Czy w mieście przyszłości znajdzie się jeszcze miejsce na kwiat? A może każdy skrawek ziemi zostanie przykryty betonem? „Szkoda ziemi na kwiaty” to spektakl taneczno-performatywny dla dzieci w wieku 6–12 lat, który poprzez ruch, obraz, muzykę i działania interaktywne podejmuje jeden z najważniejszych tematów współczesnych miast – stopniowe wypieranie natury z naszego codziennego otoczenia. Spektakle premierowe odbędą się 17 i 18 października o godz. 15 w Dom Kultury AZK.
fot. mat. teatru
Punktem wyjścia przedstawienia jest świat zdominowany przez beton – przestrzeń, w której natura przetrwała już tylko we wspomnieniach. Miasto rozrasta się, kolejne powierzchnie zostają zabudowane, a miejsce drzew, trawy, kwiatów i dzikiej roślinności zajmują uporządkowane, twarde i podporządkowane człowiekowi przestrzenie. W centrum tej rzeczywistości pojawia się jednak ususzony kwiat – symbol pamięci o naturze, nadziei, ale również odpowiedzialności za to, jaki świat pozostawimy po sobie.
„Szkoda ziemi na kwiaty” podejmuje problem urbanizacji, betonozy oraz zanikania bezpośredniego kontaktu człowieka z przyrodą. Nie robi tego jednak poprzez moralizowanie ani przekazywanie dzieciom gotowych odpowiedzi. Twórcy/-czynie wykorzystują język teatru tańca, aby uruchomić wyobraźnię najmłodszych i postawić przed nimi pytania: Czy każde wolne miejsce musi zostać zabudowane? Do kogo należy miasto? Czy natura jest w mieście jedynie dekoracją? Co tracimy, kiedy znika drzewo, trawnik albo niepozorny kwiat? I czy jako mieszkańcy i mieszkanki możemy mieć wpływ na przestrzeń, w której żyjemy?
Spektakl traktuje ekologię szerzej niż jako zbiór zasad dotyczących segregowania odpadów czy oszczędzania wody. Pokazuje ją jako kwestię relacji, odpowiedzialności i świadomego uczestnictwa we wspólnocie. Miasto jest przecież przestrzenią współdzieloną – przez ludzi, zwierzęta i rośliny. Decyzje dotyczące tego, jak je projektujemy i jak z niego korzystamy, wpływają nie tylko na krajobraz, lecz także na jakość życia całych społeczności.
Dlatego jednym z najważniejszych celów projektu jest budowanie od najmłodszych lat świadomej postawy społecznej i obywatelskiej. Dziecko nie jest tu traktowane jako bierny odbiorca komunikatu „należy chronić przyrodę”, ale jako pełnoprawny uczestnik rzeczywistości, który może obserwować swoje otoczenie, zadawać pytania, dokonywać wyborów i dostrzegać konsekwencje ludzkich działań. Projekt ma rozwijać poczucie sprawczości oraz przekonanie, że troska o najbliższe otoczenie jest częścią odpowiedzialności za wspólną przestrzeń. Takie podejście znajduje odzwierciedlenie także w konstrukcji projektu – dzieci mają współtworzyć przestrzeń spektaklu, uczestniczyć w finałowym „tworzeniu kwiatów” oraz podejmować decyzje podczas działań warsztatowych.
Ekologia nie tylko jako temat, ale również sposób tworzenia
Ekologiczna idea przedstawienia została wpisana także w sam proces jego produkcji. Scenografia i kostiumy powstają z wykorzystaniem materiałów pochodzących z recyklingu i upcyklingu – odpadów oraz przedmiotów, które utraciły swoją pierwotną funkcję. Zamiast produkować kolejne rzeczy, twórcy poszukują możliwości ponownego wykorzystania tego, co już istnieje. Odrzucone materiały otrzymują na scenie drugie życie, a recykling staje się jednocześnie metodą pracy i częścią artystycznego komunikatu spektaklu.
Dzięki temu ekologia nie pozostaje hasłem wypowiadanym ze sceny. Jest obecna w sposobie myślenia o całej produkcji – od wyboru materiałów po pytanie o odpowiedzialność artystów za środowiskowy koszt tworzenia kultury.
Od oglądania do działania
Przedstawienie jest częścią szerszego projektu artystyczno-edukacyjnego. Pokazom towarzyszą warsztaty ruchowo-ekologiczne, podczas których dzieci poprzez ruch, improwizację i doświadczenie sensoryczne poznają zależności zachodzące w przyrodzie, znaczenie roślin oraz relacje pomiędzy człowiekiem i środowiskiem. Projekt zakłada również przygotowanie materiałów edukacyjnych pozwalających nauczycielom i nauczycielkom kontynuować podjęte tematy po zakończeniu wydarzenia.
Istotne jest przy tym połączenie edukacji ekologicznej z doświadczeniem artystycznym. Sztuka staje się tutaj narzędziem uczenia się odpowiedzialności – nie poprzez zapamiętywanie definicji, ale poprzez emocje, ruch, współdziałanie i doświadczenie konsekwencji własnych decyzji.
„Szkoda ziemi na kwiaty” jest więc opowieścią nie tylko o przyrodzie. To również opowieść o wspólnej odpowiedzialności za przestrzeń i o tym, że sposób, w jaki traktujemy najbliższe otoczenie, jest jednym z wymiarów naszej postawy obywatelskiej. Projekt ma zaszczepiać w młodych osobach przekonanie, że troska o świat nie zaczyna się od wielkich deklaracji – może rozpocząć się od zauważenia drzewa za oknem, fragmentu niekoszonej trawy, owada, skrawka ziemi czy pojedynczego kwiatu.
Bo pytanie zawarte w tytule – czy naprawdę „szkoda ziemi na kwiaty”? – jest w istocie pytaniem o to, jakiego miasta i jakiej przyszłości chcemy dla kolejnych pokoleń.
fot. mat. teatru
Szczegóły wydarzenia
Data: 17 i 18 października, godz. 15:00
Miejsce: Dom Kultury AZK, ul. Chociebora 15 w Poznaniu
Wiek: 6+
Triggers: brak
Czas trwania spektaklu: 50 minut (w tym 10/15 minut działań z publicznością)
Czas trwania warsztatów: ok. 45 minut
Link do wydarzenia: https://dkazk.pl/szkoda-ziemi-na-kwiaty/
WSTĘP WOLNY
Choreografia, reżyseria: Karolina Wensierska
Wsparcie reżyserskie: Łukasz Łokieć Kowalski, Magdalena Młynarczyk
Tancerze/-ki: Aleksandra Jóźwiak, Olga Maria Piechocka, Szymon Obolewicz
Scenografia: MuhCrew we współpracy z Nadią Tatys, Anastasiią Mandziak
Kostiumy: Idalia Mantas
Muzyka: Filip Wyrwa
Projekt realizowany przez Polską Fundację Teatralną, a spektakl tworzony jest przez Buried Dance Theatre. Premiera została zaplanowana w Domu Kultury AZK w Poznaniu, po której przedstawienie wyruszy do placówek edukacyjnych w powiecie poznańskim. Specjalne podziękowania za wsparcie kierujemy do Republiki Sztuki Tłusta Langusta, Agnieszki Dubilewicz i Rafała Michalczuka.
Projekt dofinansowano ze środków budżetowych miasta Poznania.
#poznanwspiera
