzelli w Bari odbędzie się włoska premiera opery „Bona Sforza” Zygmunta Krauzego. Spektakl powstał w ramach międzynarodowej koprodukcji Opery Krakowskiej i Fondazione Lirico Sinfonica Petruzzelli e Teatri di Bari. Prezentacja współczesnej polskiej opery w stałym repertuarze zagranicznego teatru to rzadkie wydarzenie na międzynarodowej scenie muzycznej.
fot. mat. organizatora
Prapremiera spektaklu odbyła się w listopadzie 2024 roku w Krakowie. Obecna produkcja w Bari ma charakter symboliczny, w mieście tak blisko związanym z tytułową, historyczną bohaterką i nieopodal Bazyliki św. Mikołaja, gdzie została pochowana.
Twórcy i realizatorzy inscenizacji
Za realizację spektaklu odpowiada międzynarodowy zespół uznanych twórców teatru operowego:
Muzyka: Zygmunt Krauze
Libretto: Vincenzo de Vivo
Reżyseria (dramaturgia i inscenizacja): Michał Znaniecki
Kierownictwo muzyczne: Piotr Sułkowski
Scenografia: Luigi Scoglio
Kostiumy: Małgorzata Słoniowska
Choreografia: Inga Pilchowska
Projekcje multimedialne: Karolina Jacewicz
Reżyseria światła: Dawid Karolak
Włoska obsada solistów
W rolach kluczowych postaci historycznych wystąpią uznani włoscy artyści operowi, towarzyszący Orkiestrze, Chórowi i Baletowi teatru w Bari pod batutą Piotra Sułkowskiego:
Valeria Sepe (Królowa Bona) – sopranistka, laureatka nagrody „Oscar della Lirica”. Regularnie występuje na wiodących włoskich i światowych scenach, w tym w Neapolu, Florencji, Palermo i Weronie, zdobywając uznanie m.in. za interpretacje partii werystycznych oraz ról w operach Pucciniego.
Anna Maria Chiuri (Bona – Królowa Wdowa) – mezzosopran o bogatym dorobku na scenach takich jak Teatr La Scala w Mediolanie, Salzburger Festspiele czy Metropolitan Opera w Nowym Jorku. Współpracuje z czołowymi dyrygentami świata i słynie z ról w operach Verdiego, Straussa i Pucciniego.
Nikoletta Hertsak jako Księżniczka Bona
Davide Giangregorio jako Ettore Pignatelli
Deniz Leone jako Zygmunt II August
Saverio Pugliese jako Gian Lorenzo Pappacoda
Eleonora Filipponi jako Marina d'Arcamone
Lorrie Garcia jako Izabela
Rory Musgrave jako król Zygmunt I Stary
Kolejne spektakle na scenie w Bari zaplanowano na 16, 18 i 20 września 2026 roku.
NOTA BIOGRAFICZNA: ZYGMUNT KRAUZE i TWÓRCZOŚĆ OPEROWA
Zygmunt Krauze to jeden z najważniejszych współczesnych kompozytorów polskich, pianista oraz pedagog, uznany autorytet w dziedzinie muzyki awangardowej. Teatr operowy stanowi jeden z najważniejszych filarów jego twórczości. Krauze jest autorem łącznie 10 oper, które były zamawiane i wystawiane zarówno przez kluczowe sceny w Polsce, jak i renomowane teatry europejskie (m.in. w Paryżu, Tuluzie czy Mannheimie). Jego styl charakteryzuje się nowatorskim podejściem do formy, partytury oraz przestrzeni scenicznej.
Chronologiczny wykaz jego dzieł operowych obejmuje:
Gwiazda (1981) – kameralny monodram operowy według tekstu Helmuta Kajzara.
Balthazar (2001) – opera do libretta Ryszarda Peryta według Stanisława Wyspiańskiego.
Iwona, księżniczka Burgunda (2004) – do libretta Grzegorza Jarzyny i Zygmunta Krauze według dramatu Witolda Gombrowicza.
Polieukt (2010) – dramat muzyczny oparty na tekście Pierre'a Corneille'a.
Pułapka (2011) – opera na podstawie dramatu Tadeusza Różewicza zrealizowana dla Opery Wrocławskiej.
Olimpia z Gdańska (2015) – opera historyczna zamówiona przez Operę Bałtycką.
Yemaya – Królowa Mórz (2019) – opera przeznaczona dla widowni dziecięcej.
Noc kruków (2022) – dzieło z librettem Małgorzaty Sikorskiej-Miszczuk, oparte na motywach „Ballad i romansów” oraz „Dziadów” Adama Mickiewicza, stworzone dla Polskiej Opery Królewskiej.
Ślub (2024) – druga w dorobku kompozytora adaptacja tekstu Witolda Gombrowicza, przygotowana dla Teatru Wielkiego w Poznaniu.
Bona Sforza (2024)
NOTA BIOGRAFICZNA: LUIGI SCOGLIO (1973–2025)
Hołd Teatro Petruzzelli dla wybitnego scenografa
Luigi Scoglio był cenionym włoskim scenografem o międzynarodowej renomie. Edukację artystyczną odebrał w Akademii Sztuk Pięknych w Urbino. Przez ponad ćwierć wieku współpracował w stałym duecie artystycznym z polskim reżyserem Michałem Znanieckim, projektując scenografie do najważniejszych produkcji operowych i teatralnych w Europie, Azji oraz Ameryce Południowej. Był wielokrotnym laureatem nagród teatralnych, w tym polskich Złotych Masek oraz hiszpańskiej nagrody operowej za najlepszą produkcję roku za spektakl „Eugeniusz Oniegin”.
Artysta przez całą swoją karierę pozostawał silnie związany z Regionem Apulia oraz środowiskiem artystycznym Bari, gdzie regularnie realizował spektakle dramatyczne i operowe. Tworzył tam cenione przez publiczność i krytyków oprawy wizualne, w tym scenografie do tytułów takich jak „Don Giovanni”, „Wesele Figara” czy widowisko plenerowe „Carmen”. Ze względu na nagłą śmierć scenografa pod koniec 2025 roku, premiera „Bony Sforzy” stała się jego ostatnim, kompletnym dziełem przygotowanym dla tamtejszej publiczności. Dyrekcja Fondazione Petruzzelli podjęła decyzję o zadedykowaniu całego cyklu wrześniowych pokazów pamięci artysty, czyniąc z tej premiery oficjalny hołd dla jego wkładu w rozwój włoskiej scenografii.
