W Operze na Zamku w Szczecinie odbyły się pierwsze w tym sezonie artystycznym warsztaty edukacyjne z cyklu „Uwerturka”. Wzięły w nich udział dzieci z klas 0–V ze szkół z województwa zachodniopomorskiego. Dla części uczestników była to pierwsza wizyta w teatrze operowym. A gdy dziecku płyną łzy podczas śpiewu solistki na żywo, widać, jak mocno potrafi poruszyć bezpośredni kontakt z muzyką klasyczną.
fot. Opera na Zamku
Podczas interaktywnych zajęć uczniowie weszli w świat opery i dowiedzieli się, co dzieje się w niej poza sceną. Zobaczyli widownię, scenę i salę prób baletu, obejrzeli kostiumy oraz filmy z pracy charakteryzatorów i montażu scenografii, poznali zawody, bez których nie powstałby żaden spektakl, a także pojęcia związane z operą, czyli dostali kompendium, jak powstaje wydarzenie artystyczne. Pracownik obsługi technicznej pokazał dzieciom nowoczesną scenę i opowiedział o możliwościach, jakie daje ona twórcom spektakli. Uczestnicy nauczyli się również zasad teatralnego savoir-vivre’u, czyli tego, jak zachować się na widowni i podczas przedstawienia. Spotkanie z artystami pozwoliło dzieciom z bliska poznać tych, których zwykle oglądają na scenie. Na zakończenie mogły przymierzyć kostiumy – i to była okazja do kolejnych uśmiechów i dobrej zabawy. Na pamiątkę młodzi odkrywcy teatru otrzymali atrakcyjne upominki. Opera na Zamku jest jedynym teatrem operowym w regionie, dlatego to właśnie tutaj wiele młodych osób rozpoczyna przygodę z tą dziedziną sztuki. Takie spotkania budzą ciekawość, rozwijają wyobraźnię i kreatywność oraz uczą otwartości na to, co nowe. Pokazują, że z kulturą może się zaprzyjaźnić każdy, nawet jeśli wcześniej nie odwiedził teatru. Dzięki zajęciom mali goście mogli zajrzeć za kulisy i zobaczyć teatr z tej strony, której widzowie na co dzień nie znają. Mamy nadzieję, że wrócą do nas jeszcze, tym razem na spektakl. Cykl potrwa do grudnia 2026 roku i obejmie 10 spotkań edukacyjno-kulturalnych. Zadanie dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego.
Aleksandra Bałachowska, solistka, sopran koloraturowy: Miałam przyjemność opowiedzieć dzieciom o tajnikach pracy śpiewaczki operowej, trochę o moim życiu prywatnym, jak ta droga wyglądała do miejsca, w którym obecnie jestem. Robiliśmy też wspólną tzw. rozśpiewkę: dzieci mogły same stanąć na scenie i poczuć, jak to jest być śpiewakiem operowym. Pozwoliło im to poczuć operę bliżej. Muzyka na żywo wzbudziła w nich ogromne emocje. Same prosiły o bis. Myślę, że były oczarowane spotkaniem na żywo, tym, że muzyka potrafi poruszyć w nich takie emocje. Jeden z chłopców powiedział nawet, że łzy mu popłynęły. Dla mnie to wspaniałe podziękowanie i znak, że dzieciom naprawdę się podobało.
Anna Basek, prowadząca warsztaty: Podczas warsztatów dzieci mogły poznać operę wszystkimi zmysłami – usłyszeć z bliska śpiew operowy, zobaczyć, jak powstają efekty specjalne, np. dym czy ogień, wejść na scenę i przez chwilę poczuć się jak artyści. Spotkanie z tancerką baletową przybliżyło im specyfikę pracy w balecie, a przymierzanie kostiumów pozwoliło na chwilę wcielić się w sceniczną postać. Chcieliśmy, żeby był to czas pełen energii, swobody i frajdy, dzięki któremu dzieci odkryją, że Opera to miejsce, do którego chce się wracać po dobre wspomnienia. Z tego, co widziałam po reakcjach naszych małych gości – udało się!
Marta Peszko, prowadząca warsztaty: Tym, co wyróżnia warsztaty „Uwerturka” jest z pewnością bezpośredni kontakt uczestników z artystami oraz pracownikami sceny. Uczestnicy dowiadują się, jak funkcjonuje teatr od kulis, jak wygląda produkcja spektakli, ale przede wszystkim kto pracuje w teatrze – jakie zawody w nim się wykonuje oraz to, że na sukces spektaklu składa się praca wielu osób, także tych, których nie widać na scenie. Dzieci dowiadują się, jakie emocje towarzyszą artystom, gdy wchodzą na scenę, jak wyglądają próby, rozgrzewki i ile czasu przeznaczają na przygotowanie się do występu. Mają także możliwość zadawania pytań, rozmowy z artystami oraz zaśpiewania lub zatańczenia wraz z nimi. To cenna lekcja szacunku dla pracy artystów, pracowników sceny i sztuki scenicznej.
